บทที่ 43 รักครั้งแรก

###

"นายตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น ฉันก็แค่ไม่รู้ว่าการคบกันควรทำตัวยังไง"

"ก็ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันมีแฟนนี่นา"

น้ำเสียงของเจียงซิงเสวียนค่อย ๆ เบาลง

เธอรู้สึกอายอยู่ไม่น้อย เพราะไม่เคยมีแฟนมาก่อน มักจะโดนเพื่อนแซวว่าเป็นสาวขึ้นคานอยู่เสมอ

"เสวียนเสวียน เธอไม่ต้องกังวลอะไรเลย คิดยังไงก็ทำแบบนั้นแหละ"

"การคบกันมันคือการทำให้ตัวเองมีความสุข ไม่ใช่เรื่องที่ต้องมีข้อบังคับอะไร"

เมื่อได้ยินว่าเขาคือแฟนคนแรกของเจียงซิงเสวียน ซูเย่ชิงก็ยิ้มจนแทบหุบไม่อยู่ ใครจะไปคิดว่าเรื่องแบบนี้จะทำให้เธอรู้สึกอายด้วยซ้ำ

สองหนุ่มสาวกำลังพูดคุยกระหนุงกระหนิงกันอย่างหวานชื่น เจียงไห่เถาก็ได้แต่ถอนหายใจในใจ เขาเริ่มรู้สึกว่าตัวเองอาจจะโดนลูกหลงเสียแล้ว

ใครจะไปรู้ว่าการขัดจังหวะความรักของประธานซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนี้ จะกลายเป็นเหตุให้เขาโดนเพ่งเล็งภายหลังก็ได้

แม้จะครุ่นคิดอย่างกลัดกลุ้ม แต่เจียงไห่เถาก็ยังจำต้องก้าวเข้าไปอย่างกล้าหาญ

"เอ่อ... ท่านประธานซู ท่านเจียงจากบริษัทซิงอวี่สตีลมาขอพบครับ"

ในใจของเจียงไห่เถาอยากจะพูดว่า — คุณจีบลูกสาวเขาเอง แล้วทำไมเขาต้องมาหาผมล่ะเนี่ย?

ฟ้าช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย!

"คุณพ่อเหรอ!?"

ยังไม่ทันให้ซูเย่ชิงตอบ เจียงซิงเสวียนก็ลุกพรวดขึ้นมา

"แย่แล้ว ฉันลืมไปเลยว่ามางานเลี้ยงครั้งนี้กับพ่อเพื่อจะมาติดต่อธุรกิจกับพวกคุณฟงอวิ๋นนี่นา!"

"ตอนนี้ฉันคบกับนายแล้ว แล้วเรื่องนี้จะทำยังไงดีล่ะ?"

สีหน้าของเจียงซิงเสวียนเต็มไปด้วยความกังวล

ถ้าเป็นคนทั่วไป รู้ว่าแฟนของตัวเองคือเป้าหมายที่บริษัทกำลังพยายามเข้าหา ก็คงจะดีใจจนตัวลอยไปแล้ว

แต่เจียงซิงเสวียนไม่ใช่คนแบบนั้น ในความคิดของเธอ เรื่องธุรกิจก็คือเรื่องธุรกิจ

ตอนนี้ซูเย่ชิงกลายเป็นแฟนของเธอ ความร่วมมือระหว่างบริษัทของพ่อเธอกับฟงอวิ๋นก็จะกลายเป็นเรื่องส่วนตัวขึ้นมาทันที

ซูเย่ชิงมองเห็นสีหน้าว้าวุ่นของเธอก็รู้สึกสงสารอยู่ในใจ

เขาดึงมือเธอไว้เบา ๆ

"เป็นอะไรไป เสวียนเสวียน? การที่เราคบกันกับเรื่องธุรกิจระหว่างสองบริษัทมันเกี่ยวกันตรงไหน?"

สำหรับซูเย่ชิงแล้ว นี่คือเรื่องธรรมดาสุด ๆ บริษัทของแฟน แน่นอนว่าเขายินดีจะช่วยสนับสนุนเต็มที่

"จะไม่เกี่ยวได้ยังไงล่ะ!"

"บริษัทของเรากับพวกคุณก็ไม่เท่ากันอยู่แล้ว ที่ฉันมากับพ่อวันนี้ก็เพื่อจะลองเสี่ยงโชคดูนั่นแหละ"

"แต่ตอนนี้ถ้าเพราะเราคบกัน แล้วฟงอวิ๋นให้พวกเราได้งาน ทุกคนต้องคิดแน่ว่าฉันใช้เส้นถึงได้มา"

เจียงซิงเสวียนเริ่มบีบมือตัวเองอย่างไม่รู้ตัว

เธอชอบซูเย่ชิงมาก ไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานแล้ว และไม่อยากสูญเสียเขาไป

แต่งานนี้สำคัญกับบริษัทของเธอมาก ถ้าพลาดโอกาสนี้ไป บริษัทอาจไม่รอดเลยก็ได้

ซูเย่ชิงส่ายหัวเบา ๆ อย่างจนปัญญา

หญิงสาวคนนี้ช่างมีความมั่นคงในหลักการจริง ๆ

ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น คงรีบอ้อนแฟนให้ช่วยเหลือไปแล้ว

แต่นี่เธอกลับมองว่าการที่เขาเป็นประธานกลับเป็นข้อเสียด้วยซ้ำ

เขาถอนหายใจ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ตำแหน่งของเขาทำให้ใครสักคนรู้สึกต่อต้าน

เขากุมมือของเจียงซิงเสวียนไว้แน่นขึ้น พลางพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เสวียนเสวียน ถ้าเธอกลัวคนอื่นจะนินทา งั้นเรามาคบกันอย่างเดียวก็พอ"

"เรื่องธุรกิจ ปล่อยให้คุณพ่อของเธอกับผู้จัดการเจียงเป็นคนคุยกัน ดีไหม?"

เจียงซิงเสวียนเอียงคอคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามเบา ๆ ว่า

"แบบนี้... ได้จริงเหรอ?"

"แน่นอนสิ หรือเธอจะทิ้งฉันเพียงเพราะฉันเป็นประธานของฟงอวิ๋นเหรอ?"

ซูเย่ชิงทำหน้าเศร้าแบบแกล้ง ๆ จนทำให้เจียงซิงเสวียนหลุดหัวเราะออกมา

"ก็ได้ ฉันจะฟังนายแล้ว"

"น่ารักที่สุดเลย!"

ซูเย่ชิงปัดเส้นผมที่ระอยู่ข้างแก้มเธอไปทัดหลังใบหูอย่างแผ่วเบา แล้วจับมือเธอพาเดินไปทางห้องรับรองพิเศษ

"ไปพบคุณพ่อกันเถอะ เขาคงสงสัยไม่น้อยว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา"

เจียงไห่เถาเห็นว่าซูเย่ชิงยังอารมณ์ดีอยู่ ก็ถอนหายใจโล่งอก แล้วรีบเดินตามทั้งสองคนไป

โชคดีที่ประธานไม่โมโห

เรื่องแบบนี้เขาขอเจอน้อยครั้งจะดีที่สุด เขายังอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกหลายปี

"สวัสดีครับคุณลุง"

ซูเย่ชิงจูงมือเจียงซิงเสวียนเดินเข้าไปในห้องรับรองพิเศษ เมื่อเห็นเจียงซูเม่ยที่นั่งอยู่บนโซฟา เขาก็รีบทักทายอย่างสุภาพ

ตอนนี้เขามาในฐานะแฟนของเจียงซิงเสวียน แน่นอนว่าเมื่อเจอว่าที่พ่อตา เขาก็ต้องวางตัวอย่างถ่อมตน

เจียงซูเม่ยยังไม่รู้ว่าลูกสาวของเขาตอบตกลงคบกับซูเย่ชิงแล้ว จึงลุกขึ้นจากที่นั่งด้วยท่าทางเก้อเขิน

"ไม่กล้ารับครับ ไม่กล้ารับ ท่านประธานซู สวัสดีครับ"

"คุณพ่อ"

เสียงเรียกของเจียงซิงเสวียนจากข้างกายซูเย่ชิงทำให้เจียงซูเม่ยหันไปมอง

ตอนนั้นเองเขาถึงได้สังเกตว่าทั้งสองคนกำลังจับมือกันอยู่

"ซิงเสวียน ลูกกับท่านประธานซูนี่มัน...?"

"คุณลุงครับ เสวียนเสวียนตอบตกลงคบกับผมแล้วครับ"

ซูเย่ชิงคิดว่าเรื่องแบบนี้ควรให้ผู้ชายเป็นฝ่ายพูดก่อน จึงรีบตอบออกไปก่อนที่เจียงซิงเสวียนจะอ้าปาก

"พวกเธอเพิ่งรู้จักกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึง...?"

เจียงซูเม่ยยังคงตกใจ เขารู้จักลูกสาวของตัวเองดี เธอไม่ใช่คนที่จะคบกับใครง่าย ๆ แค่เจอกันไม่กี่ครั้งก็รักกันเลยนั้นเป็นไปไม่ได้

และหากจะบอกว่าเป็นเพราะอยากได้ออเดอร์จากบริษัทฟงอวิ๋น ยิ่งไม่มีทางเข้าไปใหญ่

เขาเป็นคนอบรมลูกสาวมาเอง เขามั่นใจว่าลูกของเขาไม่ใช่คนที่จะขายตัวเองเพื่อผลประโยชน์

"คุณลุงครับ ผมกับเสวียนเสวียนเคยเจอกันมาก่อนหลายครั้งแล้วครับ"

"ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ผมก็รู้สึกชอบเธอทันที"

"แต่ตอนนั้นมันรีบเร่งเกินไป ผมเลยไม่ได้เบอร์ติดต่อเธอ ซึ่งกลายเป็นความเสียใจในใจผมตลอดมา"

"ไม่คิดเลยว่าครั้งนี้โชคจะเข้าข้าง ให้ผมได้สมหวังจนได้"

ซูเย่ชิงพูดกับเจียงซูเม่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง ตั้งใจจะพิสูจน์ความตั้งใจของตัวเองในฐานะลูกผู้ชายที่ขอลูกสาวคนหนึ่งมาคบด้วยใจจริง

"ซิงเสวียน เรื่องจริงใช่ไหม? ที่ว่าเคยเจอกันมาก่อน?"

แม้จะเห็นท่าทีจริงจังของซูเย่ชิง แต่เจียงซูเม่ยก็ยังอยากได้คำยืนยันจากลูกสาว

"ใช่ค่ะ พ่อ"

"เขาก็คือคนที่หนูเคยเล่าให้ฟัง ตอนที่ช่วยหนูที่บาร์โลกใหม่"

เจียงซูเม่ยได้ยินคำยืนยันจากลูกสาว ก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้คัดค้านอีกต่อไป

"คุณลุง เชิญนั่งครับ"

เมื่อจัดการเรื่องของว่าที่พ่อตาได้ ซูเย่ชิงก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง

เขาดึงเจียงซิงเสวียนให้นั่งลงข้าง ๆ จากนั้นก็หันไปพูดถึงเรื่องสำคัญของวันนี้

"ผู้จัดการเจียง เชิญนั่งด้วยครับ"

เห็นเจียงไห่เถายังยืนอยู่ ซูเย่ชิงก็เชื้อเชิญให้มานั่งร่วมโต๊ะด้วย

เขาหยุดไปชั่วครู่ก่อนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

"คืออย่างนี้ครับคุณลุง เสวียนเสวียนเป็นห่วงว่าการที่เราคบกันจะส่งผลกระทบต่อการเจรจาระหว่างฟงอวิ๋นกับซิงอวี่สตีล"

"ผมเลยคิดว่าเรื่องนี้ให้เธอกับผมถอยออกมา ปล่อยให้คุณกับผู้จัดการเจียงเป็นฝ่ายพูดคุยเรื่องธุรกิจแทน ดีไหมครับ?"

ซูเย่ชิงพูดด้วยท่าทางอ่อนน้อม ให้เกียรติเจียงซูเม่ยอย่างเต็มที่

"เจรจาเรื่องความร่วมมือ?"

เจียงซูเม่ยรู้สึกว่าทุกอย่างในวันนี้ดูจะก้าวกระโดดเกินไป

ก่อนหน้านี้ลูกสาวของเขายังไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องแฟนเลย อยู่ ๆ ก็บอกว่าคบกับซูเย่ชิงแล้ว

แล้วตอนนี้ว่าที่ลูกเขยของเขา ซึ่งเป็นถึงประธานบริษัทฟงอวิ๋นก็มานั่งคุยกับเขาเรื่องข้อตกลงทางธุรกิจ

ทั้งที่เขายังไม่ทันได้ยื่นข้อเสนอเลยด้วยซ้ำ