บทที่ 16: ศึกตัดสินวาฬปะทะพยัคฆ์!
บทที่ 16: ศึกตัดสินวาฬปะทะพยัคฆ์!
บทที่ 16: ศึกตัดสินวาฬปะทะพยัคฆ์!
ฝุ่นควันที่คละคลุ้งไปทั่ว ถูกลมพัดปลิวเป็นริ้วๆ กระจายหายไปเบื้องหลัง
พร้อมกับเสียงหอบหายใจราวกับสัตว์ป่า ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้นในม่านฝุ่น
“นั่นมัน!!!”
อันธพาลนับไม่ถ้วนมองไปยังร่างนั้น พลันม่านตาหดเล็กลงอย่างรุนแรง ขนทั่วร่างลุกชัน!
ร่างกายของเซี่ยฮั่นขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เสื้อผ้าที่เคยหลวมโพรกบัดนี้ถูกขยายจนฉีกขาดโดยสิ้นเชิง เขางอตัวลง หอบหายใจอย่างรุนแรง ผิวหนังทั่วร่างปริแตก เผยให้เห็นเนื้อสีขาวซีดข้างใน!
ก้อนกล้ามเนื้อที่ราวกับเนื้องอกปูดโปนออกมา ทะลุทะลวงร่างกายออกมา!
บนลำคอ!
บนแผ่นหลัง!
บนแขนขาทั้งสี่!
บนหน้าท้อง!
เซี่ยฮั่นราวกับเป็นสัตว์ป่าที่ทั่วร่างเต็มไปด้วยเนื้องอก!
เส้นเอ็นแต่ละเส้นนูนออกมาดุจรากไม้ที่แข็งแรง ปรากฏให้เห็นบนผิวหนัง เลือดสดๆ ไหลซึมออกมาจากรูขุมขนไม่หยุด ก่อตัวเป็นเยื่อบางๆ สีแดงฉานบนผิวของเขา
เมื่อมองแวบเดียว เซี่ยฮั่นที่มัดผมจุกไว้ด้านหลังและสวมเพียงกระโปรงเกราะเหล็ก ก็ดูราวกับภูเขาเนื้อที่เต็มไปด้วยเนื้องอกและกำลังงอตัวอยู่!
“โอสถทารกอสูร!”
ในชั่วพริบตา ที่นั่งส่วนตัวบนชั้นสองของโรงเตี๊ยมข้างถนนสิบลี้ คุณชายสามในชุดขาวที่ขาวกว่าหิมะ ในดวงตาก็ฉายแววตกตะลึงวาบหนึ่ง
“ไม่นึกเลยว่าแค่เรื่องอันธพาลสองคนแย่งชิงพื้นที่กัน เบื้องหลังจะมีเงาของพี่รองอยู่ด้วย...” เขาหรี่ตาลง ในดวงตาฉายประกายคมปลาบ
หากมองไปทั่วทั้งเมืองผิงเจียง ก็มีเพียงพี่รองของเขาผู้ไม่เหมือนคนไม่เหมือนผีเท่านั้น ที่จะมีโอสถทารกอสูรอยู่ในมือ!
“คุณชาย จะให้ข้าลงมือหรือไม่ขอรับ? ฟางซวนผู้นี้ อย่างไรเสียก็เป็นคนของเฒ่าขาเป๋อวี๋ ถือเป็นคนในสายของเรา หากเป็นการประลองอย่างขาวสะอาดแล้วพ่ายแพ้ ก็คงไม่มีอะไร แต่สถานการณ์ตอนนี้...”
ยังไม่ทันที่บ่าวชราผู้นั้นจะพูดจบ
คุณชายสามก็โบกมือขึ้น ถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่งแต่แฝงไว้ด้วยความหยิ่งทะนง
“ไม่ต้องช่วยเขา ฟางซวนนั่นในเมื่ออยากจะเข้าประตูตระกูลซือคงของข้า ในอนาคตจะทำงานให้ข้า ก็ต้องมีฝีมืออยู่บ้าง”
“ดูก่อนเถอะ หากคนผู้นี้ชนะ ก็จะมีคุณสมบัติพอที่จะมายืนอยู่ต่อหน้าข้าได้”
บ่าวชราผู้นั้นอ้าปาก แต่ก็ทำได้เพียงถอนหายใจเบาๆ แล้วพยักหน้า ไม่พูดอะไรมากอีก
...
ถนนสิบลี้
ท่ามกลางสายตาที่หวาดผวาจนหนังศีรษะชาของเหล่าอันธพาลนับไม่ถ้วน
“ฟางซวน! ข้าจะให้เจ้าตาย!!”
เซี่ยฮั่นเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ในดวงตาฉายแววบ้าคลั่งอำมหิต เริ่มก้าวเท้าพุ่งเข้าหาฟางซวน
ทุกย่างก้าวที่เขากระทืบลงไป พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย แผ่นหินสีเขียวใต้เท้าแตกร้าว!
“พี่ซวน!”
ในชั่วพริบตา ฉู่ชงที่ยืนอยู่ข้างฟางซวนก็หน้าเปลี่ยนสี ดึงฟางซวนเตรียมจะวิ่งหนี
ขอเพียงไม่ใช่คนโง่ ก็ดูออกว่าเซี่ยฮั่นในตอนนี้มีบางอย่างผิดปกติ!
“เจ้าหลบไปก่อน”
ฟางซวนผลักฉู่ชงออกไป แล้วเงยหน้าขึ้นทันทีเช่นกัน มองไปยังเซี่ยฮั่นที่พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
พลังปราณและโลหิตทั่วร่างของเขาเริ่มพลุ่งพล่าน กระดูกส่งเสียงดังลั่นเปรี๊ยะปร๊ะ
“แบบนี้...ถึงจะน่าสนใจหน่อย!” ฟางซวนสูดหายใจเข้าลึกๆ มุมปากปรากฏรอยยิ้มเย็นเยียบ
ในวินาทีต่อมา
ปัง!!
ทันใดนั้น ฟางซวนก็กระทืบเท้าขวาลงบนพื้นอย่างแรง พลังมหาศาลระเบิดออกจากจุดที่เท้าเขาตกกระทบ พื้นดินยุบตัวลงเป็นหลุมตื้นๆ!
ส่วนร่างทั้งร่างของเขา ก็ราวกับกระสุนปืนใหญ่ที่ถูกยิงออกไป ดวงตาทั้งสองข้างส่องประกายไฟแห่งความตื่นเต้น พุ่งเข้าหาเซี่ยฮั่นอย่างรุนแรง!
กลางอากาศ มีเสียงหัวเราะที่ต่ำและอำมหิตดังขึ้น
“มา! เซี่ยฮั่น มาดูกันว่าวันนี้ใครจะอยู่ใครจะตาย!!!”
ร่างทั้งสองปะทะเข้าด้วยกันอย่างรุนแรง!
เซี่ยฮั่นดึงแขนขวาไปข้างหลังราวกับง้างคันธนูจนสุด หลังจากสะสมพลังชั่วครู่ก็ซัดไปข้างหน้าอย่างหนักหน่วง
ฟางซวนกำห้านิ้วเป็นหมัดเช่นกัน ทุบลงไปที่ศีรษะของเซี่ยฮั่นอย่างเหี้ยมโหด!
ปัง!!!
หมัดปะทะหมัด เกิดเสียงทึบๆ ดังขึ้น!
แกร็ก—!
เยื่อสีแดงที่เกิดจากเลือดบนผิวของเซี่ยฮั่น พลันแตกออกราวกับกระจกที่ถูกทุบ!
ต่อจากนั้น เสียงกระดูกหักก็ดังขึ้น!
“พลังไม่เลว แต่ร่างกายอ่อนแอ!”
ฟางซวนซัดหมัดเดียวจนแขนขวาทั้งข้างของเซี่ยฮั่นแหลกละเอียด จากนั้นก็หมุนตัวกลางอากาศ ขาขวาฟาดออกไปราวกับแส้ยาว กระแทกเข้าที่หน้าอกของเซี่ยฮั่นอย่างแรง!
ในชั่วพริบตา เยื่อสีแดงบนหน้าอกของเซี่ยฮั่นก็แตกสลาย ร่างทั้งร่างกระเด็นถอยหลังไป กระแทกเข้ากับกำแพงด้านหนึ่ง ทำให้กำแพงพังทลายเป็นผุยผง!
“พลังระดับนี้...พอจะเทียบได้กับระดับอรหันต์หนังด่านสวรรค์ด่านแรก แต่ความแข็งแกร่งของร่างกาย เห็นได้ชัดว่ายังห่างไกลนัก!”
“กินยาพิสดารหรือใช้วิชาลับอะไรมางั้นรึ?”
ในดวงตาของฟางซวนฉายแววอำมหิตวาบหนึ่ง เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย พุ่งตามไปในทันที!
ในชั่วพริบตาที่เซี่ยฮั่นกระแทกเข้ากับกำแพง ฟางซวนก็มาถึงเช่นกัน สองหมัดราวกับพายุฝนกระหน่ำเข้าใส่เซี่ยฮั่น!
ทุกหมัดล้วนหนักหน่วงถึงขีดสุด ต่อยจนเยื่อโลหิตของเซี่ยฮั่นแตกสลาย กระดูกและเนื้อหนังฉีกขาด!
ไม่ให้โอกาสเซี่ยฮั่นได้หยุดพักหายใจแม้แต่น้อย!
ฟางซวนท่องยุทธภพมาหลายปี บทเรียนแรกที่เขาเรียนรู้ก็คือ ราชสีห์จับกระต่าย ยังต้องใช้สุดกำลัง!
บทเรียนที่สองก็คือ ถ้าไม่ลงมือก็แล้วไป แต่ถ้าลงมือต้องเหี้ยมโหด ไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายได้พักหายใจเพื่อพลิกสถานการณ์กลับมา!
“ฟางซวน!!!”
เซี่ยฮั่นคำรามลั่น โบกแขนซ้ายที่เหลืออยู่ข้างเดียว ซัดเข้าหาฟางซวน!
ยังไม่ทันที่หมัดนี้จะซัดลงมา ฟางซวนก็ซัดหมัดออกไปเช่นกัน ทำลายแขนซ้ายของเขาจนแหลกละเอียด!
ปัง ปัง ปัง!
ปัง ปัง ปัง!!
สองหมัดของฟางซวนราวกับสายฟ้าที่ฟาดลงมาอย่างต่อเนื่องบนหน้าอกของเซี่ยฮั่น
ตอนแรกเซี่ยฮั่นยังพอจะต้านทานได้บ้าง แต่ต่อมาก็ค่อยๆ สิ้นแรง ไม่ถึงสิบชั่วลมหายใจก็หมดสิ้นพลังต่อต้านโดยสิ้นเชิง
ท่ามกลางเสียงกระแทกหนักๆ ที่ดังต่อเนื่อง เซี่ยฮั่นเบิกตากว้าง ถูกต่อยจนพื้นดินใต้ร่างสั่นสะเทือนไม่หยุด ร่างกายสั่นเทิ้มราวกับผีเข้า เลือดสดๆ ไหลออกจากปากคำแล้วคำเล่า
สีเลือดบนใบหน้าของเขาจางหายไปอย่างรวดเร็ว เยื่อโลหิตบนผิวของเขาแตกสลายจนหมดสิ้น ร่างทั้งร่างราวกับตุ๊กตาที่พังทลาย ถูกฟางซวนต่อยอย่างบ้าคลั่ง
“ตายซะ!!!”
ในขณะที่ฟางซวนตะโกนลั่น เตรียมจะปลิดชีวิตเซี่ยฮั่นให้สิ้นซาก
“หยุดมือ!”
เสียงคำรามที่โกรธเกรี้ยวถึงขีดสุดดังขึ้นมาจากชั้นสองของโรงเตี๊ยมข้างถนน
ในวินาทีต่อมา
พลันปรากฏร่างสูงใหญ่กำยำร่างหนึ่ง ราวกับพยัคฆ์ร้ายลงจากเขา พุ่งเข้าหาฟางซวน!
เคลื่อนไหวราวกับสายฟ้าฟาด พุ่งทะยานดุจพยัคฆ์ร้าย!
“ฝ่ามือพยัคฆ์ทะยาน เจิ้งเจวี๋ยสง?!”
“ไอ้เฒ่า แกจะรังแกเด็กเรอะ?!”
“พี่ซวน!!!”
ในชั่วพริบตา ฉู่ชง เฉินจิ้งหมิงตาโตและคนอื่นๆ ก็หน้าเปลี่ยนสีทันที โกรธจนตาแทบถลน
“ฟางซวน ก็แค่การต่อสู้ระหว่างศิษย์ร่วมสำนัก เจ้ากลับจะเอาชีวิตคน! วิธีการโหดเหี้ยมอำมหิตถึงเพียงนี้ วันนี้ข้าเจิ้งเจวี๋ยสงหากไม่ทำให้เจ้าพิการ ในอนาคตจะต้องสร้างภัยพิบัติไม่สิ้นสุดให้พรรคปลาวาฬดำของข้าแน่!”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง ในดวงตาของเจิ้งเจวี๋ยสงก็ฉายแววอำมหิตวาบหนึ่ง เขาได้ยกฝ่ามือขึ้นฟาดลงมาที่ศีรษะของฟางซวนอย่างแรงแล้ว!
“ตายซะ!!!”
เขาไม่เคยคาดคิดว่าฟางซวนจะเปิดด่านสวรรค์ด่านแรกได้แล้ว วันนี้ต่อให้ต้องผิดกฎ ก็ต้องฆ่าฟางซวนให้ได้!
โฮก—!
ภายใต้ฝ่ามือนี้ พลังมหาศาลรวมตัวกันอยู่ที่ฝ่ามือของเจิ้งเจวี๋ยสง เกิดเป็นเสียงคำรามของพยัคฆ์ที่ดังราวกับฟ้าร้อง!
รางๆ ราวกับว่าผู้ที่พุ่งเข้ามาไม่ใช่เจิ้งเจวี๋ยสง แต่เป็นพยัคฆ์ร้ายลงจากเขาที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ!
“ในที่สุดก็ทนไม่ไหวแล้วสินะ?”
ฟางซวนสูดหายใจเข้าลึกๆ ในดวงตาฉายแววเด็ดเดี่ยวและอำมหิต
“ทรายวาฬ!!!”
ฟางซวนคำรามอย่างบ้าคลั่ง สองแขนพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ราวกับถ่านไฟที่ลุกโชนจนเกิดควันสีเขียว!
ลายประทับรูปเจียวสีดำเส้นหนึ่ง ปรากฏขึ้นบนหลังมือของเขา!
พลังปราณและโลหิตทั่วร่างของเขาพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง เสื้อผ้าฉีกขาดในทันที เผยให้เห็นร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นตัดกันไขว้ไปมา!
บนผิวสีทองแดงของเขา ปรากฏเยื่อสีแดงจางๆ ชั้นหนึ่ง!
“มา!!!”
ฟางซวนตาขวาง สองแขนผลักไปข้างหน้าอย่างแรง!
ก๊าซ—!!
เสียงร้องของวาฬที่แหลมเสียดหูดังขึ้นมาจากระหว่างแขนทั้งสองของเขา!
รางๆ ราวกับว่าเบื้องหลังของฟางซวน ปรากฏภาพวาฬยักษ์ตัวหนึ่งกระโจนขึ้นจากผิวน้ำ!
นี่คือภาพมายาแห่งพลังปราณและโลหิตที่ก่อตัวขึ้นหลังจากที่ฟางซวนฝึกฝนฝ่ามือทรายวาฬจนถึงระดับช่ำชอง!
ปัง!!!
หมัดและฝ่ามือปะทะกัน!
ราวกับวาฬยักษ์ที่กระโจนขึ้นมากับพยัคฆ์ร้ายที่พุ่งเข้าขย้ำ ปะทะเข้าด้วยกันอย่างรุนแรง!
ในวินาทีต่อมา
ฟางซวนกระเด็นลอยไปไกล กระแทกเข้าไปในกลุ่มคน!
“พี่ซวน!”
“นายท่านฟาง!!”
ในชั่วพริบตา ฉู่ชง เฉินจิ้งหมิงตาโต วานรวารี และอี้เซี่ยนเทียนสี่คน พร้อมกับอันธพาลหอตะวันออกนับไม่ถ้วน ต่างก็หน้าเปลี่ยนสี รีบวิ่งเข้าไปล้อมทันที!
“ข้า...ข้าไม่เป็นไร”
ฟางซวนอ้าปากกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง พยายามลุกขึ้นจากพื้น
“เจิ้งเจวี๋ยสง! แกกล้าทำร้ายพี่ซวน ข้าจะฆ่าแก!!”
“แม่แกสิ โว้ย ข้าจะสู้ตายกับแก!!”
อี้เซี่ยนเทียนและพรรคพวกทั้งสี่คนพลันตาแดงก่ำ จะพุ่งเข้าไปสู้ตายกับเจิ้งเจวี๋ยสง
“หยุดอยู่ตรงนั้นให้หมด!”
ฟางซวนอดทนต่อความเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่หน้าอก ตะโกนลั่น
อี้เซี่ยนเทียนทั้งสี่คนค่อยๆ หยุดฝีเท้าลง หันกลับมามองฟางซวนด้วยขอบตาที่แดงก่ำ
“พี่ซวน ชีวิตของข้ากับแม่ ก็เป็นท่านที่ให้มา ข้าไม่กลัว...” เฉินจิ้งหมิงตาโตกำหมัดแน่น กัดฟันพูด
เจิ้งเจวี๋ยสงยืนอยู่กลางถนน ตอนแรกเขาเก็บมือที่สั่นเล็กน้อยเข้าไปในแขนเสื้อ จากนั้นก็เหลือบมองเซี่ยฮั่นที่กลายเป็นคนพิการไปแล้ว สุดท้ายจึงมองไปยังฟางซวนที่ถูกอันธพาลหอตะวันออกนับร้อยคนล้อมคุ้มกันไว้ด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม
เขารู้ว่า ตนเองมีโอกาสลงมือเพียงครั้งเดียว
แม้ว่าเขาจะอยู่ในระดับสูงสุดของด่านสวรรค์ด่านแรกของผู้ฝึกยุทธ์ระดับรู่จิ้ง ก็ไม่สามารถฝ่าการขัดขวางของอันธพาลนับร้อยคนเข้าไปฆ่าฟางซวนได้
อันธพาลนับร้อยคนต่อให้ขูดทีละนิด ก็ยังขูดเขาจนตายได้
“ฟางซวน เจ้าทำลายยอดนักสู้มือหนึ่งของหอใต้ข้า ภายในสามเดือน ข้าจะให้เจ้ามาเก็บศพคนทั้งบ้านของเจ้า!”
เจิ้งเจวี๋ยสงสูดหายใจเข้าลึกๆ มองฟางซวนอย่างเย็นชาแวบหนึ่ง แล้วก็หันหลังเดินจากไปทันที
อันธพาลหอใต้นับไม่ถ้วนรีบแบกร่างที่ไม่ได้สติของเซี่ยฮั่นขึ้น แล้วรีบเดินตามไป