บทที่ 171 การต่อสู้ที่ชายแดน ( 1 )

--เมืองชายแดนจุนโก, อาร์คาดิน่า--

อีไลและกลุ่มของเขามาถึงชายแดนเมื่อ 5 วันก่อน และได้ตั้งค่ายพักแรมอยู่บริเวณชานเมือง

พวกเขาได้วางแผนการรบไว้อย่างรัดกุม และในตอนนี้ก็กำลังอยู่ระหว่างการสู้รบครั้งแรก

ในตอนนี้ มีเจ้าเมือง 4 คนอยู่กับอีไล... และเจ้าเมืองแต่ละคนได้นำทหารมาด้วยคนละ 5,000 นาย

แม้ว่าตามตำแหน่งองค์ชายลำดับที่หนึ่ง อีไลจะมีทหารใต้บังคับบัญชาถึง 10,000 นาย... แต่เขาก็ตัดสินใจนำทหารมาเพียงครึ่งเดียวสำหรับการรบครั้งนี้

แน่นอนว่าส่วนที่เหลือประจำการอยู่ที่ฐานทัพอื่น ๆ ของเขารอบ ๆ อาร์คาดิน่า

อย่างไรก็ตาม โดยรวมแล้ว... อีไลและกลุ่มของเขามายังเมืองจุนโกพร้อมกับทหาร 25,000 นาย

ในการรบเช่นนี้ เป็นการดีที่จะส่งทหารออกไปเป็นระลอก

ดังนั้นอีไลจึงเริ่มต้นด้วยการส่งทหาร 5,000 นายไปยังสนามรบ

จากนั้น พวกเขาก็จะคอยส่งกำลังเสริมเข้าไปทีละ 1,000 นาย... เพื่อช่วยเหลือผู้ที่อยู่ในสนามรบ

"การรบเป็นอย่างไรบ้าง?"

"ฝ่าบาท เหล่าทหารยังคงต้านทานไว้ได้เป็นอย่างดี พอรุ่งสาง เราจะส่งกำลังชุดต่อไปเข้าโจมตีเมืองพ่ะย่ะค่ะ" หนึ่งในเจ้าเมืองตอบ

อีไลมองแผนที่เก่าตรงหน้าและชี้ไปยังตำแหน่งหนึ่ง

"ข้าคิดว่าเราควรโจมตีจุดนี้เป็นลำดับต่อไป เมื่อดูจากกลยุทธ์การป้องกันที่พวกเขาใช้ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังละเลยพื้นที่นี้"

เหล่าเจ้าเมืองมองไปที่แผนที่และพยักหน้า

"กระหม่อมเห็นด้วยพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท... เราโจมตีประตูทิศเหนือมาตลอดตั้งแต่มาถึงที่นี่... ดังนั้นจึงไม่แปลกที่พวกเขาจะคิดว่าเราจะใช้แนวทางเดิมต่อไป นี่จะทำให้เรามีโอกาสสร้างการเบี่ยงเบนความสนใจ"

"ถูกต้อง!! จากที่สายลับและหน่วยสอดแนมรายงานมา อัศวินของศัตรูส่วนใหญ่มุ่งความสนใจไปที่ประตูทิศเหนือมากเกินไป"

"ดังนั้นพื้นที่อื่น ๆ ในตอนนี้จึงมีอัศวินเฝ้าน้อยลง เช้าตรู่วันพรุ่งนี้ ให้ส่งอัศวิน 1,500 นายไปที่ประตูอื่น ๆ เราจะโจมตีทุกด้านพร้อมกัน" อีไลกล่าว

นี่จะต้องสร้างความสับสนอลหม่านระลอกใหญ่ภายในเมืองชายแดนอย่างแน่นอน

"เอาล่ะ... สำหรับตอนนี้พอแค่นี้ก่อน พวกท่านไปได้แล้ว!!"

ทุกคนโค้งคำนับเล็กน้อยและออกจากเต็นท์ไป

ถึงเวลาที่อีไลต้องนอนแล้ว เขาจึงลุกขึ้นและเดินลึกเข้าไปในเต็นท์... เขาเดินไปยังส่วนห้องนอนของเขา

เต็นท์นั้นใหญ่โตมโหฬาร ราวกับเต็นท์อียิปต์โบราณขนาดใหญ่ที่เห็นในภาพยนตร์

ในฐานะแม่ทัพ เขาไม่จำเป็นต้องลงสนามรบด้วยตัวเอง

หน้าที่ของเขาคือการวางกลยุทธ์สำหรับการรบ และให้คนของเขาบัญชาการและต่อสู้ในนามของเขา

งานของเขาคือทำให้แน่ใจว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผน เขาทำหน้าที่เหมือนซีอีโอของบริษัท ในขณะที่อัศวินทำงานภายใต้เขาเพื่อให้แน่ใจว่าบริษัทจะทำกำไร

การปรากฏตัวของเขาในสนามรบจำเป็นก็ต่อเมื่อกองทัพต้องการความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน การให้กำลังใจ หรือการสนับสนุนทางขวัญกำลังใจเท่านั้น

บางครั้ง การปรากฏตัวและคำพูดของเขา... ก็ทำให้เหล่าทหารรู้สึกมีพลังและแข็งแกร่งขึ้น

นับตั้งแต่มาถึงที่นี่ เขาได้นอนเพียงวันละ 4 ชั่วโมงเท่านั้น

ที่นี่คือสนามรบ และสถานการณ์เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว... ดังนั้นในฐานะแม่ทัพ เวลาและความเอาใจใส่ของเขาจึงเป็นที่ต้องการอยู่เสมอ

หลังจากอีไลหลับไปได้ 2 ชั่วโมง ชายสวมฮู้ด 2 คนก็กระโดดลงมาจากต้นไม้และลงมายืนอยู่ข้างเต็นท์ของเขา

ขณะนั้นเป็นเวลาตี 3

ชายทั้งสองย่องเข้าไปใกล้เต็นท์ของอีไลอย่างเงียบเชียบ

พวกเขาต้องเงียบ เพราะในขณะที่ทหารของอีไลบางส่วนหลับสนิท อัศวินส่วนใหญ่ยังคงตื่นตัว... เนื่องจากสงครามยังคงดำเนินอยู่ที่สนามรบ

เมื่อคำนึงถึงทั้งหมดนี้ เหล่านักฆ่าจึงจงใจทิ้งดาบไว้ข้างหลัง... และนำมาเพียงกริชเท่านั้น

การสังหารอีไลในเต็นท์ของเขาเป็นหนทางเดียวที่พวกเขาจะทำภารกิจให้สำเร็จ... เนื่องจากพวกเขาไม่แน่ใจว่าเหยื่อของพวกเขาจะก้าวเข้าสู่สนามรบหรือไม่

ในทางกลับกัน เหล่านักฆ่าได้เฝ้าสังเกตอีไลมาระยะหนึ่งแล้ว

พวกเขาสังเกตเห็นว่าแม่ทัพคนนี้ไม่ชอบให้มีคนเฝ้าเต็นท์... ดังนั้นเต็นท์จึงถูกปล่อยไว้โดยไม่มีทหารยามเสมอ

อีไลบอกคนของเขาว่าอัศวินทุกคนเป็นที่ต้องการในสนามรบ

เขาบอกพวกเขาว่ามันจะเป็นการเสียเวลาเปล่าหากพวกเขาต้องใช้เวลาทั้งคืนในการคุ้มกันเขา

ดังนั้นจึงไม่มีทหารยามอยู่รอบเต็นท์ของเขา

เหล่านักฆ่าเคลื่อนไหวราวกับสายลม ขณะที่พวกเขาตรงไปยังเต็นท์ของอีไล

และทันทีที่พวกเขากำลังจะเข้าไปในเต็นท์ พวกเขาก็ตัวแข็งทื่อในทันใด

พวกเขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันมหาศาลที่พุ่งตรงมาที่พวกเขา

ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

มีชายอีกคนปรากฏตัวออกมาจากพุ่มไม้

อีไลจะไม่เตรียมพร้อมรับมือนักฆ่าเหล่านี้ได้อย่างไร?

เหตุผลที่แท้จริงที่อีไลยืนกรานที่จะไม่มีทหารยามรอบเต็นท์ของเขา ก็เพราะเขารู้สึกว่าไม่ต้องการพวกเขา... เนื่องจากเขามีองครักษ์เงาฝีมือดีอยู่รอบตัวเขาอยู่แล้ว

ก่อนมาที่นี่ เขาได้ว่าจ้างสุดยอดนักฆ่า 18 คนจากทั่วอาร์คาดิน่า... ให้มาเป็นผู้คุ้มกันของเขาในช่วงเวลานี้

เหตุผลที่นักฆ่าของศัตรูไม่สังเกตเห็นพวกเขา ก็เพราะพวกเขาซ่อนตัวอยู่ตลอดเวลาที่เขาอยู่ที่นี่

เมื่อนักฆ่าเหล่านี้มาสอดแนมอีไลก่อนหน้านี้ เหล่าผู้คุ้มกันก็ไม่ได้ขยับออกจากที่ซ่อน... และกลมกลืนไปกับธรรมชาติอยู่เสมอ

พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้สื่อสารกับอีไลเลย เว้นแต่จะมีเหตุฉุกเฉิน

และถ้าพวกเขาจำเป็นต้องคุยกับเขาจริง ๆ พวกเขาจะต้องสวมเครื่องแบบอัศวินเพื่อทำเช่นนั้น

จากผู้คุ้มกันทั้ง 18 คนนี้ อีไลให้ 9 คนคอยเฝ้าระวังเขาอยู่ตลอดเวลา... ในขณะที่อีกครึ่งหนึ่งพักผ่อน

แม้ว่าจะมี 9 คนที่กำลังคุ้มกันอีไลอยู่ แต่มีเพียงคนเดียวที่ปรากฏตัวออกมา

ไม่ว่าจะอย่างไร พวกเขาทุกคนรู้สึกว่ามันจะเป็นการดูหมิ่นศักดิ์ศรีของพวกเขา... หากพวกเขาทั้งหมดรุมสังหารนักฆ่า 2 คนนั้น

ดังนั้นจึงมีผู้คุ้มกันเพียงคนเดียวที่เผยตัวต่อนักฆ่าเหล่านี้

ผู้คุ้มกันคนนั้นตัวใหญ่และสูงกว่านักฆ่าทั้งสองมาก

สิ่งนี้ทำให้เขาดูเหมือนยักษ์ในสายตาของเหล่านักฆ่า