บทที่ 1320 - โชคชะตาที่ถูกลิขิตไว้!

ทิลด้าบิดนิ้วของเธอ จินตนาการว่าเธอกำลังบีบคอทั้งอเล็กซานเดอร์และคุณตาของเธอจนตาย

เธอเกลียดการฆ่าฟัน แต่บางครั้งเธอก็มีความคิดชั่วร้ายเช่นนี้ผุดขึ้นมา

พอลล่าถอนหายใจพลางก้มศีรษะลงต่ำ “ท่าน ข้าจะดูแลองค์หญิงทิลด้าเป็นอย่างดี!”

“ดี... เอาล่ะ รีบไปเอาอาหารขององค์หญิงมาซะ ถ้าเจ้ามาช้าแม้เพียงชั่วอึดใจเดียว จะโดนโบย 20 ที!”

“เจ้าค่ะ!” พอลล่าตอบรับ พลางลากร่างที่งกะโผลกกะเผลกของเธอไปอย่างเชื่อฟัง ส่วนเรื่องที่ว่าเธอจะหาทางไปถูกหรือไม่ นั่นมันเรื่องอะไรของพวกมันกัน?

หากมีคนบอกทางผิดๆ หรือหากเธอกลับมาช้า เธอก็ยังคงต้องรับโทษทัณฑ์ที่ถูกวางแผนไว้สำหรับเธออยู่ดี

พวกยามต่างหัวเราะเยาะในความโชคร้ายของเธอ โดยบางคนแอบวางแผนที่จะข่มขืนเธอในช่วงเวลาที่เธออยู่ที่นี่

ข่าวจากเบื้องบนบอกว่าอย่างไรเสียผู้หญิงคนนี้ก็จะตายอยู่แล้ว แล้วทำไมจะไม่สุขสมกับร่างกายอันหอมหวานของเธอก่อนล่ะ?

เธออายุ 47 ปีแล้ว แต่ยังดูน่าดึงดูดใจอย่างมาก แม้จะผ่านความทุกข์ทรมานมาทั้งหมดก็ตาม

นี่เป็นเรื่องปกติสำหรับผู้หญิงในยุคสมัยนี้ ระบบเผาผลาญสูงที่พวกเธอสร้างขึ้นจากการเดินหนักและกิจกรรมอื่นๆ ทำให้พวกเธอมีรูปร่างที่ดีอยู่เสมอ ส่วนใหญ่สามารถกินได้มากแต่ก็ยังคงเป็นเช่นเดิม

ร่างกายของพวกเขาคุ้นเคยกับการอดอาหารมานานแล้ว บางคนกินอาหารเพียงมื้อเดียวทุกๆ 2 วัน สำหรับชนชั้นสูง แม้ว่าพวกเขาจะกินทุกวัน แต่ก็มีกฎเกณฑ์ในการรักษารูปร่าง เช่น การเดินเล่นรอบคฤหาสน์หลังอาหาร หรือการฝึกฝนการเต้นรำให้สมบูรณ์แบบ และทำกิจกรรมอื่นๆ ด้วย

ใบหน้าของพวกเธอกระชับแทบไม่มีผิวหนังหย่อนคล้อย ซึ่งอาจทำให้คนสมัยใหม่หลายคนต้องร้องไห้ด้วยความอิจฉา

แน่นอนว่าการทำงานหนักเกินไปนั้นส่งผลเสียร้ายแรง ทำให้ 3 ใน 10 ของประชากรเสียชีวิตก่อนอายุ 25 ปี

พวกเขาเสียชีวิตในขณะที่ยังดูอ่อนเยาว์และสวยงามอย่างยิ่ง โดยกลุ่มที่รอดชีวิตในหมวดหมู่นี้ส่วนใหญ่เป็นชนชั้นสูง

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นกรณีของการทำงานหนักเกินไป ท้ายที่สุดแล้ว นี่ไม่ใช่สาเหตุเดียวของการเสียชีวิตในยุคสมัยนี้

แค่โรคภัยไข้เจ็บเพียงอย่างเดียวก็คร่าชีวิตคนไปอีกเป็นเปอร์เซ็นต์ใหญ่ ทำให้หลายคนเสียชีวิตก่อนอายุ 25 ปี

สงคราม การต่อสู้ แผนการ และการทะเลาะวิวาทก็เป็นเหตุผลอื่นๆ

โดยรวมแล้ว เมื่อนำปัจจัยทั้งหมดมารวมกัน ผู้คนมีโอกาสเสียชีวิตถึง 70%

พอลล่าโชคดีมากแล้วที่รอดชีวิตมาได้จนถึงอายุ 47 ปีในฐานะคุณย่า

และเป็นเพราะเรือนร่างที่ยังคงเย้ายวนของเธอนั่นเองที่ทำให้ยามเหล่านี้ยังคงรู้สึกอยากลิ้มลองเธอ

ใช่!

แม้แต่สาวใช้ ‘แก่ๆ’ ในวังก็ยังยั่วยวนพวกเขาได้ ทุกคนแข็งแรงฟิตปั๋ง ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือความสวยหรือความขี้เหร่มากน้อยแค่ไหน

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพอลล่าเป็นสาวใช้สูงวัยที่สวยที่สุดที่เคยย่างกรายเข้ามาในวังแห่งนี้นับตั้งแต่หลายคนเริ่มทำงานที่นี่ แล้วใครล่ะจะไม่อยากลิ้มลองบ้าง?

ให้ตายสิ พวกเขายังอยากรู้ด้วยว่าการนอนกับหญิงสูงศักดิ์นั้นรู้สึกอย่างไร

บ้าจริง! มันต้องสุดยอดไปเลยแน่ๆ ใช่ไหม?

เพราะสตรีสูงศักดิ์มีอิสระมากกว่าสตรีสามัญ พวกเธอจึงเรียนรู้วิธีเอาใจสามี ดังนั้นพวกเธอจึงน่าจะมีทักษะและน่าตื่นเต้นกว่าเมื่อได้สัมผัส ใช่หรือไม่?

ความกลัวเพียงอย่างเดียวของพวกเขาคือการวิเคราะห์ว่าฝ่าบาทหรือสามีของพอลล่าจะว่าอะไรหรือไม่... แม้ว่าหลายคนจะคิดว่าพวกเขาคงไม่ว่าอะไร เพราะเขากล้าที่จะส่งเธอมาที่นี่

ว่ากันว่าแม้แต่อเล็กซานเดอร์เองก็วางแผนที่จะ ‘ลิ้มรส’ เธอก่อนที่จะฆ่าเธอเช่นกัน

นี่คือเรื่องจริง

ในคืนก่อนวันแต่งงานของทิลด้า พอลล่าจะต้องไปปรนเปรอถึงบนเตียงของอเล็กซานเดอร์เพื่อความอัปยศอดสูถึงที่สุด!

พวกยามจ้องมองเงาที่กำลังลับหายไปของพอลล่าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยตัณหาก่อนจะหันความสนใจกลับมาที่ทิลด้า

“อีกเรื่องหนึ่ง องค์หญิง... ฝ่าบาททรงรับสั่งให้ข้ามาบอกท่านว่า ให้ท่านแต่งตัวและเตรียมพร้อมสำหรับค่ำคืนที่แสนพิเศษ”

ทิลด้าตัวแข็งทื่อ สั่นสะท้านยิ่งกว่าเดิมด้วยความไม่แน่นอน “ค่ำคืนพิเศษอะไร?”

คราวนี้เขาวางแผนอะไรไว้อีก?!!

ยามหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางสิ้นหวังของเธอ “องค์หญิง ข้าไม่จำเป็นต้องตอบคำถามนั้น อย่างไรก็ตาม เพราะวันนี้ข้าอารมณ์ดี ข้าก็ไม่ว่าอะไรที่จะบอกใบ้ให้ท่านสักหน่อย องค์หญิง ดูเหมือนว่า...เจ้าบ่าวของท่านจะมาถึงในคืนนี้!”

อสูรร้ายนั่นน่ะหรือ?

ทิลด้าทรุดลงด้วยความสยดสยอง เมื่อนึกถึงการพบกันครั้งล่าสุดของพวกเขาเมื่อไม่นานมานี้

ครั้งล่าสุดที่เขาจับเธอได้ เขาฉวยโอกาสกับเธอ ทำบางสิ่งที่มิอาจเอ่ยปากได้!

โชคดีที่เขาไม่เคยไปไกลเกินไปเพราะสถานะของเธอในฐานะธิดาของอเล็กซานเดอร์

มีเพียงหลังจากการแต่งงานเท่านั้นที่เขาสามารถไปได้สุดทาง

แต่สำหรับเธอที่เคยได้เห็นความแข็งแกร่งของเขาแล้ว ความหวาดกลัวในดวงตาของเธอนั้นชัดเจน

เขากำลังจะมา! เขากำลังจะมา!

ฉันควรทำอย่างไรดี?

ดวงตาของทิลด้าเริ่มสั่นระริกอย่างบ้าคลั่ง ขณะที่จิตใจของเธอว่างเปล่าไปในความมึนงง

ส่วนพวกยามนั้นต่างยิ้มกริ่ม เพลิดเพลินกับการแสดงตรงหน้าอย่างเต็มที่

แน่นอนว่าพวกเขายังต้องจดบันทึกสิ่งต่างๆ เพื่อรายงานต่อฝ่าบาทตามความเป็นจริงด้วย

ดูเหมือนว่าฝ่าบาทอเล็กซานเดอร์จะชอบฟังเรื่องราวความล่มสลายของทิลด้า

“องค์หญิง ในช่วงบ่ายของวันนี้ จะมีสาวใช้พิเศษสองสามคนมาทำผมและแต่งหน้าให้ท่าน เพื่อให้ท่านดูดี พวกนางจะมาพร้อมกับอาภรณ์ที่ฝ่าบาททรงซื้อให้ท่านเป็นการส่วนตัวด้วย” ยามกล่าว

และก่อนที่จะก้าวออกจากห้องไป จู่ๆ เขาก็หยุดชะงักและจ้องมองทิลด้าด้วยสายตาดุจมัจจุราช “อีกอย่างหนึ่ง องค์หญิง... ฝ่าบาทมีรับสั่งว่าอย่าคิดเล่นตุกติกใดๆ เพื่อหนีจากเรื่องนี้ หากท่านยังอยากให้คุณย่าที่น่ารักและแสนดีของท่านมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกวัน!”

~ตุบ!~

ทิลด้าทรุดเข่าลงกับพื้น กำพื้นไม้เบื้องล่างของเธอไว้แน่น

เพื่อคุณย่าของเธอ เธอต้องรอด!

สำหรับความฝันแปลกๆ ที่เธอมักจะฝันว่าตัวเองได้เป็นราชินีแห่งดาฟาเรนนั้น ในที่สุดเธอก็ได้ล้มเลิกมันไปแล้ว

ความจริงได้ตบหน้าเธออย่างโหดร้าย และตอนนี้เธอรู้แล้วว่าความฝันก็คือความฝัน

มันไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้

เมื่อคิดได้ดังนั้น ทิลด้าก็เช็ดน้ำตาของเธอออก ดูราวกับตุ๊กตาไร้ชีวิต

จะต่อสู้ดิ้นรนไปเพื่ออะไรอีก?

ชะตากรรมของเธอได้ถูกลิขิตไว้แล้ว และไม่มีใครสามารถช่วยเหลือหรือเปลี่ยนแปลงมันได้

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทิลด้าไม่รู้ก็คือ ชะตากรรมของเธอนั้นถูกลิขิตไว้แล้วจริงๆ... แต่ไม่ใช่ในแบบที่เธอคิด

ณ ที่ห่างไกล ผู้ช่วยเหลือของเธอกำลังเคลื่อนพลแล้ว

ใช่ ชะตากรรมของเธอจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เพราะเธอคือผู้ปกครองแห่งดาฟาเรนในอนาคตที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียว