ตอนที่ 7: เที่ยงคืนอันตราย: ซอมบี้กลายพันธุ์ปรากฏกาย

เที่ยงคืนย่างกรายเข้ามา ความมืดมิดกลืนกินทุกสิ่งจนแทบไม่เหลือเค้าโครง หลี่เสี่ยวอวี่ยังคงยืนหยัดเฝ้าระวังบนระเบียง ดวงตาคู่สวยจับจ้องออกไปยังความว่างเปล่าที่เบื้องล่าง ส่วนเซวี่ยชิงอวี่นอนหลับใหลอยู่บนโซฟาข้างๆ โดยมีผ้าห่มคลุมกายอย่างอบอุ่น ทั้งสองแบ่งหน้าที่กันรับผิดชอบ หลี่เสี่ยวอวี่คือกะแรก ส่วนเซวี่ยชิงอวี่จะตื่นมารับช่วงต่อเมื่อถึงเวลา

หลี่เสี่ยวอวี่หาววอด บิดขี้เกียจจนอกขยับไหวเล็กน้อย พลันสายตาเธอก็ปะทะเข้ากับเงาร่างมหึมาที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงรั้วทางเข้าหมู่บ้านจัดสรร แสงไฟสลัวๆ จากถนนเผยให้เห็นความจริงอันน่าสะพรึงกลัว!

มันคือ ซอมบี้อ้วนยักษ์! สูงกว่าสองเมตร ร่างกายบวมเป่ง เนื้อสีม่วงเข้มฉีกเสื้อผ้าจนขาดวิ่น มีของเหลวสีดำไหลเยิ้มจากปากไม่หยุดหย่อน ราวกับซากศพยักษ์ที่พองน้ำจนน่าขยะแขยง!

หลี่เสี่ยวอวี่ขนลุกซู่ เธอคว้าไม้เบสบอลแน่นด้วยสองมือ เจ้าอ้วนตัวนี้ต้องเป็นซอมบี้แน่ๆ ตอนแรกเธอคิดจะพุ่งลงไปซัดมันให้เละ แต่พอเห็นขนาดตัวมหึมาของมัน เธอชะงักไปทันที เจ้าตัวใหญ่ขนาดนี้ต้องหนักสี่ห้าร้อยกิโลกรัม แถมดูท่าจะอึดสุดๆ ถ้าสู้ไม่ไหวจะทำยังไง?

คิดได้ดังนั้น หลี่เสี่ยวอวี่จึงปลุกเซวี่ยชิงอวี่ที่หลับอยู่ข้างๆ อย่างน้อยเซวี่ยชิงอวี่ก็มีทักษะโจมตีระยะไกล หลังจากนั้น สองสาวก็ค่อยๆ ย่องลงบันไดบ้านอย่างเงียบเชียบ เพื่อไม่ให้เกิดเสียงดัง ทั้งคู่ถอดรองเท้าออกแล้วเดินย่องไปทางประตูวิลล่า

ห่างจากซอมบี้อ้วนไม่ถึง 20 เมตร กระแสไฟฟ้าก็พลันปะทุขึ้นในฝ่ามือของเซวี่ยชิงอวี่ เธอควบคุมมีดปอกผลไม้ให้พุ่งเข้าใส่ซอมบี้อ้วนอย่างแม่นยำ

ฉับ!

มีดปอกผลไม้พุ่งปักเข้ากลางหัวของซอมบี้อ้วนด้วยประกายเย็นยะเยือก ก่อนที่ร่างของมันจะล้มลงอย่างไม่อาจต้านทาน

ทว่า! ก่อนที่สองสาวจะได้ทันฉลองชัยชนะ ร่างของซอมบี้อ้วนก็พองตัวขึ้นมาทันทีเหมือนลูกโป่งยักษ์!

ตูมมมมมมมมมมมมม!

เสียงระเบิดอื้ออึงดังกึกก้อง ร่างทั้งร่างของซอมบี้อ้วนระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ! เนื้อเหม็นเน่ากระจัดกระจายไปทั่ว แรงกระแทกมหาศาลทำให้รั้ววิลล่าขาดสะบั้นเป็นหลายท่อน

พร้อมกันนั้น แรงระเบิดยังส่งผลให้รถยนต์หลายคันที่จอดอยู่หน้าทางเข้าวิลล่าส่งเสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่น! ในยามค่ำคืนที่เงียบสงัด เสียงสัญญาณเตือนภัยยิ่งฟังดูแสบแก้วหูเป็นพิเศษ และมันแพร่กระจายไปทั่วถนนใกล้เคียงในพริบตาเดียว

ซอมบี้นับไม่ถ้วนผุดขึ้นจากเงามืด พุ่งตัวเข้าใส่ ส่งเสียงคำรามราวกับกำลังค้นหาแหล่งกำเนิดเสียง

เมื่อได้ยินเสียงสัญญาณเตือนภัยรถดังสนั่น หลี่เสี่ยวอวี่คิดในใจว่า "ซวยแล้ว!" ก่อนจะคว้าไม้เบสบอลแล้ววิ่งออกไป

ซีอันเคยบอกไว้ว่าการได้ยินของซอมบี้จะดีขึ้นมากในเวลากลางคืน เสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังขนาดนี้จะต้องดึงดูดซอมบี้จำนวนมหาศาลมาอย่างแน่นอน ทางเดียวคือต้องปิดสัญญาณเตือนภัยรถให้ได้!

แต่ก่อนที่หลี่เสี่ยวอวี่จะไปถึง เธอก็เห็นซอมบี้จำนวนมหาศาลพุ่งเข้าใส่วิลล่าราวกับคลื่นยักษ์ มองแวบแรกดูเหมือนจะมีไม่น้อยกว่าร้อยตัว

หลี่เสี่ยวอวี่หันหลังกลับแล้ววิ่งหนีไปพร้อมกับตะโกนบอกเซวี่ยชิงอวี่ขณะวิ่งว่า "ไปเร็ว!" เธอไม่สามารถรับมือกับซอมบี้จำนวนมากขนาดนั้นได้!

เซวี่ยชิงอวี่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบวิ่งตามหลี่เสี่ยวอวี่กลับเข้าบ้านทันที เบื้องหลังของทั้งสองคือฝูงซอมบี้ที่แน่นขนัด กำลังวิ่งไล่ตามอย่างบ้าคลั่ง

ซอมบี้บางตัววิ่งเร็วอย่างน่าตกใจ ขาของพวกมันลีบและเป็นสีเทา แต่กลับมีพละกำลังมหาศาล พวกมันวิ่งเร็วมากจนน่าจะหยุดยั้งสองสาวได้ในพริบตา

ในขณะนั้น! มีเสียง "ฉัวะ!" ดังขึ้น!

มีดเดินป่าเล่มหนึ่งพาดผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฟันหัวซอมบี้สองตัวที่อยู่ข้างหน้าขาดกระเด็นทันที ร่างของพวกมันกลิ้งออกไปเจ็ดแปดเมตรด้วยแรงเฉื่อยก่อนจะหยุดนิ่ง

ซีอันกระโดดลงมาจากระเบียงชั้นสามอย่างรวดเร็ว มีดเดินป่าหมุนวนในมือ ฟันหัวซอมบี้อีกหลายตัว ก่อนที่มีดจะลอยกลับมาอยู่ในมือของซีอันอย่างแม่นยำ

"เฝ้าประตูไว้! อย่าให้ซอมบี้เข้ามาทำลายเสบียงนะ!" ซีอันออกคำสั่งกับสองสาวด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก่อนจะหยิบมีดเดินป่าแล้วพุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้อย่างไม่เกรงกลัว

เพียงแค่ตวัดมีด หัวของซอมบี้หลายตัวก็ขาดกระเด็นอย่างง่ายดาย

หลังจากที่ซีอันสับและฟันไปหลายครั้ง เขาก็ดึงดูดความสนใจของซอมบี้ได้อย่างสมบูรณ์ จากนั้นก็วิ่งไปทางประตู โดยเคาะพื้นด้วยมีดเดินป่าขณะวิ่ง เพื่อดึงดูดความสนใจของซอมบี้ทั้งหมดมาที่เขา

ซอมบี้นับร้อยตัววิ่งตามซีอันและพุ่งเข้าใส่ประตูวิลล่า อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเสียงสัญญาณเตือนภัยของรถยนต์หลายคันที่ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง จึงยังมีซอมบี้ไหลทะลักเข้ามาในวิลล่าจากด้านนอกประตูไม่หยุดหย่อน

ซีอันโบกมือและใช้พลังแม่เหล็กไฟฟ้าดูดราวกันตกหลายท่อนมารวมกันเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านหน้าเขา จากนั้นก็พุ่งไปข้างหน้าเข้าใส่ฝูงซอมบี้ ภายใต้การป้องกันของราวกันตก ซอมบี้ไม่สามารถเข้ามาประชิดตัวซีอันได้

ซีอันทะลวงฝ่าฝูงซอมบี้ไปอย่างรวดเร็วและมาถึงรถที่ยังคงส่งเสียงเตือน มือของเขาก็มีกระแสไฟฟ้าพุ่งออกมา ทำลายระบบสัญญาณเตือนภัยของรถทันที และรถก็หยุดส่งเสียงไซเรนทันที

ซอมบี้ในถนนที่ห่างไกลสูญเสียแหล่งกำเนิดเสียงและหยุดเคลื่อนไหวไปทีละตัว ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นอย่างว่างเปล่า

เหลือเพียงซอมบี้ประมาณ 200 ตัว ที่ยังคงส่งเสียงคำรามและไล่ตามซีอันอย่างบ้าคลั่ง

ซีอันใช้มีดเดินป่าสับและใช้พลังแม่เหล็กไฟฟ้าควบคุมวัตถุโลหะให้บินไปมา และในเวลาไม่นาน เขาก็สังหารซอมบี้ไปหลายสิบตัว

ถึงกระนั้นซอมบี้กระหายเลือดก็ยังคงพุ่งเข้าใส่ซีอัน ร่างกายของบางตัวเป็นสีเทาขาว เมื่อมองใกล้ๆ ก็เห็นว่าพวกมันถูกปกคลุมด้วยชั้นกระดูก ซีอันไม่สามารถฟันหัวพวกมันให้ขาดได้ในการโจมตีครั้งเดียว ซึ่งแสดงให้เห็นถึงพลังป้องกันที่สูงลิ่วของพวกมัน!

ซีอันอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

จากนั้นเขาก็เพ่งความสนใจไปที่ซอมบี้สีเทาตัวหนึ่ง ตัวอักษรเล็กๆ บรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือหัวของซอมบี้สีเทาตัวนั้น:

[ซอมบี้, ชนิดเกราะแข็ง ระดับ 2]

อย่างที่เขาคิดไว้! ซอมบี้ได้เริ่มกลายพันธุ์แล้ว!

ใช้เวลาเพียงครึ่งวัน ชนิดเกราะแข็ง ระดับ 2 ก็ปรากฏตัวขึ้น ความเร็วและพละกำลังของซอมบี้เกราะแข็งเหล่านี้แข็งแกร่งกว่าซอมบี้ทั่วไปหลายเท่า และพลังป้องกันของพวกมันก็เพิ่มขึ้นหลายระดับ แม้แต่คนธรรมดาที่เชี่ยวชาญทักษะและมีอาวุธเย็นก็ยังมีโอกาสชนะซอมบี้ทั่วไปไม่กี่ตัว แต่จะต้องตายอย่างแน่นอนเมื่อเจอชนิดเกราะแข็ง เว้นแต่จะมีอาวุธร้อนที่มีอำนาจการยิงสูง อย่างน้อยก็ระดับลูกซอง!

ในเวลาเดียวกัน กลิ่นเหม็นแปลกประหลาดในอากาศยังบ่งบอกว่าซอมบี้เหล่านี้ไม่เพียงแต่กลายพันธุ์เป็นชนิดเกราะแข็ง ระดับ 2 เท่านั้น แต่ยังกลายพันธุ์เป็นชนิดระเบิด ระดับ 3 อีกด้วย

ชนิดระเบิด หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อซอมบี้อ้วน มันมีพลังโจมตีต่ำ แต่อันตรายสูง เมื่อได้รับความเสียหายมันจะระเบิดอย่างรุนแรง ถ้าเข้าใกล้มากเกินไปจะถูกสังหารได้ และหลังจากการระเบิด จะมีกลิ่นฉุนและไม่พึงประสงค์ลอยอยู่ในอากาศ ซอมบี้ในรัศมีหลายร้อยเมตรจะถูกดึงดูดด้วยกลิ่นและรวมตัวกัน และผู้คนที่ถูกปนเปื้อนด้วยกลิ่นจะกลายเป็นเป้าหมายหลักของซอมบี้

แม้ว่าจะไม่ถูกสังหารด้วยการระเบิด พวกเขาก็จะถูกซอมบี้ที่รวมตัวกันอยู่รอบๆ ฉีกเป็นชิ้นๆ!

เขาคิดว่ามันต้องเป็นเพราะเซวี่ยชิงอวี่และหลี่เสี่ยวอวี่บังเอิญไปสังหารซอมบี้ระเบิด และการระเบิดของซอมบี้ระเบิดก็ดึงดูดฝูงซอมบี้มา

ซีอันไม่ได้คิดอะไรอีกต่อไป เขามุ่งหน้าไล่ต้อนซอมบี้ไปรอบๆ บนถนน ถอยเพื่อรุก ฆ่าไปเรื่อยๆ ใช้เวลากว่า 20 นาทีในการต่อสู้เพื่อลดจำนวนฝูงซอมบี้ลงครึ่งหนึ่ง

"พี่อัน! พวกเรามาช่วยแล้ว!"

หลี่เสี่ยวอวี่วิ่งมาจากวิลล่าพร้อมไม้เบสบอลในมือ และทุบซอมบี้ตัวหนึ่งจนแหลกเป็นชิ้นๆ ด้วยไม้เบสบอลของเธอ

เซวี่ยชิงอวี่เดินตามมาอย่างเงียบๆ กระแสไฟฟ้าพุ่งออกมาจากฝ่ามือ และเธอต่อสู้อย่างหนักเพื่อสังหารซอมบี้

เมื่อสองสาวเข้าร่วมด้วย ซอมบี้ก็เกือบจะถูกกำจัดหมดภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที พื้นเต็มไปด้วยซากศพอย่างน้อยก็เป็นร้อยตัว

หลี่เสี่ยวอวี่เหวี่ยงไม้เบสบอลและตีหัวซอมบี้ตัวสุดท้าย ประกาศว่าฝูงซอมบี้ได้ถูกกำจัดหมดสิ้นแล้ว

เซวี่ยชิงอวี่เดินไปหาซีอัน กัดริมฝีปากแดงๆ ของเธอแล้วก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด

"ขอ...ขอโทษค่ะ เป็นความผิดของหนูเอง"