บทที่ 948 - อาการของแอนดรูว์

ทุกคนครุ่นคิดอย่างหนักแต่ก็ยังคงรู้สึกงุนงง

สิ่งใดกันแน่ที่กำลังรบกวนชายผู้นี้?

เมื่อมองไปที่รอยยิ้มอันลึกลับของแลนดอน พวกเขาก็รู้ว่าเขาต้องคิดออกแล้วอย่างแน่นอน

และพวกเขาก็คิดถูก

สัญญาณและอาการทั้งหมดที่อธิบายและพบเห็นนั้นเหมือนกับที่เขาเคยประสบด้วยตนเองบนโลกทุกประการ

แน่นอนว่าเพื่อให้แน่ใจที่สุด เขายังคงต้องซื้อข้อมูลและขั้นตอนการรักษาจากระบบ

"ทุกท่านครับ สิ่งที่นายท่านแอนดรูกำลังเผชิญอยู่ คือสิ่งที่เรียกว่าโรคเกาต์... หรือที่บางคนอาจจะเรียกว่า โรคข้ออักเสบเกาต์"

"ดังนั้นก่อนหน้านี้ ที่พวกท่านคาดเดากันก็ไม่ไกลจากความจริงนัก"

"มันคือโรคข้ออักเสบชนิดหนึ่งอย่างแท้จริง"

"ที่มันเป็นเรื่องใหม่สำหรับทุกคนก็เพราะพวกท่านไม่เคยเห็นหรือได้ยินอะไรแบบนี้มาก่อน"

"และนั่นก็อาจเป็นผลมาจากรูปแบบการใช้ชีวิตของคนแถบนี้ด้วยครับ"

หืม?

เหล่าแพทย์ต่างมองแลนดอนด้วยความสับสน

"หมายความว่าโรคนี้เลือกเหยื่อโดยดูจากไลฟ์สไตล์อย่างนั้นรึ?"

แลนดอนพยักหน้าพร้อมกับหยิบปากกาออกมาและวาดให้ทุกคนมารวมตัวกันรอบๆ เขา

"ไลฟ์สไตล์เป็นเพียงหนึ่งในสาเหตุครับ"

"กล่าวโดยสรุป โรคเกาต์เกิดจากการที่ระดับกรดยูริกในเลือดสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง"

"ทุกท่านคุ้นเคยกับกรดยูริกและอันตรายของมันดีอยู่แล้ว"

"เริ่มต้นจาก ไลฟ์สไตล์เป็นสาเหตุประมาณ 12% ของโรคเกาต์ ภาวะทางการแพทย์มีส่วนถึง 70% และที่เหลือเป็นปัจจัยทางพันธุกรรม"

"เมื่อดูที่ภาวะทางการแพทย์ อย่างแรกเลย จากผลการตรวจและดัชนีมวลกาย นายท่านแอนดรูว์นั้นอ้วนมาก"

"โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขามีภาวะอ้วนลงพุง ซึ่งเป็นภาวะที่มีไขมันในช่องท้องสะสมอยู่รอบๆ กระเพาะและหน้าท้องมากเกินไปจนถึงขั้นที่มันส่งผลกระทบต่อชีวิตของเขาอย่างรุนแรง"

"ตอนนี้เขามีปัญหาในการเดิน วิ่ง และทำสิ่งอื่นๆ"

"จากรายงานของเขา เขาไม่เคยออกกำลังกาย ไม่ได้จับดาบมาตั้งแต่อายุ 13 ปี และใช้ชีวิตอย่างสุดโต่งด้วยการกินเพียงอย่างเดียว"

"ซึ่งเป็นเรื่องที่หาได้ยาก เพราะแม้แต่ขุนนางที่ร่ำรวยที่สุดก็ยังคงฝึกฝนและต่อสู้ทุกวันเพื่อรักษาอำนาจไว้"

"ดังนั้น ในอีกแง่หนึ่งคือการออกกำลังกายและกำจัดไขมันส่วนเกินออกไป"

ทุกคนตั้งใจฟังและนึกถึงรูปร่างของแอนดรูว์ในใจโดยไม่รู้ตัว

จริงด้วย

เขาเป็นชายร่างใหญ่ที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเห็นมา

เป็นเรื่องยากที่จะเห็นใครมีลักษณะเช่นนั้นในยุคนี้

ไม่น่าแปลกใจเลยที่สิ่งที่เขาเรียกว่า 'เทรนด์' นั้นเลือกเหยื่อของมัน

พวกเขาเหล่านั้นคงจะมีขนาดตัวเท่าๆ กับเขาเช่นกัน

จากที่แอนดรูว์เล่า แม้แต่เหล่ากษัตริย์ก็ไม่สามารถมี 'เทรนด์' นี้ได้ ซึ่งหมายความว่าอย่างน้อยพวกเขาก็มีร่างกายที่แข็งแรงหรืออะไรทำนองนั้น

ก็นะ พวกเขาคงจะฝึกฝนและเดินไปมาอย่างยุ่งวุ่นวายกับการปกครองอาณาจักรของตน

ดังนั้นพวกเขาจึงนึกภาพกษัตริย์ที่ตัวใหญ่ขนาดนี้ไม่ออก

หากเป็นเช่นนั้น เหล่านักฆ่าคงไม่ต้องกลัวว่าเป้าหมายจะวิ่งหนีไปได้

แค่คิดถึงตอนที่แอนดรูว์หอบหายใจอย่างหนักเมื่อแรกเห็น พวกเขาก็รู้ได้ทันทีว่าชายคนนี้ใช้ชีวิตอย่างไม่ดีต่อสุขภาพ

ภรรยาของเขาบอกว่าส่วนใหญ่แล้วเขาจะถูกหามไปไหนมาไหนตอนที่ยังอยู่ที่อาร์คาดิน่า

และสาเหตุของสภาพการณ์ปัจจุบันของเขาอาจมาจากครอบครัวของเขาเอง

แม้ว่าพ่อของเขาจะมีภรรยา 4 คน แต่เขาก็เป็นลูกชายเพียงคนเดียวที่เกิดกับพ่อของเขา

เพื่อทำให้เรื่องราวน่าตกใจยิ่งขึ้น แม้แต่ลุงและป้าของเขาก็ให้กำเนิดลูกสาว

ดังนั้นเขาจึงเป็นหลานชายเพียงคนเดียวของปู่ย่าตายาย

ในที่สุด ทุกคนก็รับฟังความคิดเห็นของเขา

เมื่อเขาบอกว่าเขาไม่ต้องการฝึกฝนอีกต่อไป ก็ไม่มีใครเห็นว่ามันเป็นปัญหา

ท้ายที่สุด ในฐานะขุนนาง พวกเขามีเงิน และในที่สุดเขาก็จะได้รับมรดกทุกอย่าง

ดังนั้นเขาจึงสามารถจ้างองครักษ์ที่ภักดีมาอยู่ข้างกายได้... ซึ่งในทางเทคนิคแล้วก็เป็นความจริง

และนั่นคือสิ่งที่เขาทำจริงๆ

ตั้งแต่หนุ่มจนถึงตอนนี้ เขาก็ใช้ชีวิตอย่างเกียจคร้านด้วยการเอาแต่ยัดอาหารเข้าปาก

"นอกเหนือจากภาวะอ้วนลงพุงแล้ว จากผลการตรวจของเขา เขายังมีภาวะความดันโลหิตสูง ซึ่งเป็นความเสี่ยงที่สำคัญต่อโรคหลอดเลือดสมอง ภาวะหัวใจล้มเหลว การสูญเสียการมองเห็น โรคไตเรื้อรัง และอื่นๆ"

"นอกจากนี้ เขายังมีภาวะไขมันในเลือดผิดปกติ ซึ่งคือการสะสมของไขมันในปริมาณที่ผิดปกติในเลือดของเขา"

"สิ่งสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด เขายังทุกข์ทรมานจากภาวะดื้อต่ออินซูลินอีกด้วย"

"โดยปกติแล้วอินซูลินจะถูกปล่อยออกมาเพื่อตอบสนองต่อคาร์โบไฮเดรตที่บริโภคเข้าไปในอาหาร"

"แต่ตอนนี้ อินซูลินในปริมาณเท่าเดิมกลับไม่มีผลเช่นเดิมต่อการขนส่งกลูโคสและระดับน้ำตาลในเลือด"

"ทั้งหมดนี้เกิดจากไลฟ์สไตล์และพฤติกรรมการกินของเขา ซึ่งนำไปสู่โรคอ้วนของเขา"

หมอมิลล่าดีดหน้าผากของเธอราวกับตรัสรู้: "ทุกอย่างสมเหตุสมผลแล้ว! อาหารของผู้ป่วยโดยทั่วไปประกอบด้วยแอลกอฮอล์ เนื้อสัตว์ อาหารทะเล และอื่นๆ อีกเล็กน้อย ซึ่งทั้งหมดนี้มีกรดยูริกในระดับสูง ดังนั้นเมื่อไม่ได้กำจัดมันออกไปบ้างด้วยการออกกำลังกายหรือการลดน้ำหนักที่ดีต่อสุขภาพ ร่างกายของเขาก็เลยสะสมมันไว้เรื่อยๆ"

"อย่าลืมด้วยว่าเนื่องจากโรคเกาต์ส่วนใหญ่ส่งผลกระทบต่อผู้ชาย เขาก็เสียเปรียบตั้งแต่แรกอยู่แล้ว"

กล่าวโดยสรุป การตกผลึกของกรดยูริกนั้นเกี่ยวข้องกับระดับที่สูงในเลือดทั้งหมด

และทั้งหมดนี้ยังก่อให้เกิดก้อนโทฟัส (Tophi) ซึ่งเป็นก้อนบวมที่เจ็บปวดที่ผู้ป่วยมีอยู่ในตอนนี้ด้วย"

ทุกคนตัวสั่นเล็กน้อยเมื่อนึกภาพก้อนบวมของแอนดรูว์

ไม่! มันน่าสยดสยอง

มันเหมือนกับการจินตนาการถึงลูกบอลของเล่นที่ถูกทาสีให้ดูเหมือนผิวหนัง วางและเกาะอยู่ตามส่วนต่างๆ ของร่างกาย

ก้อนบวมนั้นนูนออกมามากเกินไป โดยมีจุดสีขาวเล็กๆ อยู่รอบๆ

ดูเหมือนว่าส่วนต่างๆ ของร่างกายเหล่านั้นผิดรูปไป

และความเจ็บปวดก็ดูทรมานแสนสาหัส

แต่ท่ามกลางทั้งหมดนี้ ชายคนนั้นยังต้องการเก็บมันไว้เพราะเรื่องเทรนด์อะไรนั่น

เหลือเชื่อจริงๆ

หมอเกอร์สันมองแลนดอนอย่างครุ่นคิด: "หมอแลนดอน จริงหรือไม่ที่โรคเกาต์สามารถทำให้ชายคนหนึ่งแข็งแกร่งขึ้น 'ตรงนั้น' ได้?"

แลนดอนถึงกับพูดไม่ออก

ท่าทางของเกอร์สันดูราวกับว่าเขากำลังพิจารณาเรื่องนี้อย่างจริงจัง

แลนดอนไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

เอ่อ... แอนดรูว์เดินหรือทำอะไรอย่างอื่นแทบไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

ดังนั้นถึงแม้มันจะทำได้จริงๆ มันจำเป็นด้วยเหรอ?

แน่นอน! มันอาจจะช่วยยกระดับสถานะของคนๆ หนึ่ง และอาจทำให้พวกเขาได้เข้าร่วมสมาคมระดับสูงในมอร์แกนีได้

แต่โดยรวมแล้ว มันไม่คุ้มค่าเลย

สิ่งที่ไร้สาระที่สุดคือการคิดว่ามันสามารถทำให้ของสงวนของผู้ชายกลายเป็นยาปลุกกำหนัดถาวรสำหรับผู้หญิงได้

แค่หนองสีขาวที่ไหลซึมออกมาจากก้อนบวมก็น่าจะทำให้คนปกติคิดทบทวนเรื่องนี้ใหม่ได้แล้ว

เขาใช้คำว่า 'คนปกติ' เพราะบางคนอาจจะมองว่ามันเป็นเรื่องของรสนิยมทางเพศที่แปลก หรือทำเพื่อประสบการณ์ เงิน หรืออย่างอื่น

ผู้คนในยุคนี้ช่างบ้าคลั่งกันจริงๆ