บทที่ 1325 - คำสั่งจากเบื้องบน

กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับกระพริบตา

และทั่วทุกมุมโลก กองกำลังนับไม่ถ้วนต่างก็เคลื่อนไหวอย่างเงียบ ๆ ตามแผนการของตน

และจะว่าไปแล้ว ที่เบย์มาร์ดก็มีคนบางกลุ่มเดินทางมาถึงตามคำสั่งจากเบื้องบนเช่นกัน

---ถนนแชงค์ส เบย์มาร์ด---

~กุบกับ กุบกับ กุบกับ~

ม้าวิ่งอย่างมั่นคง รถม้าเคลื่อนไปข้างหน้า ชายหลายคนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเมื่อมองดูภาพตรงหน้า

ด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง พวกเขาไม่อาจละสายตาไปจากถนนลาดยางใต้รถม้าและม้าของพวกเขาได้ด้วยความตกใจและไม่อยากจะเชื่อ

และผู้นำของพวกเขาเพียงแค่หรี่ตามองอย่างครุ่นคิด พยายามทำความเข้าใจว่าถนนหนทางเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร

ถนนแชงค์ส

ถนน 6 เลนนั้นกว้างใหญ่และเป็นระเบียบเรียบร้อย พร้อมด้วยทางเท้าที่ปูไว้อย่างกว้างขวาง

และกลางถนนมีเกาะกลางถนนที่ยกสูงขึ้นเป็นแนวยาวซึ่งเว้นเป็นช่วง ๆ เพื่อให้ผู้ที่เดินทางไปในทิศทางเดียวสามารถเลี้ยวหรือย้ายเข้าไปในเลนหลักอื่น ๆ ได้

สามเลนมุ่งไปข้างหน้า และอีกสามเลนมีผู้คนมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่พวกเขาเพิ่งจากมา

และหากใครต้องการจะกลับรถและมุ่งหน้ากลับไปทางเดิม ก็สามารถทำได้ด้วยช่องว่างตามแนวเกาะกลางที่ยกสูงขึ้นนั้น

นอกจากนี้ยังเห็นคนเดินเท้าบางคนเดินอยู่บนเกาะกลางเหล่านั้น พยายามที่จะข้ามถนน 6 เลนอันกว้างใหญ่นี้จากฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่ง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเกาะกลางเหล่านั้นถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันอุบัติเหตุร้ายแรงจากผู้ที่เดินทางออกจากเมืองหนึ่งไปยังอีกเมืองหนึ่งด้วย

และตามมุมถนนก็มีป้ายทุกชนิด ที่แสดงจังหวะการดึงบังเหียนม้าที่ถูกต้องและตัวเลขที่คนขับรถม้าหรือผู้ขี่ม้าควรใช้เมื่อบังคับม้าให้วิ่ง

มีแม้กระทั่งป้ายที่แสดงรูปม้ากำลังวิ่งเร็วและมีเส้นสีแดงขีดทับ

แน่นอนว่ายังมีป้ายจำกัดความเร็วตามปกติสำหรับรถโดยสารประจำทางและยานพาหนะที่จะมุ่งหน้าไปยังดินแดนต่าง ๆ ของเบย์มาร์ดด้วยเช่นกัน

สุดยอด! สุดยอด! ทุกอย่างดูเหมือนจะผ่านการคิดมาอย่างดีแล้ว

และชายคนหนึ่งในรถม้าก็อดไม่ได้ที่จะตบต้นขาของตนด้วยความทึ่ง

"ท่านผู้นำ! ท่านผู้นำ! นี่คือถนนมหัศจรรย์อันเลื่องชื่อของเบย์มาร์ดหรือ? ยอดเยี่ยม! ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าวิสัยทัศน์ของฝ่าบาทเกี่ยวกับถนนของอาร์คาดิน่าเป็นอย่างไร!"

เดธพยักหน้าเห็นด้วย

เขาต้องยอมรับว่าการได้เห็นของจริงนั้นแตกต่างจากการเห็นในรูปภาพหรือแผ่นพับจริง ๆ

ทุกคนจ้องมองไปที่ถนน รู้สึกว่าหัวใจของพวกเขาเต้นระรัวอย่างตื่นเต้นเพียงแค่ได้เห็นสิ่งนี้

เบย์มาร์ดสามารถทำงานที่ประณีตเช่นนี้ได้อย่างไร? ถนนถึงได้ดำและดูดีเช่นนี้? พวกเขาทำให้มันเรียบขนาดนี้ได้อย่างไร?

(๐?๐)

อย่าเข้าใจผิด ถนนในเมืองหลวงของอาร์คาดิน่านั้นล้วนทำจากก้อนหินที่แกะสลักอย่างประณีต วางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ

และตามจริงแล้ว มันยังทำให้สถานที่มีความงดงามเป็นเอกลักษณ์อีกด้วย

แต่ก็นะ เพราะงานนั้นมันหนักหนาและน่าเหน็ดเหนื่อย การสร้างถนนแบบนั้นอาจใช้เวลาหลายสิบปี... โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องสร้างในเมืองใหญ่อย่างเมืองหลวง

ทีนี้ จะบอกว่าเบย์มาร์ดสามารถทำสิ่งนี้ได้ในเวลาเพียงน้อยนิด แค่นี้มันไม่น่าตกใจหรอกหรือ? ยิ่งไปกว่านั้น ถนนยังเรียบและตรงกว่าของพวกเขาเสียอีก แล้วจะไม่ให้พวกเขาประทับใจได้อย่างไร?

อีกอย่างหนึ่ง ควรจะรู้ไว้ว่าก่อนที่เบย์มาร์ดจะเปิดทำการ ส่วนใหญ่ของถนนแชงค์สก็ดูเหมือนจะถูกราดยางไปแล้ว

ดังนั้นเพียงแค่นี้ก็น่าทึ่งแล้ว

หากพวกเขาไม่ได้พอจะเข้าใจเรื่องราวต่าง ๆ จากเรื่องเล่าที่ได้ยินมาบ้าง พวกเขาคงคิดว่าเป็นเวทมนตร์ไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย!

แน่นอนว่าด้วยการขยายดินแดนของเบย์มาร์ด ถนนแชงค์สจึงทอดยาวไปจนสุดเขตแดน

มันเป็นถนนทางหลวงที่โดดเด่นที่สุดที่ใคร ๆ ก็สามารถใช้สัญจรได้

หลังจากเข้าสู่เบย์มาร์ด เพื่อไปยังเมืองหลวง คนท้องถิ่นจะบอกว่า: ไปตามถนนแชงค์สจนสุดทาง รับรองไม่หลง

และถ้าใครเข้าเบย์มาร์ดผ่านทางสถานที่อื่นที่ห่างจากถนนแชงค์ส สิ่งที่พวกเขาต้องทำก็แค่หาถนนทางหลวงสายหลักนี้ให้เจอ แล้วที่เหลือก็จะง่ายเอง

ถนนสายอื่น ๆ ในดินแดนใหม่ยังคงอยู่ระหว่างการซ่อมแซม มีเพียงถนนแชงค์สและถนนทางหลวงสายหลักอีก 2 สายเท่านั้นที่ถูกทำใหม่ทั้งหมด (ราดยาง)

"ท่านผู้นำ เราจะต้องอยู่ที่นี่ถึง 6 เดือนเต็มจริง ๆ หรือ?"

"อืม... ในเมื่อนายท่านสั่งมา ก็ให้มันเป็นไปตามนั้น" เดธกล่าวพลางลดม่านรถม้าลง

จะว่าไปแล้ว ตั้งแต่การขึ้นครองราชย์ของวิลเลียม เขากับคนของเขาได้รับแจ้งว่าสักวันหนึ่งพวกเขาจะต้องมาที่นี่เพื่อรับการฝึกฝน

เดธแทบจะหัวเราะออกมาอย่างขบขันในครั้งแรกที่ได้ยินวิลเลียมพูดเรื่องนี้

แน่นอนว่าเขาคิดว่ามันเป็นเรื่องตลก เพราะเวลาผ่านไปหลายเดือนโดยไม่มีข่าวคราวใด ๆ จากวิลเลียมเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

แต่เขากลับต้องเดินทางไปทั่วเมืองหลวงและภูมิภาคอื่น ๆ เพื่อกวาดล้างขุนนางฝ่ายตรงข้ามและกองกำลังที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด

ไม่นานมานี้เองที่เขาร่วมมือกับชาวเบย์มาร์ดในการจับกุมบารอนเคนและส่งตัวเขาไปยังเบย์มาร์ด

หลังจากนั้น เขาก็มุ่งตรงไปยังคฤหาสน์ลับที่ใกล้ที่สุด เพื่อวางแผนสำหรับเรื่องต่อไปที่ต้องจัดการ

แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ หนึ่งสัปดาห์หลังจากที่เขามาถึงคฤหาสน์ วิลเลียมได้แอบส่งจดหมายมาให้เขา บอกให้เขามุ่งหน้าไปยังเบย์มาร์ดในที่สุดและเริ่มการฝึกฝนพร้อมกับคนอื่น ๆ อีก 300 คน

เดธไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

'นายน้อย ข้าคอยช่วยเหลือท่านในการต่อสู้มาตลอดหลายปีนี้ด้วยตัวเอง ไม่เคยเกียจคร้านแม้แต่วินาทีเดียว ยิ่งไปกว่านั้น ข้ายังเป็นนักฆ่าอันดับ 1 ของไพโนทั้งหมด แล้วท่านจะให้ข้าไปฝึกฝนราวกับเป็นมือใหม่ได้อย่างไร?'

เดธในวัย 39 ปีตอนนี้รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องน่าขบขัน

อย่างไรก็ตาม เขาก็เข้าใจว่าตัวเองยังขาดทักษะในบางด้านเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็ต้องการเรียนรู้กระบวนท่าของชาวเบย์มาร์ดด้วย

อีกไม่นาน การจัดอันดับนักฆ่าลับจะถูกจัดขึ้นในไพโน ซึ่งจะเรียกนักฆ่าทั้งหมดมาจัดอันดับตัวเองอีกครั้ง

และในฐานะสุดยอดฝีมือของไพโน เขารู้ดีว่าจะมีหลายคนต้องการชิงตำแหน่งของเขาไป

แล้วทำไมถึงจะไม่พัฒนาตัวเองล่ะ?

เดธเลียริมฝีปากอย่างเจ้าเล่ห์

อีกไม่นาน ในที่สุดเขาก็จะได้เล่นอย่างเต็มที่

ฮิฮิฮิฮิ..

สนุกอะไรอย่างนี้