ตอนที่ 93 หุบเหว

เจียงวู่เฉิงมีความรู้สึกแปลกๆเพราะเขารู้สึกถึงแรงดึงดูด ดูเหมือนว่ามีอะไรบางอย่างที่อยู่ข้างหน้าไม่ไกลนักเรียกร้องเขา แน่นว่ามันดึงดูดจิตวิญญาณดาบ

"มีอะไรกำลังร้องเรียกข้า"เจียงวู่เฉิงกระโดดไปบนต้นไม้และมองไปข้างหน้า

เจียงวู่เฉิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจไปดู

หวืด!

เจียงวู่เฉิงรีบวิ่งไปข้างหน้า และเขาก็พบว่ายิ่งเขาเข้ามาใกล้ จิตวิญญาณดาบของเขาก็รู้สึกแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ สิ่งดังกล่าวนั้นน่าสนใจอย่างมาก

ในขณะเดียวกันเจียงวู่เฉิงก็รีบมองหาที่มาของพลังดังกล่าว

ในขณะเดียวกัน บริเวณที่เจียงวู่เฉิงฆ่าผู้พิทักษ์เสื้อเงินทั้งสอง

"ฮึ่ม! สองคนนี้เหรอที่ฆ่าสหายของพวกเราไปมากมาย?"ชายที่มีตาสีน้ำเงินและคนอื่นในกลุ่มรีบเข้ามาที่ศพทั้งสอง

พวกเขาคิดว่าคนที่ตามพวกเขาและฆ่าคนในกลุ่มของเขาไปหลายคนคือปีศาจ

แต่ตอนนี้เมื่อดูอย่างจริงจัง ดูเหมือนว่าจะเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาและมีการบ่มเพาะในขั้นอาณาแก่นทองคำลึกซึ้งเท่านั้น

"พวกบัดซบ!"

คนในกลุ่มต่างสาปแช่งออกมา พวกเขาบางคนถ่มน้ำลายใส่ศพทั้งสอง

ไม่มีใครสังเกตเห็นว่ามีเงาหนึ่งปรากฏขึ้นอยู่บนต้นไม้ที่อยู่ใกล้เคียง มันเป็นผู้หญิงที่มีสีหน้าเย็นชา นางเป็นผู้หญิงที่สวยงาม นางถือดาบสีม่วงซึ่งที่ด้ามจับของดาบถูกสลักด้วยหมายเลขหนึ่ง

"เหลา หลิว,เหลา ฉี?"

ผู้หญิงคนดั่งกล่าวยืนอยู่บนยอดไม้และมองเห็นศพทั้งสองอย่างชัดเจน นางมองไปที่พวกเขาและเจตนาฆ่าฟันก็ปรากฏอยู่ที่ดวงตาของนางในทันที

"เป็นพวกเขา?"ผู้หญิงที่เย็นชาคิด

พวกเขายังคงสาปแช่ง เงาดังกล่าวเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว

"ปีศาจ?ปีศาจอีกแล้ว"

"เขายังไม่ได้ถูกฆ่าตาย?"

"ยัง เขายังไม่ตาย เขากลับมาอีกครั้ง"

ท่ามกลางเสียงที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เงาสีเงินที่พร่ามัวก็ขยับไปมาและฆ่าผู้คนอย่างบ้าคลั่ง

หลังจากนั้นไม่นานก็มีศพมากมายปรากฏบนพื้นดิน คนในกลุ่มหลายสิบคนเสียชีวิตยกเว้นคนที่เป็นหัวหน้า แต่แขนของเขาถูกตัดออกและเขาก็สูญเสียความสามารถในการต่อสู้

"ไม่น่าจะเป็นเจ้าที่ฆ่าพวกเขา บอกข้า ใครเป็นฆ่าพวกเขา?"ผู้หญิงที่เย็นชาปรากฏต่อหน้าชายที่เป็นหัวหน้าและสอบถาม

ชายที่เป็นหัวหน้ากลุ่มหวาดกลัวและยอมบอกทุกอย่างที่เขารู้

"อาณาทะเลลมปราณ?"

"เหลาหลิวและเหลาฉีถูกฆ่าโดยคนที่มีการบ่มเพาะเพียงอาณาทะเลลมปราณ"

ใบหน้าของนางเริ่มขุ่นมัว เมื่อนางสะบัดมืด ดาบของนางก็แทงทะลุคอของเขา จากนั้นนางก็ไล่ตามไปในทิศทางที่เจียงวู่เฉิงเดินทาง

หลังจากมาตามความรู้สึก เจียงวู่เฉิงก็มาถึงภูเขาสองลูกในไม่ช้า อย่างไรก็ตามระหว่างภูเขาทั้งสองนั้นมีเหวลึกอยู่ตรงกลาง

"ที่นี่คือ?"เจียงวู่เฉิงยืนอยู่ใกล้กับเหวที่ไร้ก้นบึ้งและมีลมหนาวพัดพา

วูชช!

ลมหนาวพัดผ่าภูเขาทั้งสอง ในขณะเดียวกันก้อนหินบางก้อนก็ปลิว

"เป็นลมแรงที่น่าหวาดหวั่นจริงๆ"เจียงวู่เฉิงรู้สึกประหลาดใจ

เหวนี้ตั้งอยู่ระหว่างภูเขาใหญ่สองลูก มีลมหนาวแรงพัดผ่านเข้ามาในเหว พลังของลมหนาวนี้ช่างน่ากลัว มันสามารถทำให้ก้อนหินแตกเป็นชิ้น ๆ ไม่ต้องพูดถึงร่างกายมนุษย์

อย่างไรก็ตามนักรบมนุษย์สามารถสร้างเกราะลมปราณมาต้านทานลมเหล่านี้ได้

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่ากลัวของเหวนั้นไม่ใช่ลมหนาว แต่เป็นความลึกลับ

นับตั้งแต่อดีต มีนักรบที่แข็งแกร่งมากมายรวมถึงนักรบที่มีการบ่มเพาะขั้นระเบิดหยินหยางได้มาสำรวจมัน แต่พวกเขาเข้าไปได้เพียงหนึ่งกิโลเมตร เมื่อเข้าไปเกินนั้นไม่มีใครสามารถมีชีวิตรอดออกมาได้

ดังนั้นจนถึงตอนนี้ก็ไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรอยู่ด้านล่าง

ไม่รู้!ลึกลับ!

ดังนั้นเหวนี้จึงน่ากลัวและเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นดินแดนที่อินตรายที่สุดในเทือกเขาไร้ขอบเขต

"เป็นเหวลึกนี่ที่ดึงดูดข้า?"ดวงตาของเจียงวู่เฉิงตกตะลึง

เหวไร้ก้นบึ้งแห่งนี้เป็นที่รู้จักกันดีว่าลึกลับและน่ากลัว มีอะไรที่ดึงดูดเขาอยู่ที่นั่น?

"หรือมันจะเป็นดินแดนบรรพบุรุษที่ท่านอาของข้าบอกมา?"เจียงวู่เฉิงจำได้

ดินแดนบรรพบุรุษ เจียงวู่เฉิงไม่รู้ว่ามันคืออะไร

จื่ออู่เยวี่ยบอกให้เขารักษาดาบสะบั้นชีพเอาไว้เพื่อเป็นกุญแจในการเข้าสู่ดินแดนบรรพบุรุษ

ในมุมมองของเขา ดูเหมือนว่าหุบเหวลึกอันนี้จะเป็นดินแดนบรรพบุรุษ

แน่นอนเจียงวู่เฉิงไม่มั่นใจว่ามันคือดินแดนบรรพบุรุษ ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าลงไป

ด้วยความจริงที่ว่ามันเป็นเหวลึก เหนือสิ่งอื่นใดเขาก็ไม่สามารถต้านลมหนาวด้วยพละกำลังของเขาได้ มันไม่ต่างจากการฆ่าตัวตายถ้าเขาลงไปอย่างหุนหันพลันแล่น

"ข้าควรจะมาที่นี่หลังจากความแข็งแกร่งของข้าเพิ่มข้า"เจียงวู่เฉิงบ่น

เจียงวู่เฉิงอยากรู้อย่างมาก ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์กันระหว่าเหวแห่งนี้และดินแดนบรรพบุรุษ แต่สิ่งที่ทำให้เขามีความสุขคือความเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเขา

"จิตวิญญาณดาบ ตื่นขึ้นมาแล้ว?"

เจียงวู่เฉิงยิ้มเล็กน้อย ในระหว่างทางที่เขามาที่นี่ พลังของจิตวิญญาณดาบที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเขาก็ก้าวหน้าขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนถึงตอนนี้จิตวิญญาณดาบได้มาถึงระดับใหม่ ในขณะเดียวกันเจียงวู่เฉิงก็พบว่ามีสิ่งใหม่อยู่ในสมองของเขา

...