บทที่ 21 ธงห้ามปักมั่วๆ นะ

บทที่ 21 ธงห้ามปักมั่วๆ นะ

หลังจากที่เทนเนียวกิ อาโอะ, เทนเนียวกิ คิ และทูเฮคิ สามชิกิงามิระดับ N ได้รับคำสั่งจากอาโอกิ วาตารุ พวกเขาก็รีบปลดปล่อยพลังเสริมของตนทันที

แสงพลังอันอบอุ่นจากทักษะสนับสนุนของทั้งสามแผ่ขยายไปทั่วสนามรบในชั่วพริบตา แสงนั้นทำให้เงาดำกลางสนามปรากฏชัดเจน ใบหน้าของบาการุที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น อาโอกิ วาตารุก็มองเห็นได้อย่างชัดเจน

ทหารดินเผาและยามาวะระวะได้รับการเพิ่มพลังโจมตี อัตราคริติคอล ความเร็ว และการป้องกันในระดับที่ต่างกัน แม้จะได้รับการเสริมพลังเช่นนี้ แต่ก็ยังไม่มีทางทำอันตรายใดๆ กับบาการุได้เลย ดังนั้นอาโอกิ วาตารุจึงไม่ได้ฝากความหวังไว้กับสองคนนี้ตั้งแต่แรก

เพราะคนที่เขาหวังไว้คืออีกคนหนึ่ง

“ตายซะเถอะ บาการุ!”

เสียงของเคนดังขึ้นจากมุมหนึ่งที่ไม่มีใครคาดคิด

“เคน เป็นไปไม่ได้!”

บาการุอยากจะหันกลับไป อยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่โชคร้ายที่การทุบพื้นสามครั้งของยามาวะระวะไม่ใช่เพียงการโจมตีไร้ค่า

ทักษะติดตัวของยามาวะระวะมีโอกาส 12 เปอร์เซ็นต์ที่จะทำให้เป้าหมายมึนงง การทุบสามครั้งซ้อนเท่ากับโอกาส 36 เปอร์เซ็นต์ที่จะทำให้ศัตรูหมดสติ โอกาสขนาดนี้ถือว่ามากพอสมควร

และบาการุก็โชคร้าย โดนเข้าเต็มๆ สูญเสียการควบคุมร่างกายไปในทันที

ในขณะเดียวกัน เคนที่อยู่ในขอบเขตของพลังสนับสนุนทั้งสาม ก็ได้รับการเพิ่มความเร็ว คริติคอล และการป้องกันเช่นกัน ตอนนี้แม้อยู่ในร่างมนุษย์ เคนก็ตวัดดาบแห่งแสงที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณอัศวิน แทงทะลุร่างมนุษย์ของบาการุที่ไร้ซึ่งการต่อต้าน

เมื่อแทงทะลุแล้ว เคนก็ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ เขาฟาดฟันซ้ำอีกหลายครั้งอย่างบ้าคลั่ง

“อ๊าาา!”

เคนคำรามอย่างคลุ้มคลั่ง ขณะที่บาการุก็ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ก้องกังวานไปทั่วภูเขาเฟิงอวี่ ชาวบ้านรอบข้างต่างพากันปิดประตูหน้าต่างแน่นหนา พากันคิดว่าคงมีปีศาจหรือวิญญาณร้ายโผล่มาอีกแล้ว หลายคนคิดว่าจะไปขอพรที่ศาลเจ้าตั้งแต่เช้า

“บาการุ ตอนเจ้ากลืนกินอาปาซิงเข้าไป เจ้าคิดหรือไม่ว่าวันนี้จะมาถึง!”

ดวงตาของเคนเต็มไปด้วยความแค้น เขามองร่างของบาการุที่ถูกตนเองฟันจนขาดเป็นท่อนๆ หากร่างของบาการุเป็นมนุษย์ธรรมดา ป่านนี้คงล้มลงไปนานแล้ว

แต่บาการุก็ไม่อาจรอดชีวิตได้อีก ถูกเคนสังหารอย่างโหดเหี้ยมในสภาพนี้ ไม่มีทางจะฟื้นคืนชีพได้อีก บาการุเองก็คงไม่เคยคิดว่าจะต้องตายอย่างน่าสังเวชเช่นนี้

ตอนนี้เธอหมดแรงสิ้นใจ พูดอะไรไม่ได้อีกแล้ว

เคนเห็นดังนั้นก็ระบายอารมณ์ด้วยการตะโกนลั่นอีกครั้ง ก่อนจะยกดาบฟันบาการุจนขาดเป็นสองท่อน

เมื่อเห็นดังนั้น อาโอกิ วาตารุก็รีบพุ่งเข้าไป ก่อนที่ใครจะทันตั้งตัว เขาวางมือทั้งสองลงบนร่างของบาการุ แล้วตะโกนก้อง “ดูดกลืน!”

ร่างที่ถูกฟันขาดเป็นสองท่อนหายวับไปทันที จากนั้นอาโอกิ วาตารุก็รีบสัมผัสชิ้นส่วนที่เหลืออยู่ เปลี่ยนซากเหล่านั้นให้กลายเป็นพลังงานดูดซึมเข้าสู่ระบบของตน

เนื่องจากเคนโกรธแค้นมาก ฟันซากศพจนกระจัดกระจายไปทั่ว อาโอกิ วาตารุจึงดูดกลืนได้ทีละสองชิ้นเท่านั้น พอถึงสองชิ้นสุดท้าย ทั้งสองก็เริ่มขยายตัวเหมือนจะระเบิด

เห็นท่าไม่ดี อาโอกิ วาตารุจึงตัดสินใจเสียสละ พุ่งตัวเข้าไปใช้หน้าอกแตะซากที่กำลังจะระเบิด ดูดซึมพลังจนหมดสิ้น

เคนมองอาโอกิ วาตารุที่นอนคว่ำอยู่ตรงหน้าอย่างงงๆ ในใจคิดว่าไอ้นี่มันบ้าหรือเปล่า ถ้าไม่บ้าแล้วเมื่อกี้ทำอะไรลงไป

หลังจากถอนหายใจโล่งอก อาโอกิ วาตารุก็เริ่มตั้งสติ หันมาสำรวจผลงานของตัวเอง

เขาเปิดระบบขึ้นมาดู พอเห็นสิ่งที่ได้มาก็ถึงกับนิ่งอึ้ง

ผ่านไปพักใหญ่ อาโอกิ วาตารุถึงกับสูดลมหายใจลึก “โอ้โห แบบนี้มันรวยแล้ว บาการุกินเข้าไปตั้งเท่าไหร่กันเนี่ย!”

ยันต์แตกหักเจ็ดสิบห้าใบ กับเครื่องรางลึกลับหนึ่งชิ้น นี่คือรายได้ที่สูงที่สุดตั้งแต่เขาได้ระบบองเมียวจิมาเลยทีเดียว

แถมทหารดินเผาและยามาวะระวะก็ได้เลื่อนระดับขึ้นอีกสองขั้น ส่วนสามสายสนับสนุนสุดแบ๊วก็ขึ้นถึงระดับห้า เรียกว่ากวาดรางวัลใหญ่แบบสุดๆ

“ฮ่าๆๆ”

เคนมองอาโอกิ วาตารุที่นอนยิ้มแป้นอยู่บนพื้น เขาอดขำไม่ได้แต่ก็ถามขึ้นว่า “เฮ้ นายไม่เป็นไรใช่ไหม?”

อาโอกิ วาตารุได้ยินก็รีบตอบ “ไม่เป็นไรๆ ฉันแค่ดีใจมาก เคน นายคือเทพนำโชคของฉันจริงๆ!”

พูดจบ อาโอกิ วาตารุก็ลุกขึ้นยืน สีหน้าดูตื่นเต้น “เราตกลงกันแล้วใช่ไหม ว่าถ้านายล้างแค้นสำเร็จ นายจะอยู่ช่วยฉันดูแลศาลเจ้าแห่งนี้ใช่ไหม?”

เคนพยักหน้าจริงจัง “อืม ตอนนี้ฉันสะสางความแค้นแล้ว ฉันจะรักษาสัญญา ฉันจะอยู่ที่นี่ด้วย นายวางใจได้”

เมื่อเห็นว่าเคนไม่คิดจะเปลี่ยนใจ อาโอกิ วาตารุก็กอดเคนด้วยความยินดี ก่อนจะตบไหล่เขา “เยี่ยมมาก แค่วันแรกนายก็ช่วยให้ฉันได้โชคใหญ่ นายคือเทพนำโชคของฉันจริงๆ ต่อไปนี้ศาลเจ้าของเราต้องรุ่งเรืองแน่นอน ฮ่าๆ”

ได้รับยันต์มากขนาดนี้ อาโอกิ วาตารุตื่นเต้นจนเผลอกอดเคนโดยไม่รู้ตัว

ส่วนเคนก็ยืนมองอาโอกิ วาตารุที่เหมือนคนเสียสติ เมื่อกี้โดนกอดกะทันหันจนตั้งตัวไม่ทัน

พอได้สติกลับมา เขาก็พบว่าตัวเองถูกอาโอกิ วาตารุกอดไปเรียบร้อยแล้ว

“เอ่อๆ เอาล่ะ เก็บกวาดหลังภูเขาให้เรียบร้อย แล้วกลับไปพักได้แล้ว ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้ค่อยลุยงานกันต่อ”

อาโอกิ วาตารุตั้งสติได้แล้วจึงพูดกับเคน เคนก็พยักหน้าเงียบๆ แล้วเดินตามอาโอกิ วาตารุกลับศาลเจ้า

อาโอกิ วาตารุจัดให้เคนพักในห้องรับรอง ส่วนตัวเองก็กลับห้อง

จะนอนหลับได้ยังไง

วันนี้ได้ของเยอะขนาดนี้ อาโอกิ วาตารุไม่มีทางนอนหลับลงแน่

“มาๆๆ ถึงเวลาทดสอบโชคหน้าตาแล้ว คราวนี้จะใช้ท่าไหนเรียกชิกิงามิดีนะ!”

อาโอกิ วาตารุตื่นเต้นสุดๆ ยันต์แตกหักเจ็ดสิบห้าใบ ถึงจะเป็นหัวหน้าเผ่าแอฟริกาก็ไม่เชื่อว่าคราวนี้จะได้แค่ชิกิงามิระดับ R ตัวเดียวอีก

“ถ้ายังได้แค่ตัวเดียว ฉันจะกิน——” ยังไม่ทันพูดจบ อาโอกิ วาตารุก็หยุดกึก รีบเหลียวซ้ายแลขวา แล้วกลืนคำพูดลงคอ ก่อนจะตบอกตัวเอง “ดีแล้วๆ ห้ามปักธงมั่วๆ เด็ดขาด”

“เอาล่ะๆ แอบเปิดการ์ดแบบเงียบๆ แล้วรวยกันดีกว่า!”

อาโอกิ วาตารุหัวเราะเบาๆ จากนั้นก็เริ่มกิจกรรมสุ่มการ์ดทันที