บทที่ 22 - อิจิโร่ ปะทะ อุราฮาร่า!

บทที่ 22 - อิจิโร่ ปะทะ อุราฮาร่า!

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

นอกจากการพัฒนาด้านความแข็งแกร่งแล้ว ภาคเรียนนี้ยังเกิดเรื่องขึ้นอีกสองเรื่อง

เรื่องแรก สุโงเนื่องจากลวนลามอาจารย์หญิง ถูกทางโรงเรียนบังคับให้ลาออก ตามข่าววงในของอิจิโร่ ได้ยินว่าเสียชีวิตอย่างน่าอนาถในเมืองลูคอนแล้ว เพราะเรื่องทั้งหมดนี้ค่อนข้างมีเงื่อนงำ ดังนั้นจึงค่อยๆ ไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้อีก

เรื่องที่สองคือสึซึระสึกิเป็นไปตามที่อิจิโร่พูดไว้ หลังจากเข้าห้องเรียนของพวกเขาได้ไม่นานก็เรียนข้ามชั้นไปแล้ว ปีนี้เป็นนักเรียนปีสี่แล้ว ตามความคืบหน้านี้ อีกไม่นานก็น่าจะจบการศึกษาแล้ว

แต่ว่านะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับอิจิโร่!

...

“แคร้ง!”

“วิถีทำลายที่ 31 เพลิงแดง!”

“จงร่ำร้อง! เบนิฮิเมะ!”

“โล่หมอกแดง!”

“บึ้ม!”

ในพื้นที่ใต้ดินขนาดใหญ่ อิจิโร่กับอุราฮาร่าถือดาบประจันหน้ากัน โยรุอิจินั่งดูอยู่ข้างๆ อย่างสนใจ พลางหยิบขนมเข้าปากเป็นครั้งคราว

“เฮ้ๆ ใช้ชิไคนี่มันจะเอาเปรียบกันเกินไปหน่อยไหม?”

“แคร้ง~” อุราฮาร่าเคาะหินข้างๆ พูดอย่างไม่ใส่ใจ “เจ้าไม่พอใจก็ใช้ชิไคได้นี่นา เจ้าไม่บุก ข้าบุกแล้วนะ!”

“จงระเบิด! เบนิฮิเมะ!”

“ฟิ้วๆๆ!”

ทันใดนั้น โล่แสงสีเลือดแดงหน้าตัวอุราฮาร่าก็ยิงคลื่นกระแทกออกมาจำนวนมาก ราวกับห่าฝนพุ่งเข้าใส่อิจิโร่

ในจังหวะนี้ อิจิโร่ก็รีบเก็บดาบอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ยื่นมือซ้ายไปข้างหน้า

“…………วิถีพันธนาการที่ 39 พัดวงเดือน!”

พร้อมกับการขยับริมฝีปากของอิจิโร่ โล่สีฟ้าอ่อนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ป้องกันการโจมตีทั้งหมดให้เขา!

จากนั้นทันที!

“…………วิถีพันธนาการที่ 21 ม่านควันแดง!”

“…………วิถีพันธนาการที่ 26 แสงบิดเบี้ยว!”

วิถีมารที่ร่ายด้วยความเร็วสูงสามบทต่อเนื่องถูกปล่อยออกมา ร่างของอิจิโร่ก็หายไปจากสนามรบโดยสิ้นเชิง และควันจำนวนมากที่เกิดจากม่านควันแดงก็บดบังทัศนวิสัยของอุราฮาร่า ทำให้เกิดการรบกวนซ้อนสอง!

อุราฮาร่าที่มองไปรอบๆ สนามรบมีสีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง ระแวดระวังอย่างเต็มที่ ไม่เหลือท่าทีสบายๆ เหมือนเมื่อครู่อีกต่อไป

เขาก่อนหน้านี้เคยได้ยินเพียงคำอธิบายเกี่ยวกับการร่ายความเร็วสูงของอิจิโร่ ไม่เคยเห็นของจริงมาก่อน ดังนั้นถึงแม้จะรู้สึกว่ายอดเยี่ยมมาก แต่ก็ไม่ค่อยรู้สึกถึงความจริงเท่าไหร่ และตอนนี้เมื่อได้เห็นด้วยตาตัวเองแล้ว ถึงได้รู้ว่าตัวเองยังคงประเมินเทคนิควิถีมารนี้ต่ำเกินไปมาก!

เพียงแค่สามวินาทีกว่าๆ วิถีมารสามบทต่อเนื่องล้วนเป็นการร่ายเต็มรูปแบบ หากแรงดันวิญญาณแข็งแกร่งกว่านี้อีกหน่อย ก็สามารถกดดันด้วยพลังทำลายล้างได้อย่างสมบูรณ์!

โชคดีที่ แรงดันวิญญาณของอิจิโร่ไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก และการต่อสู้เมื่อครู่ก็ได้ใช้ไปส่วนหนึ่งแล้ว นั่นหมายความว่า เขาสามารถเลือกได้เพียง...

...

อิจิโร่ในม่านควันใช้ชุนโปเคลื่อนที่ไปมาอย่างต่อเนื่อง การเล่นแร่แปรธาตุอณูวิญญาณในแขนเสื้อส่องแสงเรืองรอง ช่วยให้เขาทิ้งคาถาวิถีมารไว้ทีละอัน พร้อมกันนั้นก็รวบรวมอณูวิญญาณในอากาศมาเปลี่ยนสภาพ ฟื้นฟูแรงดันวิญญาณของอิจิโร่ให้ได้มากที่สุด!

‘เจ้าอุราฮาร่านั่นต้องคิดว่าข้าแรงดันวิญญาณไม่พอแน่ ต่อไปจะใช้การต่อสู้ระยะประชิด ดังนั้นเจ้านั่นน่าจะเปลี่ยนดาบเป็น... เพราะฉะนั้น...’

“...วิถีทำลายที่ 31 เพลิงแดง!”

“จงตื่นขึ้น! เบนิฮิเมะ!”

“อะไรนะ!?”

อุราฮาร่ามองลูกไฟที่พุ่งเข้ามาหาตัวเองอย่างต่อเนื่องด้วยความประหลาดใจ รูม่านตาหดเล็กลง ไม่ค่อยเข้าใจว่าแรงดันวิญญาณของอิจิโร่ฟื้นฟูได้อย่างไร แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ทำได้เพียงหาวิธีรับมือ

อุราฮาร่ามีการวิจัยเกี่ยวกับดาบฟันวิญญาณค่อนข้างลึกซึ้ง บวกกับได้รับแรงบันดาลใจจากอิจิโร่ รูปแบบชิไคหลายอย่างในเนื้อเรื่องต้นฉบับตอนนี้โดยพื้นฐานแล้วก็พัฒนาออกมาได้หมดแล้ว

จงร่ำร้อง เบนิฮิเมะ เชี่ยวชาญในการควบคุมแรงดันวิญญาณสีแดงที่ยืดออกมาจากตัวดาบ มีประโยชน์ใช้สอยหลากหลาย

จงตื่นขึ้น เบนิฮิเมะ เชี่ยวชาญในการฟัน แทง และการต่อสู้ระยะประชิดอื่นๆ พลังทำลายล้างในระยะใกล้แข็งแกร่ง

“บึ้ม!”

ทว่า การโจมตีมีเหลือเฟือ แต่การป้องกันกลับไม่พอ ดังนั้นหลังจากฟันเพลิงแดงลูกหนึ่งขาดแล้ว อุราฮาร่าก็หนีเตลิดไปอย่างทุลักทุเล หลบเพลิงแดงอีกหลายลูกที่อิจิโร่ยิงตามมา

“จงร่ำร้อง! เบนิฮิเมะ!”

แน่นอนว่า ตอนที่หนีเตลิดอุราฮาร่าก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ ฉวยโอกาสเปลี่ยนรูปแบบของดาบฟันวิญญาณ จากนั้นก็โยนยาหลายเม็ดเข้าปาก หันกลับไปเผชิญหน้ากับเพลิงแดงหลายลูกข้างหลัง!

“ปัง!!!”

ในสายตาที่ประหลาดใจของอิจิโร่ อุราฮาร่าแทงดาบหลายครั้งเข้าใส่เพลิงแดงที่พุ่งเข้ามาในทันที เพลิงแดงทุกลูกที่ถูกแทงล้วนสลายกลายเป็นอณูวิญญาณ!

ทะลวงเบนิฮิเมะ ด้วยกระบวนท่าที่มีโครงสร้างคุณสมบัติแรงดันวิญญาณเหมือนกัน มาหักล้างกระบวนท่าของศัตรู คล้ายกับวิชาต้านวิถีมารในเทคนิควิถีมาร แต่ด้วยอาศัยดาบฟันวิญญาณจะรวดเร็วกว่ามาก

แน่นอนว่า ไม่ว่าจะเร็วแค่ไหน ก็ไม่สามารถเร็วถึงขนาดนี้ได้ เรื่องนี้แม้แต่อุราฮาร่าในช่วงหลังของเนื้อเรื่องต้นฉบับก็ยังทำไม่ได้

นี่เกี่ยวข้องกับยาที่เขากลืนเข้าไปเมื่อครู่ ของสิ่งนั้นคือยาเหนือมนุษย์ของคุโรซึจิ มายูริในเนื้อเรื่องต้นฉบับเวอร์ชันที่อ่อนแอลงอย่างมาก ผลของยาเหนือมนุษย์คือการเพิ่มความเร็วในการตอบสนองของระบบประสาทอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับยอดมนุษย์ แข็งแกร่งอย่างยิ่ง!

ทว่า!

ของสิ่งนี้ไม่ได้เสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย!

ดังนั้นคนที่โดนยาเหนือมนุษย์เข้าไป สมองจะประมวลผลข้อมูลต่างๆ อย่างต่อเนื่อง ทำให้ร่างกายสูญเสียการควบคุม

และอิจิโร่พวกเขาก็ทำในทางตรงกันข้าม ควบคุมผลให้อยู่ในขอบเขตที่ร่างกายสามารถตอบสนองได้ทัน เพื่อให้ได้ผลสูงสุด เมื่อครู่ดูเหมือนจะมีเพียงไม่กี่วินาที แต่ในหัวของอุราฮาร่าที่กินยาเสริมเทพเข้าไปกลับผ่านไปนานถึงหนึ่งนาที เวลาเหล่านี้ เพียงพอให้เขาวิเคราะห์โครงสร้างแรงดันวิญญาณของเพลิงแดงได้

ต่อไป เมื่อเพลิงแดงของอิจิโร่หลายลูกต่อเนื่องถูกอุราฮาร่าทำลายด้วยวิธีเดียวกัน เขาก็เข้าใจแล้วว่า อุราฮาร่ากินยาเข้าไปแล้ว ดังนั้นวิถีมารจึงใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไป ไม่ใช่เพียงแค่วิถีมารตามหมายเลขเท่านั้น แม้แต่คาถาวิถีมารที่เขาวางไว้บนพื้น ก็ถูกอุราฮาร่าค้นพบและทำลายระหว่างที่เคลื่อนไหว

ทว่า อิจิโร่ก็ยังคงไม่คิดที่จะเข้าไปต่อสู้ระยะประชิด ตอนนี้ผลของวิถีพันธนาการม่านควันแดงและแสงบิดเบี้ยวยังไม่หายไป เขาตั้งใจจะเคลื่อนไหวต่อไป เพื่อฟื้นฟูแรงดันวิญญาณบางส่วน

ทว่า อุราฮาร่ากลับไม่คิดที่จะให้เวลาอิจิโร่ได้ฟื้นตัว สิ้นความคิดนั้น เขาก็เสียบดาบเบนิฮิเมะลงบนพื้นทันที ตะโกนเสียงต่ำ “จงพันธนาการ! เบนิฮิเมะ!”

ในชั่วพริบตา แถบที่ก่อตัวขึ้นจากอณูวิญญาณสีดำแดงก็ถักทอเป็นตาข่าย โดยมีอุราฮาร่าเป็นศูนย์กลาง ห่อหุ้มสนามรบทั้งหมดไว้!

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีวงกว้างขนาดใหญ่นี้ อิจิโร่ย่อมหนีไม่พ้นอยู่แล้ว ราวกับแมงมุมที่รับรู้ได้ถึงเหยื่อที่ติดใย อุราฮาร่าก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย หมุนตัวดาบเบาๆ ร่ายว่า “จงเล่นกับไฟ เบนิฮิเมะ ลูกประคำต่อเนื่อง!”

“โตะๆๆๆ~”

ในทันที ลูกประคำที่ผิวภายนอกเป็นสีดำเลือด ภายในลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงก็พุ่งตรงไปยังทิศทางของอิจิโร่! ปรากฏขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง!

‘แย่แล้ว!’

เมื่อมองดูลูกประคำที่ค่อยๆ สว่างจ้าขึ้น รูม่านตาของอิจิโร่ก็หดเล็กลง วงแหวนแปรธาตุในแขนเสื้อสว่างขึ้น ในช่วงเวลาคับขันนี้ กระแสไฟฟ้าสีขาวสายหนึ่งก็พาดผ่านร่างกายของอิจิโร่!

“บึ้มๆๆ!!!”

เสียงระเบิดต่อเนื่องดังก้องอยู่ในพื้นที่ว่างเปล่า ฝุ่นควันตลบอบอวลเข้ามาแทนที่ม่านควันที่ถูกพัดสลายไป

สายตาทะลุผ่านฝุ่นควัน อุราฮาร่ายิ้มพลางดึงเบนิฮิเมะออกจากพื้น ยิ้มแล้วพูดว่า “สู้กันมาตั้งหลายครั้ง ในที่สุดก็บีบให้เจ้าใช้ท่านี้ออกมาจนได้...”

ฝุ่นควันจางหายไป อิจิโร่ที่เปลือยท่อนบนเคาะผิวสีดำสนิทของตัวเอง ยิ้มให้อุราฮาร่า ไม่ได้พูดอะไร

การต่อสู้ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

(จบตอน)