ตอนที่ 13: ของโคตรเยอะ แต่ที่เก็บมีแค่นี้!

ตอนที่ 13: ของโคตรเยอะ...แต่ที่เก็บมีแค่นี้!

หลังจากซิ่งรถบรรทุกกลับถึงฐาน ซีอันก็จัดการเก็บแผงกั้นถนน แล้วขับรถเข้าลึกไปในชุมชนทันที

งานขนของไว้ทำพรุ่งนี้แล้วกัน...

ทั้งเขาและหลี่เสี่ยวอวี่สภาพไม่ต่างจากซากศพ ส่วนเซวียชิงอวี่ไม่ได้มีเสริมพละกำลัง จะให้แบกยาเยอะๆ มันก็ยากอยู่ดี อีกอย่างยาอยู่ในรถตู้ ปลอดภัยหายห่วง ไม่ต้องกลัวเปียกฝน โดนแดดลมอะไรทั้งนั้น ทิ้งไว้ข้ามคืนก็ไม่มีปัญหา

พอเหยียบเข้าวิลล่า หลี่เสี่ยวอวี่ก็ทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างกับหมดสภาพ ไม่ทันถึงนาทีก็หลับปุ๋ยไปแล้ว

ไม่ได้นอนมาทั้งคืน แถมลุยมาทั้งวัน ไม่ใช่แค่หลี่เสี่ยวอวี่หรอกที่โคม่า แม้แต่ซีอันเองก็ไม่ไหวเหมือนกัน ทรุดลงบนโซฟาอย่างกับศพ

เห็นสภาพแบบนั้น เซวียชิงอวี่ก็จัดการเอาผ้าห่มมาคลุมให้หลี่เสี่ยวอวี่ก่อน กันไว้ก่อนจะหนาว

จากนั้นก็เดินไปหาซีอันช้าๆ แล้วเอ่ยเสียงเบาหวิวว่า

"เหนื่อยแย่เลยนะ"

ซีอันตอบกลับแบบหมดแรง "ไม่เป็นไรหรอก"

ความจริงแล้ว โคตรเหนื่อยเลย พลังสายฟ้ามันทรงพลังก็จริง แต่มันไม่ได้มีให้ใช้ไม่จำกัดเฟ้ย!

ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนโดนคว้านไส้ควักพุง พลังงานหายไปหมดสิ้น ไม่มีเหลือแม้แต่หยดเดียว

"ให้ฉันนวดให้ไหม จะได้ผ่อนคลาย" เซวียชิงอวี่เอ่ยเบาๆ พลางย่อตัวลง แล้วยื่นมือเรียวนุ่มไปกดบนหลังของซีอัน

มือของเซวียชิงอวี่ทั้งนุ่ม ทั้งแรงน้อย แถมสกิลนวดก็โคตรจะงุ่มง่าม แต่ซีอันก็ยังคงฟินไปกับการปรนนิบัติครั้งนี้

พอนึกถึงว่าชาตินี้เซวียชิงอวี่คือ "แม่ม่ายดำ" ผู้เลอโฉมแห่งวงการวันสิ้นโลก แต่ตอนนี้เธอกำลังนวดให้เขาอยู่ เขาก็รู้สึกสะใจขึ้นมาในอก

ต้องรู้นะว่าในชาติที่แล้ว แค่เห็นเซวียชิงอวี่เขาก็แทบจะหมอบอยู่กับพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะใช้แส้สายฟ้าฟาดใส่จนตายห่า

แต่ตอนนี้...

ยังไม่แน่หรอกว่าใครจะฟาดใคร...

กำลังคนและพลังแห่งมิติ

ซีอันใจลอย กำลังคิดถึงเรื่องนี้...

คนแค่สามคนมันน้อยไปจริงๆ! ไม่ขาดแคลนเรื่องพลังรบ แต่ขาดแคลนกำลังคนว่ะ!

จะทำอะไรก็ต้องทำเองหมด โคตรช้า!

ยกตัวอย่างการตุนยาในวันนี้ ถ้ามีคนเพิ่มอีกสักสองสามคน ป่านนี้คงขนยาเต็มรถไปนานแล้ว

เขากำลังคิดว่าจะหาคนเพิ่มดีไหม...สักกลุ่มที่ไว้ใจได้หน่อย มาเป็นแรงงาน

เฝ้ายามบ้าง ขนของบ้าง อะไรทำนองนี้

สรุปง่ายๆ คือตอนนี้ เสบียงมีเยอะมาก แต่ช่องทางในการตุนมันน้อยเกินไป!

แน่นอนว่านอกจากการหาสมุนมาเป็น "ทาสแรงงาน" เขายังมีทางเลือกที่ดีกว่านั้นอีก!

นั่นก็คือ การคัดลอกพลังมิติ!

พลังที่เกี่ยวข้องกับมิติไม่ใช่พลังสำหรับการต่อสู้ แต่มันโคตรมีค่า!

ทุกคนที่ปลุกพลังมิติได้ จะมี มิติส่วนตัว ของตัวเอง ซึ่งสามารถเก็บของได้ทุกอย่าง ยกเว้นสิ่งมีชีวิต

แถมมิติส่วนตัวยังรักษาสภาพอาหารให้สดใหม่ได้ตลอดกาล! ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน พอเอาออกมา ก็ยังเหมือนตอนที่เพิ่งเก็บเข้าไปเป๊ะๆ! นี่มันพลังระดับ บั๊ก ชัดๆ!

แต่พลังมิติหายากโคตรๆ! แต่ละคนที่เป็นผู้ปลุกพลังมิติล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าของกองกำลังใหญ่ๆ ทั้งนั้น! ชาติที่แล้วเขาเองก็ยังไม่ค่อยเจอเท่าไหร่

กองกำลังใหญ่ๆ พวกนั้นก็จะไม่ยอมให้คนนอกรู้ตัวตนที่แท้จริงของ "ผู้ปลุกพลังมิติ" ของตัวเองเด็ดขาด

ดังนั้น ซีอันรู้ข้อมูลเกี่ยวกับผู้ปลุกพลังมิติโคตรน้อย จะเจอหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ!

หรือไม่ก็รอให้กองกำลังใหญ่ๆ ก่อตั้งขึ้นมา แล้วค่อยไปหาเอาตรงๆ เลย

รู้สึกง่วงหนัก ซีอันก็ค่อยๆ เคลิ้มหลับไป

ซีอันตื่นขึ้นมาอีกทีก็ปาไปเที่ยงคืนแล้ว

เซวียชิงอวี่ยังคงอยู่บนระเบียง เฝ้าระวังอยู่ หาวหวอดๆ เป็นพักๆ

พอเดินออกมาที่ระเบียง...

เซวียชิงอวี่เห็นซีอันก็ยิ้มอย่างอ่อนโยนพร้อมเอ่ยเสียงกระซิบว่า

"ตื่นแล้วเหรอ"

ซีอันพยักหน้า

"เธอไปนอนก่อนเถอะ ฉันเฝ้ายามเอง"

เซวียชิงอวี่ส่ายหน้า

"ไม่เป็นไร ฉันยังไม่ง่วงเลย นายคงหิวแล้ว เดี๋ยวฉันไปทำอาหารให้"

"อืม ขอบใจนะ"

เซวียชิงอวี่ลุกไปที่ห้องครัว ไม่นานก็ยกอาหารร้อนๆ มาให้

กับข้าวหนึ่งอย่าง ซุปหนึ่งอย่าง มีจานหมูทอด กับซุปไข่สาหร่าย

ดูเหมือนจะเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว แค่รอให้ซีอันตื่นขึ้นมากิน

ซีอันยกชามขึ้นซดกินอย่างเอร็ดอร่อย เซวียชิงอวี่มองดูอยู่เงียบๆ พลางยิ้ม และบางครั้งก็คีบอาหารเพิ่มให้ซีอัน

หลังกินข้าวเสร็จเซวียชิงอวี่ก็เก็บจานไปล้าง แล้วชงชาอุ่นๆ มาให้ซีอัน

ซีอันไขว่ห้าง มองท้องฟ้ายามค่ำคืนอันลึกซึ้ง พลางจิบชาอุ่นๆ

ใต้แสงจันทร์ มีเงาดำหลายร่างบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า

ครู่ต่อมา มันก็พุ่งดิ่งลงมาทางซีอัน

สีหน้าของซีอันไม่เปลี่ยน! ภายใต้การควบคุมด้วยจิตใจ ส้อมก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว แทงทะลุเงาดำที่โจมตีมาในไม่กี่ครั้ง เงาดำร่วงลงบนระเบียงพร้อมเสียงดัง "กราว" หลังจากดิ้นรนอยู่สองสามครั้ง มันก็หยุดนิ่งไป

พอมองใกล้ๆ พวกมันคือ ค้างคาวสีดำตัวใหญ่เท่ากะละมังหลายตัว หน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว

"นี่คือ ค้างคาวดูดเลือดระดับ 2 ที่เชี่ยวชาญการโจมตีสิ่งมีชีวิตในเวลากลางคืน พวกมันมีไวรัสอยู่ในตัว ถ้าโดนกัดก็จะติดเชื้อแล้วกลายเป็นซอมบี้"

"หลังจากคืนนี้ ค้างคาวพวกนี้จะเยอะขึ้นเรื่อยๆ และจำนวนจะเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณทุกวัน อย่างชุมชนของเราเนี่ย ภายในสามวัน จำนวนค้างคาวในชุมชนนี้จะเกินกว่าหมื่นตัว"

"ในวันที่หก จำนวนค้างคาวจะแซงหน้าจำนวนมนุษย์และซอมบี้ทั้งหมด บินปกคลุมท้องฟ้ามืดมิดไปหมด"

"ประชากรโลกจะหดหายไป 60 เปอร์เซ็นต์ในเวลาแค่สองวัน"

เซวียชิงอวี่ยกมือปิดปากด้วยความตกใจ

ความโหดร้ายของวันสิ้นโลกมันเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการไว้เยอะ!

ถ้าเป็นจริงอย่างที่ซีอันว่า แล้วมนุษยชาติจะมีหวังรอดชีวิตได้ยังไง?

ซีอันแค่พูดความจริงให้ฟัง และก็อยากจะฉีดวัคซีนป้องกันให้เซวียชิงอวี่ล่วงหน้าด้วย

นี่ยังไม่ได้พูดถึงอะไรที่มันสิ้นหวังกว่านี้เลยนะ

ค้างคาวกระหายเลือด เคลื่อนไหวแค่ตอนกลางคืน พักผ่อนตอนกลางวัน

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าตอนกลางวันจะปลอดภัยนะเฟ้ย!

ซอมบี้ส่วนใหญ่จะออกหากินตอนกลางวัน และนอกจากซอมบี้แล้ว ยังมี อีกาดูดเลือด ที่คล้ายกับค้างคาวดูดเลือดอีก!

จำนวนของอีกาดูดเลือดและค้างคาวดูดเลือดจะเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ และสุดท้าย มันจะกลายเป็นฝูงอีกาและค้างคาวที่ปกคลุมท้องฟ้ามืดมิดไปหมด

พวกนึงหากินกลางวัน อีกพวกหากินกลางคืน

จุดประสงค์ก็คือ ล่าสิ่งมีชีวิต!

เมื่อเทียบกับพวกอีกากับค้างคาวพวกนี้แล้ว ซอมบี้มันก็แค่ของเล่นเด็ก!

ต่อหน้าค้างคาวและอีกานับล้าน แม้แต่ ผู้มีพลังจิตระดับ S ที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังตายห่าในพริบตา!

แน่นอนว่าอีกากับค้างคาวจะไม่คงอยู่ตลอดไป พอถึงวันที่สิบสี่ พวกมันก็จะหายไปอย่างลึกลับ

การปรากฏตัวของพวกมันเป็นเหมือน "กรวยขนาดใหญ่" ที่กรองเอาพวก "ของเสีย" ที่ไม่เหมาะสมกับการเอาตัวรอดในวันสิ้นโลกออกไป

เพื่อแค่จะเริ่มต้น ระยะวันสิ้นโลกที่โหดร้ายกว่าเดิม

ใช่แล้ว! วันสิ้นโลกมันมีหลายแบบ และแต่ละแบบก็มีหลาย "ระยะ"

ตอนนี้เป็นแค่ ระยะแรกของวันสิ้นโลกแบบแรก!

นี่มันแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น!

จริงอยู่ที่ซอมบี้น่ากลัว แต่เมื่อเทียบกับพวกสัตว์ประหลาดที่ประหลาดๆ ที่ตามมาทีหลังเนี่ย...พวกซอมบี้ก็แค่น่ารักไปเลย!