บทที่ 1319 – แผนการของอเล็กซานเดอร์

~ตุ้บ

ทหารยามโยนหญิงที่ฟกช้ำดำเขียวอย่างหนักลงบนพื้น

“ท่านย่า!” ทิลด้ากระโจนเข้าไปเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ด้วยหัวใจที่เจ็บปวด

และทหารยามที่เห็นสิ่งนี้ก็ทำได้เพียงเยาะเย้ยดูแคลนทั้งคู่

“ฝ่าบาทมีรับสั่งให้นางเป็นหัวหน้าสาวใช้ของท่านสำหรับงานแต่งงาน” ทหารยามคนหนึ่งกล่าว พลางยิ้มอย่างมีเลศนัย

ทิลด้าจ้องมองพวกเขาอย่างเกรี้ยวกราด ขบกรามแน่น

“เฮ้ องค์หญิง ไม่ต้องมองพวกเราด้วยสายตาแบบนั้น พวกเราคนธรรมดาก็แค่ทำตามหน้าที่ ฝ่าบาทมีรับสั่งให้หญิงแก่นี่ดูแลท่าน และขอเตือนองค์หญิงไว้สักหน่อย... ฝ่าบาทมีบัญชาว่าหากท่านเข้าไปทำงานแทนหญิงแก่นี่ไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง พระองค์จะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจบชีวิตนางทันที อย่างไรเสียองค์หญิงก็กำลังจะแต่งงาน และสามีของท่านคงไม่ชอบให้มือของท่านมีรอยด้านก่อนถึงคืนวิวาห์ ดังนั้นหากองค์หญิงกล้าขัดขืน ก็คงโทษใครไม่ได้นอกจากตัวท่านเอง!”

“พวกเจ้า!--”

ทิลด้าตัวสั่นเทาด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

ทันทีที่ได้ยินคำพูดของทหารยาม เธอก็ตั้งใจที่จะรับช่วงต่องานนั้นทันที เพื่อให้ย่าของเธอได้พักรักษาตัว นั่นคือสิ่งน้อยที่สุดที่เธอจะทำได้ก่อนจากไปหลิงกิงเบิร์ก

เธอรู้ดีว่าหลังจากนี้ เธอจะไม่ได้พบหน้าย่าของเธออีก ใช่ เธอไม่เต็มใจ แต่หากเธอพยายามทำอะไรแผลงๆ คนที่จะต้องทนทุกข์ก็คือย่าของเธอ

หัวใจของทิลด้าราวกับถูกบีบรัดด้วยความเจ็บปวด ยิ่งสถานการณ์ดูสิ้นหวังมากเท่าไรก็ยิ่งเจ็บปวด

เธอปรารถนาให้ตัวเองไม่เคยเกิดมาในราชวงศ์! เธอหวังว่าตัวเองจะได้เป็นคนธรรมดาที่มีครอบครัวเรียบง่าย

แน่นอนว่าเธอรู้ดีว่าแม้แต่ชีวิตชาวนาก็ลำบาก พ่อบางคนขายลูกสาวเพื่อแลกกับเหรียญไม่กี่เหรียญ วัว หรือแม้แต่ที่ดินทำกิน บางคนถึงกับขายให้กับเจ้าของทาส

ไม่ว่าคนรวยหรือคนจน ต่างก็มีด้านที่สุดโต่งของตัวเอง แต่โดยทั่วไปแล้ว คนรวยมักจะเป็นฝ่ายที่ทำอะไรเกินเลยอยู่เสมอ คนจนส่วนใหญ่ทำสิ่งเหล่านี้เพราะความสิ้นหวัง

บางครั้งก็เป็นลูกสาวคนโตที่อาสาทำเพื่อให้น้องๆ ของเธอมีโอกาส

ชีวิตบนโลกนี้ช่างยากลำบาก และสนามหญ้าของอีกฟากฝั่งก็ไม่ได้เขียวกว่าเสมอไป!

ทิลด้ารู้เรื่องทั้งหมดนี้ดี แต่ก็ยังอยากเกิดในครอบครัวธรรมดามากกว่า อย่างน้อยถ้าเธอต้องการหลบหนี มันก็คงจะง่ายกว่าตอนนี้มาก

ด้วยเปลือกตาที่หนักอึ้ง พอลล่าพยายามอย่างยากลำบากที่จะมองหลานสาวสุดที่รักของเธอให้ได้สักแวบหนึ่ง

ตาซ้ายของเธอบวมม่วงราวกับถูกใครบางคนต่อยมาหลายครั้ง

น้ำตาไหลรินอาบแก้มทันทีที่เธอเห็นหลานสาวผู้ซีดเซียว เธอสูดหายใจลึกๆ พยายามสะกดอารมณ์ของตน และหันไปสนใจพวกทหารยามที่เพิ่งออกคำสั่งกับเธอ

“ลุกขึ้น!”

“คะ-ค่ะ...” เธอขานรับ พลางพยุงร่างที่เดินกะเผลกให้ลุกขึ้นยืนราวกับเป็นสาวใช้

ทิลด้าอยากจะช่วยเธอ แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อตระหนักว่าพวกเธอกำลังถูกจับตามอง

ทันใดนั้น ทิลด้าก็ตื่นตระหนก

เธอต้องไม่ช่วยเหลือหรือดูแลย่าของเธอ นี่เป็นวิธีเดียวที่เธอจะปกป้องย่าของเธอได้

ทว่าสิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ ภายใต้แผนการของอเล็กซานเดอร์ ทันทีที่เธอจากไป พอลล่าจะถูกประหารชีวิตอย่างลับๆ

แน่นอนว่าพวกเขาจะยังคงใช้พอลล่าเป็นเครื่องมือข่มขู่ทิลด้าที่หลิงกิงเบิร์ก แม้แต่สามีในอนาคตของเธอก็จะทำเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว เธอจะรู้ได้อย่างไรว่าย่าของเธอยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?

ทิลด้ากำลังจะแต่งงานเข้าไปอยู่ในกรงนก เธอจะไม่มีวันได้ออกจากเมืองหลวงของหลิงกิงเบิร์ก และทหารยามรอบตัวเธอก็จะภักดีต่อสามีของเธอ กล่าวโดยย่อคือ เธอจะถูกโดดเดี่ยวอย่างสมบูรณ์

แล้วเธอจะรู้ได้อย่างไรว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพอลล่า?

เฮอะ

เธอช่างไร้เดียงสานักที่คิดว่าพวกเขาจะปล่อยให้หญิงหัวแข็งเช่นนี้มีชีวิตอยู่ต่อไป หลังจากที่นางตบหน้าอเล็กซานเดอร์หลายต่อหลายครั้งด้วยการไม่เชื่อฟัง

หญิงผู้นี้พยายามช่วยหลานสาวของเธอมาหลายปีแล้ว บาปทั้งหมดเหล่านี้ถูกสะสมมานานแล้ว

และแม้แต่พอลล่าเองก็รู้ว่าความตายของเธอใกล้เข้ามาแล้ว แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป

หากทิลด้ารู้ พอลล่ามั่นใจว่ามันจะทำให้หลานของเธอแตกสลายอย่างสิ้นเชิง จิตใจที่คิดจะต่อสู้ของเธอจะมอดดับลง และหลานสาวคนนี้ของเธออาจจะคิดสั้นได้

พอลล่าร่ำไห้กับความคิดที่ว่าจะไม่ได้พบหน้าทิลด้าของเธออีก

ความตายไม่ได้ทำให้เธอหวั่นไหวมากนัก

เธอ พอลล่า เคยถูกวางยาเป็นครั้งคราว บางครั้งก็เดินเฉียดประตูแห่งความตายและรอดกลับมาได้อย่างปาฏิหาริย์

เธอถูกทรมานมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ยังคงมีชีวิตยืนยาวมาจนถึงอายุ 47 ปี

เธอผู้เป็นย่าของเด็กอายุ 13 ย่าง 14 ปี ถือว่าแก่มากแล้ว และมันเป็นปาฏิหาริย์ที่เธอสามารถมีชีวิตอยู่ได้นานขนาดนี้

ดังนั้นเธอจึงไม่กังวลเรื่องความตาย ความเสียใจเพียงอย่างเดียวของเธอคือการทิ้งหลานสาวสุดที่รักไว้ในโลกนี้อย่างสิ้นหนทาง

ด้วยรอยยิ้มที่ฝืนทำ เธอมองทิลด้าอย่างให้กำลังใจขณะที่ยืนอยู่ข้างหลังหลานสาวเหมือนที่สาวใช้พึงกระทำ

เธอได้รับตำแหน่งสาวใช้ระดับล่าง ดังนั้นตามกฎที่กำหนดไว้ แม้แต่ทหารยามก็ยังมีตำแหน่งสูงกว่าเธอ

“โปรดยกโทษให้ความไม่สามารถของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะทำงานให้ดีที่สุดตามความสามารถของข้าพเจ้า”

“ฮ่าๆๆๆ~... ยายแก่ เป็นการดีที่เจ้ารู้ที่ทางและชะตากรรมของตัวเอง ตอนนี้จงฟังลำดับงานของเจ้า ถ้าเจ้าพลาดอะไรไปเพราะไม่ตั้งใจฟัง ก็อย่าโทษใครแล้วกันสำหรับบทลงโทษที่จะตามมา!” ทหารยามคนหนึ่งกล่าวด้วยสีหน้าชั่วร้าย

วังและคฤหาสน์ของขุนนางทุกแห่งล้วนมีกฎเกณฑ์

มีเวลาที่กำหนดไว้สำหรับอาหารของสาวใช้ นายท่าน หรือนายหญิงของพวกเขา นอกจากนี้ยังมีเวลาสำหรับการทำความสะอาด ซักผ้า และกิจกรรมอื่นๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อเจ้านาย การเตรียมน้ำอาบและจัดให้พร้อมสำหรับเจ้านายเป็นสิ่งที่ต้องทำ

หากเป็นเมื่อก่อน ทิลด้าคงไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ 'โรงอาบน้ำ' ขนาดใหญ่แห่งนั้นเป็นอันขาด

อย่างไรก็ตาม อเล็กซานเดอร์ต้องการทำให้พอลล่าอับอายก่อนที่จะคร่าชีวิตอันต่ำต้อยของนาง ดังนั้นเขาจึงอนุญาตให้ทิลด้าใช้โรงอาบน้ำได้ทันที

และใครจะเป็นคนทำงานทั้งหมด? พอลล่า!

ควรต้องรู้ไว้ว่าแม้ผู้คนในวังจะมีสระอาบน้ำส่วนตัวในลานบ้าน แต่ก็ยังมีสระขนาดใหญ่อีกแห่งสำหรับการอาบน้ำร่วมกันของคนในครอบครัว

อเล็กซานเดอร์สั่งให้ทิลด้าใช้สระแห่งหนึ่งที่นั่นทุกวัน นี่หมายความว่าย่าของเธอจะต้องเติมน้ำให้เต็มสระ ต้มน้ำให้ร้อนโดยใช้กองไฟขนาดใหญ่ที่อยู่อีกฟากหนึ่งที่ห่างไกลออกไป และระบายน้ำออกหลังจากใช้งานเสร็จ

แม้กระทั่งการหาฟืนก็ยังเป็นหน้าที่ของพอลล่า

ทิลด้ารู้สึกไม่เต็มใจอย่างยิ่งหลังจากได้ฟังภาระงานทั้งหมดที่อเล็กซานเดอร์มอบหมาย

ย่าของเธอเดินกะเผลกอยู่แล้ว มีรอยฟกช้ำปกคลุมไปทั่วร่าง นอกจากนี้ยังมีคราบเลือดแห้งที่ดูเหมือนจะไหลมาถึงมือของเธอภายใต้แขนเสื้อยาว

ลมหายใจของเธอก็หนักขึ้น และทั้งร่างของเธอก็ยังคงสั่นสะท้านเล็กน้อย

แล้วเธอจะอยู่ในสภาพที่พร้อมจะทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดได้อย่างไร?