ตอนที่ 186 เขายังใจเย็นอยู่งั้นหรือ?

***ขอโทษที่หายไปนะครับ พอดีไปต่างจังหวัดมาเพิ่งจะกลับ กลับมาลงแบบเดิมแล้วนะครับ

"เจ้าหนู!."ชายอ้วนตะโกนถามเจียงวู่เฉิง"เจ้ามาจากที่ไหน?"

เจียงวู่เฉิงยืนอยู่ตรงหน้าของชายร่างอ้วนอย่างเฉยเมย เขาไม่ได้พูดอะไรแม้แต่น้อย

"ไม่อยากพูดงั้นหรือ?"ชายอ้วนยิ้มอย่างเย็นชาและพูดว่า"รู้เอาไว้นะ ข้ามีให้สองตัวเลือก หนึ่งคือโดนฆ่าและมอบแหวนมิติให้แก่ข้าและพยายามมีชีวิตที่ดีขึ้นในชาติหน้า"

"อีกทางเลือกหนึ่ง กลับไปกับข้าและไปพบผู้นำ บางทีผู้นำอาจจะเก็บเจ้าเอาไว้เพื่อที่จะเป็นผู้รับใช้เพื่อรินน้ำชา แต่หากเขาไม่ชอบเจ้า เจ้าสามารถที่จะอยู่ร่วมกับกลุ่มเพลิงม่วงและนวดคลายเมื่อยให้พวกเรา!"

"ฮ่าฮ่า"เมื่อได้ยินเรื่องนี้ กลุ่มโจรที่อยู่ด้านหลังของชายร่างอ้วนเริ่มที่จะหัวเราะออกมา

"เจ้าหนู เจ้ามีเพียงแค่สองตัวเลือก เลือกซะ"ชายอ้วนกล่าวอย่างเย็นชา

"รินชา?นวด?"เจียงวู่เฉิงแตะจมูกของเขาโดยไม่พูดอะไร แต่ดาบที่สะพายอยู่ข้างหลังของเขาพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

ชึบ!

เมื่อเจียงวู่เฉิงเคลื่อนไหว แสงดาบก็พุ่งเข้าหากลุ่มโจร

กลุ่มโจรตกอยู่ในความวุ่นวาย

"เจ้าหาเรื่องตาย!"

"เขากล้าที่จะโจมตีพวกเรา เขาเป็นยอดฝีมือ ฆ่าเขาซะ!"

"ฆ่า!"

กลุ่มโจรพวกนี้ฆ่าคนมาอย่างมากมาย มันทำให้พวกเขาโหดร้ายอย่างมาก ตอนนี้พวกเขาจึงเริ่มที่จะลงมืออย่างไร้ปราณี

ดวงตาของเจียงวู่เฉิงทอประกายเย็นชา เมื่อร่างของเขากำลังจะปะทะกับกลุ่มโจร เพลงดาบของเขาก็ระเบิดพลังออกมาทันที

เงาดาบเย็นส่องประกายเย็นยะเยือกทันที จากนั้นแสงดาบก็ส่องประกายไปทั่วบริเวณทันที

เมื่อดาบยาวของเจียงวู่เฉิงพุ่งออกมา ใบหน้าของพวกโจรก็เปลี่ยนเป็นซีดเซียว...

ชิ!

แสงดาบเย็นยะเยือกพุ่งผ่านกลุ่มโจรและดาบก็กระทบเข้ากับลำคอของพวกเขา

ด้วยการปะทะเพียงครั้งเดียว กลุ่มโจรทั้งหมดยกเว้นชายร่างอ้วนได้เสียชีวิตและนอนอยู่ในแอ่งเลือด

หลังจากนั้นใบดาบของดาบสะบั้นชีพก็ปรากฏอยู่บนไหล่ของชายร่างอ้วน

"เจ้า เจ้าอ้วน ก่อนหน้านี้เจ้าพูดว่าจะสอนเกี่ยวกับวิถีของโลกนี้?"เจียงวู่เฉิงมองไปที่ชายร่างอ้วนอย่างเย็นชา

ปึก!

ชายร่างอ้วนคุกเข่าโดยไม่ลังเลและอ้อนวอน"ท่าน ข้าผิดพลาดไปแล้ว ข้าไม่รู้ว่าท่านแข็งแกร่ง ข้าสมควรตาย แต่ข้าต้องเลี้ยงดูลูกๆและคนในครอบครัวของข้า"

เมื่อได้ยิน เจียงวู่เฉิงก็ตกตะลึง

เขาเคยเห็นคนมากมายที่หวาดกลัวต่อความตาย แต่เขาไม่เคยเห็นใครที่เหมือนชายอ้วนคนนี้มาก่อน

"ท่าน..."ชายอ้วนยังคงร้องไห้

"หุบปาก"เจียงวู่เฉิงตะโกนด้วยความโกรธ

ชายอ้วนนั้นหวาดกลัวและไม่กล้าที่จะพูดอะไรอีกต่อไป แต่เขาก็ยังมองไปที่เจียงวู่เฉิงอย่างน่าสงสาร

"ข้ามีคำถามบางอย่าง และเจ้าต้องตอบตามความจริง"เจียงวู่เฉิงกล่าวอย่างเยือกเย็น

"แน่นอน ข้าจะตอบแต่ความจริงไม่ว่าท่านจะถามอะไร จะไม่มีการปิดบังเด็ดขาด ข้าสาบาน!ข้าแค่อยากได้ความเมตตาจากท่าน"ชายอ้วนพูด

"เจ้าพูดถึงผู้นำและกลุ่มเพลิงม่วง ดังนั้นเจ้าคือสมาชิกของกลุ่มเพลิงม่วง ความแข็งแกร่งโดยรวมของกลุ่มนั้นเป็นอย่างไร?"เจียงวู่เฉิงถาม

"ความแข็งแกร่งโดยรวม?"ชายอ้วนงงงวยและตอบคำถามในทันที

"มีคนหลายร้อยคนในกลุ่มเพลิงม่วงและมีคนจำนวนมากอยู่ในขั้นอาณาแก่นทองคำ พวกเรามีผู้นำสองคนและการบ่มเพาะของทั้งคู่อยู่ที่ระเบิดหยินขั้นแรก ในที่ราบสุดตะวันออก กลุ่มเพลิงม่วงนั้นเป็นกลุ่มที่โด่งดัง"

"กลุ่ม?"เจียงวู่เฉิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะตอนที่กล่าวถาม"เจ้าเป็นเพียงแค่โจร?"

เมื่อได้ยิน ชายร่างอ้วนยิ้มอย่างเชื่องช้า

"มีผู้ลี้ภัยในกลุ่มเพลิงม่วงหรือไม่?"เจียงวู่เฉิงถาม

"ผู้ลี้ภัย?มี"ชายอ้วนพยักหน้า"หัวหน้าสองของกลุ่มเพลิงม่วงเป็นผู้หลบหนีระดับเงิน นอกจากเขามีสี่คนที่อยู่ในระดับเหล็กดำ มันเป็นเรื่องง่ายที่จะบ่งชี้ตัวพวกเขา เพราะพวกเขาใน่ปลอกแขนอยู่ตลอด"

"หนึ่งคนในระดับเงินและอีกหนึ่งระดับเหล็กดำ?"เจียงวู่เฉิงยิ้มและกล่าวว่า"พาข้าไปฐานที่มั่นของกลุ่มเพลิงม่วง"

"ตอนนี้ ท่านเดินทางเพียงคนเดียว?"ชายอ้วนจ้องไปที่เจียงวู่เฉิงอย่างน่าทึ่ง

"หุบปาก นำทางไป"เจียงวู่เฉิงกล่าวด้วยท่าทางที่จริงจัง

เป็นปกติที่ชายอ้วนไม่กล้าที่จะพูดและทำเพียงแค่นำทางเจียงวู่เฉิงทันที

อันที่จริงแล้วกลุ่มเพลิงม่วงนั้นตั้งอยู่บนเนินเขาในที่ราบสุดตะวันออก มันประกอบไปด้วยกระโจมหลายหลัง ในขณะนั้นที่มั่นของกลุ่มเพลิงม่วงนั้นอึกทึกอย่างมาก

โจรหลายคนกำลังยุ่งอยู่กับการทานเนื้อย่างและดื่มสุรา

ทันใดนั้นร่างอ้วนใหญ่ถูกขว้างเข้ามาเหมือนลูกกระสุน และไปหยุดอยู่ในพื้นที่ของกลุ่มโจรเพลิงม่วง

เห็นได้ชัดว่าร่างที่เต็มไปด้วยไขมันนั้นเป็นชายวัยกลางคนที่เจียงวู่เฉิงจับกุมไว้

"เจ้าอ้วนถัง ทำบ้าอะไรของเจ้า?"

โจรหลายคนของกลุ่มเพลิงม่วงมองไปที่ชายอ้วนวัยกลางคน

ชายอ้วนพยายามที่จะยืนขึ้นโดยไม่พูดอะไรและมองข้ามไหล่ของพวกเขาไป

เจียงวู่เฉิงถือดาบยาวและค่อยๆเดินไปข้างหน้า

เหล่าโจรมองไปที่เจียงวู่เฉิงทันที รวมถึงสองคนที่อยู่ด้านหน้าของพวกเขาซึ่งเป็นหัวหน้าทั้งสองของกลุ่มเพลิงสีม่วง หนึ่งในนั้นคือชายร่างเตี้ยที่สวมใส่ปลอกแขนที่สลักคำว่า"ฆ่า"เอาไว้

ดวงตาของเจียงวู่เฉิงสว่างวาบเมื่อเขาเห็นปลอกแขน

"เจ้าคือรองหัวหน้าของกลุ่มเพลิงม่วง?ข้าต้องการปลอกแขนของเจ้า"

หลังจากสิ้นเสียงของเขา ดาบสะบั้นชีพที่อยู่ข้างหลังของเจียงวู่เฉิงก็หายไปเช่นกัน

ฮืม...แก่นแท้แห่งดาบที่น่าสะพรึงกลัวเริ่มเปล่งประกายทันที

เจียงวู่เฉิงโจมตีทันทีโดยไม่พูดอะไรให้เสียเวลา

กลุ่มเพลิงม่วงตกอยู่ในความวุ่นวายทันที

"เจ้าหนูที่มีการบ่มเพาะเพียงขั้นอาณาแก่นทองคำต้องการที่จะฆ่าข้า?"ชายคนดังกล่าวพูดพร้อมกับยิ้มอย่างน่ารังเกียต

"ข้าไม่รู้ว่าคนที่บ้าและโง่เขลานี้มาจากไหน แต่เอาเขาออกไปให้พ้นหน้าข้า"ชายชราที่มีผมสีม่วงคนหนึ่งพูดขณะที่สีหน้าบูดบึ้ง ชายชราผมสีม่วงคือผู้นำของกลุ่มเพลิงม่วง

ทั้งสองคนนั้นนั่งดื่มต่อโดยไม่สนใจเจียงวู่เฉิง อย่างไรก็ตามโจรหลายคนที่อยู่รอบๆกำลังเตรียมตัวที่จะต่อสู้กับเจียงวู่เฉิง

ชายร่างอ้วนที่เป็นคนนำทางให้แก่เจียงวู่เฉิงยังคงตกตะลึงในฉากนี้

"เด็กหนุ่มคนนี้..."

"เด็กเหลือขอที่เพิ่งมาถึงอาณาแก่นทองคำ กล้าที่จะมาที่แห่งนี้ด้วยตัวคนเดียว"

"มีอะไรมากกว่านั้น เขาโจมตีโดยไม่พูดอะไรเลย เขาตั้งใจจะฆ่ารองหัวหน้าของพวกเรา?"

"เขากล้าที่จะใจเย็น?"

ชายร่างอ้วนตะโกน แต่คำตอบที่น่าประหลาดก็ปรากฏขึ้นทันทีในดวงตาของเขา

...