บทที่ 150 ร้านค้าดันเจี้ยน (อ่านฟรี08-04-2025)

"หา?"

เสียงอุทานสั้นๆ หลุดออกจากปากของวัลเลียร์ ในขณะที่เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องที่เพิ่งเข้ามา พร้อมกับเกาหัวเบาๆ ด้วยความงุนงง

แม้ว่าห้องนี้จะดูเหมือนถูกสร้างขึ้นเพื่อให้เป็นจุดพักผ่อนชั่วคราว แต่ตรงใจกลางของห้องกลับมีแท่นหินห้าแท่นตั้งเรียงกันเป็นระยะห่างเท่ากัน โดยมีไอเทมบางอย่างวางอยู่บนแต่ละแท่น เมื่อวัลเลียร์มองไปยังไอเทมเหล่านั้น เขาก็สังเกตได้ทันทีว่าแต่ละชิ้นเปล่งออร่าที่ทรงพลังออกมา

ทำให้เขาเริ่มเชื่อว่านี่อาจเป็น 'ร้านค้า' รูปแบบหนึ่งภายในดันเจี้ยน

แต่ก่อนที่เขาจะก้าวเข้าไปดูของบนแท่นใกล้ๆ ม่านพลังบางอย่างก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างไร้สัญญาณเตือน

ม่านพลังนี้กีดขวางเขา ไม่ให้เข้าไปใกล้แท่นหินในระยะหนึ่งเมตร

วัลเลียร์ขมวดคิ้วด้วยความรำคาญเล็กน้อย แต่ก่อนที่ความไม่พอใจจะเพิ่มขึ้นไปมากกว่านั้น เสียงปริศนาที่เขาคุ้นเคยก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ขอแสดงความยินดีอีกครั้งที่เจ้าสามารถมาถึงจุดนี้ได้ มนุษย์"

"แม้ว่าเจ้าจะไม่ใช่ 'ผู้ที่ถูกลิขิตไว้' แต่ความพยายามของเจ้าก็สมควรได้รับรางวัล"

วัลเลียร์รับฟังคำพูดของเสียงปริศนาด้วยความสนใจ

"เบื้องหน้าของเจ้าคือแท่นหินห้าแท่น ซึ่งบรรจุไอเทมที่อาจช่วยเหลือเจ้าในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย และยังมีประโยชน์ต่อเควสต์ในอนาคตของเจ้า"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ วัลเลียร์ก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า "ห้องถัดไปเป็นที่อยู่ของบอสตัวสุดท้ายใช่ไหม?"

ซึ่งเสียงปริศนาก็ตอบกลับด้วยคำว่าถูกต้อง

แม้เขาจะรู้สึกกดดันขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้คำตอบ วัลเลียร์ก็ตัดสินใจที่จะวางเรื่องนั้นไว้ก่อนและฟังคำพูดของเสียงปริศนาต่อ

"อย่างไรก็ตาม เพื่อให้เจ้าได้รับไอเทมเหล่านี้ เจ้าจะต้องแลกเปลี่ยนมันด้วย 'เศษกุญแจดันเจี้ยน'"

คำพูดนี้ทำให้วัลเลียร์เลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย

"หากเจ้าได้รวบรวมเศษกุญแจดันเจี้ยนจากห้องก่อนหน้านี้ นี่คือวัตถุประสงค์หลักของมัน นั่นคือใช้แลกเปลี่ยนกับไอเทมที่เจ้าเห็นอยู่ตรงหน้า"

"แต่เนื่องจากเจ้าไม่ใช่ผู้ที่ถูกลิขิตไว้สำหรับดันเจี้ยนนี้ เจ้าจะสามารถเข้าถึงแท่นหินเหล่านี้ได้ ก็ต่อเมื่อเจ้าตกลงรับเงื่อนไขหนึ่ง"

"เจ้าจะต้องยอมรับ 'คำสาบานผูกมัด' ว่าจะไม่เอ่ยถึงสิ่งมีชีวิตที่เจ้าต่อสู้ด้วยในห้องก่อนหน้านี้"

วัลเลียร์รู้สึกว่าดันเจี้ยนนี้พยายามบังคับให้เขาใช้เศษกุญแจที่นี่ เพื่อกันไม่ให้เขาค้นพบทางลับที่อาจมีอยู่ภายในดันเจี้ยน

แต่เสียงปริศนายังคงพูดต่อไป

"หากเจ้าตกลงรับเงื่อนไขนี้ นอกจากเจ้าจะสามารถใช้เศษกุญแจดันเจี้ยนแลกเปลี่ยนไอเทมได้ ข้ายังจะมอบเศษกุญแจดันเจี้ยนเพิ่มเติมให้เจ้าอีกเล็กน้อยเพื่อใช้ในการซื้อไอเทม"

เนื่องจากการยอมรับ 'คำสาบานผูกมัด' นี้ไม่มีข้อเสียใดๆ และเขาเองก็เคยรับเงื่อนไขที่คล้ายกันมาก่อนแล้ว วัลเลียร์จึงตกลงรับข้อเสนอของเสียงปริศนา

ทันใดนั้น เศษผลึกแก้วห้าชิ้น ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

ขณะที่เขาหยิบเศษกุญแจดันเจี้ยนเหล่านั้นขึ้นมา ม่านพลังที่ปิดกั้นแท่นหินทั้งห้าก็หายไป

ในที่สุด เขาก็สามารถเดินเข้าไปใกล้แท่นหินและตรวจสอบไอเทมได้

แต่ก่อนที่เขาจะทำเช่นนั้น…

เขาตัดสินใจถามคำถามที่ติดค้างอยู่ในใจเขามานาน

"ก่อนที่ข้าจะดูของบนแท่น ข้าขอถามอะไรหน่อย… เจ้าเป็นตัวตนที่มีชีวิตจริงๆ ใช่ไหม?"

"หรือเจ้าเป็นแค่เสียงที่ถูกบันทึกไว้?"

เสียงปริศนาเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะตอบกลับมาอย่างมีเงื่อนงำ

"คำถามของเจ้าจะได้รับคำตอบก็ต่อเมื่อเจ้ามุ่งหน้าสู่ห้องถัดไป"

วัลเลียร์ขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ เขาถามคำถามเดิมอีกสองสามครั้ง แต่เสียงปริศนาก็ตอบกลับมาเหมือนเดิมทุกครั้ง

สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจ ละทิ้งความสงสัยและหันไปสนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้าแทน

เมื่อมองดูไอเท็มที่ถูกจัดแสดงบนแท่นทั้งห้า วัลเลียร์ใช้ [วิเคราะห์] กับไอเท็มทุกชิ้น แต่ละชิ้นทำให้เขารู้สึกทึ่งอย่างมาก จนอดสงสัยไม่ได้ว่าราคาที่กำกับไว้นั้นถูกต้องจริงหรือไม่

"หมายความว่า… ข้าสามารถเลือกดาบระดับหายาก ได้ในราคาเพียงหนึ่งเศษกุญแจดันเจี้ยน หรือเลือกชุดขวดยาเสริมพลังขั้นกลางได้ในราคาแค่สอง…"

"ทักษะระดับ เหนือสามัญ+ ในราคาเพียงสาม…"

"เกราะอกระดับ มหากาพย์+ แค่สี่…"

"…หรือไอเท็มพิเศษนี้ในราคาเพียงห้าเศษกุญแจดันเจี้ยน"

แม้ว่าไอเท็มที่อยู่บนแท่นทั้งสี่ก่อนหน้านี้จะทำให้เขาสนใจอยู่บ้าง แต่สิ่งที่อยู่บนแท่นขวาสุดกลับดึงดูดความสนใจของเขาอย่างแท้จริง เพราะต่างจากไอเท็มก่อนหน้า ซึ่งจะให้ประโยชน์ระยะยาว ไอเท็มชิ้นนี้กลับมีผลแค่ในห้องสุดท้ายของดันเจี้ยนเท่านั้น

ถึงอย่างนั้น วัลเลียร์ก็ยังรู้สึกว่าราคาของไอเท็มชิ้นนี้ถูกเกินไป

ติ๊ง!

————

[ธูปกดขี่ก็อบลิน] (ไอเท็มพิเศษ)

ระดับความหายาก: มหากาพย์

ไอเท็มพิเศษที่ลดพลังของก็อบลินลงอย่างมากเมื่อจุดใช้งาน ถูกสร้างขึ้นเพื่อรับมือกับก็อบลินใน 'ถ้ำก็อบลินแห่งอัสตาร์โต' ธูปนี้จะลดพลังชีวิตสูงสุดของบอสตัวสุดท้ายลง 99%

————

"ดังนั้น ถ้าพิจารณาจากมินิบอสที่ข้าสู้มาจนถึงตอนนี้ บอสตัวสุดท้ายไม่ใช่แค่ก็อบลินที่แข็งแกร่งมาก มีหลายชีวิต และสามารถพัฒนาให้แข็งแกร่งขึ้นได้…"

"แต่มันยังมีพลังชีวิตที่สูงอย่างบ้าคลั่งอีกด้วย" วัลเลียร์พึมพำกับตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจแลกเศษกุญแจดันเจี้ยนทั้งห้าชิ้นที่ได้รับจากเสียงปริศนา เพื่อรับไอเท็มบนแท่นขวาสุดโดยไม่ลังเล

หลังจากเก็บธูปกดขี่ก็อบลินลงในกระเป๋าของเขา เขาก็มองไปยังไอเท็มอีกสี่ชิ้นที่ยังอยู่บนแท่น พลางนึกขึ้นได้ว่าเขายังมีเศษกุญแจดันเจี้ยนเหลืออยู่อีกสามชิ้น อย่างไรก็ตาม หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตัดสินใจที่จะไม่ใช้ชิ้นส่วนที่เหลือ เพราะยังคงหวังว่าพวกมันจะช่วยให้เขาเข้าถึงทางลับของดันเจี้ยนได้

"พิจารณาจากไอเท็มพวกนี้ที่สามารถใช้งานได้ก็ต่อเมื่อข้าถึงเลเวล 30 อย่างต่ำแล้ว ถ้าคนอื่นรู้ว่าข้ามีของแบบนี้ อาจมีพวกที่หวังร้ายมาจ้องเล่นงานข้าก็ได้ โดยเฉพาะเมื่อข้ายังมีเลเวลต่ำอยู่"

เมื่อคิดเช่นนั้น วัลเลียร์เดินผ่านแท่นทั้งสี่ไปและมุ่งหน้าเข้าสู่ประตูถัดไป ความรู้สึกหวาดหวั่นและความคาดหวังในกลไกสุดโหดที่เขาอาจต้องเผชิญในห้องบอสตัวสุดท้ายปะปนกัน

แม้ว่าเขาจะคาดเดาไปต่างๆ นานาว่ากลไกของบอสตวสุดท้ายจะเป็นอย่างไร แต่ไม่มีสิ่งใดเตรียมใจเขาได้สำหรับภาพที่ปรากฏ เมื่อก้าวเข้าสู่ห้องนั้น

ที่ยืนอยู่กลางห้อง… ไม่ใช่ก็อบลินผู้เชี่ยวชาญเวทมนตร์อย่าง เอียร์ และไม่ใช่ก็อบลินที่แข็งแกร่งทางกายภาพอย่าง นัค

แต่กลับเป็นก็อบลินธรรมดาทั่วไปเท่านั้น