บทที่ 1327 - ค่ำคืนที่ต้องจดจำ

ในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน เดธและพรรคพวกของเขาก็เริ่มที่จะเข้าใจกฎระเบียบต่างๆ แม้ว่าโดยธรรมชาติแล้วพวกเขาจะไม่ใช่พวกที่ว่านอนสอนง่ายก็ตาม

ตลกสิ้นดี!

พวกเขาเป็นพวกหัวรั้นและตัวสร้างปัญหาโดยสันดาน และแม้แต่วิลเลียมบางครั้งก็ยังลำบากใจที่จะลงโทษพวกเขา... บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลที่เขาส่งพวกเขามาที่นี่

ถึงกระนั้น แม้ว่าพวกเขาจะอยากสบถ อยากอัดครูฝึก และอยากจะเร่งรีบให้เรื่องมันจบๆ ไป แต่เพราะสัญญากับวิลเลียม พวกเขาทำได้เพียงเก็บมันไว้และอดกลั้นอารมณ์ของตนเอง

เดธเริ่มจะบ้าขึ้นทุกวัน

โธ่เว้ย! เขาคือเดธนะโว้ย!

เขา เดธ เป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งและโดดเด่นที่สุดในยุคของพวกเขา ชายผู้ยิ่งใหญ่และทรงพลังที่ทำให้เหล่าขุนนางทั่วทั้งไพโน่ต้องหวาดกลัวจนสันหลังวาบ

ดังนั้น หากเพื่อนร่วมงานและศัตรูของเขารู้ว่าเขาต้องวิ่งและถูกซ่อมมาทั้งวัน แถมยังใส่รองเท้าบูทเหลือแค่ข้างซ้าย พวกเขาจะคิดกับเขายังไง?

ในตอนแรก เขาคิดว่าตัวเองกำลังถูกเพ่งเล็ง แต่หลังจากใช้เวลาเพียงวันเดียวในค่ายทหาร เขาก็เข้าใจแล้วว่าใครก็ตามที่ไม่ตรงต่อเวลา ไม่ว่าจะเป็นใครหน้าไหน ก็จะต้องเผชิญกับความพิโรธของสวรรค์ในที่แห่งนี้

เดธประหลาดใจจริงๆ ที่พอสิ้นสุดวัน เขากลับถูกลากไปลากมามากขนาดนี้

ครั้งสุดท้ายที่เขารู้สึกเหนื่อยขนาดนี้คือเมื่อไหร่กันนะ? น่าจะเป็นช่วงที่เขาเริ่มอาชีพใหม่ๆ เมื่อคนเราได้เป็นหัวหน้า ก็จะเริ่มส่งคนอื่นไปทำงานแทน ทำให้เขาว่างพอที่จะทำงานเฉพาะเมื่อเขารู้สึกว่าสะดวกหรือเห็นว่าสำคัญเท่านั้น

แล้วลองจินตนาการดูสิว่าเขาจะดีใจแค่ไหนที่ได้เห็นเตียงของตัวเองในตอนท้ายของวัน?

ภายในเวลาไม่กี่วินาที เขาก็ผล็อยหลับไปเหมือนเด็กทารก

เขาตั้งใจว่าจะลองลอบเข้าไปสำรวจดูว่าระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่ดีแค่ไหน

แต่พอเห็นตารางเวลากลางคืนของตัวเองแล้ว...ให้ตายเถอะ! เขาต้องการการนอนหลับเพื่อความงามของเขา เพราะอย่างไรเสีย เขาก็ต้องตื่นแต่เช้าเหมือนกัน

และครั้งนี้ เขาไม่อยากเดินไปมาโดยมีรองเท้าบูทอยู่บนเท้าแค่ข้างเดียวอีกแล้ว

และเช่นนี้เอง วันคืนแห่งการเป็นทหารของเดธก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!

ในชั่วพริบตา เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

และในไม่ช้า ก็มาถึงวันที่ 27 กันยายนแล้ว

เฮอะ

พรุ่งนี้คือวันบรรลุนิติภาวะและวันแต่งงานสั้นๆ ในดาฟาเรนของทิลด้า!

--สุดขอบชานเมืองหลวง ดาฟาเรน--

~ซ่า ซ่า ซ่า!~

ฝนโปรยปรายลงบนผืนดินที่สดใส ทำให้พื้นดินคายความร้อนและเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด

และลึกเข้าไปในเขตป่าอันเขียวชอุ่ม ชายหลายคนนั่งล้อมวงกันอยู่ที่ปากถ้ำ แต่ละคนมีสีหน้าเคร่งเครียดมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่วิเคราะห์สถานการณ์ตรงหน้า

ถูกต้องแล้ว

แลนดอน จอช และพรรคพวกมาถึงเมื่อ 2 วันก่อน พวกเขายึดถ้ำแห่งนี้ ขับไล่สัตว์ร้ายออกไป และทำเครื่องหมายให้เป็นอาณาเขตของตน

ดั่งเช่นแม่ทัพในสงคราม แลนดอน จอช และคนอื่นๆ อีก 3 คนนั่งเป็นวงกลม โดยมีข้อมูลสำคัญทั้งหมดวางอยู่ตรงหน้าพวกเขา

"ฝ่าบาท ตลอด 2 คืนที่ผ่านมา ทีมกองทัพอากาศสามารถรวบรวมข้อมูลมาได้เท่านี้พ่ะย่ะค่ะ เราสามารถรวบรวมโครงร่างทางอากาศของเส้นทางที่เป็นไปได้ทั้งหมดสำหรับเราในการหลบหนีไปพร้อมกับองค์หญิงทิลด้า"

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาไม่สามารถปล่อยให้บอลลูนลมร้อนลงมาช่วยพวกเขาได้ มิฉะนั้นจะทำให้ศัตรูรู้ว่าทิลด้าได้รับการช่วยเหลือจากพวกเขาและน่าจะอยู่ในเบย์มาร์ดทันทีที่การมีอยู่ของบอลลูนลมร้อนเป็นที่รู้จักของศัตรู

พวกเขาต้องการให้รู้สึกว่าปฏิบัติการในคืนนี้เป็นฝีมือของสวรรค์ และมันก็จะเป็นเช่นนั้น

"อืม... ฝ่าบาท หน่วยสอดแนมภาคกลางวันเพิ่งกลับมาไม่นานก่อนที่ฝ่าบาทและพลตรีจอชจะตื่นบรรทมพ่ะย่ะค่ะ พวกเขารายงานว่าในที่สุดก็สามารถเข้าไปในวังได้ แต่น่าเศร้าที่พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ข้ามไปยังเขตที่สองภายในพระราชวังดาฟาเรน... อย่างไรก็ตาม เรายังคงได้รับข้อมูลสำคัญอีกชิ้นหนึ่งจากข่าวลือมากมายในวัง... และทั้งหมดเกี่ยวข้องกับคุณนายพอลล่า"

พอลล่างั้นเหรอ?

..

แลนดอนและจอชเหลือบมองกันและกันครู่หนึ่ง เห็นความอยากรู้อยากเห็นในดวงตาของกันและกัน

คุณรู้ไหมว่าพวกเขานอนหลับตลอดทั้งเช้าจนถึงตอนนี้ บ่าย 3 โมง

พวกเขานอนหลับสบายมาก อย่างน้อย 8 ชั่วโมง

ทำไมน่ะเหรอ? เพราะคืนนี้พวกเขาจะต้องช่วยทิลด้า และต้องรู้สึกกระฉับกระเฉงและเต็มไปด้วยพลังงาน

แน่นอนว่าพวกเขาตื่นเร็วกว่าเวลาปลุกอย่างเป็นทางการเล็กน้อย เวลา 16.00 น. เป็นเวลาที่ผู้ที่จะแทรกซึมหรือโจมตีจะตื่น และภายในเวลา 17.00 น. ทุกคนควรจะได้รับประทานอาหารแล้ว

ตั้งแต่ 17:00 น. ถึง 19:30 น. พวกเขาจะทบทวนแผนการของตนกับทุกคนอีกครั้ง... และในช่วงเวลานั้น คาดว่าจะมีการฟื้นฟูร่างกาย ตรวจสอบอาวุธ และสวมชุดให้พร้อม

ทั้งหมดนี้ต้องทำให้เสร็จก่อน 21.00 น. พวกเขาควรจะกลับเข้าไปในเมืองแล้วเนื่องจากประตูจะปิดประมาณ 21.00 น. ถึง 22.00 น

ทีมภาคพื้นดินต้องอยู่รอบๆ พระราชวังเพื่อแทรกซึมจากกำแพงด้านใดด้านหนึ่ง

สำหรับทีมกองทัพอากาศ ตารางเวลาของพวกเขาจะแตกต่างจากทีมภาคพื้นดิน

พวกเขาจะขึ้นไปบนท้องฟ้าก็ต่อเมื่อสถานที่ต่างๆ มืดสนิทแล้วเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม พวกเขาวางแผนที่จะโจมตีประมาณ 1.00 น

ดังนั้น เมื่อถึงเวลานั้น จอช แลนดอน และผู้ที่อยู่บนพื้นดินควรจะมีเวลาเพียงพอที่จะแทรกซึมเข้าไปในพระราชวัง!

ในตอนแรก แผนคือให้จอชและอีกทีมลอบเข้าไปในคฤหาสน์ของปู่ของทิลด้าและช่วยย่าของเธอออกมา

แต่ตอนนี้เมื่อได้ยินว่าหญิงคนนั้นถูกพาไปที่วังแทน พวกเขาก็ไม่รู้ว่าจะต้องขอบคุณความโหดเหี้ยมของอเล็กซานเดอร์หรือจะเห็นใจเธอดี

เนื่องจากงานบรรลุนิติภาวะครั้งใหญ่ในวันพรุ่งนี้ พระราชวังจึงต้อนรับชาวบ้านธรรมดาและทาสจำนวนมากเข้ามาช่วยจัดเตรียมและตกแต่งสถานที่

พ่อค้า คนตัดไม้ และคนอื่นๆ อีกมากมายก็ได้รับอนุญาตให้เข้ามาเช่นกัน

พวกเขาได้รับเพียงบัตรผ่านรายวันและถูกตรวจค้นอย่างถูกต้องก่อนเข้าและออกจากสถานที่

และแน่นอนว่าเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติทั่วโลกในช่วงเทศกาลสำคัญๆ

ท้ายที่สุดแล้ว ปริมาณงานนั้นมากมายเหลือเชื่อ โดยแต่ละฝ่ายพยายามที่จะแสดงความมั่งคั่งของตน

จิตรกร ช่างตัดเสื้อ ประติมากร และผู้คนทุกประเภทจะเข้ามา

พรมผนังใหม่ๆ จะถูกติดตั้งขึ้นเพื่องานนี้โดยเฉพาะ

ปล่องไฟจะถูกทำความสะอาด และยังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องทำ ดังนั้นหากมองย้อนกลับไป จำนวนทหารรักษาการณ์ในตอนกลางวันจึงเพิ่มขึ้นสามเท่า

ทั้งหมดนี้ทำให้พวกเขาสามารถเข้าถึงวังได้ในตอนกลางวัน

และตามที่ชายคนหนึ่งบอก พวกเขาเห็นพอลล่ากำลังแบกถังน้ำอยู่บนศีรษะของเธอ

ดี

ดูเหมือนว่าพระราชวังเป็นที่เดียวที่พวกเขาต้องมุ่งความสนใจไป

คืนนี้แหละคือคืนนั้น!.. ไม่ใช่แค่สำหรับพวกเขา แต่สำหรับพอลล่าด้วย

คืนนี้ อเล็กซานเดอร์จะครอบครองเธอ