บทที่ 1815 บ้านหลังใหม่ (ตอนสั้น)

คำถาม คำถาม แล้วก็คำถาม เคานต์รู้สึกว่ามีจิ๊กซอว์หลายชิ้นที่ขาดหายไป เคาน์เตสยายาพูดคุยกับผู้ช่วยของเธอมานานแค่ไหนแล้ว? พวกเขาวางแผนหลบหนีมานานแค่ไหนแล้ว? พวกเขาจะมุ่งหน้าไปที่ไหนต่อ?

เธอมีทางออกจากมอร์กานีที่พวกเขาไม่รู้หรือเปล่า? เคานต์รีบสั่งให้คนออกไล่ตามเธอไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

แม้ว่ายายาและผู้ช่วยของเธอจะมีเวลาได้เปรียบอยู่หลายชั่วโมง แต่หากพวกเขาค้นหาในทุกทิศทางทั้งวันทั้งคืน พวกเขาก็ต้องตามทันแน่นอน หลังจากการหลบหนีอันยาวนาน ยายาและผู้ช่วยของเธอจะต้องหาที่พักผ่อนอย่างแน่นอน

บางทีอาจไม่มีใครรู้ว่าบังเกอร์ท่อระบายน้ำนั้นใหญ่ขนาดไหน เขาสร้างห้องนอน/ห้องครัว ห้องเก็บของ และพื้นที่ห้องน้ำ/ที่ทิ้งขยะ ห้องครัวและห้องนอนอยู่ในพื้นที่เดียวกันเพื่อให้ความร้อนหมุนเวียนได้อย่างเหมาะสม ทำให้เธออบอุ่นได้ดีในช่วงฤดูหนาว สำหรับพื้นที่ห้องน้ำ/ที่ทิ้งขยะนั้น ยายาต้องทำธุระของเธอในถุงแบบใช้แล้วทิ้งที่ย่อยสลายได้

เมื่อเธอทำธุระเสร็จ เธอจะเปิดช่องขนาดเท่าลูกบอลบนผนัง ยื่นมือออกไปแล้วทิ้งของเสียลงไปในน้ำตก เช่นเดียวกับอาหาร หากมีกระดูก ก็รวบรวมแล้วโยนทิ้งไป เรียบง่ายแต่ได้ผล แลนดอนได้สร้างช่องระบายอากาศเล็กๆ ที่ดีสำหรับการไหลเวียนของอากาศ แลนดอนคิดทุกอย่างไว้แล้ว

แม้กระทั่งมีฟืนจำนวนมหาศาลอยู่ในพื้นที่เก็บของซึ่งสามารถให้ยายาใช้ได้ตลอดช่วงที่เหลือของฤดูหนาวและตลอดฤดูใบไม้ผลิ จะบอกให้นะว่าฤดูใบไม้ผลิสิ้นสุดในเดือนมิถุนายน ดังนั้นคุณเห็นไหมว่าเขาใช้เวลาเก็บเสบียงมากขนาดไหน? แม้ว่าในบังเกอร์จะมีเพียง 3 ห้อง แต่แต่ละห้องก็มีขนาดใหญ่โตในแบบที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง โดยเฉพาะห้องเก็บของ ยายาจ้องมองพื้นที่อันน่าทึ่งและไม่รู้จะพูดอะไร… (o_o)

"ฉัน… ฝันไปหรือเปล่า?"