บทที่ 74 เริ่มการก่อสร้าง

เป็นเวลาเก้าโมงเช้า ได้เวลาทำงานแล้ว

เนื่องจากคนงานมาถึงที่ทำงานพร้อมกับสวมใส่อุปกรณ์นิรภัยชุดใหม่แล้ว เขาจึงให้พวกเขาขนทราย บล็อกซีเมนต์ ถุงปูนซีเมนต์ หินผสมคอนกรีต เหล็กเส้น บันได และอุปกรณ์กับวัสดุอื่น ๆ ทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับการก่อสร้างลงจากรถบรรทุก

ก่อนที่แลนดอนจะอธิบายขั้นตอนแรกให้พวกเขาฟัง คนงานเก่าก็หยิบสมุดจดและปากกาออกมาเรียบร้อยแล้ว

แลนดอนยิ้มพร้อมกับพยักหน้าอย่างเห็นด้วย

พวกเขาเรียนรู้กันได้เร็วจริง ๆ

ในช่วงเวลานี้ เหล่าคนงานเก่าได้เรียนรู้ที่จะจดข้อมูลสำคัญลงในสมุดบันทึกของพวกเขา

เนื่องจากแลนดอนไม่ได้อยู่คอยทำทุกอย่างให้พวกเขาอีกต่อไป พวกเขาจึงเริ่มจดข้อมูลสำคัญเพื่อที่จะได้ไม่ต้องกลับไปลองผิดลองถูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

คนงานใหม่ต่างสับสนว่าไอ้แท่ง ๆ นั่น (ปากกา) คืออะไร... แล้วเมื่อกี้พวกเขาเห็นเพื่อนร่วมงานหยิบคู่มือเล่มจิ๋วออกมาด้วยเหรอ?

เหล่าคนงานใหม่เริ่มสงสัยว่าเบย์มาร์ดร่ำรวยขนาดที่คนงานธรรมดาสามารถมีคู่มือเป็นของตัวเองได้เลยหรือ

ต้องเข้าใจว่าผู้คนในยุคนี้ไม่มีสมุดจด เพราะกระดาษถูกมองว่าเป็นสมบัติของชาติ

กระดาษถูกใช้เพื่อทำคู่มือ (ตำราเรียน) หรือบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญ หรือกฎของจักรวรรดิเท่านั้น..... แต่การที่ยอมให้ใครสักคนใช้กระดาษอย่างสิ้นเปลืองแบบนี้ มันช่างเป็นเรื่องที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ

คนงานธรรมดาจะมีปัญญาซื้อกระดาษได้อย่างไร ไม่ต้องพูดถึงคู่มือเลย

แลนดอนขยายเสียงของเขาโดยใช้ระบบ และยังสาธิตวิธีการทำรากฐานของอาคารให้ดูหลายต่อหลายครั้ง

เขาใช้เวลา 1 ชั่วโมง แสดงให้พวกเขาดูซ้ำ ๆ ว่าต้องทำอะไรบ้าง

และเมื่อพวกเขาเข้าใจในที่สุด เขาก็แบ่งพวกเขาออกเป็นกลุ่ม ๆ และมอบหมายให้แต่ละกลุ่มรับผิดชอบอาคารและถังขนาดใหญ่แต่ละใบในพื้นที่ก่อสร้าง

เนื่องจากถังเหล่านั้นมีขนาดเท่ากับสระว่ายน้ำทั่วไป ฐานของมันจึงต้องทำจากคอนกรีตเช่นกัน

คนงานเริ่มจากนำแผ่นไม้มากั้นด้านข้างของร่องดิน แล้วจึงเทหินบด (กรวด) ลงไปในร่อง

แผ่นไม้ทำหน้าที่เป็นเหมือนกำแพงล้อมรอบกรวดเอาไว้ ก่อตัวเป็นสิ่งที่คนงานก่อสร้างเรียกว่า 'ฐานราก'

กรวดยังถูกนำไปเกลี่ยให้ทั่วพื้นชั้นล่างของอาคารด้วยความช่วยเหลือของรถเข็นล้อเดียว

สำหรับส่วนฐาน พวกเขาวางเหล็กเส้นยาวซึ่งยึดเข้าไว้ด้วยกันด้วยเหล็กลงไปในกรวด

เมื่อวางเหล็กเส้นเสร็จแล้ว ร่องดินก็ถูกเทคอนกรีตจนเต็ม เช่นเดียวกับพื้นชั้นล่างของตัวอาคาร

สุดท้าย พวกเขาใช้ไม้ปาดปูนเกลี่ยผิวซีเมนต์บนพื้นอาคารให้เรียบเสมอกัน

ด้วยจำนวนคนงาน 8,500 คน หลังจากผ่านไป 2 ชั่วโมงครึ่ง พวกเขาก็วางรากฐานสำหรับเขตอุตสาหกรรมทั้งหมดเสร็จสมบูรณ์

ด้วยจำนวนคนขนาดนี้ พวกเขาควรจะเสร็จภายใน 1 ชั่วโมง แต่เพราะนี่เป็นครั้งแรกของพวกเขา การทำงานช้าจึงเป็นเรื่องที่คาดเดาได้

ตอนนี้พวกเขาต้องรอ 2 วันเพื่อให้ซีเมนต์บ่มและแข็งตัว ก่อนที่จะรื้อผนังไม้และคานที่อยู่รอบ ๆ ซีเมนต์ออก

ชิ... เวลาเป็นเงินเป็นทอง

ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้คนงานอยู่เฉย ๆ ตลอด 2 วันนี้แน่

ไปเริ่มสร้างโรงงานอื่น ๆ เลยดีกว่า

แลนดอนต้องการให้พวกเขาไปยังพื้นที่ก่อสร้างแห่งอื่น ๆ เพื่อวางรากฐานสำหรับอาคารและถังของที่นั่นด้วย

ขณะที่เขากำลังจะออกไป เขาก็เห็นรถบรรทุก 2 คันกำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขา

น่าจะเป็นเวลาเที่ยงครึ่ง ได้เวลาอาหารกลางวันแล้ว

คนงานชายถอดถุงมือและช่วยกันขนหม้อทำอาหารลงจากรถบรรทุก

มีหม้อ 20 ใบและพ่อครัว 20 คนรอตักอาหารให้พวกเขา นอกจากนี้ยังมีคนทำอาหารอีก 20 คนที่ได้รับมอบหมายให้แจกจ่ายจานและแก้วพลาสติกให้กับคนงาน

เหล่าพ่อครัวดูเป็นมืออาชีพมาก

พวกเขาสวมผ้าคลุมผมสีขาวแบบยืดบนศีรษะ สวมถุงมือโปร่งใส และใส่ผ้ากันเปื้อนพลาสติกสีขาวสะอาด

นอกจากนี้ยังมีถังน้ำอีกหลายใบที่ถูกขนลงมาด้วย

ที่ด้านล่างของถังมีก๊อกน้ำ 4 อัน เพื่อให้คนงานสามารถรองน้ำดื่มได้อย่างง่ายดายเมื่อพวกเขากระหาย

เวลาพักมี 1 ชั่วโมง ดังนั้นคนงานจึงต้องบริหารเวลาอย่างชาญฉลาด

เป็นการดีกว่าที่จะรีบกิน เพื่อจะได้มีเวลาไปทำธุระส่วนตัวหากจำเป็น

คนงานชายเข้าแถว 20 แถว รีบรับอาหารแล้วไปนั่งบนพื้นหญ้า

แลนดอนไม่ต้องการให้พวกเขากินอาหารในพื้นที่ก่อสร้าง ดังนั้นรถบรรทุกจึงจอดรวมกันอยู่ข้าง ๆ แนวเขตของพื้นที่ก่อสร้าง

แน่นอนว่าในฐานะกษัตริย์ แลนดอนไม่จำเป็นต้องต่อแถว เพราะอาหารของเขาถูกนำมาส่งให้โดยอัตโนมัติ

สิทธิพิเศษแห่งอำนาจ... หึหึหึ

บ่ายโมงครึ่ง หมดเวลาพักกลางวัน

คนงานขนถุงปูนซีเมนต์ทั้งหมด รวมถึงวัสดุและอุปกรณ์อื่น ๆ ขึ้นรถบรรทุกคันต่าง ๆ เมื่อเสร็จแล้ว พวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังพื้นที่ก่อสร้างแห่งที่สอง

เมื่อถึงเวลาบ่ายสองโมงสิบห้านาที พวกเขาก็มาถึง และใช้เวลาเพียง 1 ชั่วโมง 15 นาทีในการวางรากฐานสำหรับอาคารและถังทั้งหมดในพื้นที่นั้นจนเสร็จสมบูรณ์

พวกเขาเก็บของอีกครั้งและออกเดินทางไปยังพื้นที่ก่อสร้างแห่งสุดท้าย

เมื่อถึงเวลาห้าโมงสิบนาที พวกเขาก็วางรากฐานสำหรับอาคารและถังทั้งหมดในพื้นที่นั้นเสร็จเรียบร้อย

คนงานทั้งหมดทำงานในกะกลางวัน และใช้เวลาทำงานไปแล้ว 8 ชั่วโมง ดังนั้นเมื่อถึงเวลาห้าโมงครึ่ง พวกเขาจึงต้องเลิกงานสำหรับวันนั้น

เหลือเวลาอีกเพียง 20 นาทีก่อนจะถึงเวลาเลิกงาน แลนดอนจึงให้คนงานรวบรวมเครื่องมือทั้งหมดและขับรถกลับไปยังบริษัทก่อสร้าง

พรุ่งนี้ เขาจะมุ่งเน้นไปที่การติดตั้งรั้วตาข่ายเหล็กรอบพื้นที่ก่อสร้าง เนื่องจากพวกเขาต้องรอถึง 2 วันกว่าซีเมนต์จะแข็งตัวสมบูรณ์

สำหรับรั้วนั้น แลนดอนต้องการให้มันเหมือนกับรั้วเรือนจำทั่วไปที่มีลวดหนามอยู่ด้านบน

ในอนาคต ลวดหนามเหล่านั้นจะสามารถช็อตไฟฟ้าใส่ผู้ที่พยายามลอบเข้ามาได้อย่างแน่นอน

แลนดอนไม่ต้องการเสี่ยงกับใครทั้งนั้น

ในอนาคต หากไม่มีป้ายพนักงาน บัตรผ่าน หรือใบอนุญาต ก็อย่าได้ฝันว่าจะได้เห็นข้างในเขตอุตสาหกรรมเลย

หากใครทำบัตรผ่านหรือใบอนุญาตหาย จะมีคนมาตรวจสอบทันทีว่าพวกเขาทำงานที่นี่จริงหรือไม่

สายลับทุกคนจะถูกไฟฟ้าช็อต ไม่มีข้อยกเว้น