บทที่ 1498 การรวมตัวของผู้แข็งแกร่ง

เวลา 23:00 น

บรรยากาศหนักอึ้งไปด้วยความเงียบสงัด

ฟิ้ววว~

ไกลออกไปเหนือท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว หลายคนมองเห็นดวงดาวที่ใหญ่และสว่างกว่ากำลังเคลื่อนที่ผ่านท้องฟ้า

ดาวตกหรือ? ถ้าเป็นเช่นนั้น นี่คงเป็นดาวตกที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเห็นมา!

ตะกร้าบอลลูนลมร้อนจำนวนมากถูกคลุมด้วยวัสดุคล้ายพลาสติกที่โค้งงอได้และเหมือนกระจก ซึ่งสะท้อนท้องฟ้าและสภาพแวดล้อมโดยรอบ ทำให้เกิดภาพลวงตาพรางตัวว่าไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้น

แน่นอนว่า แม้จะไม่มีสิ่งนี้ ก็อาจเป็นเรื่องยากที่จะมองเห็นตะกร้าสีดำที่บินอยู่สูงเกินไปบนท้องฟ้าหากไม่มีกล้องส่องทางไกลกำลังขยายสูง

แสงสว่างจ้าจากเปลวไฟสร้างแสงที่สว่างจ้าจนแสบตาอยู่รอบๆ เช่นเดียวกับแสงจ้าของดวงอาทิตย์เมื่อจ้องมองมัน

สำหรับคนที่อยู่ข้างล่าง มันอาจดูเหมือนดวงดาวที่สว่างจนแสบตา แต่ผู้ที่นั่งอยู่ในตะกร้าจำนวนมากไม่ได้รับผลกระทบ พวกเขากำลังจ้องมองลงไปยังภูมิประเทศอันกว้างใหญ่

ด้วยอุปกรณ์ตรวจจับความร้อนและมองเห็นในตอนกลางคืนขั้นสูงสำหรับระดับความสูงที่มากขึ้น พวกเขาเริ่มสำรวจพื้นที่อย่างขยันขันแข็ง

"ไม่มีอะไร... ยังไม่มีอะไร"

แสงไฟจำนวนมากได้กระจายตัวออกไปทั่วบริเวณโดยรอบเมืองหลวง ใช้เวลาในการค้นหาสิ่งที่พวกเขากำลังมองหา

และในไม่ช้า หลายทีมก็มีความคืบหน้าครั้งสำคัญ

"ดูนั่น! ดูตรงนั้นสิ! ฉันเห็นพวกเขาแล้ว! ทหารสอดแนมอยู่บนต้นไม้ทุกต้น จำนวนมากกว่า 300 คน!"

ทหารสอดแนมกว่า 300 คนอยู่บนต้นไม้เพียงอย่างเดียวงั้นหรือ? แล้วป้อมปราการของศัตรูล่ะ

ป้อมปราการดูเหมือนจะถูกซ่อนไว้อย่างดี ต้องขอบคุณธรรมชาติและความแปลกประหลาดของไททาเรียน

'ป้อมปราการใหญ่อะไรอย่างนี้!'

หากไม่ใช่เพราะอุปกรณ์มองเห็นในตอนกลางคืนของพวกเขา พวกเขาคงคิดว่าสถานที่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงเขตป่าไม้เมื่อมองจากด้านบน

แต่ตรงนั้นคือจุดที่พวกเขาคิดผิด

เอ่อ... นี่มันดูไม่เหมือนวิหารร้างขนาดใหญ่ในหนังเรื่องลาร่า ครอฟต์ของเบย์มาร์ดเลยเหรอ? เป็นไปได้ไหมว่าฝ่าบาททรงได้รับแรงบันดาลใจจากที่นี่ก่อนที่จะเขียนบทภาพยนตร์?

ก็ได้! บางทีมันอาจจะไม่เหมือนกันเป๊ะ แต่ด้วยเถาวัลย์และพืชพรรณนานาชนิดที่ปกคลุมอาคารทั้งหมด มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรู้ว่าพวกมันคือสิ่งก่อสร้างหรือไม่

สถานที่แบบนี้น่าจะมีประตูกล อุโมงค์หลบหนี และกลไกซ่อนเร้นอื่นๆ อีกหลายอย่าง ใช่ไหม?

"คุณคิดว่าไง?"

ในบอลลูนลมร้อนลูกหนึ่ง ทหารหญิงคนหนึ่งถามเพื่อนร่วมงานของเธอ "ฉันว่าคุณพูดถูก เรื่องต่างๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่เราคิดไว้ในตอนแรก ยิ่งไปกว่านั้น แค่ภูมิประเทศอย่างเดียวก็สามารถสร้างความประหลาดใจให้เราได้มากมายแล้ว ดังนั้นเราควรสังเกตและร่างทุกอย่างที่เรารู้"

"ถูกต้อง!"

(*^*)

ด้วยเหตุนี้ หญิงสาว 2 คนจึงเริ่มวาดภาพร่างของป้อมปราการไปพร้อมกับเพื่อนร่วมงานในบอลลูนลมร้อนลูกอื่นๆ

ทุกคนเริ่มร่างภาพสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวพวกเขาโดยตรง

บางคนให้ความสนใจกับพื้นที่โดยรอบที่นำไปสู่ป้อมปราการที่ซ่อนอยู่นี้ ในทางกลับกัน คนอื่นๆ ทำงานเป็นกลุ่ม มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ ตะวันออก ตะวันออกเฉียงเหนือ กลาง ตะวันตก และทุกทิศทางเพื่อร่างภาพสิ่งที่พวกเขาเห็น รวมถึงทำเครื่องหมายตำแหน่งของยามลาดตระเวนจำนวนมากที่อยู่ด้านล่าง

"ดูนั่นสิ นั่นมันอาวุธอะไร?"

เมื่อเปิดโหมดมองเห็นในตอนกลางคืน พวกเขาสามารถเห็นคนจำนวนมากถืออาวุธแปลกๆ ที่ไม่เคยได้ยินหรือเห็นมาก่อน

อา... เรื่องนี้ฝ่าบาทต้องทรงทราบ!

พวกเขาต้องยอมรับว่าอาวุธเหล่านี้ดูแข็งแกร่งกว่าอาวุธในไพโน

เอ๊ะ? ป้อมปราการนี้เป็นฐานลับของ T.O.E.P หรือ?

อันที่จริง พวกเขาพูดถูกอยู่ส่วนหนึ่ง ป้อมปราการแห่งนี้เป็นของสมาชิก T.O.R.P ที่อาศัยอยู่ในไททาเรียน เจ้าของป้อมปราการนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคนที่พวกเขาเรียกว่าลอร์ดมูชู ผู้เชี่ยวชาญอันดับหนึ่งและผู้ควบคุมปฏิบัติการในจักรวรรดิ!!

อืม..

เจ้าหน้าที่กองทัพอากาศหลายคนปฏิบัติหน้าที่อย่างขยันขันแข็ง ไม่กล้าละเลยแม้แต่สิ่งเดียว

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ พวกเขาไม่ใช่กลุ่มเดียวที่กำลังลงมือทำธุระสำคัญ

--ห้องโถงส่วนตัว, ป้อมปราการลับ--

ภายในห้อง ชายผู้มีอำนาจหลายคนมารวมตัวกัน ทุกคนมีผู้ช่วยและทหารองครักษ์อยู่ข้างกาย ยกเว้นชายสวมหน้ากากในชุดดำไม่กี่คน

ใช่แล้ว พวกเขาคือชายสวมหน้ากากกลุ่มเดียวกับที่ไปหาคามิล่าก่อนหน้านี้

และตอนนี้ 'ครอบครัว' ก็มาอยู่ที่นี่กันพร้อมหน้า นั่งกันเป็นวงกลม

ทางด้านขวา คลีตัสนั่งอกผายไหล่ผึ่ง และมุมปากของเขาก็กระตุกขึ้นอย่างภาคภูมิใจ เขามีท่าทางราวกับจะพูดว่า: ข้าชนะแล้ว ในไม่ช้า ข้าจะเป็นราชา และพวกเจ้าทุกคนจะต้องสวามิภักดิ์ต่อข้า!

หึ

คามิล่าซึ่งอยู่อีกด้านหนึ่งยังคงพยายามระงับความโกรธของเธอไว้

'ไอ้สารเลว! อย่าคิดว่าข้าจะปล่อยให้เจ้ามีชีวิตอยู่ได้นาน อีกไม่นาน จุดจบของเจ้าจะมาถึง!'

ส่วนมูชู เขาก็มีความคิดเช่นเดียวกับคามิล่า อย่าโทษที่เขาโหดเหี้ยม การปล่อยให้ชายคนนี้มีชีวิตอยู่ต่อไปจะเป็นอันตรายต่อแผนการของเขา

แต่ถึงแม้ว่าคลีตัส กูลจะถูกกำจัดไป ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะยอมให้ลูกชายของคามิล่าขึ้นครองบัลลังก์

ไม่... แม้ว่าเขาจะไม่ได้ต้องการบัลลังก์ เขาจะให้ลูกชายของเขาหรือคนที่ถูกฝึกมาให้ภักดีรับช่วงต่อ

มูชูคิดการณ์ไกลไปถึงขนาดนั้น ช่วงเวลาแห่งการสังหารคือเวลาที่บัลลังก์จะเปลี่ยนมือ

โอ้?

ชายสวมหน้ากากยิ้มเยาะอยู่ใต้หน้ากากของพวกเขา จินตนาการไปแล้วว่าช่วงเวลาแห่งการสังหารครั้งต่อไปในไททาเรียนจะนองเลือดเพียงใด

ยังมีชายคนนั้น เมอร์ด็อก หรือที่รู้จักกันในนาม มิสเตอร์เอ็ม ผู้มีอำนาจเป็นอันดับสองรองจากมูชู ก็มีแนวโน้มที่จะต่อสู้เพื่อบัลลังก์เช่นกัน

และเราไม่ควรลืมหมายเลข 3, หมายเลข 4, หมายเลข 5 และแม้กระทั่งหมายเลข 9 ที่เจ้าเล่ห์..

คลีตัสอาจจะเอาชนะทุกคนจนถึงเส้นชัย แต่ก็ยากที่จะบอกได้ว่าใครจะเป็นผู้ได้รับชัยชนะในท้ายที่สุด

แต่แน่นอนว่า นั่นไม่ใช่เหตุผลที่พวกเขามาที่นี่

ชายสวมหน้ากากในชุดดำผู้เป็นหัวหน้าเอียงศีรษะไปทางคลีตัสอย่างใจเย็น "ข้าเข้าใจว่ากองกำลังทั้งหมดของเจ้ามาถึงแล้วใช่ไหม?"

"ใช่แล้ว ท่านลอร์ด กองกำลังทั้งหมดมาถึงแล้วและตอนนี้ก็อยู่ในป้อมปราการลับ"

คลีตัสไม่มีที่ซ่อนส่วนตัวอยู่รอบเมืองหลวง และแม้ว่าเขาจะสามารถตั้งค่ายพักแรมรออยู่ข้างนอกในเขตป่าได้ แต่มันก็จะเสี่ยงเกินไป เกรงว่าพวกเขาจะถูกค้นพบ นอกจากนี้ ป้อมปราการยังให้ความคุ้มครองพวกเขาจากการโจมตีของอสูรอีกด้วย

การซ่อนกองทัพขนาดใหญ่เช่นนี้จำเป็นต้องให้พวกเขาเข้าไปลึกเกินไปในแนวเขตอันตรายรอบนอก

ด้วยภูมิประเทศและอสูรของไททาเรียน พวกเขาจะต้องเริ่มต่อสู้กับธรรมชาติก่อนที่จะมีโอกาสได้ต่อสู้กับเกรกอรี แล้วใครจะอยากทำแบบนั้นล่ะ?

ท้ายที่สุดแล้ว ป้อมปราการของมูชูก็เป็นที่ซ่อนที่สมบูรณ์แบบที่สุด

แต่เขาจะใจดีขนาดนั้นได้อย่างไร?