เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 98 ความผิดพลาด?

ตอนที่ 98 ความผิดพลาด?

ตอนที่ 98 ความผิดพลาด?


เวลากลางคืน ภายในคฤหาสน์

วูม!วูม!วูม!

ริ้วรอยของเงาดาบที่เกิดจากแก่นแท้แห่งไฟตัดอากาศอย่างรุนแรง หลังจากนั้นอุณหภูมิก็สูงขึ้นเหมือนอากาศนั้นถูกเผาไหม้

หลังจากนั้นไม่นานเจียงวู่เฉิงและดาบของเขาก็หยุดนิ่ง

ในเมื่อเป็นเพลงดาบที่มีมูลค่าถึง6000คะแนน เพลงดาบเพลิงโลหิตนั้นย่อมดีกว่าคลื่นดาบไร้ลักษณ์ในด้านของพลัง และการเคลื่อนไหวของมันก็ยอดเยี่ยมอย่างมาก ต้องฝึกฝนเป็นระยะเวลาหนึ่งถึงจะสามารถใช้กระบวนท่าที่หกได้"เจียงวู่เฉิงกล่าวกับตนเอง

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เป็นอยู่อาจจะทำให้หลายๆคนตกใจ ถ้าพวกเขารู้ว่าเจียงวู่เฉิงสามารถใช้กระบวนท่าที่ห้าของเพลงดาบเพลิงโลหิตได้

หากคนคนหนึ่งใช้กระบวนท่าที่ห้าของเพลงดาบเพลิงโลหิตได้ นั่นหมายความว่าเขาจะสามารถผ่านชั้นที่เจ็ดของประตูมังกรได้ไม่ยากนัก

ทุกคนในวังมังกรนั้นรู้ว่าเจียงวู่เฉิงเป็นผู้เชี่ยวชาญในแก่นแท้แห่งลมและแก่นแท้แห่งปฐพี

นอกจากนี้ เพลงดาบเพลิงโลหิตนั้นเพิ่งถูกนำออกมาจากศาลาลับในวันนั้น

...

เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงวู่เฉิงได้เข้าสู่อารามแห่งไฟซึ่งเป็นหนึ่งในอารามทั้งสี่

ในวันนี้ จะมีปรมาจารย์มาให้คำแนะนำเกี่ยวในอารามแห่งไฟ แม้ว่าเจียงวู่เฉิงจะเข้าใจในแก่นแท้แห่งไฟเมื่อครึ่งปีที่แล้ว แต่เขาก็เข้าใจมันด้วยตัวเอง ดังนั้นวันนี้เขาจึงตั้งใจฟังอย่างมาก

เจียงวู่เฉิงนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของอาราม เขาหลับตาด้วยท่าทางผ่อนคลายเพื่อรอคอยปรมาจารย์ เหล่าศิษย์ทั้งหลายต่างมองมาที่เขาด้วยความประหลาดใจ

"นั่นมันนักดาบ ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่?"

"คนที่อยู่ในที่แห่งนี้ ล้วนเข้าใจในแก่นแท้แห่งไฟ แต่เจียงวู่เฉิงเข้าใจแก่นแท้แห่งลมและปฐพี"

"เขาต้องการที่จะเข้าใจในแก่นแท้แห่งไฟ?"

"ชายคนหนึ่งจะเข้าใจในแก่นแท้ทั้งสามชนิด เจ้าล้อข้าเล่นหรือไง?"

"นักดาบคนนี้มีความทะเยอทะยานเกินไป"

"อืมม ยิ่งเขามีความทะเยอทะยานมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งกลายเป็นคคนโง่มากขึ้นเท่านั้น เขาจะเข้าใจในแก่นแท้ทั้งสามชนิด เขาคิดว่าเขาเป็นใคร?"

"เจ้าพูดถูก มันเป็นเรื่องยากอย่างมากที่จะเข้าใจในแก่นแท้ทั้งสองชนิดในเวลาเดียวกัน แม้แต่อัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมอย่างมากก็ยังเป็นการยากที่จะเข้าใจทั้งสามชนิด"

ศิษย์ของวังมังกรต่างคุยกัน เสียงของพวกเขาไม่ดังและไม่เบา พวกเขาไม่สนว่าเจียงวู่เฉิงจะได้ยินหรือไม่

สิ่งที่พวกเขาพูด เจียงวู่เฉิงไม่ได้ใส่ใจ เขายังคงผ่อนคลายและหลับตาอยู่อย่างนั้น

ไม่นานหลังจากนั้น ปรมาจารย์ก็มาถึง เขามองไปที่เจียงวู่เฉิงด้วยความประหลาดใจ จากนั้นเขาก็นั่งลงและเริ่มให้ความรู้

หลังจากเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ปรมาจารย์ก็โบกมือลาให้แก่บรรดาศิษย์ที่นั่งฟังอยู่และเขาก็จากไป

เจียงวู่เฉิงลืมตาขึ้นและยิ้ม

"เมื่อครึ่งปีที่แล้ว ข้าได้เข้าใจในแก่นแท้แห่งไฟด้วยตัวลำพัง ข้าสับสนในหลายเรื่องอย่างมาก อย่างไรก็ตามความสับสนทั้งหมดก็ได้หายไปหลังจากที่ข้าได้รับบทเรียนครั้งนี้"

เจียงวู่เฉิงพึงพอใจอย่างมาก เขาได้รับประโยชน์มากมายจากข้อมูลเหล่านี้

หลังจากนั้นเขาก็จากไป

ในวังแห่งหนึ่งของวังมังกร มีปรมาจารย์ที่ใส่เสื้อคลุมสีขาวกำลังเดินอย่างช้าๆ

"ท่านจ้าววังขาว"ทันใดนั้นร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวต่อหน้าจ้างวังขาว

"ปรมาจารย์เหยา"จ้าววังขาวยิ้ม"เจ้าสอนเสร็จแล้วหรือ?"

"เสร็จแล้ว ความเข้าใจของพวกเขานั้นขึ้นอยู่กับตัวของพวกเขาเอง"ปรมาจารย์เหยายิ้มเล็กน้อยและพูดว่า"ข้ามาที่นี่ด้วยเหตุผลบางอย่าง"

"ข้าเห็นนักดาบในชั้นเรียนที่ข้ากำลังสอน"ปรมาจารย์เหยากล่าว

"อะไรนะ?"จ้าววังขาวตกตะลึงและพูดว่า"นักดาบไปที่ชั้นเรียนของท่าน?"

"ใช่"ปรมาจารย์เหยาพยักหน้า"เด็กคนนั้นเป็นคนสำคัญของวังมังกร ความสามารถของเขาอาจอยู่ในห้าอันดับแรกของวังมังกร นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ข้าบอกท่านเกี่ยวกับเขา"

"เข้าใจแล้ว"การแสดงออกอย่างจริงจังปรากฏบนใบหน้าของจ้าววังขาว

"เรื่องต่อไปนี้ขึ้นอยู่กับท่าน ท่านควรจะเตือนเขาไม่ให้เสียเวลาทำความเข้าใจในแก่นแท้แห่งไฟ ข้าไปล่ะ"ปรมาจารย์เหยากล่าวและจากไป

จ้าววังขาวยืนอยู่ที่นั่นพร้อมกับแสดงออกอย่างมืดมน

"ข้าไม่ได้คาดหวังว่านักดาบจะพยายามเข้าใจในแก่นแท้แห่งไฟ เขาพยายามจะทำความเข้าของแก่นแท้ทั้งสามชนิดในเวลาเดียวกัน เขาคิดอะไรอยู่?"ปรมาจารย์ขาวพึมพำเสียงเย็นแล้วตรงไปที่คฤหาสน์ที่เจียงวู่เฉิงอาศัยอยู่

ในคฤหาสน์ เจียงวู่เฉิงกำลังฝึกดาบอย่างจริงจัง

"นักดาบ"จ้าววังขาวปรากฏตัวขึ้น

"จ้าววังขาว"เจียงวู่เฉิงเก็บดาบของเขาและแสดงความเคารพ

"ข้าได้ยินมาว่าเจ้าไปแลกเปลี่ยนเพลงดาบเพลิ่งโลหิตมาจากศาลาลับเมื่อวานนี้ และเข้าร่วมชั้นเรียนของปรมาจารย์เหยาเพื่อทำความเข้าใจกับแก่นแท้แห่งไฟ?"การแสดงออกของจ้าววังเริ่มเย็นชา

"ใช่"เจียงวู่เฉิงพยักหน้า

"โง่! โง่มาก!"จ้าววังขาวแทบจะเป็นบ้า

"การบ่มเพาะนั้นเต็มไปด้วยอุปสรรค เจ้าเป็นคนที่มีพรสวรรค์และมีความเข้าใจอย่างสูงในแก่นแท้แห่งลมและปฐพี มันมีความเป็นไปได้อย่างมากที่เจ้าจะหลอมรวมแก่นแท้ทั้งสองเข้าด้วยกันในอนาคต เจ้าจะอยู่ในอันดับต้นๆของขั้นระเบิดหยินหยาง นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ว่าความแข็งแกร่งของเจ้าจะเทียบเท่าหรือเหนือกว่าปรมาจารย์ของอารามทั้งสี่!"

"เจ้าคือความหวังของวังมังกรของเรา"

"ข้ามีความคาดหวังอย่างมากในตัวเจ้า!"

"แต่ตอนนี้ เจ้ากลับมีความมั่นใจอย่างมากจนต้องการจะเข้าใจในแก่นแท้แห่งไฟ?"ความเย็นชาปรากฏขึ้นบนดวงตาของจ้าววังขาว

"เจ้ารู้หรือไม่ ว่าไม่มีใครที่มีพลังที่ไม่สิ้นสุด การเข้าใจสองชนิดในเวลาเดียวกันนั้นคือขีดจำกัด แต่สามชนิด ไร้สาระ.."

"ข้ารู้ว่าเจ้าคิดว่าความแข็งแกร่งของเจ้าจะเพิ่มขึ้น หากเจ้าเข้าใจในแก่นแท้สามชนิด อย่างไรก็ตามเจ้าจะได้รับภาระมากขึ้น!"

"ในประวัติศาสตร์ อัจฉริยะของวังมังกรบางคนมีความเข้าใจสูงกว่าเจ้า อย่างไรก็ตามพวกเขาเข้าใจในแก่นแท้ทั้งสองชนิดในเวลาเดียวกัน ใช่ มีอัจฉริยะบางคนที่เข้าใจแก่นแท้ทั้งสามชนิด แต่ผลลัพธ์คือะไร เจ้ารู้ไหม?"

"ดูอย่างหลิงวู่เซียว อัจฉริยะเมื่อสิบปีที่แล้วของวังมังกร เขาเป็นอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ เขาเข้าในแก่นแท้ทั้งสามชนิดและหลอมรวมมันเข้าด้วยกันเมื่อตอนที่เขาอยู่ขั้นอาณาแก่นทองคำแรกเริ่ม และเขาสามารถฆ่าคนที่อยู่ในขั้นสูงสุดอาณาแก่นทองคำ!"

"เขานั้นยอดเยี่ยมกว่าเจ้า อย่างไรก็ตามความเร็วในการเข้าใจแก่นแท้แห่งดาบของเขาเริ่มช้าลง การบ่มเพาะของเขาถูกหยุดชะงักเป็นเวลาหลายปี ความเร็วในความก้าวหน้าของเขาก็ลดลงด้วยเช่นกัน สุดท้ายเขาก็ถูกแซงโดยอัจฉริยะคนอื่นๆ..."

เมื่อได้ยิน เจียงวู่เฉิงตื้นตัน

เขาไม่คิดว่าจะได้รับความเป็นห่วงจากจ้าววังขาว

"นักดาบ เจ้าควรตระหนักไว้ว่า เส้นทางแห่งการบ่มเพาะนั้นไม่สามารถที่จะกลับมาเริ่มใหม่ หากเจ้าผิดพลาดไป"

"เจ้าเข้าใจสิ่งที่ข้าพูดหรือไม่?"จ้าววังขาวมองเจียงวู่เฉิง

"ข้าเข้าใจ"เจียงวูเฉิงพยักหน้า เจียงวู่เฉิงนั้นรู้ในสิ่งที่จ้าววังขาวพูด

"ตกลง ข้าเชื่อในตัวเจ้าอย่างมาก ข้าเชื่อว่าความสำเร็จในอนาคตของเจ้าจะยิ่งใหญ่กว่าไป่เฉิงและซูหลี ดังนั้นเจ้าอย่าทำให้ข้าผิดหวัง"จ้าววังขาวกล่าว

"ข้าได้พูดในสิ่งที่ข้าควรพูดแล้ว เจ้าจะเลือกเดินทางใดนั้นขึ้นอยู่กับเจ้า"

จ้าววังขาวจากไปทันทีที่พูดจบ

...

จบบทที่ ตอนที่ 98 ความผิดพลาด?

คัดลอกลิงก์แล้ว