บทที่ 1678: นางอยู่ที่ไหน?

ไอ้ขยะ!

ดาเนียล ล็อคฮาร์ตจ้องมองซานตาด้วยสายตาที่ลุกโชน สงสัยว่าไอ้สารเลวที่ทั้งอ่อนแอ ไร้ประโยชน์ และน่าเกลียดเช่นนี้ปีนขึ้นเตียงของเพเนโลพีได้อย่างไรกัน

ยิ่งไปกว่านั้น ภูมิหลังครอบครัวของเขาก็อ่อนแอเกินไป

เขาไม่ได้มาจากสังคมขุนนางชั้นสูง แต่มาจากชนชั้นกลาง

อันที่จริง เขาแทบจะไม่ถึงขั้นชนชั้นกลางด้วยซ้ำ

จากรายงาน ครอบครัวของเขาขึ้นๆ ลงๆ ระหว่างชนชั้นกลางและชนชั้นล่างก่อนที่เขาจะมาคบกับเพเนโลพีเสียอีก

แล้วมันเกิดขึ้นได้อย่างไร?

หรือว่าเพเนโลพี ภรรยาในอนาคตของเขาตาบอด?

ไม่ว่าดาเนียลจะมองอย่างไร นั่นดูเหมือนจะเป็นข้อสรุปเดียวที่สมเหตุสมผล

คุณต้องรู้ว่าถึงแม้เขาจะเกลียดพี่ชายต่างมารดาของเขา สกาย ล็อคฮาร์ต เขาก็ต้องยอมรับว่าไอ้สารเลวนั่นก็ยังหน้าตาดี

แต่เพเนโลพีไม่เพียงแต่ปฏิเสธเขา แต่ยังทุบตีและจับเขาไปขังในคุกอีกด้วย

ดาเนียลรู้ว่าสกายอยู่ที่ไหน และไม่สนใจที่จะไปช่วยเขา เขารู้ดีถึงความพยายามในอดีตของสกายที่จะสังหารเขาเมื่อตอนที่พวกเขายังอยู่ในดาฟาเรน เวนิตต้า

ในฐานะพี่น้องต่างมารดา การแข่งขันกันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตอนนี้ดาเนียลเป็นเจ้าชายแห่งดาฟาเรน เขารู้สึกว่าพ่อของเขา อเล็กซานเดอร์ ล็อคฮาร์ต นั่งอยู่บนบัลลังก์มานานพอแล้ว—อีกปีเดียว และดาเนียลคาดว่าบัลลังก์จะเป็นของเขา ในวัย 25 ปี พร้อมกับภรรยาสองคนและลูกชายหนึ่งคน ดาเนียลมีความทะเยอทะยานของตัวเอง สำหรับลูกสาวของเขา เขามองว่าพวกนางเป็นเพียงเครื่องมือทางการเมืองสำหรับอนาคต

เขาได้วางแผนที่จะทำให้เพเนโลพีเป็นของเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นภาพวาดของนางเมื่อตอนอายุสิบเก้า มันไม่ใช่เรื่องของความรัก เขาต้องการความภักดี อำนาจ และอิทธิพลของนาง ทำไมเขาจะปกครองทั้งดาฟาเรนและคาโรน่าไม่ได้? แม้ว่า ที.โอ.อี.พี. จะไม่รู้แผนการทั้งหมดของเขา แต่ดาเนียลก็มั่นใจว่าหากเขาทำสำเร็จ พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับ

กฎห้ามสมาชิกสังหารกันเอง ดังนั้นหากเขาปกครอง พวกเขาก็ทำได้เพียงเฝ้าดูเท่านั้น เฉพาะในช่วง 'ช่วงเวลาสังหารแบบเปิด' เท่านั้นที่พวกเขาสามารถเคลื่อนไหวได้ และถ้าเขาตาย พวกเขาก็จะเลือกผู้ปกครองคนใหม่สำหรับคาโรน่า สำหรับดาฟาเรน ลูกๆ ของเขาอาจจะสืบทอดบัลลังก์ได้หากเขาแนะนำให้พวกเขารู้จักกับองค์กร

ดาเนียลมีแผนการของเขาสำหรับเพเนโลพี แต่สำหรับซานตา นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

.

บรรยากาศตึงเครียดและหนาวเย็น ชายทั้งสองจ้องมองกันราวกับว่าไม่มีใครอื่นอยู่ด้วย ดาเนียลแปลกใจเล็กน้อยที่ซานตาแสดงท่าทีองอาจอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจจริงจัง

"อย่างที่ข้าบอก... หลังจากวันนี้ เจ้าจะต้องถอนตัวและประกาศว่าตัวเองไม่คู่ควรกับผู้หญิงของข้า มิฉะนั้นหลานสาวของเจ้าจะต้องชดใช้"

แค่ก แค่ก~

ซานตากระอักเลือดลงบนตักของเขา ดูอ่อนล้าและเจ็บปวด "ท่านพูดเหมือนง่ายนะ ข้าจะทำอย่างไรให้มันน่าเชื่อถือได้?"

ดาเนียลเลิกคิ้ว "แสดงว่าเจ้ายอมรับเงื่อนไขของข้าแล้ว?"

ซานตาพยักหน้า "ใช่... ใช่... ตราบใดที่ท่านไม่ทำร้ายหลานสาวของข้า"

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของดาเนียล นี่มันจะง่ายกว่าที่เขาคิด เขาคาดว่าซานตาจะขัดขืน ซึ่งจะทำให้เขามีเหตุผลที่จะใช้วิธีที่รุนแรงกว่านี้ ด้วยเครื่องมือและถังน้ำที่ทหารยามนำมา ดาเนียลหวังว่าจะได้ใช้อย่างน้อยหนึ่งอย่างกับซานตา แต่ซานตากลับยอมแพ้เร็วเกินไป

.

ดาเนียลนั่งยองๆ ต่อหน้าซานตา พลางเชยคางเขาขึ้นอย่างเย้ยหยัน "ถ้าเจ้าสามารถหลอกภรรยาข้าให้แต่งงานกับเจ้าได้ แสดงว่าเจ้าเป็นนักแสดงที่เก่ง จำไว้ว่า เจ้ากำลังพยายามช่วยหลานสาวของเจ้า ไม่ใช่ข้า ทำไมข้าต้องช่วยเจ้าในเรื่องนั้นด้วย?"

"ก็ได้" ซานตาตอบด้วยเสียงแหบแห้ง "ข้าจะทำ แต่ก่อนอื่น ข้าต้องเจอหลานสาวข้าก่อน! ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่านางยังมีชีวิตอยู่?"

ซานตาจำการฝึกของเขาได้—ห้ามตกลงอะไรทั้งสิ้นโดยไม่มีหลักฐานว่าตัวประกันปลอดภัย หลายปีก่อน เขาคงจะทำอะไรบุ่มบ่ามไปแล้ว แต่บทเรียนของเบย์มาร์ดได้สอนให้เขาระมัดระวัง ซานตามองเข้าไปในดวงตาของดาเนียล แสดงให้เห็นแววแห่งความมุ่งมั่นที่ซ่อนอยู่หลังความกลัวของเขา

ดาเนียลตกตะลึง เป็นเรื่องยากที่ใครบางคนในตำแหน่งของซานตาจะเรียกร้องหลักฐานความปลอดภัยของคนที่รัก ในสถานการณ์เช่นนี้ ตัวประกันอาจถูกซ่อนไว้ในที่ห่างไกล ทำให้แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะยืนยันความเป็นอยู่ของพวกเขา ถึงกระนั้น ซานตาก็ยังคงยืนกราน

.

คำพูดของซานตาทำให้ไม่เพียงแต่ดาเนียลเท่านั้น แต่ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างประหลาดใจ เขาคิดอะไรอยู่กันแน่? ดาเนียลเหลือบมองทหารยามคนหนึ่งแล้วพยักหน้า

"เจ้าโชคดีนะที่เรายังไม่ได้ส่งเด็กนั่นไป" ทหารยามคนหนึ่งพึมพำขณะเดินออกจากห้องขัง

เป็นความจริง พวกเขาวางแผนที่จะย้ายเด็กสาวไปทันที แต่นางได้รับบาดเจ็บและต้องการการรักษาพยาบาลก่อนการเดินทาง เด็กสาวคือไพ่ต่อรองของพวกเขา พวกเขาไม่สามารถเสี่ยงกับความเป็นอยู่ของนางได้ อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ตอนนี้

พวกเขาวางแผนที่จะส่งนางออกจากคาโรน่า โดยปลอมตัวเป็นเด็กรับใช้กำพร้า หากนางดื้อรั้น พวกเขาก็มีวิธีอื่นที่จะทำให้แน่ใจว่านางจะเชื่อฟัง

พวกเขารู้ดีว่าเพเนโลพี ซานตา และคนอื่นๆ ให้ความสำคัญกับเด็กสาวมากเพียงใด ดังนั้นพวกเขาจึงต้องระมัดระวัง

เด็กสาวฉลาด เมื่อรู้ว่าตัวเองจะถูกพาตัวไป นางก็คว้ากริชมาทำร้ายตัวเองได้ นางมีไข้สูงตั้งแต่นั้นมา แต่หมอของพวกเขาก็สามารถช่วยให้นางมีอาการคงที่ได้ เป็นเวลาสองวันแล้ว และโชคดีที่บาดแผลของนางไม่ร้ายแรง การสูญเสียไพ่ต่อรองของพวกเขาไปจะเป็นหายนะ

หากนางตายไป พวกเขาอาจจะยังคงโกหกต่อไป แต่คำโกหกเช่นนั้นอยู่ได้ไม่นาน หากความจริงถูกเปิดเผย พวกเขาทุกคนอาจตกอยู่ในอันตรายได้

.

ติ๊ก-ต็อก ติ๊ก-ต็อก

ซานตาฟังเสียงนาฬิกาของดาเนียล ทุกวินาทีรู้สึกหนักอึ้ง ในไม่ช้า ทหารยามก็กลับมาพร้อมกับคนอีกคนหนึ่ง

"หลานสาว!"

ใบหน้าของซานตาซีดเผือดเมื่อเห็นร่างที่อ่อนแอของนางปรากฏขึ้น

"ไอ้สารเลว! พวกแกทำอะไรนาง?"