บทที่ 149 อันตรายเพิ่มมากขึ้น (อ่านฟรี07-04-2025)

ติ๊ง!

————

[นัค, ก็อบลินบาร์บาเรียน (เหนือสามัญ)] (เลเวล 15 | มินิบอส)

HP: 500/500

MP: 280/280

ค่าสเตตัส: 39 VIT, 50 STR, 35 AGI, 27 DEX, 23 INT, 23 WIS, 23 PER, 23 LUK

หมายเหตุ: ข้าแนะนำให้ท่านใช้ความระมัดระวัง

————

"กลับมาเป็นการต่อสู้แบบประชิดตัวอีกแล้วสินะ" วัลเลียร์พึมพำ ก่อนจะพุ่งตรงเข้าไปยังกลุ่มก็อบลินที่อยู่กลางห้องอย่างรวดเร็ว

ในช่วงเวลาที่ นัคและพรรคพวกของมันเพิ่งจะรับรู้ถึงการมีตัวตนของวัลเลียร์ ระยะห่างระหว่างพวกมันกับเขาก็เหลือเพียงไม่กี่เมตรเท่านั้น ทำให้พวกมันไม่มีเวลาตอบสนองต่อการโจมตีของวัลเลียร์เลย

"[อสรพิษฉกสังหาร]!"

วัลเลียร์เพิ่งจะสามารถใช้ท่าที่สองของ [รูปแบบการต่อสู้หอกอสรพิษ] ได้หลังจากเลเวลของเขาขึ้นถึง เลเวล 15 นั่นทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นที่ได้ทดลองใช้มันในการต่อสู้จริง และครั้งนี้ก็เป็นโอกาสแรกที่เขาได้ทำเช่นนั้น

หาก [เขี้ยวพิฆาตฟากฟ้า] เป็นการฟาดหอกเป็นแนวโค้งไปด้านหน้าแล้วล่ะก็ [อสรพิษฉกสังหาร] กลับมีทิศทางพุ่งตรงไปข้างหน้าโดยไม่มีการอ้อมค้อม ท่านี้เน้นการผสานระหว่างพลังและความเร็วของผู้ใช้เข้าด้วยกัน เพื่อสร้างการโจมตีที่รุนแรงราวกับฉกกัดของอสรพิษ

ปัง!

'-1276(!!) [Vital Hit (การโจมตีจุดสำคัญ)]'

หอกของวัลเลียร์แทงทะลุเกราะแผ่นของนัค ได้อย่างง่ายดาย ราวกับเป็นมีดร้อนที่กรีดผ่านเนย

แม้วัลเลียร์จะอดชื่นชมตัวเลขสี่หลัก ที่ลอยขึ้นเหนือหัวของนัคไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อเขาเห็นว่าตัวเลขนี้สูงกว่าสองเท่าของพลังชีวิตของเป้าหมาย แต่ในขณะเดียวกัน นัคกลับมองผู้โจมตีของมันด้วยดวงตาเบิกกว้าง เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ มันรับรู้ได้ถึงการเชื่อมต่อกับโลกที่ค่อยๆ จางหายไป ขณะที่ชายหนุ่มตรงหน้าดึงหอกกลับไป พร้อมจ้องมองการล่มสลายของมัน

แต่ก่อนที่นัคจะสิ้นใจด้วยความคับแค้น ก็อบลินตัวหนึ่งจากกลุ่มของมันก็พุ่งเข้ามาหา และเปล่งเสียงเป็นภาษาที่มีเพียงพวกมันเท่านั้นที่เข้าใจ

มันบอกว่า มันจะสละชีวิตของตนเอง เพื่อให้นัคสามารถล้างแค้นได้

แม้ความคิดอันสับสนมากมายจะแล่นผ่านจิตใจของนัค ขณะที่พลังชีวิตของมันยังคงลดลงเรื่อยๆ แต่สุดท้ายมันก็ตอบรับข้อเสนอของลูกสมุน

เพราะมันยังมี 'คำสัญญา' ที่ให้ไว้กับผู้ที่ทำให้มันเป็นอย่างในทุกวันนี้

นัคจึงใช้มือข้างหนึ่งจับหัวของก็อบลินตนนั้น ก่อนจะออกแรงบีบเต็มที่ด้วยพลังชีวิตที่เหลืออยู่

"กร๊อบ!"

เสียงกระดูกแตกดังสะท้อนไปทั่วห้อง วัลเลียร์ที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดตรงหน้าถึงกับขนลุกไปชั่วขณะ

เมื่อหวนคิดถึงกลไก "หลายชีวิต" ที่เขาต้องเผชิญในการต่อสู้กับ เอียร์ วัลเลียร์ก็เข้าใจในทันทีว่า นัคเองก็คือมินิบอสที่มีความสามารถคล้ายกัน

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเล่นงานมันให้ตายตั้งแต่ต้น เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาภายหลัง

"แต่ให้ตายเถอะ… แม้จะอยู่บนเส้นแบ่งของความเป็นความตาย… มันยังทำอะไรแบบนี้ได้อีกงั้นหรือ?"

แม้คำพูดเหล่านั้นจะหลุดออกจากปากของวัลเลียร์ แต่เขาก็รู้แล้วว่า เขาต้องเผชิญหน้ากับนัคอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม เมื่อร่างของก็อบลินที่ถูกสังเวยร่วงลงสู่พื้น วัลเลียร์กลับสังเกตเห็นบางสิ่งที่ทำให้เขาขมวดคิ้ว

ไม่ใช่แค่นัคจะกลับมามีสภาพสมบูรณ์เหมือนเดิม…

มันแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย!

"[วิเคราะห์]"

ติ๊ง!

————

[นัค, ก็อบลินบาร์บาเรียน (เหนือสามัญ)] (เลเวล 16 | มินิบอส)

HP: 550/550

MP: 300/300

ค่าสเตตัส: 44 VIT, 56 STR, 38 AGI, 29 DEX, 24 INT, 24 WIS, 24 PER, 24 LUK

หมายเหตุ: ข้าไม่แนะนำให้ท่านรับการโจมตีของมันเด็ดขาด

————

"สรุปก็คือ… มินิบอสตัวนี้ไม่ใช่แค่มีหลายชีวิต แต่ทุกครั้งที่มันฆ่าลูกสมุนได้ มันจะเพิ่มเลเวลขึ้นหนึ่งเลเวลงั้นเหรอ?"

เมื่อนึกไปถึงบอสตัวสุดท้ายที่รอเขาอยู่ในห้องถัดไป วัลเลียร์ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่ามันอาจจะมีกลไกที่คล้ายคลึงกัน แต่อาจเลวร้ายกว่านี้หลายเท่า ทำให้เขายิ่งเข้าใจสิ่งที่ ทริสตันและพวกพูดเกี่ยวกับบอสของดันเจี้ยนนี้

"สรุปก็คือ ข้าไม่ได้แค่ต้องสู้กับก็อบลินที่แข็งแกร่งผิดปกติ… แต่ข้าต้องสู้กับก็อบลินที่มีหลายชีวิต… และยิ่งต่อสู้นาน มันก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น"

"ดีจริงๆ เลยนะเนี่ย"

ปัง!

'-1518(!!!) [Brutal Hit (การโจมตีรุนแรง)]'

วัลเลียร์ไม่คิดจะออมมือเลยแม้แต่น้อย 'หอกโลหิตกระแสธารเที่ยงแท้' ของเขาฟาดเข้าใส่หัวของนัค จนระเบิดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

แต่แทนที่ร่างไร้หัวของนัคจะล้มลงกับพื้นตามปกติ มันกลับแสดงให้เห็นถึง เจตจำนงที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป

มือของมันไขว่คว้าไปทั่วบริเวณรอบตัว หวังจะคว้าตัวก็อบลินลูกสมุนสักตัว มาใช้เป็นเครื่องสังเวยเพื่อคืนชีพและแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม

น่าเสียดายที่วัลเลียร์ไม่มีทางปล่อยให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น

ในจังหวะที่หนึ่งในก็อบลินลูกสมุนกำลังจะเดินเข้ามาใกล้นัค มันคิดว่าตัวเองต้องสละชีวิตเพื่อผู้นำของมัน

แต่ก่อนที่มันจะทำได้ วัลเลียร์ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงทางที่มันกำลังจะเดินผ่าน ก่อนจะใช้แรงทั้งหมดเตะเข้าที่อกของมันเต็มแรง

ปัง!

แม้ค่าพละกำลัง (STR) ของวัลเลียร์จะยังด้อยกว่านัคในตอนนี้ แต่ก็ยังมากพอจะทำให้ร่างของก็อบลินลูกสมุนปลิวไปกระแทกกับกำแพงหิน จนเกิดเป็นหลุมตามรูปทรงของร่างมัน

เมื่อเห็นพวกพ้องของตนถูกซัดปลิวไปอย่างไร้ทางสู้ ก็อบลินที่เหลืออีกสามตัวก็สบตากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะตัดสินใจวิ่งไปช่วยนัค

พวกมันรู้ดีว่าหากปล่อยไว้อีกไม่นาน ผู้นำของพวกมันคงจะสูญสลายไปตลอดกาล

แต่ก็เหมือนเมื่อครู่ วัลเลียร์ปรากฏตัวตรงหน้า และเตะมันปลิวไปในทันที

สองตัวที่เหลือเองก็ไม่ต่างกัน พวกมันพยายามเข้าใกล้ร่างของนัคเพื่อสังเวยชีวิต แต่วัลเลียร์ก็ปิดโอกาสพวกมันได้หมดทุกทาง

สุดท้าย พลังชีวิตของร่างไร้หัวของนัคก็หมดลง…

ตุบ!

ร่างที่ดิ้นรนของมันหยุดเคลื่อนไหวทันที ราวกับหุ่นยนต์ที่สูญเสียแหล่งพลังงาน ก่อนที่ร่างท่อนบนจะล้มลงกระแทกพื้น

วัลเลียร์มองไปรอบๆ ก่อนจะเดินไปทางกลุ่มก็อบลินลูกสมุนที่เขาซัดปลิวไปเมื่อครู่

เขาคิดว่าอาจจะต้องกำจัดพวกมันให้หมด เพื่อให้ผ่านไปยังห้องถัดไปได้

แต่เมื่อเข้าไปดูใกล้ๆ…

พวกมันตายหมดแล้ว

วัลเลียร์รู้สึกประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เมื่อเห็นว่าพวกมันไร้ลมหายใจโดยสมบูรณ์ เขาก็ละความสนใจไปและเริ่มค้นศพของพวกมันเพื่อหา "เศษกุญแจดันเจี้ยน"

แต่หลังจากค้นไปทีละศพ…

เขาไม่พบเศษกุญแจดันเจี้ยนแม้แต่ชิ้นเดียว

"หรือข้าต้องได้เศษกุญแจจากเสียงปริศนาอีกแล้ว?"

เมื่อนึกถึงประสบการณ์ก่อนเข้าห้องนี้ วัลเลียร์ก็อดไม่ได้ที่จะเกาหัวเบาๆ ก่อนจะตัดสินใจเดินผ่านประตูที่เปิดออกไว้อยู่ก่อนแล้ว

ระหว่างที่เดินผ่านทางเดินมุ่งไปยังห้องถัดไป เขาครุ่นคิดถึงรางวัลที่เขาอาจได้รับจากเสียงปริศนา

แต่แทนที่จะเป็นห้องที่จัดไว้เพื่อให้ผู้เล่นได้พักผ่อน…

เขากลับต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง