บทที่ 5 โล่เต่าดำ ซ้อนทับขั้นสุดยอด

บทที่ 5 โล่เต่าดำ ซ้อนทับขั้นสุดยอด

◉◉◉◉◉

ไม่กี่นาทีต่อมา เต่าดำก็ถูกนำตัวกลับออกมา

จากการตรวจสอบด้วยเครื่องมือระดับมืออาชีพ สัตว์เลี้ยงของซูหมิงตัวนี้ มีความแข็งแกร่งถึงระดับ S จริง ๆ หากอยู่ในเลเวลเดียวกัน พลังต่อสู้ของเต่าดำหนึ่งตัว จะเทียบเท่ากับผู้เล่นอาชีพระดับ S หนึ่งคน

“ดีมาก เยี่ยมไปเลย... แม้ว่าตัวจอมขมังอสูรจะอ่อนแอไปหน่อย แต่การทำพันธสัญญากับสัตว์เลี้ยงระดับ S ได้ ถือเป็นครั้งแรกเลยนะ คุณซูหมิง ตั้งใจให้ดีล่ะ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ยังมีหวังอยู่มาก!”

ซูหมิงยิ้ม...

เขาจะพิสูจน์ให้เห็นเองว่าจอมขมังอสูรไม่ได้อ่อนแอ!

การสอบเข้ามหาวิทยาลัยของแดนพญามังกรในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า เขาจะต้องสร้างชื่อให้กระฉ่อนอย่างแน่นอน! มณฑลไห่ที่เมืองเจียงหนานตั้งอยู่ ปัจจุบันเป็นมณฑลที่ออกข้อสอบเอง เป้าหมายของซูหมิงจึงมีเพียงหนึ่งเดียว!

คือการคว้าอันดับหนึ่งในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า!

เพื่อพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าจอมขมังอสูรไม่ได้อ่อนแอ!

ข้างๆ กันนั้น นายกสมาคมจอมขมังอสูรแห่งเจียงหนานก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นออกมา จอมขมังอสูรรุ่นเก่าอย่างพวกเขา ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้อีกแล้ว!

อนาคตของอาชีพจอมขมังอสูร ฝากไว้ที่ซูหมิงแล้ว!

ในขณะนั้น ผู้อำนวยการหวังก็เดินเข้ามา บอกว่าเจ้าหน้าที่รับตรงพิเศษของมหาวิทยาลัยเจียงหนานยังไม่กลับไป

เดิมทีพวกเขาได้ยินว่านักเรียนระดับ S+ ไม่ได้เลือกสองอาชีพนั้น ก็ตั้งใจจะกลับกันแล้ว! แต่จอมขมังอสูรที่ทำพันธสัญญากับสัตว์เลี้ยงระดับ S ได้นี่สิ เพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรก!

“คุณซูหมิง สถานการณ์ของเธอค่อนข้างพิเศษ ถ้าเข้าร่วมการสอบเข้ามหาวิทยาลัย โดยที่ยังไม่มีจอมขมังอสูรที่สมบูรณ์แบบ จะถูกคู่ต่อสู้เล็งเป้าได้ง่าย เกรงว่าอันดับสุดท้ายของทั้งมณฑลคงจะไม่ดีนัก สู้มาเรียนที่มหาวิทยาลัยเจียงหนานของเราโดยตรงเลยดีกว่าไหม?”

สละสิทธิ์สอบ แล้วไปมหาวิทยาลัยเจียงหนานโดยตรง?

นั่นจะเป็นไปได้อย่างไร!

เส้นทางของซูหมิงไหนเลยจะเป็นเพียงแม่น้ำลำธาร...

เป้าหมายของเขาคือทะเลดาวอันกว้างใหญ่ไพศาลต่างหาก!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรู้ว่าตัวตนของตัวเองนั้นพิเศษ มีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา และมีพ่อแม่ระดับเทพ...

ซูหมิงจะไป ก็ต้องไปมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด!

เมื่อได้ยินว่าซูหมิงปฏิเสธโควตาพิเศษทันที

บรรดาเพื่อนร่วมชั้นที่มามุงดูก็ทนฟังต่อไปไม่ไหว!

“ตลกตายชัก ตอนนี้ซูหมิงไม่ไปมหาวิทยาลัยเจียงหนาน ระวังถึงเวลานั้นจะสอบเข้าวิทยาลัยเจียงหนานก็ยังไม่ได้!”

“ใช่แล้ว จอมขมังอสูรน่ะ มันก็เปราะยิ่งกว่านักเวทย์อีกนะ ไปเข้าร่วมการสอบเข้ามหาวิทยาลัย มีแต่จะโดนตบยับเยิน!!”

“ถูกเผง นักเวทย์ยังปล่อยลูกไฟได้ คะแนนจากดาเมจของทักษะยังพอจะดึงกลับมาได้บ้าง แต่นี่จอมขมังอสูร อาศัยสัตว์เลี้ยงตัวเดียว จะทำอะไรได้?”

“ใช่แล้ว อย่างมากก็อาศัยทรัพยากรของโรงเรียน บังคับอัปเกรดสัตว์เลี้ยงให้ถึงเลเวลสิบกว่าๆ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีหวังเลย!”

ไม่ใช่แค่นักเรียนรอบๆ ที่คิดเช่นนี้ แม้แต่ผู้อาวุโสที่เป็นจอมขมังอสูรเหมือนกัน ก็คิดเช่นเดียวกัน

เขาเดินเข้ามา ปลอบใจซูหมิงว่า: “คุณซูหมิง ฉันรู้ว่าเธอก็อยากจะกู้ชื่อเสียงให้จอมขมังอสูร แต่ว่า ถ้าเธอไม่เลือกโควตาพิเศษไปมหาวิทยาลัยเจียงหนาน เธอจะสอบเข้าที่ไหนได้? เมื่อสิบปีก่อน คนที่เลือกจอมขมังอสูรยังมีเยอะอยู่ ตอนนั้นมีนักเรียนคนหนึ่ง…”

ผู้อาวุโสเล่ากรณีตัวอย่างในอดีตให้ฟังหลายกรณี

ในจำนวนนั้นมีจอมขมังอสูรคนหนึ่ง ที่เริ่มต้นก็พาสัตว์เลี้ยงเลเวล 10+ สามตัวเข้าร่วมการสอบ แต่สุดท้ายก็ทำคะแนนได้แค่พอผ่านเกณฑ์ของมหาวิทยาลัยเจียงหนานเท่านั้น!

สถานะทางบ้านของซูหมิง ทุกคนต่างก็รู้ดี

ต่อให้โรงเรียนมัธยมเจียงหนานอันดับหนึ่งจะสนับสนุนอย่างเต็มที่ เลี้ยงดูเต่าดำของซูหมิงจนถึงเลเวล 10+ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไร!

เพราะในฐานะจอมขมังอสูร สถานการณ์ที่แข็งแกร่งที่สุด ก็คือการมีสัตว์เลี้ยงที่ทรงพลังหลายๆ ตัวพร้อมกัน แต่นั่นมันเปลืองเงินมากเกินไป! ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะเล่นได้เลย!

จอมขมังอสูรที่แข็งแกร่งที่สุดของแดนพญามังกรคนนั้น ก็สร้างขึ้นมาจากการทุ่มเงินทุ่มทรัพยากรเช่นกัน ซูหมิงที่เลือกเส้นทางนี้ จะต้องลำบากกว่าคนอื่นมากมายนัก!

“คุณซูหมิง ฉันจะถามเธออีกครั้งหนึ่ง เธอยืนยันที่จะสละสิทธิ์โควตาพิเศษใช่ไหม? ถ้าพลาดครั้งนี้ไป... อีกหนึ่งเดือนข้างหน้าถ้าเธอสอบตก ก็จะไม่สามารถรับเข้าเรียนเป็นกรณีพิเศษได้แล้วนะ!”

ซูหมิงพยักหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว!

เขา ซูหมิง จำเป็นต้องพึ่งโควตาพิเศษด้วยหรือ?

เขาจะใช้ความสามารถของตัวเองพิสูจน์ให้เห็น!

จอมขมังอสูร ก็สามารถกลายเป็นเทพได้!

“คุณซูหมิง เธอไม่คิดจะพิจารณาอีกหน่อยจริงๆ เหรอ?” ผู้อำนวยการหวังก็เดินเข้ามาในตอนนี้เช่นกัน สำหรับการสอบของซูหมิง เขาก็ไม่ค่อยวางใจนัก

หากยืนกรานที่จะเข้าร่วม เกรงว่าจะทำอันดับสูงๆ ได้ยาก สำหรับโรงเรียนแล้ว การที่ซูหมิงไปมหาวิทยาลัยเจียงหนาน อาจจะเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุด

“ตลกสิ้นดี... จอมขมังอสูร? มีโควตาพิเศษให้ก็ไม่เอา โง่จริงๆ ด้วย เจ้าซื่อบื้อซูหมิงก็คือเจ้าซื่อบื้อวันยังค่ำ!”

ไม่ไกลออกไป หวังหยุน ลูกชายของผู้อำนวยการหวัง ทนดูต่อไปไม่ไหว เดิมทีทรัพยากรสนับสนุนระดับสูงสุดของทั้งโรงเรียน ควรจะเตรียมไว้ให้เขา!

แต่ตอนนี้กลับมีซูหมิงโผล่ออกมา?

เหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียวเท่านั้น!

สัตว์เลี้ยงเลเวลหนึ่ง ต่อให้เป็นระดับ S ก็ยากที่จะเก็บเลเวลล่ามอนสเตอร์ได้ คงทำได้เพียงอาศัยไอเทมเพิ่มประสบการณ์เท่านั้น!

ให้สัตว์เลี้ยงของเขากินค่าประสบการณ์อย่างบ้าคลั่งงั้นเหรอ?

นั่นต้องใช้ทรัพยากรมากขนาดไหนกัน!

คนอื่นอย่างน้อยก็เริ่มต้นที่เลเวลสิบ ในเวลาหนึ่งเดือนยังพอจะอัปเกรดได้อีกเยอะ แต่จอมขมังอสูร ที่จะอาศัยการเลี้ยงดูตามปกติเพื่ออัปเกรดให้ถึงเลเวลสิบขึ้นไปในเวลาหนึ่งเดือนนั้น มันก็เหมือนกับเรื่องเพ้อฝัน!

“หวังหยุน เธอพูดไร้สาระมากเกินไปแล้ว ถอยไปซะ ทรัพยากรสนับสนุนของเธอ เอามาแบ่งให้ซูหมิงครึ่งหนึ่ง ฉันหวังเทียนอ้าวเป็นผู้อำนวยการที่ดีและไม่ลำเอียง!”

คำพูดของผู้อำนวยการหวัง ทำเอาลูกชายของเขาโกรธจนแทบบ้า! ซูหมิงก็ไม่ใช่ลูกนอกสมรสของเขาสักหน่อย ทำไมผู้อำนวยการหวังถึงได้ลำเอียงขนาดนี้...

ข้างๆ กันนั้น จอมขมังอสูรชรายิ้ม...

ผู้อำนวยการหวังทำเช่นนี้ถือเป็นการให้เกียรติเขา

จอมขมังอสูรชราผู้นี้ เมื่อสิบกว่าปีก่อนก็เคยเป็นบุคคลสำคัญของเมืองเจียงหนาน ในฐานะผู้เล่นอาชีพรุ่นแรก เขามีชื่อเสียงในเมืองเจียงหนานไม่น้อย น่าเสียดายที่เลือกอาชีพจอมขมังอสูร มิฉะนั้นคงจะได้เป็นบุคคลระดับสูงของแดนพญามังกรไปแล้ว!

มาถึงวันนี้ ดาวรุ่งแห่งความหวังของจอมขมังอสูรกำลังจะฉายแสงขึ้นมา เขาเองก็ไม่อยากจะพลาดโอกาสนี้ไปเช่นกัน!

“เจ้าซูหมิงบัดซบ แค่จอมขมังอสูรคนหนึ่ง ตัวเปราะบางเหมือนขยะ รับการโจมตีของข้าไปซะ!!”

รวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด!!

หวังหยุนโกรธจัดจนเปิดใช้ทักษะทันที

อาชีพของหวังหยุนก็ถือว่าหายากเช่นกัน นั่นคือ [มือปืนคู่] ปืนไฟสองกระบอกปรากฏขึ้นในมือของเขาทันที...

ปัง, ปัง!

มือปืนคู่นี้ มีความโดดเด่นที่ความเร็ว

และการโจมตีครั้งนี้ ยังใช้ทักษะอีกด้วย!

[เพลงปืนคู่สังหาร]

ปลดปล่อยกระสุนห้านัดในทันที!

ซ้ายสอง, ขวาสาม, รวดเร็วดั่งลมพายุ

ซูหมิงที่เปลี่ยนอาชีพเป็นจอมขมังอสูร พลังชีวิตของเขาทนรับการระดมยิงอย่างบ้าคลั่งเช่นนี้ไม่ได้อย่างแน่นอน!

“แย่แล้ว! เจ้าลูกเนรคุณ หยุดมือเดี๋ยวนี้!!”

ไม่มีใครคาดคิดว่าหวังหยุนจะลงมือ

ในวินาทีนี้ ผู้ที่สามารถช่วยซูหมิงได้...

มีเพียงตัวเขาเองเท่านั้น!!

“เต่าดำ ออกมา!!”

การต่อสู้ของจอมขมังอสูร... ย่อมต้องให้สัตว์เลี้ยงออกโรง ซูหมิงออกคำสั่ง เต่าดำก็ลอยตัวออกมา!!

โล่เต่าดำหนึ่งชั้น!

โล่เต่าดำสองชั้น!

ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ!!

โล่เต่าดำห้าชั้นสร้างเกราะป้องกันขึ้นมาในทันที

และกระสุนห้านัดที่ต่อเนื่องกัน ก็ยิงมาถึงแล้ว!

“เร็วเข้า ดูนั่น สัตว์เลี้ยงของซูหมิง อัญเชิญออกมาเร็วมาก ทักษะจอมขมังอสูรนี้ ไม่เลวเลยนะ?”

“แต่ถึงจะอัญเชิญเร็วแล้วจะทำไม หวังหยุนเลเวลสิบเอ็ดแล้วนะ นี่ยังใช้ทักษะ [เพลงปืนคู่สังหาร] อีก... สัตว์เลี้ยงของซูหมิง เกรงว่าจะไม่ตายก็บาดเจ็บสาหัส!”

“ไม่! ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว...”

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]