บทที่ 42 : ความอิจฉาและการท้าทาย

"ศิษย์พี่ กรุณาพูดให้ดี นี่คือคุณชายฉินที่ข้าเคยบอกท่าน ท่านไม่มีคุณสมบัติ แม้แต่จะถือรองเท้าให้กับคุณชายฉิน!"

โจวชิงเอ๋อร์ไม่พอใจทันที ศิษย์พี่ของเธอกลับเรียกฉินเฟิงว่าแมวและสุนัข ซึ่งทำให้ความรู้สึกดีเพียงน้อยนิดในใจของเธอ ที่มีต่อเขานั้นหายไป

"ศิษย์น้อง เจ้ากับข้าเติบโตมาด้วยกัน ข้าไม่คาดคิดเลยว่าเจ้าจะพูดให้กับคนนอกเช่นนี้!"

ใบหน้าของ โจวกวน เต็มไปด้วยความโกรธ เขาไม่สามารถยอมรับการดูหมิ่นจากเทพธิดาของเขาได้ และความโกรธก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที ทำให้เขาเกลียดฉินเฟิงมากขึ้น

"ไอ้หนู ถ้าเจ้าเป็นลูกผู้ชาย ก็อย่าซ่อนอยู่ข้างหลังศิษย์น้องโจว แล้วมาประลองกับข้า ถ้าข้าแพ้ ข้าจะคุกเข่าขอโทษและคำนับเจ้าด้วยตัวเอง ถ้าเจ้าแพ้ เจ้าจะต้องคุกเข่าถือรองเท้าให้ข้า และห้ามปรากฏตัวข้างกายของศิษย์น้องโจวอีก!"

โจวกวน ก้าวไปข้างหน้า ปลดปล่อยแรงกดดันออกมา มีรอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นมาที่มุมปากของเขา เขาพร้อมที่จะสั่งสอนฉินเฟิง เพื่อทำให้โจวชิงเอ๋อร์รู้ว่าสายตาของเธอแย่แค่ไหน!

ฉินเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินดังนั้น และเข้าใจความหมายของโจวกวนทันที

อีกฝ่ายถูกคนที่แอบรักดูถูก ทำให้เขารู้สึกอิจฉา และโกรธเคืองมาก

"ศิษย์พี่โจว ท่านต้องการทำอะไรกันแน่? ท่านอยู่ในระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 9 และท่านอยู่ห่างจากระดับแกนวิญญาณเพียงก้าวเดียว นี่มันผู้ใหญ่รังแกเด็กชัดๆ!"

ก่อนที่ฉินเฟิงจะพูด โจวชิงเอ๋อร์พูดตัดขึ้นมาก่อน

เธอจำได้ว่าเมื่อตอนที่เธออยู่ในภูเขาจิ่วเหลียน ฉินเฟิงเป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับรวบรวมปราณขั้นที่ 8 ซึ่งห่างจากศิษย์พี่ของเธอถึงสิบระดับเต็มๆ

ฉินเฟิงจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้อย่างไร? นี่มันชัดเจนแล้วว่าเป็นการรังแกฉินเฟิง!

ชูกวน เพิกเฉยต่อคำพูดของโจวชิงเอ๋อร์ เขามองไปยังฉินเฟิงอย่างเย็นชาและพูดขึ้นมา "ฉินเฟิง เจ้ายังเป็นผู้ชายหรือป่าว เอาแต่หลบซ่อนอยู่ข้างหลังผู้หญิง? ในเมื่อระดับของเจ้าต่ำกว่าข้า ข้าเองก็จะไม่รังแกเจ้า ตราบใดที่เจ้าสามารถรับการโจมตีของข้าได้สามกระบวนท่า เจ้าก็เป็นผู้ชนะ"

หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก ฉินเฟิงก็ยิ้มขึ้นมา และพูดกับชูกวน "ข้าขอแนะนำเจ้าหน่อย อย่าคิดว่าตัวเองสำคัญขนาดนั้น"

"พรึบ!"

หลังจากฉินเฟิงพูดจบ เขาก็นำดาบระดับเสวียนสองร้อยเล่มออกมา และพูดขึ้นมาอีกครั้ง "ถ้าเจ้าสามารถรับการโจมตีของข้าได้ ดาบระดับเสวียนสองร้อยเล่มนี้จะเป็นของเจ้า!"

ฉินเฟิงเพิ่งมาถึงตระกูลโจว เขาก็ถูกคนของตระกูลโจวดูถูก เขาจึงต้องการสั่งสอนบทเรียนให้อีกฝ่าย มิฉะนั้นหมาแมวตัวใดก็อยากจะเหยียบเขา ซึ่งมันน่ารำคาญมาก

ท้ายที่สุด ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างงเขากับโจวชิงเอ๋อร์ มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะทำร้ายคนของตระกูลโจวทุกคน

"!"

สมาชิกของตระกูลโจวต่างก็พากันตกตะลึง ดาบสงครามระดับเสวียนสองร้อยเล่ม ถูกนำออกมาได้อย่างง่ายดาย

"นี่..."

ในขณะนั้น  โจวหวู่หยง ก็มาถึงห้องโถง เมื่อเขาเห็นดาบสงครามระดับเสวียนสองร้อยเล่มที่ฉินเฟิงนำออกมา คลื่นลูกใหญ่ก็ถาโถมเข้าสู่หัวใจของเขา

หากตระกูลโจวมีดาบสงครามระดับเสวียนสองร้อยเล่ม ความแข็งแกร่งของตระกูลโจวจะต้องเพิ่มขึ้น ไปอีกระดับอย่างแน่นอน

ศิษย์สาวกบางคนของตระกูลโจวก็มีดวงตาแดงก่ำ บางคนก็คลั่งไคล้ไปแล้ว ดาบระดับเสวียนนั้นหายากมาก

ศิษย์สาวกบางคนยังคงใช้ดาบระดับหวงขั้นต่ำอยู่เลย และบางคนยังคงใช้ดาบเหล็กธรรมดา ซึ่งไม่สามารถแสดงพลังของตนเองออกมาได้อย่างเต็มที่!

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นดาบระดับเสวียนจำนวนมากขนาดนี้!

ดังนั้นศิษย์สาวกจำนวนมากของตระกูลโจว จึงหวังว่าโจวกวนจะเป็นฝ่ายชนะ

ท้ายที่สุดแล้ว โจวกวนเป็นสมาชิกของตระกูลโจว คนคนเดียวไม่สามารถใช้อาวุธระดับเสวียนได้มากขนาดนั้น ดังนั้นเขาจะต้องมอบส่วนที่เหลือให้กับตระกูลอย่างแน่นอน เพราะมันจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตระกูลโจว!

"ชิงเอ๋อร์ เจ้ายังไม่ได้แนะนำคุณชายคนนี้ให้พ่อรู้จัก เขาเป็นใครหรือ?"

แม้ว่าโจวหวู่หยง จะอยากได้ดาบสงครามระดับเสวียนเหล่านี้ แต่เขาก็รู้ว่าเขาไม่สามารถเสียมารยาทได้ เขาพูดกับโจวชิงเอ๋อร์ที่กำลังตะลึงอยู่

"อ่า... ท่านพ่อ นี่คือคุณชายฉินเฟิง ที่ลูกเคยเล่าให้ท่านฟัง เขาช่วยชีวิตลูกสาวของท่านไว้หลายครั้ง"

โจวชิงเอ๋อร์รีบแนะนำพ่อของเธอ ว่าฉินเฟิงเป็นใคร เธอไม่คิดเลยว่าฉินเฟิงจะตอบรับคำท้าของศิษย์พี่ของเธอ ซึ่งทำให้เธอรู้สึกสับสนมาก

"คุณชายฉิน สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะ เขาได้มาถึงระดับเกิดใหม่ขั้นที่สองแล้วตั้งแต่อายุน้อย เขาเป็นมังกรในหมู่มนุษย์จริงๆ"

โจวหวู่หยงร้องอุทานขึ้นมาด้วยความชื่นชม ดาบสงครามระดับเสวียนสองร้อยเล่ม นั้นราคาแพงมาก และไม่ใช่สิ่งที่จะหาซื้อได้ง่ายๆ ตระกูลโจวทั้งหมดมีอาวุธระดับเสวียนประมาณสองร้อยเล่มเท่านั้น!

"ยินดีที่ได้พบท่านผู้นำตระกูลโจว"

ฉินเฟิงพยักหน้า เขาไม่ได้ถ่อมตนและไม่หยิ่งผยอง ถึงแม้ว่าผู้นำตระกูลโจวจะพูดกับเขาดี แต่อีกฝ่ายกลับเปิดเผยระดับการบ่มเพาะของเขาออกมา ซึ่งเห็นได้อย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายตั้งใจให้โจวกวนได้ยิน

ดาบสงครามระดับเสวียนสองร้อยเล่มเป็นเพียงลาภลอยจากสวรรค์ โจวกวนอยู่ในระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 9 ในขณะที่ฉินเฟิงอยู่ในระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 2 ไม่ว่าจะมองอย่างไร โจวกวนก็เป็นฝ่ายชนะ!

อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิงเป็นเพื่อนของลูกสาวเขา ท้ายที่สุดแล้ว แน่นอนว่าเขายังต้องอธิบายสถานการณ์บางอย่างให้ชัดเจน

"คุณชายฉิน ศิษย์ของข้ายังเด็ก ท่านไม่จำเป็นต้องใส่ใจคำพูดของเขา"

โจวหวู่หยง กล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

โจวชิงเอ๋อร์เป็นแก้วตาดวงใจของตระกูลโจว และเป็นหนึ่งในสาวงามอันดับต้นๆ ของเมืองซีเฟิง มีคนตามจีบเธอมากมาย

โจวหวู่หยงเชื่อว่าฉินเฟิงก็เป็นหนึ่งในนั้น หากเขาเป็นฝ่ายถอยก็จะกลายเป็นตัวตลกของตระกูลโจวอย่างแน่นอน

ในกรณีนั้น เขาจะไม่สามารถเชิดหน้าชูตาต่อหน้าลูกสาวของเขาได้

ฉินเฟิงยิ้ม และพูดขึ้นมา "ในเมื่อข้าตกลงแล้ว ข้าจะไม่เสียใจ ถ้าโจวกวน สามารถรับการโจมตีของข้าได้ ดาบระดับเสวียนเหล่านี้จะเป็นของโจวกวน"

โจวกวนรู้สึกสับสนเล็กน้อย เดิมทีเขาแค่อยากจะสอนบทเรียนให้กับ ฉินเฟิง ต่อหน้าศิษย์น้องของเขา

และคิดว่าฉินเฟิงจะใช้โอกาสที่อาจารย์ของเขามอบให้เพื่อหาทางลง

แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะปฏิเสธ ซึ่งทำให้เขาดีใจมาก

"ตกลง! ตกลง!"

โจวกวน เหลือบมองโจวชิงเอ๋อร์อย่างภาคภูมิใจ เขามั่นใจว่าจะสามารถรับการโจมตีของ ฉินเฟิง ได้

เมื่อถึงตอนนั้นดาบสงครามระดับเสวียนสองร้อยเล่มที่เขาได้รับมา เขาก็จะมอบให้กับตระกูลโจว ผู้นำตระกูลจะต้องมองเขาในมุมที่แตกต่างออกไปอย่างแน่นอน!

เมื่อโจวชิงเอ๋อร์เห็นสายตาของโจวกวน เธอก็ไม่ชอบมันเลย นี้เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าศิษย์พี่ของเธอนั้นชั่วร้ายมาก

ในทำนองเดียวกัน โจวชิงเอ๋อร์รู้สึกว่าฉินเฟิงนั้นประมาทเกินไป ระดับของพวกเขาห่างกันถึง 7 ระดับ ดูเหมือนว่าฉินเฟิงต้องการจะมอบดาบระดับเสวียนให้กับตระกูลโจวอย่างชัดเจน

อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิงมอบดาบจำนวนมากเป็นของขวัญให้กับตระกูลโจวเช่นนี้ ทำให้เธอรู้สึกมีความสุขเล็กน้อย

"ตกลง ถ้าอย่างนั้นขอเชิญคุณชายฉิน ไปยังสนามฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ของตระกูลโจว กวนเอ๋อร์เจ้าต้องไว้หน้าคุณชายฉิน และอย่าทำให้คุณชายฉินได้รับบาดเจ็บ"

โจวหวู่หยง ผู้นำตระกูลโจวยิ้มขึ้นมา เขาเลี้ยงดูโจวกวนมาตั้งแต่เด็ก และเขารู้ความแข็งแกร่งของโจวกวนเป็นอย่างดี ด้วยช่องว่างของระดับที่ห่างกันถึง 7 ระดับ เขาสามารถรับการโจมตีของฉินเฟิงได้อย่างสมบูรณ์

"ไม่จำเป็น"