ตอนที่ 40: ทาสแมวตัวใหม่

มันก็ไม่น่าแปลกใจหรอกที่คนพวกนี้จะโดนหลอกซะเปื่อย เพราะแค่มีเจ้าแมวกลายพันธุ์นี่อยู่ ซอมบี้ทั่วไปกับค้างคาวกระหายเลือด ก็ไม่กล้าเข้าใกล้ค่ายนี้ง่ายๆ และคนพวกที่มามุงดูก็ย่อมสับสนเป็นธรรมดา

ต้องรู้ไว้เลยว่า ปกติแล้วพวกมันแทบไม่กล้าออกไปไหนในเวลานี้เลยด้วยซ้ำ ไม่งั้นเผลอแผล็บเดียวก็โดนค้างคาวดูดเลือดกัดตายไปแล้ว จะมานั่งล้อมกองไฟอย่างปลอดภัยแบบนี้ได้ยังไง

แต่พูดกันตามจริง สัตว์กลายพันธุ์ ก็เป็นสายพันธุ์ใหม่ที่วิวัฒนาการมาจากการติดไวรัสซอมบี้เหมือนกัน เพราะระดับการวิวัฒนาการของแต่ละตัวไม่เหมือนกัน สัตว์กลายพันธุ์บางตัวเลยเหนือกว่าซอมบี้ทั่วไปหลายขุมนัก สำหรับซอมบี้ธรรมดาแล้ว นี่คือการกดข่มสายเลือดโดยแท้! มันไม่ได้ทำเพื่ออวยพรให้สาวกผู้ศรัทธาอะไรเลยแม้แต่น้อย...

นอกจากนี้ แมวก็เป็นนักล่าโดยธรรมชาติ พวกมันโหดร้ายสุดๆ กับสัตว์ที่ตัวเล็กกว่าตัวเอง แม้จะไม่อยากกินมันก็จะจับมาฆ่าทิ้งอยู่ดี พอเกิดการกลายพันธุ์ ลักษณะพิเศษนี้ไม่เพียงไม่หายไป แต่กลับยิ่งชัดเจนมากขึ้น!

หลังวันสิ้นโลก มนุษย์ก็ตกต่ำสุดขีดไปอยู่ก้นบึ้งของห่วงโซ่อาหารโดยสมบูรณ์ ในสายตาของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ มนุษย์คือเหยื่ออันโอชะ!

เจ้าแมวกลายพันธุ์ตัวนี้อาจจะบาดเจ็บอยู่ ไม่งั้นมันคงพุ่งออกจากกรงแล้วส่งพวกสาวกไปสวรรค์ด้วยกรงเล็บเดียวไปแล้ว แต่ถ้ายังขืนเลี้ยงแมวกลายพันธุ์ตัวนี้แบบนี้ต่อไป พอแผลมันหายดีแล้ว พวกคนพวกนี้ก็ตายห่าอยู่ดี!

ทว่า สิ่งที่ทำให้ซีอันประหลาดใจคือ เจ้าแมวกลายพันธุ์ตัวนี้สงบเสงี่ยมผิดคาด มันนอนขี้เกียจอยู่ในกรงเหล็ก บางครั้งก็งับเครื่องเซ่นของเหล่าสาวกไปกินสบายๆ จ้องมองฝูงชนด้วยดวงตากลมโตเท่ากระดิ่งทองแดง ที่เต็มไปด้วยแววมนุษย์และขี้เล่น ราวกับกำลังมองดูไอ้พวกปัญญาอ่อนรวมกันอยู่

"นี่มันไม่ได้บาดเจ็บงั้นเหรอ?"

ถ้าแมวกลายพันธุ์ตัวนี้ไม่บาดเจ็บ กรงเหล็กนี่ก็ไม่มีทางขังมันอยู่ได้เลย ความเป็นไปได้เดียวคือมันเดินเข้าไปเอง เหตุผลที่ไม่ต่อต้านก็เพราะอยากกินอยากดื่มฟรี และอาศัยเครื่องเซ่นของสาวกแบบฟรีๆ มันคือนักต้มตุ๋นระดับโลก!

เมื่อสาวกไม่สามารถถวายเครื่องเซ่นให้มันได้อีกต่อไป... มันก็จะกินพวกนั้นเอง!

"อื้อหือ... นี่มันกลายเป็นปีศาจแมวไปแล้วรึไงวะ?"

ความเป็นไปได้นี้ไม่ถูกตัดทิ้งไปเลยแม้แต่น้อย สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ส่วนใหญ่จะสูญเสียสติสัมปชัญญะ กลายเป็นบ้าคลั่งและกระหายเลือดเพราะไวรัส แต่ส่วนน้อยของพวกมันกลับวิวัฒนาการได้สมบูรณ์กว่า และ IQ ก็ได้รับการพัฒนาด้วย!

ก่อนวิวัฒนาการ IQ ของแมวก็พอๆ กับเด็กมนุษย์สองถึงสามขวบ พอวิวัฒนาการแล้ว IQ ของพวกมันก็เพิ่มขึ้นหลายเท่า ดังนั้นการไล่ตามความฉลาดของคนทั่วไปก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย

สิ่งนี้จะอธิบายได้ว่าทำไมแมวกลายพันธุ์ตัวนี้ถึงได้ฉลาดนัก!

แน่นอนว่านี่เป็นแค่การคาดเดาของเขาเท่านั้น ต้องลองดูถึงจะรู้ว่าเป็นจริงหรือไม่!

ซีอันอดใจไม่ไหว กระโดดลงจากมอเตอร์ไซค์ เดินเข้าไปในค่ายแล้วตรงไปที่อัฒจันทร์ จากนั้นก็กระโดดขึ้นไปบนอัฒจันทร์อย่างแผ่วเบา แล้วเดินตรงไปยังกรงเหล็ก!

"เฮ้ย! แกเป็นใคร? มาทำอะไรที่นี่? ลงไปเดี๋ยวนี้! แกยังไม่ได้รับการยอมรับจากจ้าวแห่งเทพสัตว์อสูร แกไม่มีสิทธิ์มายืนตรงนี้! ก่อนที่แกจะได้รับการยอมรับจากจ้าวแห่งเทพสัตว์อสูรสิ่งที่แกต้องทำก็คือถวายความภักดีและเครื่องบูชายัญก่อน!"

หญิงสาวในชุดสีขาวยืนขวางหน้าซีอัน สีหน้าไม่พอใจอย่างแรง

ซีอันเหลือบมองอีกฝ่ายอย่างใจเย็น จิตสังหารเย็นเยียบแผ่ซ่านออกมา หญิงสาวรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัว อดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปหลายก้าว!

"แก... แกจะทำอะไร?"

ซีอันไม่สนใจเธอ เดินตรงไปที่กรงเหล็ก ยิ้มให้แมวกลายพันธุ์แล้วพูดว่า:

"ฉันกำลังอยากกินเนื้อแมวพอดีเลยว่ะ คิดว่าไขมันแกคงจะพอให้ฉันกินไปได้อีกนานเลยนะเนี่ย"

แมวกลายพันธุ์หันขวับทันที! ดวงตาสีเขียวฉายแววโกรธเกรี้ยว เกล็ดที่คอตั้งชันขึ้นมาทันที!

เห็นปฏิกิริยาของแมวกลายพันธุ์แบบนี้แล้ว ซีอันก็พยักหน้าเล็กน้อย

"ไม่เลว ตราบใดที่เข้าใจภาษาคนก็คุยกันง่ายหน่อย"

ทว่า คำพูดของซีอันไม่เพียงทำให้แมวกลายพันธุ์โกรธ แต่ยังทำให้เหล่าสาวกที่อยู่ในเหตุการณ์โกรธจัดด้วย!

"บังอาจ!"

"ใครให้แกกล้าดูหมิ่นจ้าวแห่งเทพสัตว์อสูร!"

"ไอ้สารเลวนี่มันมาจากไหนวะ? ลากมันออกไป!"

"แกจะต้องถูกลงโทษ! จ้าวแห่งเทพสัตว์อสูรจะลงโทษแกที่ลบหลู่!"

ซีอันไม่สนใจคำด่าทอของพวกสาวกเลยแม้แต่น้อย เขาค่อยๆ ยกนิ้วขึ้นช้าๆ แล้วก็เห็นแสงไฟฟ้าเล็ดลอดออกมาจากปลายนิ้วเลือนราง

"เหมี๊ยววววว..."

แมวกลายพันธุ์ในกรงรู้สึกถูกคุกคามจากซีอัน มันร้องเสียงประหลาด จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน กระชากกรงเหล็กจนพัง แล้วกระโดดออกไปไกลห้าหกเมตร!

"ฟู่ววววววววว..."

แมวกลายพันธุ์มองซีอันอย่างระแวดระวัง มันก้มตัวลง เกล็ดทั่วร่างตั้งชัน และยังคงส่งเสียงขู่ต่ำๆ ออกมาจากปาก

"กรี๊ด! จบแล้ว! จบสิ้นแล้ว!เทพสัตว์อสูรโกรธแล้ว!"

"ไอ้สารเลว! มันไปทำผิดกับท่านเทพสัตว์อสูร!"

"ท่านจ้าวแห่งเทพสัตว์อสูรได้โปรดใจเย็นลงด้วยเถิด!"

เห็นแมวกลายพันธุ์พังกรงเหล็กแล้วกระโดดไปไกลห้าหกเมตรได้อย่างง่ายดาย บรรดาสาวกก็ตกใจจนหน้าซีด! นี่มันน่ากลัวกว่าสิงโตหรือเสือเยอะนัก! เกินกว่าความเข้าใจของทุกคน! ทำให้ทุกคนยิ่งเชื่อมั่นว่านี่คือ 'สัตว์เทพ' อย่างไม่ต้องสงสัย!

"การรับรู้ถึงอันตรายของมันก็ดีใช้ได้เลยนี่หว่า" ซีอันยิ่งพอใจกับปฏิกิริยาของแมวกลายพันธุ์

IQ สูง แถมยังรับรู้ถึงอันตรายได้ดี

น่าจะเป็นยามเฝ้าบ้านที่ดีเลยนะเนี่ย!

"มาอยู่กับฉันไหมเจ้าตัวเล็ก? กลับไปช่วยฉันเฝ้าบ้านหน่อย ที่บ้านฉันเลี้ยงดีนะเว้ย" ซีอันพูดพลางเดินเข้าไปหาแมวกลายพันธุ์ทีละก้าว แมวกลายพันธุ์เอาแต่ถอยหลัง

ในความรับรู้ของมัน มนุษย์ที่อยู่ตรงหน้าอันตรายสุดๆ แข็งแกร่งกว่าสิ่งมีชีวิตทุกตัวที่มันเคยเจอมา มันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย!

หนี! ต้องหนี!

มันเป็นสัญชาตญาณของสัตว์ที่จะหนี แม้แต่นักล่าระดับสูงก็ไม่มีข้อยกเว้น! เมื่อศัตรูแข็งแกร่งเกินกว่าจะต้านทาน การวิ่งหนีคือทางเลือกเดียว!

"อย่าเพิ่งรีบไปสิวะ!"

ซีอันโบกมือ รั้วเหล็กรอบๆ ก็ลอยขึ้นจากพื้นทันที ล้อมแมวกลายพันธุ์ไว้ตรงกลาง!

เห็นดังนั้น แมวกลายพันธุ์ก็พยายามดิ้นรนเพื่อแหกวงล้อม! แต่ไม่ว่ามันจะกระโดดกัดอย่างไร ก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากรั้วเหล็กได้ สุดท้ายมันก็ถูกวัตถุโลหะนับไม่ถ้วนพันรัดแน่น แล้วตกลงสู่พื้น ขยับไม่ได้!

แม้กระนั้น มันก็ยังคงคำรามใส่ซีอัน กัดรั้วเหล็กด้วยฟันอันแหลมคมอย่างบ้าคลั่งเพื่อหนี เผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่ดุร้ายในชั่วขณะหนึ่ง

"จิ๊..." ซีอันเลียริมฝีปากอย่างเบื่อหน่าย

"สิ่งที่ฉันชอบที่สุดคือการโน้มน้าวด้วยเหตุผล เรามาคุยกันดีๆ นะ"

ขณะพูด เขาก็หยิบมีดทำครัวยาวกว่าหนึ่งเมตรที่ยึดมาจากบอส ออกมาจากคลังมิติส่วนตัว แล้วปักลงบนพื้นเสียง 'ตุ้บ'

เห็นมีดทำครัวเล่มใหญ่ แมวกลายพันธุ์ก็หยุดดิ้น กลิ่นคาวเลือดจากมีดทำครัวทำให้มันมึนหัว! มันไม่สงสัยเลยว่าชายแปลกหน้าตรงหน้าจะสับมันเป็นชิ้นๆ ด้วยมีด!

มันหยุดดิ้นรนทันที และทำหน้าตาเชื่อฟัง!

"เหมี๊ยว~"

เสียงร้องแผ่วเบา ปราศจากความดุร้ายก่อนหน้านี้ ท่าทางเปลี่ยนไปเร็วราวกับเปลี่ยนหน้ากากในงิ้วเปลี่ยนหน้าในเสฉวนเลยทีเดียว!