บทที่ 43 : ยอมรับความพ่ายแพ้

"ทำไม เจ้ากลัว?"

โจวกวนเยาะเย้ย เมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาคิดว่าฉินเฟิงปฏิเสธข้อเสนอของผู้นำตระกูลเพราะเขามั่นใจในตัวเอง แต่ความจริงแล้วเขากลัว

"ข้าแค่อยากจะบอกว่า พวกเราสามารถลงมือที่นี่ได้เลย ข้าจะไม่ทำลายสถานที่ของตระกูลโจว!"

ฉินเฟิงมองโจวกวน และพูดขึ้นมา ระดับของเขาในขณะนี้เพียงพอที่จะทำลายผู้ฝึกตนระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 9 ได้ด้วยฝ่ามือเดียว

ครั้งนี้ เขาไม่ได้ต้องการที่จะสังหารใคร เขาสามารถควบคุมการโจมตีของเขาได้ ในขอบเขตที่กำหนด!

"อืม ตระกูลโจวของพวกเรากว้างใหญ่มาก การทำลายบางสิ่งไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับพวกเรา"

โจวหวู่หยงลูบเคราและพยักหน้า เมื่อเทียบกับดาบระดับเสวียนสองร้อยเล่ม การทำลายบ้านบางหลังไม่ใช่เรื่องใหญ่

"ถ้าอย่างนั้นก็เข้ามาเลย!"

โจวกวน พูดขึ้นมา เพื่อรักษาหน้าต่อหน้าคนรัก และเพื่อดาบระดับเสวียนสองร้อยเล่ม เขาพร้อมแล้ว

หากเขาสามารถเอาชนะได้ และได้รับดาบระดับเสวียนสองร้อยเล่มนี้มา ความแข็งแกร่งของตระกูลโจวก็จะเพิ่มสูงขึ้น เขาคิดไปถึงการแต่งงานกับโจวชิงเอ๋อร์ อาจารย์ของเขาจะต้องไม่คัดค้านอย่างแน่นอน

"พร้อมหรือยัง?"

ฉินเฟิง ยืนนิ่งอยู่กับที่ มือประสานไปด้านหลัง ดวงตาของเขาเปล่งแสงสีทองออกมา ชั่วขณะหนึ่งพื้นที่รอบๆ ก็ถูกปกคลุมไปด้วยจิตสังหาร

ผู้อาวุโสและแขกของตระกูลโจวต่างก็ให้ความสนใจ ดาบระดับเสวียนสองร้อยเล่ม นั้นน่าดึงดูดมาก

"ฉินเฟิง ไม่ว่าเจ้าจะมีวิธีการใดก็ตาม จงใช้พลังทั้งหมดของเจ้าโจมตีออกมา!"

โจวกวนตะโกนออกมา จัดท่าป้องกัน ผิวหนังของเขาก็ถูกปกคลุมไปด้วยพลังปราณอย่างหนาแน่น

"พรึบ!"

ฉินเฟิงก้าวไปข้าง เคลื่อนที่ชั่วพริบตา จนทิ้งภาพติดตาไว้ที่ตรงจุดเดิม

การเคลื่อนที่ชั่วพริบตาของเขานั้นยอดเยี่ยมมาก มันเร็วเสียจนมองไม่เห็นการเคลื่อนไหว

ชั่วพริบตาถัดมา ฉินเฟิงก็มาปรากฏตัวตรงหน้าโจวกวน จากนั้นเขาก็ชกหมัดออกไป

อากาศสั่นสะเทือน ปราณหมัดสีทองควบแน่น พุ่งออกไปข้างหน้า

หมัดเทียนเผิง!

เป็นวิชาหมัดระดับเสวียนขั้นสูง!

เมื่อหมัดนี้ถูกปล่อยออกมา เทียนเผิงสีทองตัวใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของฉินเฟิง เทียนเผิงตัวนี้เคลื่อนไหวตามการเคลื่อนไหวของฉินเฟิง และโจมตีโจวกวนอย่างรุนแรง

ชั่วพริบตาต่อมา ใบหน้าของโจวกวนก็เปลี่ยนไป ปลดปล่อยพลังปราณออกมาปกคลุมร่างกายของเขาหนาแน่นขึ้น

"เปรี๊ยะ!"

ม่านพลังป้องกันบนร่างกายของโจวกวนถูกทำลาย ด้วยหมัดของฉินเฟิง จากนั้นโจวกวน ก็ถูกชกจนกระเด่นออกไป

"อัก!"

โจวกวน พ่นเลือดออกมาหนึ่งคำ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล

พริบตาต่อมา ร่างของฉินเฟิงก็หายไป และกลับมายืนอยู่ที่จุดเดิม

โจวกวนเลือดออกทั่วตัว ล้มลงไปนอนกับพื้น เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ใกล้ตาย

หน้าห้องโถงของตระกูลโจว พายุสีทองได้หายไป และฝูงชนก็ตกตะลึงเมื่อเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น!

โจวกวน ที่อยู่ในระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 9 ได้รับบาดเจ็บสาหัสและใกล้ตายเขาไม่สามารถรับการโจมตีของฉินเฟิงที่อยู่ในระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 2 ได้เลย ช่างเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมากจริงๆ

ที่สำคัญกว่านั้นฉินเฟิงทำตามในสิ่งที่เขาพูด เมื่อร่างของโจวกวนกำลังจะชนกับเสา เขาก็เคลื่อนย้ายตัวเองไปที่เสาเพื่อรับร่างของโจวกวน ก่อนที่โจวกวนจะพุ่งชนกับเสา!

โจวกวนพ่ายแพ้ และพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์ ช่องว่างระหว่างเขากับฉินเฟิงนั้นกว้างใหญ่มาก เหมือนหิ่งห้อยและดวงจันทร์!

"พี่ใหญ่!"

ศิษย์สองคนของตระกูลโจวก้าวไปข้าง พยุงร่างของโจวกวนและป้อนยารักษาอาการบาดเจ็บให้เขา

พวกเขาคือชายหนุ่มสองคน ที่เคยไปเชิญฉินเฟิง นั้นเอง!

"โจวกวนเจ้าควรทำอย่างไร? ต้องให้ข้าต้องเตือนความจำเจ้าหรือไม่?"

ฉินเฟิงมองไปที่โจวกวน พร้อมกับดวงตาที่เย็นชา ทำให้โจวกวนที่เพิ่งฟื้นขึ้นมา สึกเหมือนตกลงไปในถ้ำน้ำแข็งอีกครั้ง

เขาเป็นคนบอกเองว่าถ้าเขาแพ้ เขาจะคำนับฉินเฟิงเพื่อขอโทษ!

โจวกวนเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก และมองโจวชิงเอ๋อร์ ถ้าเขาคุกเข่าคำนับฉินเฟิงต่อหน้าของโจวชิงเอ๋อร์ เขาจะไม่มีวันเชิดหน้าขึ้นมาได้อีกเลย!

"ฉินเฟิง อย่าทำมากเกินไป!"

โจวซานชิงและศิษย์น้องของเขา ออกมายืนอยู่ด้านหน้าของโจวกวน และตะโกนออกมา!

"เกินไป? ข้าทำเกินไปอย่างไร?"

ฉินเฟิง ยิ้มเยาะและพูดขึ้นมา "การเดิมพัน ก็เป็นศิษย์พี่ของพวกเจ้าที่เป็นคนเสนอ ในเมื่อพ่ายแพ้ก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้!"

ดวงตาของฉินเฟิงเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เขามองไปยังโจวซานชิงด้วยสายตาที่เย็นชา!

"ยอมรับความพ่ายแพ้อะไร? มันก็แค่เรื่องตลก ศิษย์พี่แค่ล้อเล่นกับเจ้า!"

โจวซานชิงพลิกขาวเป็นดำ และปฏิเสธการเดิมพันก่อนหน้าของโจวกวน

โจวกวนเป็นผู้สนับสนุนพวกเขาสองพี่น้อง หากโจวกวนคุกเข่าต่อหน้าฉินเฟิงจริงๆ เขาจะไม่มีวันเชิดหน้าขึ้นมาได้อีกเลยภายในตระกูลโจว เมื่อถึงตอนนั้น พวกเขาทั้งสองคนก็จะได้รับผลกระทบไปด้วย

"เด็กน้อย ให้อภัยผู้อื่นเมื่อให้อภัยได้ โจวกวนเป็นศิษย์ของท่านผู้นำตระกูลโจว ปล่อยเขาไปสักครั้งเถอะ!"

แขกของตระกูลโจว จูเจี้ยน ก้าวออกมา เขาจ้องมองฉินเฟิงด้วยดวงตาที่ลึกซึ้ง และปล่อยแรงกดดันที่ทรงพลังออกมา

ผู้นำตระกูลโจว ไม่เหมาะสมที่จะออกมาพูดเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึงต้องการออกมาพูดแทน เพื่อบรรเทาความกังวลของโจวหวู่หยง

ฉินเฟิงยิ้ม มองแขกของตระกูลโจว ด้วยความสนใจ และพูดขึ้นมา "ข้ามีความสัมพันธ์ที่ดีกับคุณหนูโจว เดิมทีข้าคิดว่าต่อให้โจวกวนจะพ่ายแพ้ ข้าก็จะมอบดาบสงครามระดับเสวียนเป็นของขวัญพบหน้าอยู่ดี ในเมื่อตระกูลโจวของพวกเจ้าไม่สามารถยอมรับความพ่ายแพ้ได้ ข้าก็คงต้องขอตัว!"

เมื่อพูดจบ ฉินเฟิง ก็หันหลังกลับและจากไปทันที!

ดาบสงครามระดับเสวียนสองร้อยเล่มสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของตระกูลโจวไปอีกขั้น

ใครๆ ก็บอกได้ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน

"คุณชายฉิน ได้โปรดรอก่อน!"

โจวหวู่หยงรีบพูดขึ้นมา "คุณชายฉิน ท่านมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับลูกสาวของข้า และท่านยังช่วยชีวิตลูกสาวของข้าอีกด้วย แน่นอนว่าตระกูลโจวของเรายินดีที่จะยอมรับความพ่ายแพ้!"

โจวหวู่หยงออกคำสั่ง "โจวกวน โจวซานชิง และโจวหลิวเฟย พวกเจ้าสามคนต้องคุกเข่าและคำนับคุณชายฉิน เพื่อขอโทษเดียวนี้!"

ล้อเล่นน่า ฉินเฟิงสามารถนำอาวุธระดับเสวียนจำนวนสองร้อยเล่มออกมาได้อย่างง่ายดาย เขาเป็นคนรวยจะไปทำให้เขาขุ่นเคืองได้อย่างไร?

ภายใต้แรงกดดันจากตระกูล คนทั้งสามคนเดินเข้าไปหาฉินเฟิง คุกเข่า ลงและคำนับฉินเฟิง

"คุณชายฉิน ข้าขอโทษด้วยพวกข้าผิดไปแล้ว"

"คุณชายฉิน ข้าขอโทษด้วยพวกข้าผิดไปแล้ว"

"..."

ฉินเฟิงพยักหน้า เขารู้สึกว่าคนทั้งสามคนนี้ไม่ได้ขอโทษเขาอย่างจริงใจ แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก สำหรับเขาคนสามคนนี้เป็นเพียงมดปลวกที่สามารถบดขยี้ให้ตายได้ด้วยนิ้วเดียว

"คุณชายฉิน พักอยู่ที่บ้านของข้าสักสองสามวัน ข้าอยากจะเลี้ยงขอบคุณท่านสักครั้ง"

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโจวชิงเอ๋อร์ เธอโค้งคำนับ ฉินเฟิง และพูดขึ้นมา

ความแข็งแกร่งของฉินเฟิงนั้นน่าสะพรึงกลัวมาก และเขายังสามารถนำดาบระดับเสวียนสองร้อยเล่มออกมาได้อย่างสบายๆ!

ยิ่งไปกว่านั้น โจวชิงเอ๋อร์ยังรู้อีกว่าฉินเฟิง สามารถปรุงยาได้ นักปรุงยานั้นมีเกียรติมาก ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม

ถ้ามีนักปรุงยาอาศัยอยู่ในตระกูล ความแข็งแกร่งของตระกูลโจวจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน และเป็นไปได้มากว่าพวกเขา จะกลายเป็นผู้ปกครองอันดับหนึ่งของเมืองซีเฟิง!