บทที่ 1553: การประชุมผู้ปกครองสิ้นสุด... ความวุ่นวายกำลังมาเยือน!

และแล้ว เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ซีเปรียนได้เข้าร่วมการประชุมทั้งหมดของเขา 

          และเนื่องจากคำถามทั่วไปทั้งหมดได้รับคำตอบไปหมดแล้ว เขาจึงพุ่งเข้าไปในการประชุมเหล่านี้โดยมุ่งเน้นไปที่ความก้าวหน้าของลูกๆ ของเขาเท่านั้น

    อย่างแรก คุณครูได้นำผลการเรียนสุดท้ายของ 2 ภาคเรียนที่ผ่านมาออกมา

    นี่คือช่วงเริ่มต้นของภาคเรียนใหม่ ดังนั้นแม้ว่าพวกเขาจะมีการประชุมผู้ปกครองในตอนนี้ แต่ผลจาก 2 ภาคเรียนที่แล้วก็ได้แสดงให้เห็นถึงจุดแข็งและจุดอ่อนของลูกๆ ของเขาแล้ว 

    และแน่นอนว่าคุณครูที่ได้รับมอบหมายให้พูดคุยกับเขาก็คือผู้ที่สอนลูกๆ ของเขาในระหว่างภาคเรียนเหล่านั้น 

    เขาเห็นได้ว่าลูกสาวของเขาอ่อนด้านภาษาแต่เก่งคณิตศาสตร์มาก เธอยังยิงธนูได้ดี แม้ว่าเธอจะเพิ่งเริ่มเรียนเมื่อภาคเรียนที่แล้วก็ตาม 

    เธอมีพื้นฐานและท่าทางรวมถึงเทคนิคระดับเริ่มต้นที่ดีที่สุดเป็นอันดับ 4 ในชั้นเรียนของเธอ 

    เธอยังวิ่งเก่ง จนได้อยู่ในทีมกรีฑารุ่นเยาว์

    เธอทำได้ดีพอใช้ในวิชาอย่างชีววิทยา แต่กลับทำได้ยอดเยี่ยมในวิชาที่เรียกว่าเคมี 

    สำหรับเธอแล้ว ชีววิทยาแทบไม่มีตัวเลขเลย ส่วนวิชาเคมีนั้นเข้าทางเธออย่างจัง 

    อะไรก็ตามที่เกี่ยวกับตัวเลข เธอจะทำได้ดี 

    แต่เมื่อต้องนึกถึงเรื่องที่ยืดยาว เธอก็ไม่ชอบมันเลย... เว้นแต่ว่ามันจะเป็นวรรณคดีและบทกวี แน่นอน 

    คือ... จะมีใครบ้างที่ไม่ชอบฟังเรื่องราวที่มีชื่อเสียง?

    เขายังเห็นการพัฒนาอย่างมากในการคัดลายมือและการเขียนของเธอ 

    แค่ดูกระดาษคำตอบของเธอ... นี่คือสิ่งที่ลูกสาวของเขาเขียนจริงๆ หรือ? เขารู้สึกอยากจะเอามันไปใส่กรอบราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า 

    เขาไม่เคยเห็นลายมือที่สวยงามขนาดนี้ในครอบครัวของเขามาก่อน!

    คำชมทั้งหมดนี้ก็ดีอยู่หรอก แต่ทำไมเขาถึงได้ยินว่าลูกสาวของเขาเป็นคนช่างคุยในห้องเรียนด้วยล่ะ?

    โอ๊ย~

    ซีเปรียนรู้สึกอับอายเมื่อคุณครูพูดถึงการที่เธอรบกวนชั้นเรียนของเขาในหลายๆ ครั้ง 

    'ยัยเด็กคนนี้นะ...'

    กลับถึงบ้านเมื่อไหร่เขาคงต้องตีสั่งสอนเธอสักที!

    ใบหน้าของซีเปรียนแดงก่ำ อยากให้พื้นดินแยกออกแล้วกลืนเขาทั้งเป็น 

    ผลการเรียนของเธอดี โดยเกรดต่ำสุดคือ B แต่ทำไมเธอยังคงเป็นตัวปัญหานัก?

    'ยัยตัวแสบ คอยให้พ่อกลับไปจัดการเถอะ!'

    ซีเปรียนฟังครูสรุปเรื่องต่างๆ มากมายเกี่ยวกับลูกสาวของเขาภายใน 8 นาที สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเธอมีเป็นนิสัย!

    บางอย่างก็ดี และบางอย่างก็ต้องให้ความสนใจ 

    โดยรวมแล้ว เขาได้เรียนรู้ว่าลูกสาวของเขาเป็นมิตรกับเพื่อนร่วมชั้นมาก ไม่ได้แยกตัว มีเพื่อนของตัวเอง และรู้สึกว่าวิชาอย่างชีววิทยาเป็นเรื่องที่ท้าทาย

    หลังจากสรุปนั้น เวลาที่เหลืออีก 7 นาทีก็หมดไปกับช่วงถามตอบสั้นๆ โดยเขาถามคำถามอื่นๆ ที่เขารู้สึกว่าจำเป็นต้องรู้ 

    "ลูกสาวของผมเป็นคนรังแกคนอื่นหรือเปล่าครับ"

    "เปล่าค่ะ"

    "มีตัวช่วยประเภทไหนบ้างที่จะช่วยให้เธอตามทันการเรียนและเพื่อนร่วมชั้นได้ถ้าจำเป็นครับ"

    "ห้องสมุด ห้องคอมพิวเตอร์ และคุณครูค่ะ"

    "เธอต้องมีคุณสมบัติด้านผลการเรียนอย่างไรถึงจะได้รับการยอมรับเข้าสู่โปรแกรมสำหรับผู้มีความสามารถพิเศษครับ"

    "บลา บลา บลา บลา~"

    "..."

    "แล้วเรื่องงานในชั้นเรียนเป็นอย่างไรบ้างครับ แม้ว่าคุณครูจะให้คำแนะนำในการส่งเสริมและจัดการกับปัญหาของเธอมาบ้างแล้ว แต่ถ้าผมพบว่าตัวเองไม่สามารถช่วยเหลือเธอได้ ผมมีทางเลือกอื่นใดบ้างที่จะทำให้เธอดีขึ้นทั้งทางด้านจิตใจ ร่างกาย และวิชาการครับ"

    "บลา บลา บลา บลา~"

    "..."

    "บทบาทของผมในฐานะผู้ปกครองที่จะทำให้พวกเขาเติบโตได้ดีขึ้นคืออะไรครับ และคุณครูช่วยแนะนำกิจกรรมบางอย่างเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ของเธอได้ไหมครับ"

    "พวกปริศนา หนังสือฝึกสมอง อะไรพวกนี้ค่ะ"

    "..."

    ช่างเป็นการประชุมที่เข้มข้นจริงๆ 

    15 นาทีที่เขาใช้พูดคุยเกี่ยวกับลูกสาวของเขานั้นเป็นช่วงเวลาที่เข้มข้นที่สุดเท่าที่เขาเคยมีมา 

    เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าคุณครูเหล่านี้สังเกตการณ์อะไรมากมายขนาดนี้ 

    ณ จุดนี้ คงจะเป็นเรื่องโกหกถ้าจะบอกว่าเขาไม่ประทับใจ 

    เขาได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ เกี่ยวกับลูกๆ ที่เขาไม่เคยตระหนักมาก่อน เขารู้สึกด้วยซ้ำว่าไม่มีโรงเรียนหรือสถาบันการศึกษาใดในจักรวรรดิของเขาที่สามารถให้ข้อมูลสรุปโดยละเอียดเกี่ยวกับจุดแข็ง จุดอ่อน และนิสัยของลูกสาวเขาได้

    ผู้ปกครองคนไหนกันที่จะไม่ต้องการการวิเคราะห์เช่นนี้?

    มันช่วยให้เขารู้ว่าลูกของเขาสามารถเติบโตไปในทิศทางใดได้ 

    ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเธอคงจะชอบอาชีพที่เกี่ยวข้องกับตัวเลขจำนวนมากหรือกีฬาที่เธอชอบ 

          เขายังเห็นเรียงความเกี่ยวกับสิ่งที่เธออยากจะเป็นในอนาคต 

    นอกจากนี้ยังมีอีก 3 อาชีพที่เธอรู้สึกว่าอยากจะทำ 

    อาชีพในฝันอันดับแรกของเธอคือการเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ และสำหรับตัวเลือกอื่นๆ เธอเลือกที่จะเป็นนักวิ่ง, 'เจ้าของร้าน' หรือดาราภาพยนตร์!

    ดูสิ เธอยังยกให้นักแสดงคนโปรดเป็นไอดอลของเธออีกด้วย 

    สิ่งเหล่านี้ทำให้เขาสามารถประเมินอนาคตของเธอได้ โดยรู้ว่าเธอจะสบายใจกับอะไรมากที่สุด 

    สำหรับเรื่องที่เกี่ยวกับลูกชายคนโตวัย 10 ขวบของเขา การประชุมอยู่ในช่วงเวลาอื่นกับคุณครูอีกคน 

    ที่นี่ เขาพบว่าลูกชายของเขาเงียบมากและเก็บตัวเกินไปเล็กน้อยเมื่อเทียบกับลูกสาวของเขา คุณครูได้หยิบยกข้อกังวลนี้ขึ้นมาดูว่าเขาจะสามารถใช้เวลากับลูกชายและดึงเขาออกมาจากเปลือกของตัวเองได้หรือไม่

    สำหรับเรื่องอื่นๆ ลูกชายของเขาเป็นเด็กดี เป็นหัวหน้าห้องของห้อง A ระดับชั้นปีที่ 10 

    ใช่..

    สำหรับระดับชั้นปีที่ 10 เพียงอย่างเดียว มีห้องเรียนตั้งแต่ A ถึง F โดยนักเรียนที่เก่งที่สุดจะอยู่ในห้อง A และแย่ที่สุดในห้อง F

    แต่ทุกๆ สองภาคเรียน พวกเขาจะสับเปลี่ยนนักเรียนไปรอบๆ โดยส่งนักเรียนเก่งบางคนไปห้อง F นักเรียนที่แย่ที่สุดไปห้อง A และอื่นๆ

    การเคลื่อนไหวนี้ช่วยเพิ่มค่าเฉลี่ยของชั้นเรียนโดยรวม เนื่องจากมีเพื่อนคอยสอนคนที่อ่อนกว่า

    และในขณะที่ลูกสาวของเขาอยู่หัวแถวของห้อง C ในระดับชั้นของเธอ ลูกชายของเขาก็เป็นที่ 3 ของห้อง A ในระดับชั้นของเขา 

    โดยรวมแล้ว ซีเปรียนประทับใจมาก!

    เขากำหมัดด้วยความทึ่ง ขณะมองดูบันทึกประเด็นสำคัญที่เป็นหัวข้อย่อยซึ่งพิมพ์ออกมาสำหรับการประชุมเหล่านี้

    'ช่างเป็นโรงเรียนที่ยอดเยี่ยมจริงๆ ด้วยสิ่งนี้ ข้าจะรู้วิธีช่วยพวกเขาได้มากขึ้น'

    ซีเปรียนแอ่นอกอย่างภาคภูมิใจ รู้สึกเหมือนเป็นพ่อที่น่าภาคภูมิใจและมั่นใจ

    และในไม่ช้า เขาก็เห็นลูกๆ วัย 7 และ 10 ขวบของเขารออยู่นอกห้อง 

    "ท่านพ่อ"

    "พ่อคะ!"

    แน่นอนว่าตัวปัญหาร้องตะโกนว่า 'พ่อ' ในขณะที่ลูกชายผู้เงียบขรึมของเขาเรียกเบาๆ 

    ตอนนี้เองที่เขารู้ว่าคุณครูแม่นยำเพียงใด 

    แต่เท่านี้ก็ดีมากแล้ว 

    เขารู้สึกว่าสามารถฝากลูกๆ ไว้ในมือของเบย์มาร์ดได้อย่างสบายใจ 

          "มาเถอะ... กลับบ้านกัน" เขาพูดเบาๆ พลางลูบหัวลูกชายและจูงมือลูกสาว 

    "ไม่เอา! ท่านพ่อ เราแวะกินไอศกรีมกันก่อนสิ!... อ๊ะ! แล้วก็กินเค้กด้วย หนูรู้จักร้านเด็ดเลยนะพ่อ เชื่อหนูสิ ไปกับหนู... ไม่มีทางพลาดแน่นอน!"

    "..."

    ซีเปรียนนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ลูกชายของเขาเผยรอยยิ้มเล็กน้อย และลูกสาวของเขาก็รีบดึงพวกเขาทั้งสองคนออกไป 

    อบอุ่น... 

    ช่วงเวลาเช่นนี้ให้ความรู้สึกอบอุ่นเสมอ

    รอยยิ้มตรงนี้ เสียงหัวเราะตรงนั้น... 

    เช่นเดียวกับซีเปรียน หลายคนรู้สึกถึงบรรยากาศที่อบอุ่นเมื่อได้เห็นลูกๆ และญาติๆ มาพบกับพวกเขาหลังจากกิจกรรมชมรม 

    วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในชั่วพริบตา เบย์มาร์ดก็หลับใหลไปในสภาวะที่ร่าเริง 

    แต่หารู้ไม่ว่าอีกไม่ไกล ความมืดมิดกำลังคืบคลานเข้ามาล้อมรอบพวกเขาทั้งหมด!

    ใช่..

    ความมืดมิดได้มาถึงเพื่อจับกุมพวกนักต้มตุ๋นแล้ว!