บทที่ 6 อีกหนึ่งเดือนไว้เจอกัน!

บทที่ 6 อีกหนึ่งเดือนไว้เจอกัน!

◉◉◉◉◉

ทุกคน ต่างก็คิดว่า...

สัตว์เลี้ยงเลเวลหนึ่งของซูหมิง ไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัส!

กระสุนห้านัดต่อเนื่องมาถึงแล้ว ไม่ทันการณ์แล้ว!

โล่เต่าดำห้าชั้นซ้อนทับกันอย่างสุดยอด แข็งแกร่งดุจปราการเหล็ก

“สวรรค์ พวกนายรีบดูสิ กระดองเต่าหนามาก หนาจริงๆ นี่มันอะไรกันเนี่ย?”

“ของปลอมหรือเปล่า ป้องกันได้ด้วย ป้องกันได้จริงๆ เหรอ?? โล่เต่าบ้านั่น สามารถป้องกันการโจมตีระดับ 10+ ได้เลยเหรอ??”

“นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย สัตว์เลี้ยงของซูหมิง ไม่ใช่เพิ่งทำพันธสัญญามาเป็นสัตว์เลี้ยงเลเวลหนึ่งเหรอ จะป้องกันได้ยังไง??”

กระสุนห้านัด!

ป้องกันได้ทั้งหมด โล่หนึ่งชั้นป้องกันกระสุนได้หนึ่งนัดพอดี ซูหมิงไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย เต่าดำสัตว์เลี้ยงของเขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่นิดเดียว

หวังหยุนมองภาพตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ...

เขารีบใช้ปืนคู่ต่อ อยากจะเสริมดาเมจเข้าไปอีก แต่ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว นอกจากอาจารย์ที่อยู่ข้างๆ แล้ว พ่อของเขาก็ลงมือแล้ว!

หวังหยุนถูกควบคุมตัวในทันที!

แต่ตอนนี้ทุกคนกลับสนใจความปลอดภัยของซูหมิง และสถานการณ์ของสัตว์เลี้ยงตัวนั้นมากกว่า โดยปกติแล้ว ผู้เล่นอาชีพระดับ 10 ขึ้นไป ไปโจมตีมอนสเตอร์ป่าเลเวลหนึ่ง นั่นมันแทบจะฆ่าได้ในทันที!

แถมหวังหยุนยังเปิดใช้ทักษะอีก...

แต่ต่อหน้าต่อตาทุกคน เต่าดำกลับดูไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย นี่มันทำได้อย่างไรกัน มันจะเหลือเชื่อเกินไปแล้ว?

“คุณซูหมิง คุณกับสัตว์เลี้ยงของคุณ ไม่เป็นอะไรใช่ไหม??”

“ใช่แล้ว รีบๆ เลย ใครเป็นผู้เล่นอาชีพสายรักษา รีบมาตรวจดูอาการบาดเจ็บของซูหมิงเร็วเข้า!”

“ตรวจแล้ว เต่าดำไม่ได้รับบาดเจ็บ ไม่มีปัญหาอะไรเลยแม้แต่น้อย นี่มัน...”

ในตอนนี้ ทุกคนต่างก็ตกตะลึงอย่างยิ่ง!

โล่เต่าดำนี้ มีพลังป้องกันขนาดไหนกันแน่?

ถึงกับสามารถป้องกันพลังทำลายล้างขนาดนี้ได้!?

“ใจเย็นๆ ครับ... ผมไม่เป็นอะไรจริงๆ ไม่ต้องตรวจแล้ว... ส่วนหวังหยุนที่โจมตีผมคนนี้ล่ะ?”

ทุกคนหันไปมอง...

ต่อหน้าทุกคน หวังเทียนอ้าวตบหน้าลูกชายตัวเองอย่างแรง และพูดกับซูหมิงว่า: “คุณซูหมิง เป็นความผิดของผมเองที่สอนลูกไม่ดี ตามกฎของโรงเรียน หวังหยุนลอบโจมตีเพื่อนนักเรียน ถือเป็นความผิดสถานหนัก! ผมตัดสินใจยกเลิกทรัพยากรทั้งหมดที่โรงเรียนจัดสรรให้เขา...”

หวังหยุนตอนนี้ถึงกับสติแตก?

ทำไมถึงเป็นแบบนี้?

ตกลงใครเป็นลูกชายแท้ๆ กันแน่?

“นั่นจะดีเหรอครับ...”

ซูหมิงกลับยิ้มแล้วพูดว่า: “ท่านผู้อำนวยการหวังช่างปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างเคร่งครัดจริงๆ ผมซูหมิงนับถือมากครับ อีกหนึ่งเดือนก็จะถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว... ขอให้ทุกคนวางใจ ถึงตอนนั้นผมจะต้องทำคะแนนให้ดีเยี่ยมแน่นอน!”

“เหอะ ก็แค่เต่าหดหัวตัวหนึ่งไม่ใช่เหรอ? ฉันก็ดูออกแล้ว สัตว์เลี้ยงของแกน่ะ เป็นสัตว์เลี้ยงสายป้องกัน ต่อให้หนึ่งเดือนผ่านไปถึงเลเวลสิบขึ้นไป ก็ยากที่จะประสบความสำเร็จได้ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยรวมของมณฑลไห่ ไม่ใช่ว่ามีแค่พลังป้องกันก็พอหรอกนะ!!” หวังหยุนตะโกนอย่างไม่ยอมแพ้!

ในความคิดของเขา!

ที่สัตว์เลี้ยงของซูหมิงสามารถป้องกันได้...

นั่นมันก็แค่กลอุบายแปลกๆ

ก็แค่บังเอิญมีโล่ห้าชั้นเท่านั้นแหละ!

ถ้าปล่อยให้หวังหยุนสู้กันจริงๆ จังๆ เขาสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างคล่องแคล่ว สามารถยิงเสริมได้อย่างบ้าคลั่ง ถ้าไม่ใช่เพราะเมื่อกี้มีคนมาขวางไว้!

ซูหมิงที่ไม่มีโล่แล้วต้องตายแน่!!

เขาอาจจะลืมไปแล้ว...

ว่าตอนนี้เต่าดำ เพิ่งจะเลเวลหนึ่งเท่านั้น!

เขาเลเวลสิบยังสู้ไม่ได้ แล้วรอให้เต่าดำเลเวลสิบ เขาจะสู้ได้งั้นเหรอ?

รอบๆ ก็มีคนมากมายกำลังพูดคุยกันอยู่

“ใช่แล้ว การสอบเข้ามหาวิทยาลัยมันไม่ง่ายขนาดนั้น ด่านแรกของการสอบรวมของมณฑลไห่ ก็คือการต่อสู้กับสัตว์เลี้ยงระดับต่ำแบบสุ่ม มีแค่พลังป้องกันอย่างเดียวไม่พอหรอก!”

“ถูกเผง นอกจากจะทุ่มเงินอย่างบ้าคลั่ง ซื้อสัตว์เลี้ยงสายโจมตีระดับ B มาอีกกองหนึ่ง แล้วเลี้ยงจนถึงเลเวลสิบ แบบนั้นอาชีพจอมขมังอสูรถึงจะพอแข็งแกร่งขึ้นมาหน่อย”

“แต่จอมขมังอสูรเองก็ตัวเปราะ สัตว์เลี้ยงนอกจากจะต้องโจมตีคู่ต่อสู้แล้ว ยังต้องคอยป้องกันไม่ให้เจ้าของถูกลอบโจมตีอีก คะแนนสอบผ่านด่านต้องแย่แน่ๆ!”

เมื่อเผชิญกับความสงสัยของทุกคน...

ซูหมิงเพียงแค่ยิ้มอย่างสบายๆ

คอยดูเถอะ อีกหนึ่งเดือนในการสอบ

เขาจะพิสูจน์ทุกอย่างเอง

จอมขมังอสูรไม่ใช่สายอาชีพต่อสู้ที่ไร้ค่า

ยิ่งไปกว่านั้น เขาที่ไหนจะเป็นจอมขมังอสูรธรรมดา!

เขาคือจอมขมังอสูรบรรพกาลต่างหาก!

ไม่ไกลออกไป หวังหยุนยังคงตะโกนไม่หยุด พูดว่าอีกหนึ่งเดือนในการสอบ ซูหมิงจะต้องอับอายขายหน้าอย่างนั้นอย่างนี้...

งั้นเหรอ?

[ภารกิจความสำเร็จเปิดใช้งาน!]

[ชื่อภารกิจ: อันดับหนึ่งของมณฑลไห่]

รายละเอียด: ในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของมณฑลไห่ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า คว้าอันดับหนึ่งมาให้ได้ เมื่อทำภารกิจสำเร็จจะได้รับรางวัลเทวะวิวัฒน์หนึ่งครั้ง

อะไรนะ?!!

รางวัลเทวะวิวัฒน์อีกแล้วเหรอ?

ดีเยี่ยมไปเลย...

แบบนี้ซูหมิงก็สามารถทำพันธสัญญากับสัตว์เลี้ยงระดับ S+ ได้อีกหนึ่งตัว ซูหมิงตรวจสอบฟังก์ชันอื่นๆ ของระบบ

นอกจากภารกิจหลักที่สำคัญที่สุดแล้ว ยังมีภารกิจประจำวันธรรมดาๆ อีกด้วย เมื่อทำสำเร็จ จะสามารถเลี้ยงดูสัตว์เลี้ยงที่มีอยู่ในปัจจุบันได้

ส่วนเทวะวิวัฒน์ ดูเหมือนว่าจะได้รับจากภารกิจความสำเร็จเท่านั้น อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ซูหมิงก็จะสามารถมีสัตว์เทวะจากคัมภีร์บรรพกาลได้อีกหนึ่งตัวแล้ว!

มังกรคราม, เต่าดำ, พยัคฆ์ขาว, หงส์เพลิง...

ถ้าสามารถรวบรวมสี่สัตว์เทวะนี้ได้ครบ จะไม่ไร้เทียมทานเลยเหรอ?

แต่ว่า สิ่งที่อยู่ตรงหน้าซูหมิง...

การเพิ่มความแข็งแกร่ง คือสิ่งที่สำคัญที่สุด

ด้วยพลังของเต่าดำในตอนนี้ อยากจะคว้าอันดับหนึ่งของมณฑลไห่ เกรงว่ายังห่างไกลอยู่พอสมควร...

คนอื่นๆ ต่างก็แนะนำให้ซูหมิงไปจับสัตว์เลี้ยงสายโจมตีระดับ B ตัวอื่นมาเลี้ยงด้วยกัน? แต่ซูหมิงกลับไม่ทำเช่นนั้น!

“ไม่ต้องหรอก! ผมจะเลี้ยงแค่เต่าดำตัวเดียว อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ผมจะต้องคว้าอันดับหนึ่งของมณฑลไห่มาให้ได้แน่นอน!”

ต่อหน้าต่อตาทุกคน ซูหมิงพูดประโยคที่น่าตกตะลึงออกมา!

ช่วยไม่ได้ นี่เป็นหนึ่งในภารกิจประจำวัน

มิฉะนั้นเขาก็คงไม่หยิ่งผยองขนาดนี้...

[ภารกิจประจำวัน, คำมั่นสัญญาอันยิ่งใหญ่, ภารกิจสำเร็จ, คุณได้รับการ์ดเลื่อนขั้นสัตว์เลี้ยงหนึ่งใบ!]

[การ์ดเลื่อนขั้นสัตว์เลี้ยง] หลังจากใช้งาน สามารถเพิ่มเลเวลสัตว์เลี้ยงได้หนึ่งเลเวล หมายเหตุ: เลเวลของสัตว์เลี้ยงไม่สามารถเกินเลเวลของจอมขมังอสูรได้

เป็นการ์ดเลื่อนขั้นสัตว์เลี้ยงเหรอ?!

แม้ว่าสัตว์เลี้ยงเลเวลต่ำ จะสามารถเพิ่มเลเวลได้จากการกินยาอย่างต่อเนื่อง แต่ไอเทมที่สามารถเพิ่มเลเวลข้ามขั้นได้โดยตรงนั้น ไม่ใช่ของที่หาได้ง่ายๆ

ซูหมิงเก็บการ์ดเลื่อนขั้นลงไปอย่างพึงพอใจ

แล้วก็ตรวจสอบภารกิจประจำวันที่เหลืออีกสองสามอย่าง

ภารกิจประจำวันจะรีเฟรชทุกวัน

บางทีแค่ทำภารกิจประจำวันทุกวัน อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า สัตว์เลี้ยงของซูหมิงก็อาจจะแข็งแกร่งเป็นพิเศษได้!

ซูหมิงเดินจากไปจากฝูงชนอย่างสง่างาม

ภารกิจต่อไปของเขาคือการไปล่ามอนสเตอร์

[ภารกิจประจำวัน, กำเนิดนักเชือด]

ล่าสัตว์เลี้ยงระดับต่ำ 0/100

หลังจากทำภารกิจฆ่ามอนสเตอร์ป่าครบหนึ่งร้อยตัวแล้ว เขาก็จะได้รับตำราทักษะสัตว์เลี้ยงแบบสุ่มหนึ่งเล่ม!

เต่าดำกำลังขาดทักษะสายโจมตีอยู่พอดี

ทุกคนมองซูหมิงเหมือนมองคนบ้า

“บ้าไปแล้ว เมื่อกี้เขาดื้อดึงพูดว่าอะไรนะ? เขาไม่อยากทำพันธสัญญากับสัตว์เลี้ยงสายโจมตีระดับ B ตัวอื่น นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ?”

“ทุกคนอย่าลืมสิ ซูหมิงคนซื่อบื้อน่ะ ยังไงก็ยังเป็นเจ้าซื่อบื้อคนเดิม ยังจะมาพูดว่าจะสอบได้ที่หนึ่งอีก? พวกนายว่านี่มันไม่ใช่ฝันกลางวันเหรอ!”

“ใช่แล้ว พวกนายดูสิ เขาจะไปไหนน่ะ? เดี๋ยวก่อน ทิศทางนั้น เหมือนจะเป็นดันเจี้ยนถ้ำหินนะ?”

◉◉◉◉◉ [จบแล้ว]