บทที่ 26: กระบวนท่าดาบฝ่าฟันสามหมื่นลี้ แสงแห่งคมดาบสะท้อนสะพรึงทั่วสิบเก้าทวีป

บทที่ 26: กระบวนท่าดาบฝ่าฟันสามหมื่นลี้ แสงแห่งคมดาบสะท้อนสะพรึงทั่วสิบเก้าทวีป

ร่างของ ราชสีทองคำ ทะยานลอยขึ้นจากพื้น ลอยอยู่เหนือพื้นดินราวหนึ่งถึงสองเมตร

ฟึ่บ!!

ด้วยความเร็วราวกระสุนปืน เขาปรากฏตรงหน้าของ อาเรส

บนใบหน้าของราชสีทองคำมีทั้งความรักและความเกลียดชังปะปนกัน เขากล่าวกับอาเรสด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดว่า

“อาเรส… นายรู้มั้ยว่า วิชาดาบของชั้น ราชสีทองคำ… คือศาสตร์แห่งคมดาบที่สูงสุดบนผืนน้ำกว้างใหญ่นี้?!”

“มีคนมากมายอยากเรียนวิชาดาบจากชั้น… แต่พวกมันไม่มีคุณสมบัติแม้แต่น้อย!!”

“ขยะ… ก็คือขยะ ต่อให้สอนอย่างเอาเป็นเอาตาย ก็ไม่มีวันกลายเป็น มหานักดาบ ได้หรอก!!”

น้ำเสียงของเขาหนักแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขาเองก็แปลกใจและไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดอาเรสจึงปฏิเสธ

ใบหน้าของราชสีทองคำเต็มไปด้วยความโอหัง เขาจ้องอาเรสด้วยสายตาดูแคลนแล้วกล่าวว่า

“ไอ้เด็กนี่น่ะ เป็นคนเดียว… ที่ชั้น ราชสีทองคำ เห็นค่าตั้งแต่เข้าร่วมกับ กลุ่มโจรสลัดร็อกส์!”

“ชั้นเชื่อว่านายสามารถไปถึงจุดสูงสุดของโลกใบนี้ได้!”

แววตาเขาร้อนแรงขึ้น มีความอ่อนโยนแฝงอยู่ เขากล่าวอย่างตื่นเต้นว่า

“มาเรียนวิชาดาบกับชั้นเถอะ! กลายเป็นโจรสลัดผู้เกรียงไกรที่ทุกคนหวาดกลัว!”

“พิชิตท้องทะเลอันกว้างใหญ่ใบนี้ด้วยพลังอันล้นฟ้า!!!”

“กุรารารารา!”

เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและมั่นใจเต็มเปี่ยม กลิ่นอายอันมหาศาลปะทุจากร่างกายของเขา พัดพาให้ลมแรงพัดกรรโชกไปทั่วทิศทาง

เส้นผมที่ยาวจรดพื้นประหนึ่งแผงคอราชสีห์ สะบัดพริ้วอย่างรุนแรง

จิตคุกคามอันทรงพลังทำให้หัวใจของเหล่าโจรสลัดในห้องฝึกสั่นสะท้าน

นี่แหละ...ราชสีทองคำ ชิกิ!!

ทว่า อาเรส ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเขากลับยังคงสงบนิ่ง ไม่หวั่นไหวไปกับ “วิสัยทัศน์อันยิ่งใหญ่” ของราชสีทองคำเลยแม้แต่น้อย เขายึดมั่นในแนวทางของตนเอง

เขาปฏิเสธอย่างหนักแน่น

“ชั้นไม่อยากฝึกวิชาดาบ… ชั้นต้องการหล่อหลอมตนเองให้กลายเป็น ‘ดาบ’ ที่ยิ่งใหญ่เหนือ มหานักดาบ!”

“การฝึกวิชาดาบจะทำให้ไขว้เขว และเป็นการเสียเวลา!”

เมื่อได้ยินคำพูดของอาเรส…

ใบหน้าของราชสีทองคำพลันแสดงความโกรธอย่างรุนแรง เขาจ้องอาเรสด้วยสายตาแหลมคม พลางพูดเสียงดัง

“อาเรส!! นายรู้มั้ยว่ามีคนจำนวนมากแค่ไหน… ที่กระหายอยากฝึกดาบกับชั้น แต่ไม่มีโอกาสเลย?!”

“นายรู้มั้ยว่า… วิชาดาบนั้นทรงพลังแค่ไหน?!”

แต่แล้วความโกรธบนใบหน้าของเขาก็จางหายลงกว่าครึ่ง กลายเป็นแววสงสัย

“…หรือว่าเด็กคนนี้จะไม่รู้… ว่าวิชาดาบชั้นสูงนั้นน่าสะพรึงเพียงใด?”

คิดได้ดังนั้น ราชสีทองคำก็กล่าวขึ้นในทันที

“อาเรส! มากับชั้น! ให้ชั้น ราชสีทองคำ แสดงให้ดูว่า...วิชาดาบระดับมหานักดาบ มันเป็นอย่างไร!”

“จะให้ดูว่า ทำไมชั้นถึงได้เป็นกัปตันคนแรกของกลุ่มโจรสลัดร็อกส์!!”

อาเรสพยักหน้าอย่างเรียบนิ่ง ตอบเสียงเรียบ

“ถึงวิชาดาบจะแข็งแกร่ง… แต่มันไม่สู้การพัฒนาร่างกายโดยตรงได้หรอก”

จากนั้นเขาก็เดินตามหลังราชสีทองคำออกจากห้องฝึก ท่ามกลางสายตาอิจฉาและริษยาของเหล่าโจรสลัด

หวังจื้อ รีบเดินเข้ามาโอบไหล่อาเรสไว้ แม้เหงื่อจะไหลอาบร่างของอาเรส แต่เขาก็ไม่ใส่ใจ เพราะแค่เช็ดชุดเกราะเงาวับของตัวเองด้วยผ้าขี้ริ้วก็สะอาดแล้ว

ง่ายและสะดวก!

โชคดีที่หวังจื้อเองก็ร่างใหญ่ ไม่อย่างนั้นคงโอบไหล่อาเรสไม่ได้ เขายิ้มแล้วกระซิบข้างหู

“อาเรส… วิชาดาบของราชสีทองคำน่ะ… แกร่งมากเลยล่ะ”

“แม้แต่ชั้นยังเทียบไม่ติด ในทะเลกว้างใบนี้ มีแค่คนเดียวเท่านั้นที่พอจะทัดเทียมเขาได้...เรดเคานต์ บารอริก เรดฟิลด์!!”

“เรดเคานต์… เรดฟิลด์?” อาเรสไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน และไม่รู้พลังของเขา แต่ถึงจะรู้ว่าสติของตนบางทีก็สับสน

แต่เขาก็เข้าใจดีว่า หากมีคนที่สามารถเทียบชั้นกับ ราชสีทองคำ ชิกิ ได้...จะต้องเป็นยอดฝีมือขั้นสุดยอด!

หวังจื้อหัวเราะเบา ๆ พลางลูบเคราของตนแล้วกล่าวว่า

“ถ้าจะเล่าเรื่องของหมอนั่นล่ะก็… คงต้องใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนเลยทีเดียว”

“เขาเป็นหมาป่าเดียวดาย… และไม่เคยแพ้ใครเลยในวิชาดาบ!”

ใบหน้าของเขาปรากฏแววโหยหาและเสียดาย

“น่าเสียดาย… ชั้นไม่เคยได้เจอเขา ไม่อย่างนั้นคงอยากประมือดูสักครั้งจริง ๆ”

เรดเคานต์: บารอริก เรดฟิลด์!!

อาเรส จดจำชื่อนี้ไว้ในใจ หากมีโอกาสได้เจอชายผู้ยิ่งใหญ่คนนี้จริง

เขาจะไม่มีวันปล่อยให้โอกาสหลุดมือเด็ดขาด!

ทั้งสามเดินจากตัวเมืองออกไปเรื่อย ๆ มุ่งหน้าสู่หุบเขาลึกที่ห่างไกล

ระหว่างทาง หวังจื้อเล่าเรื่องราวน่าสนใจของทะเลกว้างให้ฟังอย่างอารมณ์ดี และอาเรสก็ตั้งใจฟังด้วยความชื่นชม

เพราะท้ายที่สุดแล้ว เขายังรู้อะไรเกี่ยวกับโลกนี้น้อยมากนัก

“ถึงแล้ว…”

“ที่นี่แหละ!”

ราชสีทองคำ ผู้เดินนำ หยุดฝีเท้าแล้วหันกลับมามองอาเรส ใบหน้าโอหังของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ เขากล่าวกับอาเรสว่า

“อาเรส! ตั้งใจดูให้ดี...วิชาดาบของชั้น!”

“มันจะต้องทำให้นายตกตะลึงอย่างแน่นอน!”

พูดจบ เขาก็ชักดาบระดับ 21 ดาบชั้นยอด ที่ชื่อว่า “ต้นไม้แห้ง” ออกจากเอวด้วยเสียงหวือ!

สายตาเสือของอาเรสจ้องมองไปยังราชสีทองคำที่กำลังสะบัดดาบในมืออย่างผ่อนคลาย

ฟึ่บ...

คลื่นคมดาบสีทองสว่างเจิดจ้าพุ่งออกมาจากคมดาบทันที ฟาดฟันยอดเขาลูกหนึ่งจนขาดสะบั้น

ราวกับใช้มีดครัวแล่แตงกวาเพียงเบา ๆ!

แต่นั่นคือ… ภูเขา ที่ใหญ่กว่ายักษ์หลายเท่าตัว!!!

ทั้งรวดเร็ว ทั้งทรงพลัง!!

เมื่อเห็นภาพนั้น อาเรสถึงกับเบิกตากว้าง อุทานเสียงดัง

“เมื่อกี้มันอะไรกัน?!”

คลื่นคมดาบสีทองที่ทรงพลังและเจิดจ้านั้น ได้ทลายความเข้าใจเดิมของเขาโดยสิ้นเชิง สำหรับอาเรสผู้ซึ่งไม่เคยเห็นการฟันดาบมาก่อน นี่คือแรงสั่นสะเทือนทางจิตใจอย่างแท้จริง

โครม!!!

ยอดเขาที่ขาดสะบั้นร่วงกระแทกกับตัวภูเขาเบื้องล่างอย่างแรง เกิดเสียงดังกึกก้อง ฝุ่นผงลอยฟุ้ง

พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของอาเรสถึงกับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

“เป็นยังไงล่ะ! นี่แหละ...วิชาดาบของชั้น ราชสีทองคำ!!” เขากล่าวอย่างอวดดี พร้อมกับหมุนดาบในมืออย่างโชว์ฝีมือ

คมดาบวาววับสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นประกายเย็นเยียบ แทบจะแยงตา

หวังจื้อ เอื้อมมือมาตบไหล่อาเรสด้วยรอยยิ้ม

“ตอนนี้นายได้เห็นพลังของวิชาดาบแล้วใช่มั้ยล่ะ?”

“ด้วยวิชาดาบเพียงอย่างเดียว… ชิกิ ก็กลายเป็นยอดฝีมือไร้เทียมทานในท้องทะเลกว้างนี้แล้ว!”

ก็เพียงเมื่อได้เห็นกับตา...ว่าทะเลกว้างนี้กว้างไกลเพียงใด และเหล่าผู้แข็งแกร่งมีพลังเหนือมนุษย์เพียงใด

มนุษย์จึงจะรู้ว่า...ตนเองนั้นเล็กจ้อยเพียงใด

คนส่วนใหญ่จะรู้สึกสิ้นหวังและหวาดกลัวเมื่อเจอกับศัตรูที่แข็งแกร่งเกินไป

แต่มีเพียงส่วนน้อย… ที่จะเลือกต่อสู้เพื่อ ทะลวงขีดจำกัด ของตน

และความพยายามอย่างยาวนาน การยืนหยัดไม่ถอยหลังนั้น

จะเป็นตัวชี้ชะตาว่าเขาจะไปได้ไกลแค่ไหนบนเส้นทางนี้...อาจจะไกลเกินกว่าที่ตั้งเป้าไว้เสียอีก!

สร้างยอดเขาใหม่ บนรากฐานของยอดฝีมือรุ่นก่อนหน้า...ไต่ขึ้นสู่จุดสูงสุดใหม่

และอาเรส… คือหนึ่งในคนส่วนน้อยนั้น ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ยืนหยัดผ่านการฝึกสุดโหดมาหลายปี

ในดวงตาของเขาสะท้อนแสงสีทองเปล่งประกาย เขากล่าวอย่างตื่นเต้น

“วิชาดาบแบบนี้มันสุดยอดจริง ๆ!!”

“ชั้น… อยากเรียนวิธีการโจมตีแบบนี้ด้วย!!!”

เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่ ณ ขณะนั้น จู่ ๆ ประโยคหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัวเขาโดยไม่รู้ตัว...

“กระบวนท่าดาบฝ่าฟันสามหมื่นลี้ แสงแห่งคมดาบสะท้อนสะพรึงทั่วสิบเก้าทวีป!”

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═

จบตอน