บทที่ 719 จะบอกว่าหายากมั้ยล่ะ

ลู่เหยาตั้งชื่อวิญญาณพื้นฐานว่าปลาเม่นอ่อน

อินเตอร์เฟซแสดงค่าพลังของปลาเม่นอ่อนแข็งแกร่งกว่าปลาวัยอ่อนรุ่นที่สอง ค่าพลังชีวิตและพลังโจมตีเริ่มต้นเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า แต่ความเร็วลดลง 1 คะแนน

วิญญาณพื้นฐานชนิดใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้น

วิญญาณพื้นฐาน·ปลาเม่นอ่อน: เกล็ดมีหนามแหลมคม ว่ายน้ำช้า แต่ร่างกายแข็งแรง

ลักษณะพิเศษ: ปลาขนาดกลางถึงเล็ก หัวแบน ครีบบนสูง เกล็ดทั้งตัวมีหนาม มีนิสัยก้าวร้าวพอสมควร

ที่อยู่อาศัย: อาศัยในน้ำ

พฤติกรรม: กินได้ทุกอย่าง อยู่รวมฝูง ชอบกินมาก

ความหายาก: ต่ำ

"คุณได้รับ พลังวิญญาณ x 2,600 และ ระบบเริงว่าย x 1 จากการวิวัฒนาการวิญญาณพื้นฐานครั้งนี้"

ลู่เหยาพอจะเข้าใจแล้ว

เริงว่ายคือเส้นทางวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตที่เริ่มต้นจากปลา เพื่อค้นหาวิญญาณพื้นฐานใหม่จากเส้นทางวิวัฒนาการที่แตกต่างกัน

หากสามารถสร้างวิญญาณพื้นฐานได้ จิตสาธารณะก็จะให้โอกาสอีกครั้ง

ในตำนานวิญญาณพื้นฐาน วิญญาณเก็บเกี่ยวออกไปเก็บรวบรวมส่วนประกอบชีวิตจากภายนอกจักรวาลเสมือน ภายในก็น่าจะมีวิธีการที่เหมาะสม เริงว่ายดูเหมือนจะเป็นหนึ่งในนั้น

ลู่เหยาเริ่มการผจญภัยของปลารุ่นต่อไปทันที

ในขั้นเริ่มต้นครั้งนี้ นอกจากปลาวัยอ่อนธรรมดาแล้ว ยังมีปลาเม่นอ่อนให้เลือกด้วย

แน่นอนว่าเขาเลือกสายพันธุ์ใหม่ที่แข็งแกร่งกว่า

นอกจากกระเพาะเหล็กที่มีมาแต่เดิม ปลาเม่นอ่อนยังมีความสามารถอีกสามอย่างให้เลือกติดตั้ง ได้แก่ ขยายพันธุ์เร็ว อยู่รวมฝูง และขุดรู

คราวนี้ลู่เหยาเลือกอยู่รวมฝูง

ปัจจุบันปลาเม่นอ่อนมีพลังต่อสู้พอสมควรแล้ว สามารถลองเป็นนักล่าระดับต้นได้

นับถอยหลัง 3...

ลู่เหยาจ้องหน้าจอ

ปลาเม่นอ่อนว่ายในน้ำ แต่คราวนี้ไม่ได้อยู่ตัวเดียวอีกต่อไป แต่เป็นสามพี่น้องที่เคลื่อนไหวพร้อมกัน ปลาทั้งสามว่ายเคียงข้างกันในน้ำ ดูมีท่าทางเหมือนพี่น้องที่ออกผจญภัยในยุทธภพด้วยกัน

พวกมันยังคงนิสัยบรรพบุรุษที่กินไม่เลือก ตามทางกินสาหร่ายและพืชน้ำอย่างบ้าคลั่ง บางครั้งก็ลอยขึ้นไปล่าแมลงบนผิวน้ำ

หลังจากเลเวลอัพขึ้นเร็วๆ เป็น LV5 สามพี่น้องก็มุ่งหน้าสู่น้ำลึก

พวกมันเริ่มร่วมมือกันล่าปลาอื่น โดยเริ่มจากปลาตัวเล็กก่อน แม้พวกมันจะว่ายช้า แต่ปลาเล็กๆ ก็ไม่ค่อยระวังตัว เมื่อเจอปลาเม่นอ่อนที่มีขนาดไม่ใหญ่เหมือนกัน พวกมันจึงเข้าใกล้ได้ง่าย และหลังจากรุมทำร้ายก็กลายเป็นอาหาร

แต่ช่วงเวลาดีๆ ก็ไม่ยาวนาน ไม่นานปลาเม่นอ่อนก็เจอนักล่าที่แข็งแกร่งกว่า มันคืองูน้ำใหญ่ที่นอนอยู่ในเขตน้ำลึก ปากกว้างของมันไม่เพียงกลืนปลาเล็กที่ปลาเม่นอ่อนเพิ่งจับได้ แต่ยังพาพี่น้องคนหนึ่งไปด้วย

ปลาที่รอดชีวิตสองตัวรีบหนีกลับไปยังน้ำตื้น กลับไปกินสาหร่ายและแมลงต่อ

ในฐานะผู้ชมรายการสารคดีสัตว์โลกตัวยง ลู่เหยาค่อนข้างสงบกับเหตุการณ์นี้

ในธรรมชาติดั้งเดิมก็เป็นเช่นนี้ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก แล้วแต่ความสามารถ

ปลาเม่นอ่อนสองพี่น้องมุ่งเน้นการล่าในน้ำตื้น ค่อยๆ โตขึ้น พี่ปลาขึ้นถึง LV20 น้องปลาก็ถึง LV18 พวกมันแข็งแรงขึ้นมาก ความเร็วก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย

เป็นระยะๆ ก็มีปลาเม่นอ่อนตัวอื่นมาเข้าร่วม จำนวนพวกมันเพิ่มขึ้นเป็นสิบตัวทันที

อาหารในน้ำตื้นไม่เพียงพอกับความต้องการของพวกมันแล้ว ฝูงปลาจึงบุกเข้าน้ำลึกอีกครั้ง

ในน้ำลึก ปลาเม่นอ่อนไปท้าทายงูน้ำราชาแห่งท้องถิ่นโดยตรง

ฝูงปลาพุ่งเข้าใส่พร้อมกัน โจมตีศัตรูอย่างรุนแรง

งูน้ำตัวใหญ่มาก แต่เคลื่อนไหวช้า เมื่อเจอฝูงปลากัดไม่อาจป้องกันได้ทั่วถึง แม้มันจะกลืนปลาเม่นอ่อนไปสามตัว แต่ก็บาดเจ็บทั่วตัว ดิ้นรนอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายมันก็โงนเงนลงนอนที่พื้นน้ำ ไม่ขยับอีกเลย

ปลาเม่นอ่อนพากันรุมเข้าใส่ กินศัตรูที่แข็งแกร่งและใหญ่โตนี้จนเหลือแต่กระดูก

ด้วยเหตุนี้ ปลาเม่นอ่อนจึงแทนที่งูน้ำ ครอบครองเขตล่าที่มีปลามากมาย

ลู่เหยาเห็นว่า ปลาเม่นอ่อนสองตัวแรก ตัวหนึ่งตายที่ LV22 อีกตัวก่อนตายขึ้นถึง LV28 ที่น่าทึ่ง ขนาดใหญ่ขึ้นมาก ขีดจำกัดสูงกว่าเดิมไม่น้อย

หน้าจอแสดง

จบรุ่นนี้แล้ว

"เริงว่ายครั้งนี้จบแล้ว เริ่มคำนวณ เพิ่มเลเวล 28×100 เพิ่มการตอบสนองวิญญาณพื้นฐาน 3×100 เพิ่มการขยายพันธุ์ 1×300"

"คุณได้รับพลังวิญญาณทั้งหมด x 4,000 จากการวิวัฒนาการวิญญาณพื้นฐานครั้งนี้"

ประสบการณ์ของปลาเม่นอ่อนรุ่นที่สี่นี้ ทำให้ลู่เหยาเข้าใจกลไกการตัดสินของเริงว่ายชัดเจน

จริงๆ แล้วนี่เป็นการส่งเสริมสามทิศทางใหญ่

ทิศทางแรก เพิ่มความแข็งแกร่งของแต่ละตัว พยายามเพิ่มเลเวลสูงสุดในแต่ละรุ่น

ทิศทางที่สอง ล่าสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์ บางตัวจะแสดงการตอบสนองวิญญาณพื้นฐาน จริงๆ แล้วการกินสิ่งมีชีวิตอื่นอาจทำให้เกิดปฏิกิริยาเคมีในระดับวิญญาณพื้นฐาน และความสามารถที่เลือกได้ในรุ่นต่อไปก็ขึ้นอยู่กับทิศทางนี้

ทิศทางที่สาม ขยายพันธุ์อย่างบ้าคลั่ง มุ่งเน้นการเพิ่มจำนวนการผสมพันธุ์อย่างเดียว เดินสายผสมพันธุ์

แต่ละแบบมีวิธีไม่รู้ตัว ลู่เหยาเล่นเริงว่ายทั้งวัน

หลังจากปลาเม่นอ่อน เขาก็ลองทิศทางวิวัฒนาการหลายแบบ

เช่น เป็นพิษ เมื่อติดตั้งความสามารถนี้ การโจมตีของปลาเม่นอ่อนจะทำให้ศัตรูเสียเลือดต่อเนื่อง แต่ในการต่อสู้จริง ปลาเม่นอ่อนสู้ได้ก็กินเป็นอาหารเลย สู้ไม่ได้แม้ทำให้ศัตรูเป็นพิษก็ต้องตาย ไม่มีการบังคับทิศทาง ความสามารถเป็นพิษจึงไร้ประโยชน์

แน่นอน อาจต้องการความสามารถอื่นมาผสมผสาน - เช่น โจมตีระยะไกล แต่ตอนนี้ยังไม่ได้รับชิ้นส่วนความสามารถคล้ายๆ กันนี้

หรืออย่างขุดรู ทำให้ปลาเม่นอ่อนซ่อนตัวใต้พื้นน้ำและซุ่มโจมตีได้ แต่การหลบซ่อนแบบนี้ทำให้เสียโอกาสกินสาหร่ายและพืชน้ำ ต้องพึ่งการล่าปลาอื่นอย่างเดียว กลับเพิ่มความเสี่ยงในการอยู่รอด ลดโอกาสเติบโต

อีกข้อจำกัดคือ ความสามารถเริ่มต้นติดตั้งได้เพียงสามอย่าง

ลู่เหยาตัดสินใจเลือกสามความสามารถหลัก คือ กระเพาะเหล็ก อยู่รวมฝูง และหยั่งรู้ (มองเห็นจุดอ่อนของเหยื่อ)

หลังจากคงสามความสามารถนี้ไว้หลายรุ่น ระดับความสามารถเริ่มต้นกลับเพิ่มขึ้น กระเพาะเหล็กขึ้นเป็น LV3 อยู่รวมฝูงก็ขึ้นเป็น LV2 เห็นได้ว่าการเพิ่มระดับความสามารถผ่านวิวัฒนาการตามธรรมชาติ ต้องใช้เวลาบ่มเพาะยาวนาน

เมื่อขีดจำกัดเลเวลของปลาเม่นอ่อนแต่ละรุ่นสูงขึ้นเรื่อยๆ พวกมันกินทุกอย่าง และถูกสิ่งมีชีวิตอื่นกิน หลังจากการตอบสนองวิญญาณพื้นฐานมากมาย ก็พัฒนาเป็นสายพันธุ์ใหม่

"วิวัฒนาการวิญญาณพื้นฐานครั้งนี้สำเร็จ ได้รับพลังวิญญาณ x 6,000 เริงว่าย x 2"

บนหน้าจอเป็นปลาดำตัวสมส่วน ต่างจากบรรพบุรุษ หนามบนตัวหายไปหมด ครีบแข็งแรงสามารถยันตัวยืนได้เหมือนขา ไม่เพียงมีชีวิตและล่าในน้ำ ยังขึ้นมาบนฝั่งได้ ล่าแมลง

ลู่เหยาตั้งชื่อมันว่าปลาขึ้นบก

ปลาขึ้นบกมีความหายากระดับกลาง ให้ผลตอบแทนพลังวิญญาณมากขึ้น

ลู่เหยามองปลาที่ขึ้นบกได้ อดคิดไม่ได้ว่านี่ดูเหมือนจะเป็นสัญญาณของการวิวัฒนาการจากสัตว์ทะเลเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ

สิ่งมีชีวิตยิ่งหายาก พลังวิญญาณที่ได้รับก็ยิ่งสูง

ลู่เหยาจึงตัดสินใจ

วันนี้ต้องทำอะไรสักอย่างให้สุดๆ

เกือบสิบชั่วโมงต่อมา ลู่เหยามองสิ่งมีชีวิตชนิดใหม่บนหน้าจอด้วยสายตาอ่อนล้า มุมปากยิ้มน้อยๆ

"วิวัฒนาการวิญญาณพื้นฐานครั้งนี้สำเร็จ ได้รับพลังวิญญาณ x 72,000 เริงว่าย x 20"

กลางหน้าจอเป็นปลาดำประหลาด

มันมีครีบเป็นแขนขาสี่ขา หางยาว บนหลังมีปีกบางๆ บนหัวมีหนวดคล้ายแมลงสามคู่หกเส้น ปลานี้ร่อนได้ ลงน้ำได้ เดินบนบกได้ หนวดบนหัวใช้เป็นอวัยวะรับความรู้สึก กลิ่น และเสียง

เป็นนาวิกโยธินในหมู่ปลาอย่างแท้จริง ทั้งทะเล บก และอากาศล้วนเป็นเขตล่าของมัน

ไม่ต้องสนว่าจะประหลาดแค่ไหน แค่บอกว่าหายากมั้ยล่ะ

ลู่เหยาตั้งชื่อวิญญาณพื้นฐานที่มีความหายากระดับสูงนี้ว่าปลาสามภพ

เขาพิสูจน์สมมติฐานของตัวเองด้วยการปฏิบัติจริงว่าถูกต้อง

เมื่อเป็นการรวบรวมวิญญาณพื้นฐานต่างๆ เส้นทางยิ่งแปลกยิ่งแคบ ก็ยิ่งมีโอกาสสร้างสิ่งมีชีวิตแปลกๆ ที่หาได้ยากในธรรมชาติ

มุมขวาบนแสดง

พลังวิญญาณ: 282,577

ลู่เหยาจิบน้ำมะนาว

วันนี้เขาได้พลังวิญญาณจากเริงว่ายเกินสองแสน

เทียบกับการขุดแร่ในเขตเหมือง เริงว่ายเป็นอุตสาหกรรมที่ให้ผลตอบแทนสูงกว่า มีเพดานสูงกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่นี่ต้องการใบอนุญาต มีเงื่อนไขเข้าถึงค่อนข้างสูง

ตอนนี้จำนวนครั้งเริงว่ายของลู่เหยาก็พึ่งพาตัวเองได้แล้ว แค่สามารถสร้างวิญญาณพื้นฐานใหม่ก็พอ

ตัวเขาก็ถือว่าได้พบเส้นทางเพิ่มรายได้ใหม่ในยุคที่ใช้จ่ายสูง

เริงว่ายเองเน้นที่แนวคิด การเคลื่อนไหวและวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตเป็นโหมดหมากรุกอัตโนมัติ ตรงกับรสนิยมและความสนใจของลู่เหยาพอดี ไม่ต้องกังวลเรื่องการควบคุมเลย

ขณะที่ลู่เหยาเตรียมเริ่มเส้นทางวิวัฒนาการของปลาสามภพรุ่นต่อไป หน้าจอก็มีข้อความแจ้งเตือนขึ้นมา

ประเทศกินตันต้องการแลกเปลี่ยน "ศิลปะการปรุงยา" กับ "เทววิทยา"

อารยธรรมของคุณยังไม่มี "ศิลปะการปรุงยา" ต้องการแลกเปลี่ยนหรือไม่?

ประเทศกินตัน?

ชื่อนี้ฟังดูเหมือนอารยธรรมที่ฝึกบำเพ็ญเซียน

ลู่เหยาตื่นเต้นขึ้นมาทันที

อยู่ในจักรวาลเสมือนมาไม่น้อยแล้ว ในที่สุดก็ได้เห็นโลกบำเพ็ญเซียนแบบตะวันออกแท้ๆ!

เขารีบดับเบิลคลิกที่ตัวเลือก มุมมองเปลี่ยนไปยังพื้นที่ใหม่

ที่นี่เป็นพื้นที่หินทรายรกร้าง รูปปั้นยักษ์เอียงๆ ปักอยู่บนพื้น โผล่แค่ครึ่งหัว เหมือนยักษ์ที่แอบมองอยู่

ข้างรูปปั้นมีคนตัวเล็กยืนอยู่

เขาสวมหมวกฟาง ใส่เสื้อผ้าขาดๆ เป็นชายแก่ผมขาว

ชายชื่อจางเฉิงคนนี้มีกล่องข้อความเหนือศีรษะ: "เทพชั่วจากต่างโลกเอ๋ย โปรดแลกเปลี่ยนกับข้าเถิด"

"ข้าจะใช้ศิลปะการปรุงยาที่รู้ แลกกับเทววิทยาที่ใกล้ชิดกับเทพเจ้าของท่าน"

"ข้าต้องเข้าใจเทพเจ้าให้มากขึ้น"

"แม้ไม่รู้ว่าท่านจะได้ยินเสียงข้าหรือไม่... แต่ท่านเป็นโอกาสเดียวของข้าแล้ว... อาจารย์บอกว่าอย่าติดต่อกับท่าน แต่ตอนนี้ไม่สำคัญแล้ว"

"เอาศิลปะการปรุงยาและวิญญาณของข้าไป ข้าต้องการเทววิทยา! ข้าต้องหาจุดอ่อนของเทพเจ้า!"

"การต่อต้านเทพเจ้า คงมีแต่เทพชั่วผู้ทรงพลังอย่างท่านเท่านั้นที่ทำได้กระมัง?"

ลู่เหยาอึ้งไป แล้วรู้สึกสนใจ

ไม่คิดเลย ไม่คิดเลย

เบื้องหลังการแลกเปลี่ยนเทคโนโลยีผ่านรูปปั้นยักษ์ครั้งนี้ กลับเป็นคนที่ต้องการโค่นล้มเทพเจ้า

คนตัวพิกเซลที่กล้าประกาศสงครามกับเทพเจ้า หายากจริงๆ

ขอดูหน่อยว่า เจ้าจะทำอะไรกันแน่

ลู่เหยาเฝ้าสังเกตอย่างตั้งใจ