บทที่125 พลุไฟ (5)
บทที่125 พลุไฟ (5)
[\แปลโดยแฟนเพจ ยักษาแปร\มาติดตามในแฟนเพจ\เพื่อติดตามข่าวสารได้นะ\]
[\Thai-novel \ลงไวกว่าที่อื่น\ทุกที่ 5 ตอน\แต่จะราคาแพงที่สุด\]
[\หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง จะแก้ไขแบบเทียบคำต่อคำให้ตรงตามหลักไวยากรณ์ อ่านแบบเทียบภาษาต้นฉบับคำต่อคำ ซึ่งถ้าอ่านแบบเถื่อนหรือแชร์กันเป็นคณะ\100คน\ก็อ่านไปครับ เพราะผมจะแก้แบบแปลใหม่อีกรอบแค่ในThai-novel กับเว็บอื่น ๆ และแหล่งที่ผมแปลครับ ซึ่งถ้ารู้ว่าหลุดจากที่ไหนก็จะไม่แก้ไขตรงเว็บนั้นครับ ส่วนคนที่อ่านที่อื่นก็จะได้อ่านแบบเวอร์ชั่นแรกไปนะครับ\]
บทที่125 พลุไฟ (5)
-แชะ แชะ แชะ!
-แชะ แชะ แชะ!
แสงแฟลชถูกยิงรัวใส่คังวูจินราวกับคนบ้าคลั่ง งานแถลงข่าวเปิดตัวภาพยนตร์ 'เพื่อนชาย' กลายเป็นงานแถลงข่าวของคังวูจินไปในพริบตา
บรรดานักข่าวหลายสิบชีวิตรัวชัตเตอร์ไม่หยุด
คังวูจินที่อยู่บนเวทีพยายามอย่างยิ่งที่จะรักษาสีหน้าให้เรียบเฉย แต่เขาก็อดคิดไม่ได้ว่านี่มันเรื่องจริงหรือฝันกันแน่ แสงวาบ ๆ แลบเข้ามาจนเขาแทบมองไม่เห็นทาง
'โอ้ย ตาย ๆ ตาจะบอดอยู่แล้วเนี่ย?!'
แต่เขาก็แสดงท่าทีอ่อนแอไม่ได้ วูจินรวบรวมสมาธิทั้งหมดที่มีพยายามอย่างหนักเพื่อรักษาภาพลักษณ์ เขาสั่งตัวเองในใจว่า 'อดทนไว้ แล้วก็ทำตัวให้สง่าเข้าไว้'ด้วยเหตุนี้ สีหน้าเรียบเฉยของคังวูจินจึงยังคงอยู่ และถูกบันทึกไว้ในกล้องของนักข่าวกว่า 50 ชีวิต
และแล้ว...
“คุณวูจิน!!! คุณได้พบกับผู้กำกับเคียวทาโร่่ด้วยตัวเองหรือเปล่าครับ?!”
“คุยกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ!!”
“คุณได้รับบทอะไรใน 'เครื่องสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า' ครับ??!”
“คุณได้พบกับนักเขียนอารากิหรือยังครับ?!!”
“นี่นับเป็นครั้งแรกเลยนะครับ ! ตกลงค่าตัวกันที่เท่าไหร่ครับ??!”
“คุณวูจิน!!! ทางนี้ครับ ทางนี้!!”
“คุณได้พบกับนักแสดงชาวญี่ปุ่นคนอื่น ๆ ที่ร่วมแสดงด้วยกันหรือยังครับ?!”
“ผมได้ยินมาว่าคุณมีงานแสดงที่รออยู่เยอะเลย! คุณรับไหวหมดเลยเหรอครับ??!!”
“ในฐานะนักแสดงหน้าใหม่ คุณได้แสดงนำในผลงานของผู้กำกับระดับปรมาจารย์ของญี่ปุ่นได้ยังไงครับ!! เล่าให้ฟังหน่อยสิครับ!”
คำถามนับร้อยประดังประเดเข้าใส่คังวูจินราวกับกระสุน รวดเร็วจนแทบไม่ต่างอะไรกับแสงแฟลชที่วูบวาบ สว่างจ้าจนตาพร่า เสียงเซ็งแซ่ดังก้องไปทั่ว คังวูจินพยายามประคองสติของตัวเองเอาไว้
‘ไม่รู้แล้ว ขอร้องล่ะ ช่วยด้วย โอ้ย บ้าเอ้ย ไม่ให้เวลาฉันได้ตอบบ้างเลยหรือไง!’
แต่ดูเหมือนว่าเหล่าผู้สื่อข่าวจะไม่ได้สนใจสิ่งที่เขาคิด พวกเขายิ่งรุกหนักขึ้นไปอีก ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ในเมื่อคนที่เพิ่งโพล่งข่าวใหญ่โตมโหฬารที่สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเกาหลีและญี่ปุ่นก็คือ คังวูจิน คนที่ยืนอยู่ตรงนี้ยังไงล่ะ จะให้พวกเขาอยู่เฉย ๆ ได้ยังไงกัน
‘ประมาณนี้’
คังวูจินแสร้งทำสีหน้าเรียบเฉย สายตาของเขามองเลยกลุ่มผู้สื่อข่าวที่อยู่ตรงหน้าไปยังจุดหมายที่อยู่ทางด้านขวามือ บริเวณทางเข้าฮอลล์ ชเวซองกุนยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่พร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ
สายตาของเขากับคังวูจินสบประสานกัน
‘พอไหมครับ?’
ชเวซองกุนพยักหน้ารับเบา ๆ
‘อืม ดีมาก’
ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ เหมือนกับระเบิดเวลาที่ถูกตั้งเอาไว้แล้ว ทั้งเวที คำถามของนักข่าวหญิง การที่คังวูจินยอมรับแบบตรงไปตรงมา และผลลัพธ์อันบ้าคลั่งในตอนนี้ ทุกอย่างล้วนถูกกำหนดเอาไว้ล่วงหน้าระหว่างเขากับชเวซองกุน ตั้งแต่ก่อนเริ่มงานแถลงข่าว
แต่เอาเข้าจริง การที่เขา ‘เล่นใหญ่’ แบบนี้ก็เป็นไอเดียของคังวูจินเอง นั่นแหละ
‘วูจิน อาจจะมี หรือไม่สิ ต้องมีนักข่าวซักคนถามนายเรื่องเคียวทาโร่อย่างแน่นอน นายจะเอายังไง?’
‘ผมไม่คิดจะเลี่ยงอยู่แล้วครับ ถึงเวลาที่ผมจะพูดได้แล้วใช่ไหมครับ’
‘ใช่ ฉันคุยกับผู้กำกับเคียวทาโร่เรียบร้อยแล้ว’
‘ถ้าไม่มีปัญหาอะไร ผมก็จะพูดตรง ๆ ไปเลยครับ’
‘ฮ่า ๆ นายนี่มันจริง ๆ โอเค งั้นฉันจะจัดการเรื่องที่เหลือเอง รีบไปได้แล้ว’
นั่นล่ะ... ฉากแบบนั้นก็เลยถูกเนรมิตขึ้นมา ชเวซองกุนมองเหล่านักข่าวที่กำลังคลุ้มคลั่งพลางระบายยิ้มกว้าง
“เยี่ยมมาก... สมบูรณ์แบบ”
เสียงหวานใสของผู้หญิงคนหนึ่งดังแทรกขึ้นมาจากข้างหลัง
“โอ๊ย ตายจริง...จะให้ฉันจัดการกับเรื่องนี้ยังไงดีคะเนี่ย”
ชเวซองกุนหันหลังกลับไปมองก็พบว่าคิมโซฮยางสาวอวบกำลังเดินเข้ามาหา ท่าทางของเธอค่อนข้างสงบนิ่ง แสดงให้เห็นว่าผู้บริหารระดับสูงของ Netflix คนนี้น่าจะเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดเป็นอย่างดี คำตอบที่ไม่สะทกสะท้านของชเวซองกุนก็เป็นเครื่องยืนยันได้เป็นอย่างดี
“ไม่ต้องไปจัดการหรอกครับ ปล่อย ๆ ไปเถอะ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนะครับ ท่านผู้บริหาร”
“โอ๊ย ไม่เป็นไรหรอกค่ะจะว่าไปฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ คุณคิดว่างานแถลงข่าวธรรมดา ๆ จะไปสู้แบบนี้ได้เหรอคะ ดูสิ... ไม่มีการโปรโมทไหนจะได้ผลเท่านี้หรอก”
“หนังเรื่อง 『เพื่อนชาย』 คงจะถูกพูดถึงไม่หยุดแน่ครับ ทั้งในเกาหลีและญี่ปุ่น”
“แน่นอนสิคะ ในเมื่อเวทีที่ระเบิดตูมตามขนาดนี้คืองานแถลงข่าวเปิดตัวหนังเรื่อง 『เพื่อนชาย』 ฉันก็เลยคิดว่าถ้าคุณจะปล่อยข่าว ก็ปล่อยในงานนี้นี่แหละ เหมาะสมที่สุดแล้วค่ะ”
“โอ้โห... ชมกันเกินไปแล้ว ครับ”
ชเวซองกุนหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย
“แบบนี้แล้ว คุณคงต้องไปคุยกับNetflix ญี่ปุ่นด้วยนะครับ เพราะสถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว”
“เข้าใจแล้วค่ะ หมายถึงงานโปรโมทที่ญี่ปุ่นที่เราวางแผนกันไว้ใช่ไหมคะ ฉันจะติดต่อประสานงานให้ทุกอย่างออกมาใหญ่โตสมกับที่เป็นอยู่ตอนนี้เองค่ะ”
“ผมว่าคุณคงต้องไปคุยกับฝั่งสื่อของญี่ปุ่นด้วยนะครับ เพราะยังไงซะ ทางผู้กำกับเคียวทาโร่เองก็คงจะต้องดำเนินการอะไรบางอย่างแน่ ๆ”
“ฉันจะบอกผู้บริหารฝั่งญี่ปุ่นให้รุกหนัก ๆ เกี่ยวกับหนังเรื่อง 『เพื่อนชาย』 อีกแรงด้วยค่ะ”
ผู้จัดการทั่วไปคิมโซฮยางตอบกลับพร้อมกับยิ้มกว้าง
“ช่วงที่ผ่านมา เราเก็บเรื่องราวของ วูจิน ไว้เยอะ ตอนนี้แหละค่ะ ถึงเวลาปล่อยของ ทั้งเกาหลีและญี่ปุ่นจะต้องลุกเป็นไฟเพราะข่าวของเขาแน่ ๆ”
ชเวซองกุนเองก็หวังไว้แบบนั้น การออกแบบทุกอย่างก็เพื่อสิ่งนี้ และผลลัพธ์ที่ได้ก็นับว่าดีเลิศ
“โชคดีจังเลยนะ”
ท่ามกลางแสงแฟลชและคำถามมากมายที่ยังคงประดังประเดเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง คังวูจินกลับเพียงจ้องตรงไปข้างหน้าอย่างเเฝงความลึกลับพิศวงเอาไว้
“······”
เขาปิดปากเงียบ
‘ฉันถูกบอกให้เก็บปากเงียบไว้หลังจากนี้ไม่ใช่เหรอ?’
แน่นอนว่าเป็นคำขอของชเวซองกุน ปล่อยให้พวกนักข่าวกระวนกระวายเล่นเสียหน่อย ตรงนี้เอง ด้านขวาของคังวูจินที่ฮวาลินนั่งอยู่
‘เฮ้ย? เฮ้ย!!’
ดวงตาของเธอกลมโต เธอจ้องมองใบหน้าด้านข้างของคังวูจินด้วยดวงตาคู่นั้น เธอก็ช็อคไม่ต่างกัน
‘บ้าไปแล้ว ! บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว ! จริงดิ? จริง ๆ เหรอที่คุณวูจินจะไปญี่ปุ่น?! แถมยังได้ร่วมงานกับผู้กำกับเคียวทาโร่่อย่างนั้นน่ะเหรอ?!’
ฮวาลินเองก็เห็นข่าวแล้ว ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าไม่เห็น ในเมื่อมันเป็นเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ แต่เธอก็ไม่ได้ถามคังวูจินออกไป แค่เก็บความสงสัยไว้เท่านั้น แต่ไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องจริง ในอกของฮวาลินที่ตอนนี้เบิกตากว้าง
‘บ้าไปแล้ว คุณวูจินเป็นคนแรกหรือเปล่านะ? ใช่! ใช่แล้ว!เป็นคนแรกแน่ ๆ ! ทำไมฉันต้องดีใจด้วยเนี่ย?’
หัวใจของแฟนคลับที่เธอมีให้กับวูจินกำลังเต้นไม่เป็นจังหวะ ขนาดนี้ไม่แปลกหรอกที่จะดีใจจนเนื้อเต้นเพราะตอนนี้เธอกลายเป็นแฟนคลับเต็มตัวไปแล้ว
ทันใดนั้นเอง
- สวบ
ไม่รู้ว่าเพราะแสงแฟลชสาดเข้าตา หรือเพราะรู้สึกตัวว่าถูกฮวาลินจ้องมองอยู่ คังวูจินที่จ้องอยู่ตรงหน้าจึงหันมาทางเธอ ฮวาลินสะดุ้งเล็กน้อย ในขณะที่คังวูจินจ้องมองเธออย่างเงียบ ๆ สักพัก ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นอย่างนิ่ง ๆ
“ขอโทษครับ”
“···คะ? ขอโทษเรื่องอะไรคะ?”
“ผมทำคุณตกใจน่ะครับ”
“อ๋อ”
“บอกตามตรงว่าเป็นความลับ เลยบอกคุณไปไม่ได้”
ฮวาลินส่ายหัวอย่างบ้าคลั่ง แต่แน่นอนว่าทำแค่ในใจเท่านั้น
“ไม่เป็นไรค่ะ ดีแล้วล่ะ จริง ๆ แล้วเยี่ยมไปเลย คุณวูจิน”
“ครับ บังเอิญน่ะ”
“แน่นอนอยู่แล้ว ผลงานของผู้กำกับคุโรซาวะ ทาโร่ คุณต้องแสดงเป็นภาษาญี่ปุ่นสินะคะ”
“ใช่ครับ ผมจะพยายามให้เต็มที่”
การแสดงภาษาญี่ปุ่นของคนที่ฉันชอบที่สุด งั้นเหรอ ยิ่งดีเข้าไปใหญ่ ไม่สิ สุดยอดไปเลยต่างหาก ฮวาลินเป่าแตรฉลองอยู่ในใจ แต่ก็ยังคงเอ่ยถามออกไปอย่างใจเย็น
“แบบนี้ต้องฝึกภาษาญี่ปุ่นแล้วล่ะสิคะ ฉันพอพูดได้นิดหน่อย”
“ผมยังไม่ได้บอกเหรอครับ ว่าผมพูดได้นิดหน่อย”
“จริงเหรอคะ?”
ความปรารถนาของฮวาลินพลุ่งพล่าน เธออยากรู้มาก อยากดูเร็ว ๆ แล้ว
‘เสียงของคุณวูจินที่พูดภาษาญี่ปุ่น แล้วยังมีการแสดงอีก โอ้ย แค่นี้ฉันก็ฟินแล้ว’
ในขณะเดียวกัน ผู้กำกับชินดงชุนก็มองคังวูจินด้วยความประหลาดใจ แต่เขาก็ไม่ได้ตกใจเท่ากับพวกนักข่าว ตอนที่เขาได้ยินเรื่องผู้กำกับคุโรซาวะ ทาโร่เป็นครั้งแรก
‘อย่างที่คิด วูจินสินะ’
เพราะเขามั่นใจในระดับหนึ่งอยู่แล้ว ผู้กำกับชินดงชุนมองวูจินพลางพึมพำกับตัวเอง
‘ก้าวข้ามผู้กำกับเกาหลีอย่าง ควอนกีแท็ก จนไปถึงผู้กำกับระดับปรมาจารย์ของญี่ปุ่น นายจะเติบโตไปได้อีกแค่ไหนกัน’
โดยไม่รู้ตัว เขาก็คาดเดาขึ้นมา
‘ด้วยความเร็วขนาดนี้ ปีหน้าคงเล็งไปถึงฮอลลีวูดแล้วมั้ง’
30 นาทีต่อมา ช่วงบ่ายแก่ ๆ ที่เมืองปูยอ จังหวัดชุงชองใต้
'เกาะแห่งผู้สูญหาย' สตูดิโอถ่ายทำขนาดใหญ่กำลังอยู่ในช่วงก่อสร้างเพิ่มเติมและตก แต่งส่วนที่ยังไม่เรียบร้อย การซ่อมแซมฉากถ่ายทำเป็นงานที่ไม่สิ้นสุด 'เกาะแห่งผู้สูญหาย' เพิ่งปิดกล้องและเสร็จสิ้นขั้นตอนการถ่ายทำเบื้องต้น ดังนั้นการตก แต่งฉากจึงดำเนินไปอย่างรวดเร็ว
ด้านหน้าอาคารหลังหนึ่งในสตูดิโอ
"อืม..."
ผู้กำกับควอนกีแท็ก ชายร่างท้วมหน้าตาดูใจดี พึมพำออกมา ขณะที่ทีมงานประมาณสิบห้าคนกำลังตรวจสอบอาคารสำคัญ ๆ ร่วมกับเขา ผู้กำกับควอนกีแท็กเปิดปากพูด ขณะมองไปที่บทภาพยนตร์ที่เกือบจะเสร็จสมบูรณ์
"อาคารหลังนี้ดูใหม่เกินไปรึเปล่า ผมรู้สึกไปเองคนเดียวหรือเปล่า?"
"จะให้ทีมเซ็ตไปขัดผนังด้านนอกไหมครับ?"
"ไม่ใช่ แค่ผนังด้านนอกไม่พอ มันเป็นปัญหาเรื่องความสมดุลโดยรวมมากกว่า เอาประตูออกทุบหน้าต่างทำให้มันดูโล่ง ๆ"
"ครับ ผู้กำกับเดี๋ยวผมจะแจ้งให้ทราบครับ"
ทันใดนั้นเอง
"ผกก. ครับ!!"
ผู้ช่วยผู้กำกับที่มีรอยคล้ำใต้ตา วิ่งมาหาอย่างร้อนรน สายตาของผู้กำกับควอนกีแท็กและทีมงานทุกคนหันไปมอง ผู้ช่วยผู้กำกับที่กำลังหอบหายใจ ยื่นโทรศัพท์มือถือให้ผู้กำกับควอนกีแท็ก
"ดูนี่สิครับ!"
บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือของเขา มีบทความข่าวปรากฏขึ้น
『[ข่าวด่วน] คังวูจิน ประกาศในงานแถลงข่าวเปิดตัวภาพยนตร์เรื่อง 'เพื่อนชาย' ว่า "ผมคือ นักแสดงหน้าใหม่ชาวเกาหลีคนนั้น" / ภาพ』
เป็นบทความที่เห็นได้ชัดว่าคังวูจินคือประเด็นหลัก ไม่ใช่การคาดเดา แต่เป็นข้อเท็จจริง ทำให้ดวงตาของทีมงานหลายสิบคู่เบิกกว้าง
"นี่มันเรื่องจริงเหรอเนี่ย?!!"
“แน่ใจเหรอ? หรือว่าข่าวลืออีกแล้ว?”
“ไม่ใช่นะครับ ! ตอนนี้สื่อแตกตื่นกันใหญ่เลยครับ! บทความก็ออกมาไม่หยุดเลย”
“โอ้โห้-อยู่มาจนป่านนี้ก็เพิ่งเคยเห็นนี่แหละ”
ส่วนใหญ่เป็นปฏิกิริยาอ้าปากค้างในทางกลับกัน ผู้กำกับควอนกีแท็ก ผู้ซึ่งสงบนิ่งกลับ
“ก็อย่างนั้นแหละ”
แค่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย โดยไม่ได้ตื่นเต้นอะไรราวกับว่าคาดการณ์ทุกอย่างไว้แล้ว
“อย่างที่คิด”
ผู้ช่วยผู้กำกับถามกลับอย่างรวดเร็ว
“เอ่อ ผู้กำกับพอจะรู้มาก่อนหรือเปล่าครับ?”
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ก็ไม่รู้อยู่แล้ว”
“แต่นี่ไม่เห็นคุณจะตกใจเลย”
“แค่คิดไว้เท่านั้นเอง 'ใบหน้าของผู้กำกับเคียวทาโร่ที่ฉันเห็นในเทศกาลหนังมิสอองแซงสีหน้านั้น-ใช่เลยมันเหมือนกับตอนที่ฉันเห็นวูจินครั้งแรกไม่มีผิด'”
“อ่า”
“ฉันว่าเขาก็คงรู้สึกไม่ต่างกันหรอกเจอของดีขนาดนั้นอยู่ตรงหน้า ใครจะอดใจไหว”
“แหม ถึงผมจะพอมีประสบการณ์ในวงการหนังมาบ้าง แต่แบบนี้ก็เพิ่งเคยเจอเหมือนกันนักแสดงหน้าใหม่ที่ยังไม่ถึงปี······”
เมื่อเห็นผู้ช่วยผู้กำกับพูดตะกุกตะกัก ผู้กำกับควอนกีแท็กจึงก้มหน้าลงเล็กน้อย
“หืม? วูจินก็เป็นนักแสดงนำในหนังของฉันนะ?”
“เอ่อ ใช่ครับ เอ่อ ไม่ใช่ ที่ผมหมายถึงก็คือ”
“ฉันรู้น่า ว่านายหมายถึงอะไร”
ทันใดนั้น
“แต่วูจินเขาก็สุดยอดจริง ๆ นั่นแหละครับ ผู้กำกับเคียวทาโร่ ถึงแม้ว่าชื่อเสียงในระดับนานาชาติจะด้อยกว่าผู้กำกับควอนอยู่หน่อยก็เถอะ แต่ในญี่ปุ่นเขาก็คือระดับท็อป ๆ เลยนะครับ ?”
ผู้จัดการฝ่ายผลิตที่กำลังก้มหน้าอ่านข่าวเพิ่มเติมในโทรศัพท์มือถือของตัวเองแทรกขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“แถมยังมีนักเขียนนิยายชื่อดังระดับโลกอย่าง อาคาริ ทากิคาว่า อีก งานของเธอขายดีระดับโลกเชียวนะ แล้ววูจินคว้าบทนำในหนังที่สร้างจากบทประพันธ์ของเธอทั้งที่ยังเป็นมือใหม่ได้เนี่ยนะ ทั้งวงการหนังเกาหลีและญี่ปุ่นได้จารึกชื่อเขาไว้เรียบร้อยแล้ว ล่ะ”
“ก็แหงล่ะ สื่อถึงได้ตื่นเต้นกันใหญ่”
“ครับ”
หัวหน้าฝ่ายผลิตพยักหน้าช้า ๆ
“ยิ่งไปกว่านั้น แม้จะเป็นเรื่องบังเอิญ แต่กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้มันช่างเหลือเชื่อจริง ๆ ครับ ทั้งสื่อและกระแสสังคมของเกาหลีและญี่ปุ่นต่างจับจ้องมาที่เขาทั้งหมด”
ผู้กำกับควอนกีแท็กที่นั่งลูบคางอยู่พลันนึกถึงชายหนุ่มผมเปีย ชเวซองกุน หรือจะพูดให้ถูกคือเขากำลังคิดถึงความสามารถของหมอนั่นต่างหาก
“ไม่รู้สิ บังเอิญงั้นเหรอ ฉันว่าตั้งใจมากกว่า”
“ครับ?”
“อ๋อ เปล่า ๆ”
“ยังไงก็เถอะ แบบนี้เราต้องคุยกับทาง คุณวูจิน ให้เรียบร้อยแล้วล่ะครับ รู้สึกว่า คุณวูจินจะมีตารางงานแน่นมากอยู่แล้ว แล้วยังมีหนังของ ผู้กำกับเคียวทาโร่ อีก ถ้าชนกันขึ้นมา ถ่ายทำอาจจะไม่ได้ตามที่เราวางแผนไว้ก็ได้นะครับ”
ก็จริงของเขา ผู้กำกับเคียวทาโร่จะเร่งถ่ายทำเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ถ้าถ่ายทำชนกันจริง ๆ ก็ต้องหาทางตกลงกันให้ดี ทั้งสองเรื่องต่างก็เป็นโปรเจกต์ใหญ่ทั้งคู่ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร นักแสดงระดับท็อปส่วนใหญ่ก็เจอแบบนี้กันทั้งนั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักแสดงที่รับงานเยอะ ๆ
ไม่ว่าจะยังไง ผู้กำกับควอนกีแท็กก็หันไปถามหัวหน้าฝ่ายผลิต
“ประธานชเวไม่น่าลงมือโดยไม่มีแผนหรอก เรากำหนดเปิดกล้องวันไหนนะ เดือนหน้าวันที่15 ใช่มั้ย”
“ใช่ครับ ผู้กำกับ15 กันยายนครับ ถ่ายทำหลักเสร็จสิ้นน่าจะประมาณนั้นครับ แต่อาจมีการเปลี่ยนแปลงได้”
ประมาณ 3 อาทิตย์ ผู้กำกับควอนกีแท็กครุ่นคิดพลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ กองถ่ายอย่างอ่อนโยน
“กำหนดการถ่ายทำต่างประเทศที่เวียดนามต้องไม่เลื่อนนะ ลองคุยเน้นย้ำตรงจุดนี้ดู”
ด้านหลัง
คังวูจินประกาศกร้าวสู่สายตาชาวโลกอย่างต่อเนื่อง
『[ข่าวอย่างเป็นทางการ] คังวูจิน ยืนยันด้วยตัวเองแล้ว! กับข่าวลือหนาหูเรื่อง ‘นักแสดงหน้าใหม่ของเกาหลี’ ของผู้กำกับเคียวทาโร่』
『[คุยข่าวดารา] คังวูจิน ยืนยันอย่างใจเย็น / ภาพ』
ทันทีที่งานแถลงข่าวเปิดตัวภาพยนตร์เรื่อง ‘เพื่อนชาย’ สิ้นสุดลง เหล่านักข่าวที่อยู่ในงานต่างก็รีบเผยแพร่สิ่งที่เห็น สิ่งที่ได้ยิน และสิ่งที่รู้สึก
『 ‘ครั้งแรกในประวัติศาสตร์’ กับคังวูจิน นักแสดงหน้าใหม่ที่ได้ร่วมงานกับผลงานฟอร์มยักษ์ของญี่ปุ่น···ทางฝั่งญี่ปุ่นมีปฏิกิริยาอย่างไร? 』
ยิ่งไปกว่านั้น ภาพถ่ายในงานของคังวูจินที่แนบมาด้วย ยิ่งทำให้เกิดกระแสตอบรับอย่างล้นหลาม เหล่านักข่าวมากมายที่ไม่ได้เข้าร่วมงานแถลงข่าว ต่างก็รีบเข้าร่วมวงในทันทีที่ทราบข่าว
『 ‘ไม่แปลกใจเลย’ vs ‘เรื่องจริงดิ?!’ ปฏิกิริยาของชาวเน็ตต่อการยืนยันของคังวูจินมีหลากหลาย』
『คังวูจิน ผู้คว้าบทนำในผลงานของผู้กำกับระดับปรมาจารย์อย่าง เคียวทาโร่ และ อาคาริ นักเขียนชื่อดังระดับโลก··· เขาคนนี้แหละจะสร้างตำนานด้วยตัวคนเดียว 』
คังวูจินเป็นคนยืนยันเรื่องราวที่เป็นประเด็นร้อนแรงด้วยตัวเอง ทำให้เกิดกระแสฮือฮาอย่างไม่ขาดสาย
ทุกนาที ทุกวินาทีต่างเต็มไปด้วยข่าวมากมาย
บทความที่อัดแน่นไปด้วยคีย์เวิร์ดมากมายนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก จนไม่อาจต้านทานได้ว่าฝนที่ว่านี้จะต้องทำให้ทั้งโลกอินเทอร์เน็ตเปียกปอนไปทั่วทุกอณูอย่างแน่นอน มันได้ปัดเป่าข้อสงสัยและความอยากรู้อยากเห็นที่สั่งสมมานานให้มลายหายไปในพริบตา
ไม่นานนัก สื่อต่าง ๆ ก็พร้อมใจกันเข้าร่วมวงอย่างพร้อมเพรียง
ทุกพื้นที่บนโลกออนไลน์ต่างก็เปล่งเสียงเดียวกันว่า “คังวูจิน” ไม่ว่าจะเป็นประโยคที่ว่า 'ฉันว่าแล้ว!' บ้างก็ 'เป็นไปได้ยังไงเนี่ย? ' 'บ้าไปแล้ว !' 'พระเจ้าช่วย! มันสุดยอดมาก!' 'ขนลุกเลย!' คอมเมนต์มากมายหลั่งไหลเข้ามาจนบรรยายไม่หมด
มันไม่ใช่แค่พลุชุดเล็ก ๆ อีกต่อไป
แต่กลับเหมือนกับจรวดนับพันนับหมื่นที่ถูกยิงขึ้นฟ้าพร้อมกันและระเบิดออกเป็นประกายแสงสีสันสวยงามกระจายไปทั่วทุกสารทิศในเวลาเดียวกัน อย่างไร้ทิศทางที่แน่นอน กระแสนี้ไม่ได้หยุดอยู่แค่โลกออนไลน์เท่านั้น แต่ยังลามไปสู่โลกออฟไลน์อย่างรวดเร็ว
แน่นอนว่าวงการที่เร็วที่สุดคือวงการโทรทัศน์
“ว้าว! PDจาง!! นี่ ๆ ๆ ! คังวูจินออกมายอมรับแบบนี้เลยเหรอ?!”
“ครับ? อะไรครับ? อ๊ะ! นี่เรื่องจริงเหรอเนี่ย?!”
“เจ้าตัวเขายืนยันเองกับปากเลยนะ! คิดว่าถ้าไม่ใช่เรื่องจริง เขาจะกล้าเสี่ยงพูดออกมาตรง ๆ แบบนี้เหรอ?!”
“ไม่นะ… ว้าว… งี้เรื่องมันก็พลิกแล้วสิ?!”
ในแวดวงบันเทิงอันกว้างใหญ่ไพศาล
“เออ… จริง ๆ ก็พอจะเดาได้ตั้งแต่ดูคลิปในช่องYoutubeของเขาแล้วล่ะ”
“เดาอะไร?”
“โธ่ พี่ ผมเพิ่งพูดไปเมื่อวานไง ว่าคังวูจินพูดญี่ปุ่นได้คล่องมาก”
“อ่า! นายยังบอกอีกว่าเสียงร้องของเขาก็สุดยอดมากใช่มั้ยล่ะ”
“ใช่ ๆ เรื่องหนังของผู้กำกับเคียวทาโร่ คังวูจินยอมรับแล้วว่าเป็นเขาจริง ๆ”
“ว่าไงนะ?!”
“หมอนี่มันบ้าไปแล้ว ! นี่ขนาดฉันเป็นรุ่นพี่ในวงการแท้ ๆ แต่ยังอดรู้สึกนับถือเขาไม่ได้เลย ตั้งแต่เดบิวต์มา เขานี่แหละที่เป็นที่หนึ่งมาตลอดเลยนี่”
และแน่นอนว่าข่าวนี้ไม่ได้แพร่กระจายไปแค่ในหมู่คนในวงการบันเทิงเท่านั้น แต่ยังลามไปถึงประชาชนทั่วไปอย่างรวดเร็ว
“บ้าไปแล้ว !! นี่คังวูจินจริง ๆ เหรอเนี่ย!!”
“โอ๊ะ! ฉันก็เพิ่งอ่านข่าวเมื่อกี๊เอง!”
“ทุกคนเดาว่าไม่ใช่เขา! ผลเล่าเป็นไง? คังวูจิน เดบิวต์ปุ๊ปก็ไปญี่ปุ่นเลยงั้นเหรอ?!”
“ก็ใช่น่ะสิ แต่แบบ คังวูจิน นี่สุดยอดไปเลยนะนักแสดงบ้านเรานี่แทบไม่มีใครมีผลงานระดับนี้เลยปะ?”
“แทบไม่มีเลยน่ะสิ? ก็คนเพิ่งเดบิวต์ ดันได้บทนำไปกี่เรื่องแล้วล่ะ?”
“หมอนี่ร้องเพลงก็โคตรดีด้วยดูYoutubeปะ? ที่Coverเพลงของ Elaniเป็นภาษาญี่ปุ่นน่ะ”
“เสียงดีมากอ่ะ แต่แบบคังวูจิน ทำไมถึงเก่งไปหมดวะ? ได้ยินมาว่าเป็นทายาทเศรษฐี จริงดิ?”
“เอ๋? จริงเหรอ? แต่ฉันเคยเห็นว่ามีฝาแฝดนะจริง ๆ แล้วเป็นคนละคนกัน”
ไม่ว่าจะเป็นคาเฟ่ ร้านอาหาร รถไฟฟ้าใต้ดิน บริษัท ฯลฯ ชื่อของคังวูจินดังกระหึ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ในขณะเดียวกันที่ประเทศญี่ปุ่น
เคียวทาโร่ ทาโนะงูจิ ผู้กำกับผมเกลือเพิ่งวางสายจากใครบางคนค่อย ๆ วางโทรศัพท์มือถือลงอย่างช้า ๆ สถานที่นั้นคือภายในรถตู้จากนั้นเขาก็หันไปพูดกับชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เป็นภาษาญี่ปุ่นด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
- เกี่ยวกับคุณวูจินปล่อยข่าวอย่างเป็นทางการที่เราเตรียมไว้ได้เลยครับ
ไม่กี่สิบนาทีต่อมา เคียวทาโร่ ทาโนะงูจิ...
『พิเศษ / นักแสดงหน้าใหม่ชาวเกาหลีที่มารับบทนำในผลงานของผู้กำกับเคียวทาโร่ ทาโนะงูจิ คือ 「คังวูจิน」』
เป็นการยืนยันอย่างเป็นทางการจากการกระทำแบบ “ไม่สนโลก” ของคังวูจิน
จบ