บทที่ 10: การเตรียมตัวสู่การทดสอบ

บทที่ 10: การเตรียมตัวสู่การทดสอบ

การล่าและขายของโภคัยกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของแอรอน แม้ว่าไอเทมที่ได้มาจะแลกเป็นเงินเครดิตได้เพียงเล็กน้อย แต่มันก็ยังช่วยเพิ่มเงินในกระเป๋าได้ การเป็นนักล่านั้นมีค่าใช้จ่ายสูง และทุกเครดิตที่หามาได้หรือที่สามารถประหยัดได้ล้วนจำเป็นในชีวิตนี้

หลังจากล่าในดันเจี้ยนมาเป็นเวลาทั้งสิ้นยี่สิบวัน เขาก็เพิ่งจะผ่านเลเวล 4 และกำลังจะไปสู่เลเวล 5 จำนวนเงินที่เขาหามาได้ทั้งหมดคือสี่หมื่นเครดิต นี่ไม่ใช่จำนวนที่มากนัก แต่ก็เพียงพอสำหรับครัวเรือนธรรมดาที่จะอยู่รอดได้หนึ่งเดือนโดยไม่มีความฟุ่มเฟือยใด ๆ

ชื่อ: แอรอน สกายฮาร์ต อายุ: 18 ปี คลาส/สายอาชีพ: จอมเวทมรณะ, ระดับ S ระดับ: 0 เลเวล: 4 (9250/25,000) พรสวรรค์: เติบโตเหนือขีดจำกัด (ระดับ SS) (หนึ่งเดียว) พลังชีวิต: 40 ความแข็งแกร่ง: 25 ความอดทน: 25 ความว่องไว: 25 สติปัญญา: 50 ปัญญา: 50 พลังกาย: 400 มานา: 500 ทักษะ/คาถา: อัญเชิญอมนุษย์ (20/20) (ระดับ 3); แส้มรณะ (ระดับ 3); ทะยาน (ระดับ 3); แต้มสถานะ: 51 แต้มทักษะ: 71

แอรอนตัดสินใจที่จะเก็บแต้มสถานะไว้ก่อนและยังไม่กระจายมันในตอนนี้ ดันเจี้ยนไม่ได้เป็นความท้าทายสำหรับเขามากนักด้วยค่าสถานะของเขา ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้สึกถึงปัญหาจากการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของค่าสถานะ

ในตอนแรก เขาได้แต่สาปแช่งอาจารย์ในโรงเรียนที่ไม่สอนเรื่องผลข้างเคียง แต่ต่อมาก็ตระหนักได้ว่าทุกคนจะเพิ่มค่าสถานะทีละหนึ่งแต้ม หรืออย่างมากก็ห้าแต้มทุกครั้งที่เลเวลเพิ่มขึ้น

สิ่งนี้ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากนักและพวกเขาสามารถทำความคุ้นเคยกับมันได้อย่างง่ายดาย แต่ในทางกลับกัน เขาได้เพิ่มค่าสถานะรวมถึงห้าสิบแต้มต่อเลเวล แม้ว่าเขาจะไม่ได้กระจายมันในเวลาเดียวกัน แต่การพัฒนานั้นสูงมาก สิ่งนี้ทำให้ร่างกายของเขาควบคุมได้ยากเล็กน้อย

ดังนั้นสำหรับตอนนี้เขาจึงตัดสินใจที่จะปล่อยให้สิ่งต่าง ๆ เป็นไปจนกว่าเขาจะสามารถควบคุมจิตใจและร่างกายของตนเองได้ดีขึ้น

เมื่อรวมสองวันแรกกับอีกยี่สิบวัน เขาก็เหลือเวลาอีกเพียงแปดวันก่อนที่การทดสอบจะเริ่มขึ้น เขาต้องการที่จะพักผ่อนในวันก่อนการทดสอบ ซึ่งทำให้เหลือเวลาล่าเพียงเจ็ดวันเท่านั้น

เขาตัดสินใจที่จะไปที่ดันเจี้ยนค่าประสบการณ์ในช่วงเจ็ดวันนี้ จากสิ่งที่เขาได้เรียนรู้มา การที่จะได้ที่นั่งในสถาบันชั้นนำนั้น พวกเขาควรจะต้องไปให้ถึงเลเวล 12 หรือสูงกว่านั้นก่อนการทดสอบ

สิ่งนี้ไม่ได้รับประกันว่าจะได้ที่นั่ง แต่สถาบันต่าง ๆ ก็ชื่นชอบผู้มีพรสวรรค์และยังต้องมีความขยันหมั่นเพียรด้วย พรสวรรค์ที่ปราศจากความพยายามอย่างหนักถือเป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุด

การไปให้ถึงเลเวล 12 ในสามสิบวันนั้นไม่ใช่เรื่องธรรมดา มันต้องใช้ความพยายามอย่างมากและพรสวรรค์ที่ดีด้วย

แน่นอนว่าการทดสอบจะเป็นปัจจัยหลักในการตัดสินใจคัดเลือกนักเรียน แต่มันก็ไม่ใช่ปัจจัยเดียว

แอรอนได้ตัดสินใจแล้วว่าเขาจะทำให้สถานการณ์ของตนดีขึ้น แต่จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องที่เป็นปัญหา เขาได้เสียเวลาไปมากแล้ว ซึ่งคนอื่น ๆ มักจะใช้เวลาไปกับการเพิ่มเลเวลของตน

เพื่อที่จะได้ที่นั่งในสถาบันที่ดี เขาจำเป็นต้องผ่านเลเวล 10 เป็นอย่างน้อย มิฉะนั้นทุกอย่างจะสูญเปล่า เจ็ดวันที่เหลือจะถูกใช้ไปในดันเจี้ยนค่าประสบการณ์และเพิ่มเลเวลของเขาเท่านั้น

หลังจากออกจากดันเจี้ยน แอรอนก็กลับบ้านตามปกติ รับประทานอาหารเย็นกับครอบครัว และพักผ่อนในตอนกลางคืน ไม่จำเป็นต้องเครียดเรื่องเลเวลต่ำของเขาเหมือนคนอื่น ๆ เขาใช้เวลาเหล่านี้ในการหาของโภคัยมากกว่า EXP

วันที่เหลืออยู่ก็มากเกินพอสำหรับเขาที่จะบรรลุข้อกำหนดด้านเลเวล

เช้าวันรุ่งขึ้น เขาตื่นและเตรียมตัวสำหรับวันใหม่ในดันเจี้ยน

เขาทำในสิ่งที่เขาทำในช่วงสองวันแรกหลังจากการปลุกพลัง แทนที่จะเป็นดันเจี้ยนที่ให้ของโภคัย เขาเลือกดันเจี้ยนค่าประสบการณ์ซึ่งให้ EXP จำนวนมากแต่ไม่มีของโภคัย

สำหรับตอนนี้ เขามียอดเงินขั้นต่ำในบัญชีของเขา และพ่อแม่ของเขาก็แม้จะไม่ถือว่าร่ำรวยหรือมีรายได้สูง แต่ก็ดีกว่าคนจำนวนมาก ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องคิดถึงปัญหาเรื่องเงินในตอนนี้

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อวันสอบใกล้เข้ามา เขาจำเป็นต้องไปให้ถึงเลเวล 10 มิฉะนั้นเขาอาจจะเสียโอกาสที่จะได้เข้าศึกษาในสถาบันที่ดี ดังนั้นเขาจึงไปที่ดันเจี้ยน EXP เหล่านั้นและเริ่มล่าในช่วงกลางวันและกลับบ้านในตอนกลางคืน

กิจวัตรนี้ดำเนินต่อไปอีกหกวัน และก่อนที่เขาจะรู้ตัว เขาก็ไปถึงเลเวล 10 ซึ่งเป็นข้อกำหนดที่จะถูกพิจารณาว่าอยู่เหนือระดับปานกลาง

การไปถึงเลเวล 10 ทำให้เขาได้รับ ตอส. เพิ่มอีก 300 แต้ม และ ตท. อีก 120 แต้ม เขาใช้ ตอส. ไป 39 แต้มเพื่อทำให้ค่าสถานะทั้งหมดไปถึง 50 แต่ปล่อย ตท. ไว้ตามเดิม เขามีแผนสำหรับพวกมันและยังไม่ใช่เวลาที่จะใช้มันในตอนนี้

พลังชีวิต: 50 ความแข็งแกร่ง: 50 ความอดทน: 50 ความว่องไว: 50 สติปัญญา: 50 ปัญญา: 50 ตอส.: 312 ตท.: 191

เมื่อเขาทำเช่นนั้น เขารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในตัวเขา แต่หน้าต่างสถานะไม่ได้แสดงความผิดปกติใด ๆ

เนื่องจากบรรลุเลเวล 10 ที่ต้องการแล้ว แอรอนจึงตัดสินใจที่จะหยุดพักในวันสุดท้าย นี่เป็นการตัดสินใจที่เขาทำไว้เมื่อหลายวันก่อน แต่ในตอนนั้นเขาก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถไปถึงเลเวล 10 ได้หรือไม่

ตอนนี้ เขาสามารถทำในสิ่งที่เขาตัดสินใจไว้จริง ๆ ได้แล้ว

มีการสอบสำคัญที่จะตัดสินเส้นทางชีวิตของเขา ดังนั้นเขาจึงต้องการให้จิตใจและร่างกายของเขาอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดก่อนหน้านั้น

เขายังสามารถล่าและเพิ่มเลเวลได้หากเป็นไปได้ ซึ่งจะเพิ่มโอกาสของเขาในการสอบ แต่เขาไม่ต้องการให้เกิดการบาดเจ็บใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ก่อนการสอบ เขาไม่สามารถรับความเสี่ยงนั้นได้

ในที่สุดแมรี่ก็ทำได้ แม้จะได้รับความช่วยเหลือจากเหล่าผู้นำของพันธมิตร แต่มันก็ใช้เวลานาน ในที่สุดนางก็ไปถึงเลเวล 20 หลังจากล่าอย่างต่อเนื่องเป็นเวลายี่สิบห้าวัน

หลังจากที่นางกลับมาจากการลงดันเจี้ยน นางได้เข้าพบอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนและนายกเทศมนตรีของเมือง

"แมรี่ คืนพรุ่งนี้เจ้าจะต้องเดินทางไปยังเมืองหลวงแล้วนะ ดูแลตัวเองให้ดี พักผ่อนให้เต็มที่" อาจารย์ใหญ่กล่าว

"แล้วพ่อแม่ของข้าล่ะคะ?" แมรี่ถาม

"พวกเขาจะไปกับเจ้า พวกเขาจะได้รับการจัดตั้งธุรกิจเล็ก ๆ ในเมืองตามคำขอของพวกเขา แม้ว่าจะต้องใช้เวลาสักพักกว่าเอกสารจะเรียบร้อย" อาจารย์ใหญ่ตอบ

"ไม่ต้องกังวลเรื่องเอกสารอนุญาตหรอกแมรี่ เหล่าเบื้องบนรู้ดีว่าเจ้ามีค่าเพียงใด นี่เป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับพวกเขา เจ้าควรจะพักผ่อนนะ พรุ่งนี้ไม่ต้องทำอะไร พักผ่อนอย่างเดียว" นายกเทศมนตรีกล่าว

"ใช่ พักผ่อนให้ดีนะแมรี่ เมื่อเจ้าไปถึงเมืองหลวงแล้ว มันจะวุ่นวายมากสำหรับเจ้า"

แมรี่เข้าใจความหมายของพวกเขา ประการแรก นางต้องผ่านการทดสอบเพื่อเลื่อนสู่ระดับ 1 หลังจากนั้น พวกเขาจะส่งนางลงดันเจี้ยนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

สามัญชนและผู้ถูกปลุกพลังระดับต่ำไม่มีทางรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นทั่วโลก

เทพเจ้าองค์ใหม่สำหรับมวลมนุษยชาติเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อยับยั้งความโกลาหลที่เพิ่มขึ้น มิฉะนั้น...