เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 65 มากมาย (4)

บทที่ 65 มากมาย (4)

บทที่ 65 มากมาย (4)


[แปลโดยแฟนเพจ BamแปลNiyay มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]

[ลงแบบราคาถูกแค่ใน my-novel  แต่จะลงช้ากว่าThai-novel 100 ตอน]

[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนจะไม่มีการกลับมาแก้ให้นะครับ]

บทที่ 65 มากมาย (4)

ชื่อคังวูจินถูกตะโกนดังสนั่นทั่วโลกจากโต๊ะหน้าร้านสะดวกซื้อ ผู้หญิงสี่คนนั่งอยู่ที่นั่น และหนึ่งในนั้นดูเหมือนจะมีอายุ 20 กลาง ๆ เธอยืนขึ้นอย่างลังเล เธอชี้นิ้วชี้ไปที่ชายสวมหมวกที่กำลังจะเข้าไปในร้านสะดวกซื้อด้วยดวงตาเบิกกว้าง

คนผู้นั้นจะเป็นใครไปได้?

"…หา?"

เขาคือคังวูจินที่เพิ่งหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา วูจินดูประหลาดใจเล็กน้อย และผงะไปสักพักใหญ่ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาได้ยินชื่อของเขาเสียงดังมาก

ซึ่งในขณะนั้น

-กึก

ด้วยการสบตาสั้น ๆ ระหว่างผู้หญิงคนนั้นกับคังวูจิน ในไม่ช้า ผู้หญิงที่ตะโกนชื่อวูจินและเพื่อน ๆ ของเธอต่างก็จ้องมองมาที่เขา ราวกับการจ้องมองของพวกเธอเป็นโรคติดต่อ

“อะไร เกิดอะไรขึ้น?”

“มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า? เขาป็นใครน่ะ? ฉันมองหน้าไม่เห็นเพราะหมวก”

ผู้คนที่อยู่โต๊ะใกล้เคียงก็เริ่มสนใจคังวูจินเช่นกัน จำนวนคนทั้งหมดประมาณ 15 คน กลุ่มผู้หญิง กลุ่มผู้ชาย กลุ่มคนที่ผสมปนเป ผู้สูงอายุ ฯลฯ

ทันใดนั้น ทุกสายตาก็จับจ้องไปที่วูจิน

ในขณะนี้ วูจินค่อย ๆ วางมือที่ถือกระเป๋าเงินของเขาลง

'เธอเป็นใครเนี่ย? ฉันรู้จักเธอเหรอ? แต่เธอก็ดูไม่คุ้นหน้าเลยนะ'

เขาสงสัยว่าผู้หญิงที่จำเขาได้นั้นเป็นคนรู้จักเก่าเขาหรือเปล่า แต่ไม่ว่าเขาจะมองยังไง เธอก็เป็นคนแปลกหน้าชัด ๆ ทำไมเธอทำเหมือนรู้จักเขากันล่ะ? มันเป็นเรื่องที่น่าอึดอัดใจมนกจนเขาอยากจะเมินและเดินจากไป

วูจินลืมไปแล้วว่าตอนนี้เขาเป็นนักแสดง

เขาไม่เคยพบกับแฟ นๆ ในชีวิตจริงมาก่อน

“ทำไมเธอถึงทำเหมือนรู้จักฉันล่ะ? งั้นฉันเดาว่าฉันควรจะทักทายเธอก่อนสินะ

เขาทักทายผู้หญิงคนนั้นกลับไปด้วยความสับสน

“สวัสดีครับ แต่คุณเป็นใครงั้นเหรอ?”

เขาคงเก็บอาการเช่นเดิม พอได้ยินคำทักทายของเขา ผู้หญิงคนนั้นจึงลดนิ้วลงแล้วพูดว่า

“…ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย ฉันจะต้องทำอะไรต่อเนี่ย?”

เธอปิดปากด้วยมือทั้งสองข้าง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความชื่นชม

“โอ้ เดี๋ยวก่อนนะ คุณคือคังวูจินจริง ๆ ใช่ไหมคะ? ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้เนี่ย? ไม่สิ คือฉันหมายถึง ว้าว ฉันเป็นแฟนตัวยงเลยนะ อ๊า! ฉันเพิ่งดูละครของคุณที่นี่ไป และหลังจากมันจบลง คุณก็มาปรากฏตัวต่อหน้าฉัน…นี่เป็นเรื่องจริงเหรอ?”

จากมุมมองของเธอ เธอเพิ่งดูตอนที่สี่ของ 'ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาเสเพล' ที่โต๊ะหน้าร้านสะดวกซื้อไป จากนั้นเพียงสิบนาทีหลังจากเรื่องจบลง คังวูจินก็ปรากฏตัวต่อหน้าเธอ แค่นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เธอคลั่งได้เลย

และแล้ววูจินก็เพิ่งรู้ตัว

'อา'

ผู้หญิงคนนี้จำเขาได้ในฐานะนักแสดงสินะ เดี๋ยวนะ ฉันเป็นนักแสดงสินะ? เอาจริงดิ? พวกเขาตื่นเต้นมากที่ได้พบฉันเหรอเนี่ย? วูจินรู้สึกประหลาดใจมาก

'นี่มันน่าทึ่งมากไปแล้ว'

มันเป็นสถานการณ์ที่ดูน่าตลกอย่างยิ่ง ทั้งแฟนๆ และนักแสดงดูเหมือนจะได้สัมผัสกับความรู้สึกที่เหมือนไม่ใช่เรื่องจริง ในไม่ช้า วูจินก็ถามหญิงสาวที่ยังคงสับสนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“เป็นอะไรไหมครับ?”

ผู้หญิงคนนั้นเดินโซเซไปมา ราวกับรู้สึกหนาว

“เอ่อ ฉันไม่เป็นไรค่ะ ฉันสบายดีมาก คือฉันไม่รู้แล้ว! ฉันจะทำอะไรต่อดีเนี่ย-!”

เมื่อความตื่นเต้นของเธอพุ่งถึงขีดสุด เธอก็ซ่อนตัวอยู่ข้างหลังเพื่อน ๆ ของเธอ พวกเธอทั้งหมดเดินเข้าหาวูจิน

“ว้าว พอเห็นตัวเป็น ๆ ก็น่าทึ่งมาก”

“คุณคือคังวูจินจริง ๆ เหรอคะ?”

"ใช่ นั่นผมเอง"

"สุดยอด ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้เนี่ย?"

มาทำไมงั้นเหรอ? เพื่อซื้อราเม็งไงเล่า แต่ดูเหมือนพวกเธอจะตื่นเต้นกันมาก วูจินจึงแสร้งตัดสินใจทำตัวเท่

“ผมออกมาซื้ออกไก่น่ะ”

"อกไก่?! เวลานี้เหรอคะ?”

“พอดีมันหมดพอดีน่ะ ผมเลยต้องรีบมาซื้อ”

“คุณคงออกกำลังกายมากเลยสินะคะ!”

ความวุ่นวายเริ่มเกิดขึ้น เริ่มมีคนใกล้ ๆ ประมาณสิบคนสังเกตเห็นเขาเช่นกัน ดูเหมือนพวกเขาจะรู้แล้วว่าชายคนนี้เป็นคนดัง พวกเขาทั้งหมดหยิบโทรศัพท์ออกมาและเดินเข้าหาวูจิน ทำให้หัวใจของเขาเต้นระรัวเมื่อเห็นฝูงชนเข้ามาใกล้มากขึ้น

'ว้าว! ฉันควรทำยังไงดีเนี่ย? วิ่งไปเลยดีไหม? แต่แบบนั้นมันจะไม่แย่ไปหน่อยเหรอ?”

ในระหว่างนี้เอง ผู้หญิงคนแรกที่จำเขาได้ก็ตะโกนบอกคนอื่น ๆ ว่า

“นี่! ถ่ายรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตถือเป็นเรื่องหยาบคายนะ!”

บางคนได้แต่วางโทรศัพท์ลงอย่างไม่เต็มใจนัก ทว่าในตอนนั้นเอง ก็มีผู้หญิงบางคนที่อยู่ใกล้ชิดกับเขาอยู่แล้วได้เอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“คุณช่วย...เซ็นลายเซ็นให้เราหน่อยได้ไหมคะ?”

ลายเซ็น? คังวูจินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่แล้วก็พยักหน้า

"อ๋อ ได้อยู่แล้วครับ แต่ผมไม่มีปากกา”

“รอเดี๋ยวนะคะ!”

“เฮ้ รีบหน่อยสิ!”

"แปปหนึ่ง!"

ผู้หญิงทั้งสองคนรีบวิ่งเข้าไปในร้านสะดวกซื้อแล้วกลับมาพร้อมกับปากกาและกระดาษ ในไม่ช้า งานแจกลายเซ็นอย่างกะทันหันก็เริ่มขึ้นที่หน้าร้าน

“ช่วยเขียนชื่อโจอึนจูให้หน่อยนะคะ! นั่นชื่อของฉันค่ะ!”

“ส่วนฉัน นัมฮีจุง!”

“ถ่ายรูปด้วยกันได้ไหมคะ??!”

ส่วนคังวูจินก็ปฏิบัติตามคำร้องขอที่วุ่นวายมากมายทั้งหมด ราวกับว่าเขากำลังตกอยู่ในอาการงุนงง ความรู้สึกของตัวเขาเองเริ่มพร่ามัว เขาทำทุกอย่างด้วยสีหน้าว่างเปล่า ในขณะเดียวกัน ฝูงชนก็ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“นั่นมันคังวูจินจริง ๆ เหรอ?”

“ฉันเพิ่งดูผู้เชี่ยวชาญนิติจิตวิทยาเมื่อวานเอง!”

“พวก ละครเรื่องนั้นสนุกมากเลยนะ!”

"ว้าว! นั่นคังวูจินไม่ใช่เหรอ?”

"ไหน? ที่ไหน?”

ผู้คนที่อยู่ที่นั่นแล้ว ผู้คนที่สัญจรไปมา ล้วนถูกดึงดูดจากความวุ่นวาย กระทั่งผู้คนที่กำลังจะไปร้านสะดวกซื้อต่างก็หยุดกันหมด ฝูงชนที่เดิมมีสิบคน ตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็นอย่างน้อย 20 คน ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ถึงความนิยมของวูจินที่กำลังพุ่งสูงขึ้น

เมื่อมาถึงจุดนี้เอง คังวูจินก็...

-ฟึบ-

กอดแต่ละคน โดยไม่คำนึงถึงเพศ ราวกับว่าเขาให้บริการกอดฟรี

'ทำไมฉันถึงกอดคนพวกนี้เนี่ย?'

กระทั่งวูจินก็ไม่รู้ว่าทำไม เขาแค่ไหลไปตามสถานการณ์

"ว้าว! ขอฉันด้วย! ได้โปรดกอดฉันด้วย!!”

“ในชีวิตจริงคังวูจินดูสุดยอดมาก แตกต่างจากรองหัวหน้าพัคมากเลยนะ”

“เขาดูมีนิสัยเป็นเอกลักษณ์ดีนะ ถึงเขาดูเย็นชา แต่ก็ใจดีมากเลย!”

“เขาต้องเกิดมาเพื่อเป็นนักแสดงแน่เลย เขามีเสน่ห์มาก”

คำชมมากมายหลั่งไหลเข้ามา แน่นอนว่าการแต่งหน้าของวูจินที่ได้จากตามตารางงานของเขาก็มีส่วนเช่นกัน ซึ่งในตอนนั้นเอง

“เฮ้ ที่นั่นเกิดอะไรขึ้นกัน? นั่นคนดังเหรอ?”

ฝูงชนยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“พี่คะ! นี่อกไก่ค่ะ! ฉันซื้อมาหลายส่วนเลย!”

“ส่วนฉันซื้อสลัดอกไก่มาให้ค่ะ!”

คังวูจินได้รับของขวัญชิ้นแรกจากแฟน ๆ

"...ขอบคุณครับ"

ของว่างยามดึกของเขาได้กลายเป็นอกไก่เสียแล้ว

วันต่อมา

ตั้งแต่เช้าก็มีการโพสต์ภาพของนักแสดงชื่อดังอย่างคังวูจินไปทุกที่ พูดให้ถูกคือ มันเริ่มตั้งแต่เช้ามืด

-เพื่อน ๆ ฉันเห็นคังวูจินที่ร้านสะดวกซื้อตอนที่ฉันไปซื้อข้าวกล่องด้วยแหละ เห็นตัวเป็น ๆ เขาหล่อมาก!

ปฏิกิริยาส่วนใหญ่เกิดขึ้นบนโซเชียลมีเดียและคาเฟ่ชุมชน

– [ถ่ายทอดสด] ละคร 'ทีมผู้เชี่ยวชาญนิติจิตวิทยา' คังวูจินถูกรายล้อมไปด้วยแฟน ๆ หน้าร้านสะดวกซื้อ.jpg

– แชร์เรื่องราวการซื้อราเม็งให้คังวูจินที่ร้านสะดวกซื้อ!!

ผู้สื่อข่าวหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาและแพร่กระจายไปทั่ว

『นักแสดงดาวรุ่งคังวูจินหรือที่รู้จักในชื่อ 'รองหัวหน้าพัค' ได้ถูกแฟน ๆ รายล้อมที่ร้านสะดวกซื้อ/ รูปภาพ』

แถมพอผลลัพธ์ของตอนที่ 4 ในเรื่อง 'ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาเสเพล' ซึ่งเพิ่งออกอากาศเมื่อคืนนี้เป็นไปอย่างดุเดือด นักข่าวก็ยิ่งกระตือรือร้นมากขึ้น

หลังจากนั้นเอง

“นี่! คังวูจิน! นายน่ะ!”

ภายในรถตู้ คังวูจินถูกชเวชองกุนผู้ซึ่งเปลี่ยนทรงผมเป็นมัดผมไว้ ได้ตำหนิเขา

“ถ้านายต้องการไปร้านสะดวกซื้อ ก็ส่งซูฮวานไสิป! ดีแหละถ้าได้เจอคนดีคนสุภาพ แต่ถ้ามันเกิดอุบัติเหตุขึ้นจะเป็นยังไง?”

ซึ่งที่เขาพูดมันก็ถูกต้องทุกอย่าง วูจินจึงกล่าวรับทราบและขอโทษอย่างราบเรียบ

"ผมขอโทษครับ"

“แม้ว่านายจะไม่สนใจว่าคนอื่นจะมองยังไง แต่นายไม่ใช่นักแสดงที่ใครไม่รู้จักอีกต่อไปแล้วนะ! นายเป็นนักแสดงในละครที่มีเรตติ้งทะลุ 20%! นายไม่สามารถเดินเล่นไปมารอบ ๆ ได้นะ ตอนนี้นายเป็นคนดังแล้ว!”

“ผมจะจำเรื่องนั้นไว้ ผมขอโทษครับ”

แน่นอนว่าวูจินเองก็เริ่มคิดเช่นนั้นแล้ว เมื่อวานเขาไม่ได้คิดมาก แต่ตอนนี้เขาตระหนักเลยว่าเขาต้องระวังพฤติกรรมของเขาให้มากยิ่งขึ้น

ก็ใครจะคิดกันเล่าว่าสิ่งแบบนี้จะเกิดขึ้นในชีวิตของเขา?

ในขณะนั้นเอง ฮันเยจุงผู้ซึ่งเปลี่ยนสีผมของเธอกลับไปเป็นผมบ๊อบสีเขียว ก็กำลังท่องเว็บในชุมชนออนไลน์ที่เต็มไปด้วยภาพของคังวูจิน เธอจึงแนะนำบางอย่างกับชเวชองกุนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“คุณCEO ถ้าคุณจะตำหนิ ไว้ค่อยตำหนิเถอะ ดูเหมือนว่าเมื่อวันก่อนพี่วูจินจะได้รับของขวัญด้วยนะ เราควรจะโพสต์ข้อความขอบคุณบน SNS หน่อยไหม?”

"โอ้ จริงด้วย รีบโพสต์เลย!"

“วูจิน นายถ่ายรูปของขวัญที่นายได้รับเมื่อวันก่อนนี้หรือเปล่า?”

“เอ่อ-ครับ เป็นอกไก่”

"อกไก่เหรอ? ทำไมนายถึงซื้อพวกมันในเวลาแบบนั้นเนี่ย?”

“ผมแค่อยากกินน่ะครับ”

“อ๋อ ช่วงนี้นายเริ่มออกกำลังกายแล้วใช่ไหม? เยี่ยมมาก แต่นายไปซื้อมันทันทีเลยเหรอ? นายนี้ช่างกระตือรือร้นจริง ๆ นะ”

ความเข้าใจผิดเริ่มสะสมเพิ่มขึ้น ดังนั้นใน ตอนนี้ SNS ของคังวูจินจะมีโพสต์ขอบคุณให้กับแฟน ๆ ของเขา

@wooji_n

โพสต์: 13

ผู้ติดตาม: 94k

กำลังติดตาม: 3

หลังจากเหตุการณ์เมื่อวานนี้ SNS ของคังวูจินมีผู้ติดตามเกือบ 100,000 คน

ไม่นานหลังจากนั้น...

"ดูสิ! เรตติ้งออกมาแล้ว!”

ชเวชองกุนที่กำลังดูโทรศัพท์ของเขาอยู่ก็อุทานด้วยความตื่นเต้น เรตติ้งอย่างเป็นทางการสำหรับตอนที่ 4 ของ 'ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาเสเพล' ได้รับการเปิดเผยออกมาแล้ว

『[ข่าวทางการ] 'ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาเสเพล' ไม่อาจหยุดยั้งได้ ตอนที่ 4 มีผู้ชม 25.2% สูงสุดที่ 25.8% ระหว่างฉากฆาตกรรมของรองหัวหน้าพัค』

เพียงแค่สี่ตอน 'ผู้เชี่ยวชาญนิติจิตวิทยา' ก็มีเรตติ้งทะลุ 25% มันกำลังสร้างสถิติระดับตำนานทุกช่วงเวลา สื่อบันเทิงจึงคึกคักยิ่ง

『'ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาเสเพล' ซึ่งเกิน 25% เพียงแค่สี่ตอนแรกจะสามารถบรรลุเรตติ้ง 30% ได้หรือไม่?』

『เรตติ้งอันน่าตื่นตะลึง! 'ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาเสเพล' กำลังกลายเป็นตำนาน ไม่ใช่แค่ปีนี้ แต่ในประวัติศาสตร์การออกอากาศละครด้วย』

โมเมนตัมของ 'ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาเสเพล' พุ่งสูงอย่างท่วมท้น จำนวนผู้ชมเพิ่มขึ้นกว่าสองเท่าตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว นักข่าวจำนวนนับไม่ถ้วนได้สร้างบทความจำนวนมากเหมือนดั่งน้ำตกที่กำลังไหลริน ทั้งหมดเพียงเพื่อแย่งยอดคลิก

ความรู้สึกของสาธารณชนร้อนแรงยิ่งกว่าการรายงานของสื่อข่าวเสียอีก

“เฮ้ เมื่อวานแกได้ดูผู้เชี่ยวชาญนิติจิตวิทยาหรือเปล่า? ให้ตายเถอะ การแสดงของรองหัวหน้าพัคมันบ้าไปแล้ว”

"อือ ฉันดูแล้ว แต่วันนี้สั่งข้าวบูลโกกินะ ตกลงไหม? เมื่อวานฉันกินหมูรสเผ็ด แต่ก็ยังรู้สึกไม่ดีพอเลย”

"หา พูดอะไรของแกเนี่ย?"

“อ้าว แกไม่รู้จักมีมนี้เหรอ?”

จากการสนทนาระหว่างคนดูและความคิดเห็นมากมายในบทความ ก็ทำให้พวกเราต่างรู้สึกได้ถึงความโด่งดังที่กำลังเดือดพล่าน

- ได้โปรดพาเขากลับมาเถอะ! อย่าบอกนะว่าจะไม่พารองหัวหน้าพัคกลับมา?

- อย่าฆ่าเขาออกจากเรื่องสิ ถ้าไม่มีรองหัวหน้าพัค มันก็ไม่เหมือนเดิม

-…แค่บอกว่ามันเป็นความฝันแล้วพารองหัวหน้าพัคกลับมาเถอะ… ฉันสัญญาเลยว่าจะไม่บ่น…

-???: สมรรถภาพทางเพศของฉันมันถูกกระตุ้นเพราะรองหัวหน้าพัคเลยนะ ถ้าเขาไม่อยู่ที่นั่น อารมณ์มันก็ไม่ขึ้นนะรู้ใช่ไหม?

- พูดตามตรง คราวนี้นักเขียนพัคอึนมีเลือกตัวละครของรองหัวหน้าพัคให้เป็นตัวเด่นสุดสินะ

-หลังจากรองหัวหน้าพัคเสียชีวิตไป เต็นท์ของฉันคนก็น้อยลงเยอะ…รู้สึกไม่กระชุ่มกระชวยแล้วสิ

-คังวูจินดึงดูดผู้ชมเรื่องผู้เชี่ยวชาญนิติจิตวิทยามากกว่าครึ่งหนึ่ง ตั้งแต่ตอนเริ่มต้นจนถึงช่วงไคลแม็กซ์เลย

- ฮ่า ๆ ฉันเพิ่งเห็นต้นกำเนิดของมีม 'ยังดูรู้สึกไม่น่าพอใจ'

-คือแบบ…ถึงรองหัวหน้าพัคจะบ้า แต่การแสดงของเขาน่ะมันทำให้ฉันรักเลยนะ!

-ผู้กำกับ: เฮ้ย ลองแสดงแบบบ้า ๆ ดิ! (หา? มันได้ผลจริงเหรอเนี่ย?)

ตั้งแต่รุ่งเช้า YouTube เต็มไปด้วยวิดีโอของผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาตั้งแต่วิดีโอปกติไปจนถึงวิดีโอสั้น ทุกคนต่างกระโดดขึ้นตามเทรนด์

『[ประเด็นด่า] ตอนนี้ YouTube กำลังเต็มไปด้วยเรื่อง 'ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาเสเพล'』

อาจเป็นเพราะอิมแพคของรองหัวหน้าพัคในตอนที่ 3 และ 4 ชื่อของคังวูจินจึงปรากฏอยู่ทุกหนทุกแห่ง มันให้ความรู้สึกเหมือนเป็น 'โรคติดต่อรองหัวหน้าพัค' เลย

ในไม่ช้า ประชาชนก็เริ่มใช้ 'รองหัวหน้าพัค' เป็นมีม

『[ภาพ] ปรากฏการณ์ 'รองหัวหน้าพัค' ประโยคของเขาเริ่มแพร่กระจายไปทั่วเหมือนบทกลอน』

เมื่อถึงบ่ายวันอาทิตย์ สิ่งที่ทุกคนสนใจก็เปลี่ยนไป

『นอกเหนือจากความรุ่งระดับพายุไต้ฝุ่นแล้ว งานของคังวูจินต่อจากบท 'รองหัวหน้าพัค' ใน 'ผู้เชี่ยวชาญนิติจิตวิทยา' คืออะไร?』

ซึ่งจากบรรดาเรื่องทั้งหมดนี้

- ตืดด ตืดด

ตามที่คาดไว้ คังวูจินได้รับโทรศัพท์มากมาย เป็นคำยินดีจากพ่อแม่ เพื่อนฝูง และแม้แต่คนรู้จักที่อยู่ห่างไกลเขาที่จู่ ๆ ก็จำเขาไดเ้ กลุ่มแชทใหม่สำหรับนักแสดง 'ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาเสเพล' ก็พูดถึงวูจินเช่นกัน

-รยูจองมิน: จริง ๆ แล้วเราควรขอให้คุณนักเขียนนำบทรองหัวหน้าพัคกลับมาดีไหม?

-จางแทซัน: กระแสตอบรับแทบคลั่งกันไปแล้ว

-รยูจองมิน: มีการพูดถึงวูจินมากกว่าฉันซะอีก

-ฮงฮเยยอน: อิจฉาเหรอ?

-ลีโดจอง: คงงั้นแหง

-คังวูจิน: ขอบคุณครับ

-จางแทซัน: จู่ ๆ ก็โผล่มาเนี่ยนะ??

ด้วยเหตุนี้ วูจินจึงใช้เวลาตลอดทั้งอาทิตย์ในสภาพที่เหมือนกับตนได้อยู่ในฝัน ความเร่าร้อนดำเนินต่อไปอย่างมากจนถึงวันจันทร์

แต่ข่าวดีก็มีไม่หยุดหย่อน ข่าวชิ้นแรกมาจาก CEO Choi ชเวชองกุนแห่งบีดับเบิลยูเอนเตอร์เทนเมนต์

“วูจิน เรามาเริ่มย้ายที่กันเถอะ ฉันกังวลมากเลยนะที่นายยังต้องอยู่ในอพาร์ทเมนต์ห้องนั้น”

“ย้ายเหรอครับ? แต่ว่ามันเร็วไปไหมครับ...”

“ฉันจะหาอพาร์ทเมนต์ให้เช่าใกล้บริษัทให้นายเอง เพราะงั้นเก็บของให้เร็วที่สุดเถอะ”

ใกล้บริษัท...ใกล้สถานีซัมซองเหรอ? บ้านในโซลเนี่ยนะ? คังวูจินตกตะลึง มันเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยวาดฝันถึง แต่จากมุมมองของบริษัท ตอนนี้วูจินกลายเป็นนักแสดงที่มีคุณค่าและคุ้มค่ากับการลงทุนไปแล้ว

เหตุใดเขาจะต้องปฏิเสธเมื่อพวกเขาเสนอกันเล่า? คังวูจินปิดซ่อนความตื่นเต้นไว้ ตอบตกลงด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ครับคุณCEO”

ในขณะนั้นเอง หัวหน้าทีมประชาสัมพันธ์ก็รีบเข้าไปในห้องทำงานของ CEO

"CEOครับ! วูจินมีกลุ่มแฟนคลับอย่างเป็นทางการแล้ว!”

มันเป็นเรื่องจริง

-[ประกาศทางการ/แฟนคาเฟ่อย่างเป็นทางการของคังวูจิน 'หัวใจคัง' ยินดีต้อนรับคุณ!]

-สมาชิก: 1,209

-หัวหน้าผู้จัดการกลุ่ม: พี่สาวโลหิต

แฟนคลับอย่างเป็นทางการของคังวูจินได้ก่อตั้งขึ้น

เมื่อเช้าวันอังคารที่ 26 ในห้องตัดต่อ

ในห้องตัดต่อแห่งหนึ่ง ที่นี่เป็นห้องตัดต่อของช่อง YouTube 'สปอร์ตเดย์' พื้นที่ก็แคบนิดหน่อย ในตอนนี้ PD ยุนบยองซอนได้สวมแว่นตา กำลังให้คำแนะนำกับ PD รุ่นน้องขณะที่มองไปยังหน้าจอหลัก

“อา อยู่ตรงนั้น ตรงนั้นไง เก็บภาพบริเวณที่วูจินปรากฏตัวครั้งแรกไว้ เน้นย้ำด้วยคำบรรยายว่า 'เมื่อเขาเข้ามาก็มีบรรยากาศที่แตกต่างออกไปจากทุกคน' นะ”

“แต่นั่นจะไม่ดูเรียบเกินไปเหรอครับ?”

“เราต้องเริ่มต้นด้วยความอบอุ่นก่อนสิ เพื่อที่จะให้เสน่ห์ของวูจินจะระเบิดอีกทีภายหลัง ฉันคิดว่าเขาจะเป็นคนจริงจังมากซะอีก แต่จู่ ๆ เขาก็จำชื่อผิดสลับ แถมตอบอย่างงุ่มง่ามด้วย มันดูหักมุมมากเลยใช่ไหมล่ะ?”

"ฮ่าฮ่า จริงด้วยครับ พอเวลาผ่านไป คุณวูจินก็ทำให้สนุกขึ้นมากเลย เขาพยายามอย่างหนักและจริงจังมากเลยนะครับ ทว่ามันดันกลายเป็นดูตลกขบขันเสียอย่างนั้น”

พวกเขากำลังตัดต่อตอนที่ถ่ายทำเมื่อไม่กี่วันก่อนกับทีม 'ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาเสเพล' เนื่องจากตอนที่สี่ของ 'ผู้เชี่ยวชาญนิติจิตวิทยา' ได้รับเรตติ้งผู้ชมมากกว่า 25% พวกเขาจึงต้องเร่งงาน

“ขั้นแรก เลือกตัวอย่างภายในวันพรุ่งนี้ก่อนเลย ตอนนี้กระแสมุ่งเน้นไปที่ตัววูจิน ดังนั้นต้องทำให้เนื้อหามันจี้อยู่ที่ตัวเขาด้วย”

“ครับรุ่นพี่”

“นายคิดว่าเราจะผลิตรายการหลักได้กี่ตอน?”

“จากเนื้อหาที่เรามี ผมคิดว่าอย่างน้อย 3 ตอนมั้งครับ?”

“เราจะออกภายในสิ้นสัปดาห์นี้ทันไหม?”

“…ถ้าเราทำทั้งคืนก็ได้แน่นอนครับ”

“งั้นมาโต้รุ่งกันเถอะ เราจำเป็นต้องไหลไปตามกระแสให้ทัน จะได้ยอดวิวที่สูงขึ้นด้วย”

หลังจากให้กำลังใจPDรุ่นน้องแล้ว PD ยุนบยองซอนก็ออกจากห้องตัดต่อและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เขายุ่งมากจนไม่สามารถมุ่งความสนใจไปที่เรื่องใดเรื่องหนึ่งได้เลย เขาโทรหานักเขียนจากสถานี HTBS ทันที

“เฮ้ ผมกำลังมุ่งหน้าไปที่สถานีแล้ว เราจะมีการประชุมครั้งสุดท้ายกัน เราจำกัดขอบเขตนักแสดงภาษาต่างประเทศให้แคบลงแล้วใช่ไหม?”

“อา ได้ประมาณสามครับ”

“เอาล่ะ งั้นจัดประชุมทันที เพิ่มอีกหนึ่งคนด้วย”

“ใครครับ?”

“คังวูจิน”

"หา? คังวูจินเหรอครับ?”

"ใช่"

ไม่นานหลังจากนั้น PD ยุนบยองซอนก็หัวเราะเบา ๆ

“ความสามารถของเขาดีพอแทบเทียบเท่าคนอเมริกันหรือคนญี่ปุ่นได้เลย”

ขณะเดียวกัน นอกบ้านของคังวูจิน

เมื่อออกจากอพาร์ตเมนต์ที่ยุ่งเหยิงของเขาเพราะต้องรีบเก็บของ คังวูจินก็แสร้งทำหน้านิ่งเป็นโป๊กเกอร์เข้าไปในรถมินิแวนที่รออยู่

"สวัสดีครับ"

สมาชิกในรถตู้ก็เหมือนเดิม แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ทุกคนรวมทั้งชเวชองกุนจึงยิ้มเมื่อเห็นคังวูจิน กระทั่งคังวูจินที่ดูเย็นชาก็ด้วย วูจินเอียงศีรษะด้วยความสับสน

ทุกคนต่างยิ้มอย่างพร้อมเพรียงกัน

“วูจิน”

ชเวชองกุน บนที่นั่งข้างคนขับได้ปิดสมุดไดอารี่ของเขาอย่างรวดเร็วและยกนิ้วให้

“นายมีโฆษณาชิ้นแรกเป็นโฆษณาแฮมเบอร์เกอร์แหละ”

*****

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay , ลงแบบราคาถูกแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับ หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิก กระซิก ;-;

จบบทที่ บทที่ 65 มากมาย (4)

คัดลอกลิงก์แล้ว