บทที่ 1 ระบบหีบสมบัติไร้เทียมทานจากต่างโลก

อัสนีบาตฟาดผ่าน ฟ้าร้องคำราม วายุโหมกระหน่ำ

เมืองไห่โหลว จวนตระกูลหลี่

“นายน้อย... นายน้อยฟื้นแล้ว!”

เมื่อเด็กหนุ่มลืมตาขึ้น ก็พบว่าเบื้องหน้ามีสตรีสูงศักดิ์รูปโฉมงดงามผู้หนึ่งนั่งอยู่ นางสวมอาภรณ์หรูหรางดงาม เรือนผมดำขลับดุจแพรไหมที่สยายลงมาราวกับน้ำตก สองมือขาวนวลจับไหล่ของเขาไว้แน่น

“เสวียนเย่ ในที่สุดเจ้าก็ฟื้นเสียที แม่แทบจะถูกเจ้าทำให้ตกใจตายอยู่แล้ว”

น้ำเสียงของสตรีสูงศักดิ์อ่อนโยน ราวกับสายน้ำแห่งวสันตฤดูที่โอบล้อมเด็กหนุ่มไว้ ทั่วร่างแผ่ไอแห่งความรักของผู้เป็นมารดาออกมาอย่างเข้มข้น

“ฟื้นแล้วก็ดี ได้รับบทเรียนเสียบ้าง คราหน้าอย่าได้กระทำการหุนหันอีก”

ผู้ที่กล่าวขึ้นถัดมาคือบุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่ง รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ท่วงท่าสง่างามเปี่ยมบารมี ทว่าระหว่างคิ้วกลับฉายแววอับจนหนทางอยู่หลายส่วน

ดวงตาทั้งสองของเด็กหนุ่มเหม่อลอย พลันรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาในสมอง ความทรงจำมากมายหลั่งไหลเข้ามาดุจสายน้ำพุ เขาถึงได้ตระหนักว่า ที่แท้ตนเองได้ข้ามมิติมาแล้ว

ที่นี่คือเมืองไห่โหลว แคว้นตงเซิง ทวีปหมื่นพิภพ ตระกูลหลี่ เขามีนามว่าหลี่เสวียนเย่ สตรีสูงศักดิ์รูปงามเบื้องหน้ามีนามว่าไป๋ซู่อิง เป็นมารดาของหลี่เสวียนเย่

บุรุษวัยกลางคนที่อยู่ข้างๆ มีนามว่าหลี่อู๋จี้ เป็นประมุขตระกูลหลี่ บิดาของหลี่เสวียนเย่ ในเมืองไห่โหลวมีสถานะที่สำคัญอย่างยิ่ง อีกทั้งยังเป็นผู้แข็งแกร่งระดับฝึกวิญญาณผู้หนึ่ง

โลกใบนี้กว้างใหญ่ไพศาลกว่าโลกมนุษย์นัก แทบจะไร้ซึ่งจุดสิ้นสุด พลังปราณฟ้าดินเข้มข้น มีผู้บำเพ็ญเพียรที่มีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์อยู่มากมาย ผู้บำเพ็ญเพียรแบ่งออกเป็นสิบระดับใหญ่ ได้แก่ ฝึกกายา ฝึกวิญญาณ ยอดยุทธ์ ศักดิ์สิทธิ์ เทียนหยวน เปลี่ยนเทวะ วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ เทพศักดิ์สิทธิ์ มรรคาสวรรค์ และจื้อจุน โดยแต่ละระดับยังแบ่งย่อยออกเป็นสิบขั้น

การหลั่งไหลเข้ามาของความทรงจำจำนวนมาก ทำให้สภาพจิตใจของหลี่เสวียนเย่อ่อนล้าอยู่บ้าง ไป๋ซู่อิงเห็นดังนั้น ก็รีบไล่หลี่อู๋จี้และเหล่าคนรับใช้ออกไป นางโอบกอดหลี่เสวียนเย่อย่างอ่อนโยน ใช้เสียงอันไพเราะขับกล่อมให้หลี่เสวียนเย่เข้าสู่ห้วงนิทรา

สามวันต่อมา...

อาการบาดเจ็บของหลี่เสวียนเย่ดีขึ้น ในที่สุดก็สามารถลงจากเตียงเดินได้แล้ว

ว่ากันตามจริงแล้ว หลี่เสวียนเย่ผู้นี้ก็เป็นคุณชายชั่วร้ายเสเพลโดยแท้ วันธรรมดารังแกชายข่มเหงหญิงสาวก็ทำมาไม่น้อย สร้างศัตรูไว้มากมายในเมืองไห่โหลว ครานี้ที่หลี่เสวียนเย่ประสบภัยใกล้ตาย ก็มิใช่เหตุสุดวิสัยอย่างที่ตระกูลหลี่กล่าวอ้าง

แม้ว่าความทรงจำตอนที่เขาข้ามมิติมาจะเลือนราง แต่ก็มั่นใจได้อย่างยิ่งว่า หลี่เสวียนเย่ถูกลอบสังหารจนถึงแก่ความตาย

หากมิใช่ว่าเขาบังเอิญข้ามมิติมาเข้าร่างของหลี่เสวียนเย่พอดี เกรงว่าคุณชายเสเพลผู้นี้คงได้ถูกฝังกลบดินไปนานแล้ว

“บุตรชายคนเดียวของตระกูลใหญ่ เป็นผู้สืบทอดที่ถูกกำหนดไว้แล้ว ทั้งยังเป็นคุณชายเสเพลที่ถนัดในการก่อเรื่องสร้างปัญหา ไม่รู้ว่าถูกคนจ้องเล่นงานอยู่มากเท่าใด แม้จะไม่แน่ใจว่าผู้ลงมือคือใคร แต่ศัตรูที่ซ่อนเร้นของข้าในตอนนี้คงมีนับไม่ถ้วนเป็นแน่”

ทวีปหมื่นพิภพนั้นนับถือผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่ แต่เดิมแม้ว่าสติปัญญาของหลี่เสวียนเย่จะน่าเป็นห่วง แต่ก็ยังพอมีความสามารถระดับฝึกกายาขั้นหก นับว่ามีฝีมืออยู่บ้างในหมู่คนรุ่นเยาว์ แต่ครานี้เมื่อประสบภัยร้าย การรักษาชีวิตไว้ได้ก็นับว่าไม่ง่ายดายแล้ว ความสามารถกลับตกต่ำลงจนเหลือเพียงระดับฝึกกายาขั้นหนึ่ง

อุตส่าห์ได้ข้ามมิติมายังต่างโลก ทั้งยังมีชาติกำเนิดที่ไม่เลว เมื่อเทียบกับชาติก่อนที่ไร้พ่อไร้แม่ ชาตินี้กลับมีบิดามารดาที่รักใคร่ตนเอง ทั้งยังมีฐานะวงศ์ตระกูลที่ไม่เลว หลี่เสวียนเย่ย่อมไม่ยอมสละเงื่อนไขที่ดีงามเช่นนี้ หากต้องการจะรักษาสถานะนี้ไว้ ก็จำต้องรีบฟื้นฟูความสามารถให้กลับคืนมาโดยเร็ว

ขณะที่กำลังครุ่นคิดถึงแผนการในอนาคต หลี่เสวียนเย่พลันรู้สึกเหมือนเหยียบถูกบางอย่างเข้าที่ใต้ฝ่าเท้า จึงรีบขยับเท้าหลบ ก็เห็นมดสีขาวตัวหนึ่งที่ใกล้ตายเต็มทีนอนอยู่บนพื้นหิน

“ชิ ที่แท้ก็แค่มดตัวหนึ่ง”

หลี่เสวียนเย่เพิ่งจะกล่าวจบ ในสมองก็พลันมีเสียงอันเย็นชาดังขึ้น

“ติ๊ง... สังหารปลวกขาว ได้รับระบบหีบสมบัติจื้อจุน จะทำการผูกมัดหรือไม่?”

ระบบหีบสมบัติ? ของพรรค์ไหนกัน

“ผูกมัด!”

แม้จะไม่เข้าใจ แต่หลี่เสวียนเย่ก็เลือกที่จะยอมรับในทันที แม้แต่เรื่องเหลือเชื่ออย่างการข้ามมิติก็ยังเกิดขึ้นได้ แล้วจะมีอะไรที่เป็นไปไม่ได้อีกเล่า

“ระบบหีบสมบัติจื้อจุนผูกมัดสำเร็จ”

“ข้อมูลของผู้เล่นมีดังนี้”

หลี่เสวียนเย่: ฝึกกายาขั้นหนึ่ง

พละกำลัง 15 (มาตรฐานคนทั่วไปคือ 10 หน่วย)

ความอดทน 9

ความว่องไว 13

พลังจิต 21

ค่าความโชคดี: ?

ค่าเสน่ห์: ?

ทักษะ:

เรดาร์หีบสมบัติ (สามารถใช้งานได้วันละหนึ่งครั้ง สามารถค้นหาพิกัดตำแหน่งของหีบสมบัติในบริเวณใกล้เคียงได้อย่างแม่นยำ)

ไขกุญแจขั้นต้น: สามารถเปิดหีบสมบัติทองสัมฤทธิ์ได้ทุกใบ มีโอกาสเล็กน้อยที่จะเปิดหีบสมบัติเหล็กดำได้ (หากเปิดล้มเหลว หีบสมบัติจะถูกทำลาย)

ฝ่าเมฆาโรยตัว: ยอดวิชาตระกูลหลี่ ทักษะยุทธ์ขั้นต้น (ต้องการพละกำลัง 50 ต้องการความว่องไว 50 ยังไม่สามารถใช้งานได้ในขณะนี้)

“ติ๊ง ทำการผูกมัดระบบเสร็จสิ้น มอบรางวัลเป็นชุดของขวัญมือใหม่ x1”

หลี่เสวียนเย่ดีใจอย่างยิ่ง มาถึงก็มอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้เลย ช่างยอดเยี่ยมเสียจริง

เขาหลับตาลง ก็พบว่าในสมองของตนมีช่องตารางที่คล้ายกับช่องเก็บของในเกมออนไลน์ปรากฏขึ้นมา ภายในมีเพียงไอเทมชุดของขวัญอยู่ชิ้นเดียว

จิตสำนึกของหลี่เสวียนเย่จับจ้องไปที่มัน พลางนึกในใจว่า:

“เปิดชุดของขวัญมือใหม่”

ในฐานะผู้ข้ามมิติ เรื่องที่ดูเหมือนจะเหลือเชื่อเช่นนี้ สำหรับหลี่เสวียนเย่แล้วกลับเป็นเรื่องที่ทำได้อย่างคล่องแคล่ว ปราศจากอุปสรรคใดๆ ยอมรับมันได้ในเวลาไม่กี่นาที

“ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ได้รับการ์ดเลื่อนระดับ x5”

“ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ได้รับวิชาบำเพ็ญเพียรระดับทองแดง <วิชาเสี่ยวอู๋เซี่ยงกง>”

“ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ได้รับไอเทม ‘แหวนแห่งเสน่ห์’ หลังจากสวมใส่ ค่าเสน่ห์ +2”

หลี่เสวียนเย่ดีใจอย่างยิ่ง นี่ล้วนเป็นของดีทั้งสิ้น ระบบช่างใจกว้างเสียจริง

เขาใช้การ์ดเลื่อนระดับทั้งห้าใบในทันที พลังปราณของหลี่เสวียนเย่พลันพุ่งสูงขึ้น ความสามารถที่ตกต่ำลงก็ฟื้นฟูกลับมาอย่างสมบูรณ์ในชั่วพริบตา กลับคืนสู่ระดับฝึกกายาขั้นหกอีกครั้ง ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้นห้าสิบหน่วย

<วิชาเสี่ยวอู๋เซี่ยงกง> เป็นวิชาบำเพ็ญยุทธ์จากโลกเทียนหลง พลังอานุภาพไม่ธรรมดา หลังจากหลี่เสวียนเย่ใช้งานแล้ว ก็มิต้องเรียนรู้ ตำราวิชาทั้งเล่มถูกส่งถ่ายเข้าไปในสมองของเขาโดยตรง ทำให้เขาฝึกฝนวิชาเสี่ยวอู๋เซี่ยงกงจนถึงขั้นสำเร็จเล็กน้อยได้ในทันที

พลังภายในอันหนาแน่นที่ได้จากวิชาเสี่ยวอู๋เซี่ยงกงโคจรไปทั่วทุกส่วนของร่างกายอย่างไม่หยุดยั้ง หลี่เสวียนเย่ส่งเสียงคำรามในลำคอ ฟาดฝ่ามือออกไปในอากาศ บันดาลให้เกิดรอยฝ่ามือลึกบนภูเขาจำลองกลางลานบ้าน

“ยอดเยี่ยม ไม่ใช่แค่เรียนรู้ได้ แต่ยังเข้าใจอย่างถ่องแท้ ราวกับว่าได้ฝึกฝนอย่างหนักมานานนับสิบปี”

หลี่เสวียนเย่ชื่นชมระบบอย่างถึงที่สุด นี่มันเป็นสิทธิพิเศษของผู้ข้ามมิติจริงๆ

ส่วนแหวนแห่งเสน่ห์วงนี้ หลี่เสวียนเย่กลับไม่มีความสนใจที่จะศึกษาสักเท่าใด แต่ถึงอย่างไรมันก็เป็นยุทธภัณฑ์ชิ้นหนึ่ง ย่อมต้องสวมใส่อยู่แล้ว

“นายน้อยเจ้าคะ นายน้อย ตระกูลซูส่งคนมาถอนหมั้นแล้ว ท่านรีบไปดูเถิดเจ้าค่ะ”

เสี่ยวโหรว สาวใช้ในชุดกระโปรงยาวสีเหลืองอ่อนวิ่งเข้ามาอย่างร้อนรน กล่าวกับหลี่เสวียนเย่อย่างหอบหายใจ

“ถอนหมั้น?”

หลี่เสวียนเย่เผยสีหน้าสงสัย

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ ประมุขตระกูลซูพาท่านหญิงซูมาด้วยตนเอง ระบุชัดเจนว่าวันนี้จะต้องยกเลิกสัญญาหมั้นให้ได้ ทั้งยังกล่าววาจาไม่เกรงใจว่า... ว่านายน้อยตอนนี้กลายเป็นคนไร้ค่าไปแล้ว ไม่คู่ควรกับคุณหนูซู จะหาคู่หมั้นคู่หมายให้ท่านหญิงซูใหม่เจ้าค่ะ”

เสี่ยวโหรวกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด นางเข้าใจอารมณ์ของหลี่เสวียนเย่ดี เมื่อได้ยินข่าวนี้ นายน้อยจะต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอย่างแน่นอน

แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ สีหน้าของหลี่เสวียนเย่กลับไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ เพียงกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า:

“โอ้ เช่นนั้นก็ไปดูกันเถิด”

“นายน้อย?”

เสี่ยวโหรว สาวใช้พลันตะลึงงัน นายน้อยไม่โกรธเลยหรือ? นี่ยังใช่นายน้อยที่นางรู้จักอยู่หรือไม่?

มิทันจะได้สงสัย เสี่ยวโหรวก็รีบเดินตามฝีเท้าของหลี่เสวียนเย่ไป ขณะที่สายตาเหลือบมองใบหน้าของหลี่เสวียนเย่ ในใจก็อด

ไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา:

“เอ๊ะ? นายน้อย... เหตุใดจึงดูสง่างามขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทั้งยังดูมีราศีกว่าแต่ก่อนมากอีกด้วย”