ตอนที่ 149 สามกระบวนท่า

ทุกคนในสนามฝึกซ้อมจ้องมองไปยังจุดที่พวกเขาได้ยินเสียง

ชายร่างอ้วนที่มีผิวสีโลหะยืนอยู่ที่แห่งนั้น พร้อมกับขวานที่สะพายอยู่ ร่างของเขาเปล่งรัศมีออร่าและความโกรธเกรี้ยวฉายอยู่ในดวงตาของเขา

"เป็นเขา!"

"ลั่ว อัง"

"อันดับที่14ของทำเนียบมังกรปฐพี"

ศิษย์และผู้อาวุโสหลายคนเฝ้าดูสิ่งนี้ด้วยความสนใจ

เจียงวู่เฉิงมองไปที่ชายอ้วนและจำเขาได้ทันที

ในบรรดาศิษย์อาวุโสของวังมังกร ลั่วอังอยู่อันดับที่14ในทำเนียบมังกรปฐพี เขานั้นอยู่ในอันดับที่สูงของทำเนียบมังกรปฐพีหากไม่นับไป่หลีเฉิงและฉิงกัง จึงไม่น่าแปลกใจที่เขาจะกล้าทักท้วง

"ลั่วอัง เจ้าไม่พอใจอย่างงั้นหรือ?"จ้าววังขาวถามและขมวดคิ้ว

"จ้าววังขาว ข้าเห็นด้วยกับสิ่งที่ท่านพูดเรื่องการหาตัวแทนทั้ง10คนโดยพิจารณาจากความแข็งแกร่งของเขา แต่ท่านกลับมอบสามตำแหน่งให้โดยที่ไม่ต้องผ่านการคัดเลือก..."ลั่วอังกล่าวเสียงต่ำ

"ข้าไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับไป่หลีเฉิงและฉิงกัง เนื่อจากความแข็งแกร่งของพวกเขาได้เป็นที่ยอมรับ แต่กับเจียงวู่เฉิงนั้นเป็นเพียงผู้เยาว์และยังไม่มีประสบการณ์ เขาสามารถเอาชนะโอวหยางห่าวยื่อและได้รับอันดับที่10ก็เพราะเขาโชคดี มันจึงไม่ถูกที่เขาจะได้รับการคัดเลือกทันที"

"แล้วเจ้าต้องการทำอย่างไร?"จ้าววังขาวถาม

"มันง่ายมาก ให้ข้าสู้กับเขาตัวต่อตัว หากเขาเอาชนะข้าได้ ข้าก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก"ลั่วอังกล่าว

สิ่งที่เขาพูดนั้นทำให้ทุกคนตื่นเต้น

เจียงวู่เฉิงแตะจมูกของเขาโดยไม่ตั้งใจและยิ้มอยู่ภายในใจ"ข้ารู้สึกว่าลั่วอังไม่ได้กังวลอะไรเกี่ยวกับตำแหน่งการคัดเลือกที่ข้าได้รับ แต่เขากังวลเกี่ยวกับที่ข้าอันดับ10ในทำเนียบมังกรปฐพี"

เจียงวู่เฉิงคิดไว้ว่าน่าจะทำให้เกิดความไม่พอใจและเต็มไปด้วยความสงสัยหลังจากเขาติดอันดับ10ของทำเนียบมังกรปฐพี โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้เชี่ยวชาญที่อยู่อันดับ11ถึง20 เนื่องจากพวกเขาไม่เชื่อว่าพวกเขาจะอ่อนแอกว่าเจียงวู่เฉิง

และลั่วอังที่อยู่อันดับที่14ของทำเนียบมังกรปฐพีก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น

"เจียงวู่เฉิง เจ้าคิดยังไง?"จ้าววังขาวมองเจียงวู่เฉิงและถาม

"เนื่องจากเขามีข้อกังขาเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของข้าและต้องการที่จะสู้ ดังนั้นมาสู้กัน"เจียงวู่เฉิงตอบ

"ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าต้องสู้กันด้วยความยุติธรรม และอย่าลืมว่าพวกเจ้าควรหยุดเมื่อไหร่"จ้าววังขาวกล่าว

ทั้งเจียงวู่เฉิงและลั่วอังพยักหน้าและศิษย์ทั้งหมดที่อยู่รอบตัวพวกเขาก็เริ่มถอยห่างออกไป

"น้องสาม เจ้าแน่ใจ?"หวางหยวนถาม

"แน่ใจสิ"เจียงวู่เฉิงตอบพร้อมกับรอยยิ้ม

"น้องสามของเจ้านั้นมีความแข็งแกร่งที่ยอดเยี่ยมอย่างมาก ดังนั้นมันจึงไม่เป็นปัญหาสำหรับเขาที่จะชนะลั่วอัง"ซูหลีกล่าว

เขาเห็นเจียงวู่เฉิงเอาชนะโอวหยางห่าวยื่อได้อย่างไร โดยธรรมชาติเขานั้นมั่นใจความแข็งแกร่งของเจียงวู่เฉิง ไม่มีใครเห็นการต่อสู้ดังกล่าว จึงไม่รู้ว่าช่องว่างระหว่างเจียงวู่เฉิงและโอวหยางห่าวยื่อนั้นกว้างใหญ่แค่ไหน และแน่นอนว่าพวกเขาจะต้องกังขาในตัวของเจียงวู่เฉิง

แต่ซูหลีที่เป็นคนเห็นการต่อสู้นั้นไม่สงสัยแม้แต่น้อย เขายังเชื่ออีกว่าเจียงวู่เฉิงนั้นควรอยู่อันดับที่สูงกว่านี้

"หนุ่มน้อย ถึงแม้ว่าวังมังกรทองจะให้เจ้าอยู่ในอันดับที่สิบในรายชื่อทำเนียบมังกรปฐี แต่อย่าไปจริงจังกับมันมาก บางครั้งวังมังกรทองก็ทำผิดสิ่งที่ผิดพลาด วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าได้รู้ว่าการเอาชนะโอวหยางห่าวยื่อนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย"ลั่วอังยืนอยู่ต่อหน้าเจียงวู่เฉิงและพูดอย่างเฉยเลย

"อาจจะ แต่...ข้าจะไม่พูดเรื่องไร้สาระ"ขณะที่เจียงวู่เฉิงพูดจบร่างของเขาก็หายไป

"ฮึม~~~!"

ในขณะที่เปล่งพลังของแก่นแท้แห่งปฐพี เจียงวู่เฉิงยกดาบสะบั้นชีพพุ่งไปข้างหน้าเช่นกัน พลังอันน่าสะพรึงกลัวมารวมกันในทันทีและเงาดาบอันยิ่งใหญ่ก็โหมกระหน่ำเข้าสู่ลั่วอัง

กระบวนท่านที่11ของเพลงดาบไร้ลักษณ์!

เมื่อเงาดาบพุ่งออกไป เหล่าศิษย์ของวังมังกรทุกคนต่างรู้สึกงงงวยกับพลังมหาศาล

กระบวนท่าทั้งหมดของเพลงดาบไร้ลักษณ์นั้นมีเพียง14กระบวนท่า และเจียงวู่เฉิงสามารถที่จะใช้กระบวนท่าที่11ได้อย่างง่ายดาย ความเข้าใจของเขานั้นลึกซึ้งเพียงใดในแก่นแท้แห่งปฐพี?

"ด้วยกระบวนท่านี้เขาสามารถผ่านชั้นที่11ของประตูมังกรได้อย่างง่ายดาย ยิ่งไปกว่านั้นเขาบอกว่าเขาเข้าใจแก่นแท้แห่งลมและปฐพีและแก่นแท้แห่งไฟได้ในเวลาเดียวกัน"ใครบางคนกล่าว

ในขณะที่มองเงาดาบอันยิ่งใหญ่ ลั่วอังก็เยาะเย้ย

"ฮึ่ม เจ้าเป็นเพียงนักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำอันลึกซึ้ง แต่เจ้ากล้าที่จะสู้กับข้า อยากตายหรือไง?"

ขวานที่อยู่บนหลังของลั่วอังก็ปรากฏในมือของเขา เขายกมันขึ้นและฟังลงไป

มันเป็นอะไรที่แข็งแกร่งอย่างมากและดูเหมือนว่ามันจะทำลายภูเขาได้

พลังของแก่นแท้ทองคำขั้นสูงสุดนั้นแสดงออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

หลังจากนั้นพลังทั้งสองก็ปะทะกัน

ปัง!

หลังจากสิ้นเสียง การแสดงออกของลั่วอังก็เปลี่ยนไป

เขาค้นพบว่าพลังของเงาดาบอันยิ่งใหญ่ที่เจียงวู่เฉิงแสดงนั้นไม่ได้อ่อนแอไปกว่าพลังจากขวานยักษ์ของเขา ไม่เพียงเท่านั้นมันยังแข็งแกร่งอย่างแท้จริง

ในระหว่างการเผชิญหน้า เงาขวานของเขานั้นพ่ายแพ้

"เป็นไปได้อย่างไร เขาเป็นเพียงนักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำอันลึกซึ้ง แข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร?"

ลั่วอังไม่มีเวลาที่จะแสดงความตกใจ เมื่อเจียงวู่เฉิงโจมตีเขาด้วยการขยับดาบอีกครั้ง

การเคลื่อนไหวครั้งนี้ดุร้ายและรวดเร็วอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าเป็นเพลงดาบเพลิงโลหิต ด้วยพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าของแก่นแท้แห่งปฐพีที่ปรากฏมาก่อนหน้านี้

ลั่วอังต้านด้วยขวานในมือทันที แต่เมื่อขวานในมือปะทะเข้ากับเงาดาบมันก็หายไป ร่างกายของลั่วอังถูกกระแทกกลับทันทีในเวลานั้น

ทันใดนั้นก็มีประกายแสงปรากฏในดวงตาของเจียงวู่เฉิง

"เพลงดาบไร้ลักษณ์...กระบวนท่าที่เจ็ด"

ชึบ!

แสงดาบเย็นยะเยือกปรากฏขึ้นขณะนั้นและโลกโดยรอยดูเหมือนจะมืดสนิท

ในความมือมีเพียงแสงดาบเท่านั้น

แสงดาบนี้วาดผ่านลั่วอังด้วยความเร็วที่น่าอัศจรรย์

ลั่วอังไม่มีเวลาตอบสนอง เมื่อถึงเวลาที่เขาสามรถตั้งตัวได้ เจียงวู่เฉิงก็ยืนอยู่ข้างหลังเขาพร้อมด้วยฝักดาบสะบั้นชีพ ผมที่อยู่ใกล้หูของเขาร่วงลงมาสองสามเส้น

ลั่วอังตกตะลึง

ไม่เพียวแต่ศิษย์ที่อยู่รอบๆ ผู้อาวุโสหลายคนล้วนแต่ตกตะลึง

เขาพ่ายแพ้

ลั่วอังพ่ายแพ้

และมันเป็นความพ่ายแพ้ที่น่าสังเวชอย่างยิ่ง

สามกระบวนท่า!

ใช่ เจียงวู่เฉิงใช้เพียงสามกระบวนท่า นั่นคือทั้งหมดที่เขาทำให้ลั่วอังพ่ายแพ้ สิ่งที่แย่กว่านั้นคือถ้าเจียงวู่เฉิงไม่มีความปราณี เขาจะต้องตายภายใต้สามกระบวนท่า

ช่องว่างมันมากเกินไป!

"โอ้ ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของเจ้าหนุ่มนี่จะมากกว่าที่เราคาดไว้"จ้าววังขาวไม่แปลกใจ นางเห็นไปพูดกับปรมาจารย์ด้านหลังนางแทน

"แน่นอนว่าเราทุกคนรู้ว่าเขาจะไม่มีปัญหาในการเอาชนะลั่วอัง แต่เราไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะชนะลั่วอังด้วยการเคลื่อนไหวเพียงสามกระบวนท่า อันดับที่10อาจจะยังต่ำเกินไป"

...