ตอนที่ 92 การเปลี่ยนแปลงของจิตวิญญาณดาบ

ดูเหมือนว่าข้ากำลังถูกจับตามอง?

ด้วยรอยยิ้มที่ดูลึกลับ เจียงวู่เฉิงไม่ได้พูดกับคนทั้งกลุ่มแม้แต่ครึ่งคำ เขาหายจากสายตาของคนทั้งกลุ่มมุ่งเข้าป่าอย่างรวดเร็ว

หลังจากเจียงวู่เฉิงจากไป คนทั้งกลุ่มก็มีการพูดคุย

"ตอนแรกข้าตกใจอย่างมาก ข้าคิดว่าจะเป็นมัน แต่เขาเป็นเพียงนักรบในขั้นอาณาทะเลลมปราณเท่านั้น"

"นักรบที่อยู่เพียงขั้นอาณาทะเลลมปราณกลับกล้าที่จะเขามาที่นี่คนเดียว เขากล้าหาญจริงๆ"

"ข้าคิดว่าเขาคงไม่ได้กล้าหาญอะไรหรอก แต่เป็นการฆ่าตัวตายซะมากกว่า"

ชายทั้งสองที่เดินเคียงข้างกันคุยกัน

ทันใดนั้น..ร่างที่เหมือนภูตผีก็ปรากฏตัวต่อหน้าชายคนหนึ่งและแทงดาบมาที่เขาในทันที ผู้ชายคนนั้นตอบสนองไม่ทัน หลังจากแสงดาบพุ่งผ่านลำคอของเขา เขาถูกฆ่าตายในทันที ร่างที่เหมือนผีนั้นหายไปอย่างรวดเร็ว

"เจ้าคิดว่าคนน่ากลัวนั้นจากไปหรือยัง..."ชายอีกคนยังคงพูดคุยกับชายคนนั้นและมองไปที่เขา

เขาเห็นศพของชายคนนั้นตกลงมาอย่างช้าๆ

"อ้ากก!"ชายคนดังกล่าวกรีดร้อง และคนอื่นๆในกลุ่มก็เข้ามาดู

"เกิดอะไรขึ้น?"พวกเขาถาม

"นี่..."

"บัดซบ เป็นเขาอีกครั้ง!"

"เขากำลังมา ไอ้บัดซบนั่นกลับมาอีกครั้ง!"

"ปีศาจ ปีศาจ เขาคือปีศาจ!"

ทันใดนั้นคนทั้งกลุ่มก็ตกอยู่ในอาการหวาดกลัวอีกครั้ง

เป็นที่รู้กันดีว่า กลุ่มนี้ตอนแรกมีมากกว่า30คน แต่ตอนนี้เหลือเพียงครึ่งเดียวที่มีชีวิตอยู่ อีกครึ่งหนึ่งของพวกเขาถูกฆ่าโดยปีศาจคนนั้น

ตั้งแต่ต้นจนจบพวกเขาไม่เคยเห็นหน้าปีศาจคนนั้นสักครั้ง

หวืด!

เสียงของลมปรากฏพัดมาให้ได้ยินอีกครั้ง ร่างสีเงินเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและปรากฏตัวต่อหน้าชายผู้แข็งแกร่ง ชายที่แข็งแกร่งมองเห็นแสงดาบและถูกฆ่าตายในทันที

ร่างสีเงินหายไปในป่าอีกครั้ง

"มันง่ายมาก...ที่จะฆ่าคนกลุ่มนี้"ร่างสีเงินหัวเราะ ไม่นานหลังจากที่เพิ่งหายเข้ามาในป่า เขาก็พบชายหนุ่มในชุดคลุมดำยืนอยู่ที่แห่งนี้

มือของเขาจับอยู่ที่ดาบด้านหลังของเขา ชายในชุดคลุมดำมองเขาด้วยความสนใจ มันเหมือนว่าชายคนนั้นกำลังรอเขาอยู่

"เจ้ามาทำอะไรที่นี่?"ผู้พิทักษ์เสื้อเงินรู้สึกประหลาดใจ แต่ชายหนุ่มในชุดคลุมดำก็เริ่มโจมตีเขาในทันที

ผู้พิทักษ์เสื้อเงินนั้นถูกกดดันจากเงาดาบที่น่าเกรงขาม เงาดาบนั้นเต็มไปด้วยแก่นแท้แห่งปฐพี

ผู้พิทักษ์เสื้อเงินเปลี่ยนสีหน้าในทันที และกวัดแกว่งดาบสีม่วงของเขาเพื่อต้านทาน

ปัง!

เสียงดาบปะทะกันและโค้งงอไปมาจากแรงปะทะที่ทรงพลัง ผู้พิทักษ์เสื้อเงินรู้สึกได้ถึงอาการเจ็บปวดที่ข้อมือ เขากระเด็นถอยกลับไปสามก้าวก่อนที่จะยืนอย่างมั่นคง

ฉั่วะ!

ทุกคนในกลุ่มที่มีมากกว่า10คนมองมาที่เขาพร้อมกัน

"บัดซบ!"ผู้พิทักษ์เสื้อเงินพูดและแสดงออกอย่างหวาดกลัว

"หมายเลขเจ็ด"ร่างสีเงินอีกร่างปรากฏที่ด้านข้างของผู้พิทักษ์เสื้อเงิน โดยจ้องมองไปที่ชายชุดคลุมดำที่กำลังเดินเข้ามาหาพวกอย่างช้าๆด้วยความตื่นเต้น

"หืม? มีถึงสองคน?"เจียงวู่เฉิงเลิกคิ้วและแอบดีใจ

เจียงวู่เฉิงแอบตามกลุ่มคนกลุ่มนี้มาตลอด เขารู้สึกได้ว่าคนทั้งกลุ่มกำลังถูกจับตามองโดยผู้พิทักษ์เสื้อเงิน ดังนั้นเขาจึงไม่อยู่ห่างจากคนกลุ่มนี้และซ่อนตัวอยู่ในป่า เหมือนที่เขาคาดไว้ ในที่สุดผู้พิทักษ์เสื้อเงินปรากฏขึ้นมา

แต่โชคดีสำหรับเขา ที่ได้พบเจอทั้งสองคน แทนที่จะเจอเพียงคนเดียง

สองคนในหนึ่งครั้ง

"เจ้าเป็นใคร?"ชายผู้มีตาสีน้ำเงิน ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มถามขึ้นทันที เมื่อพวกเขาเห็นเจียงวู่เฉิงและผู้พิทักษ์เสื้อเงิน สมาชิกคนอื่นหายใจเข้าลึกๆและรอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

"มันไม่สำคัญว่าข้าจะเป็นใคร แต่เจ้าต้องรู้ว่าพวกเขาเห็นกลุ่มของเจ้าเป็นเป้าหมาย และข้าก็เห็นพวกเขาเป็นเป้าหมายเช่นกัน"เจียงวู่เฉิงหัวเราและพูด

"พวกเขาทั้งสองเห็นพวกเราเป็นเป้าหมายเหรอ?"ชายที่มีตาสีน้ำเงิน มองไปที่ผู้พิทักษ์เสื้อเงินและถามขึ้น

"ปีศาจ? เป็นพวกเขา?"

"นักรบสองคนที่อยู่ในขั้นอาณาแก่นทองคำลึกซึ้ง?"

ทันทีที่เห็น ทั้งกลุ่มก็กระสับกระส่าย

ด้วยการแสดงออกที่เคร่งเครียด ผู้พิทักษ์เสื้อเงินทั้งสองไม่ได้สนใจพวกเขา แต่พวกเขากังวลในตัวของเจียงวู่เฉิง

แม้ว่าการบ่มเพาะของเจียงวู่เฉิงจะอยู่เพียงขั้นอาณาทะเลลมปราณ แต่ก็ไม่มีใครกล้ามองว่าเขาเป็นเพียงนักรบขั้นอาณาทะเลลมปราณที่พบเห็นได้ทั่วไป

"หมายเลขเจ็ด พวกเราถูกพบเจอ พลังของพวกเราไม่เพียงพอที่จะสังหารพวกเขา เราควรจะหนี รีบไป!"ผู้พิทักษ์เสื้อเงินที่ไม่เคยต่อสู้กับเจียงวู่เฉิงกล่าว

"ตกลง"ผู้พิทักษ์เสื้อเงินอีกคนพยักหน้า ทั้งคู่เปลี่ยนเป็นลำแสงและหายเข้าไปในป่าที่อยู่ด้านข้าง

"ฮ่าฮ่า ยังคิดจะหนี?"

เสียงเย็นๆปรากฏขึ้น จากนั้นเจียงวู่เฉิงก็แทงดาบสะบั้นพิฆาตในมือของเขาเข้าหาทั้งสองคน

เงาของดาบเคลื่อนที่รวดเร็วมากและเป็นเหมือนประกายสายฟ้าที่พุ่งทะลุความว่างเปล่า

ลมพัดโหมกระหน่ำ

ลมหยุดพร้อมกับดาบที่ร่วงหล่นสู่พื้นในเวลาเดียวกัน

ทุกอย่างกลับสู่ความสงบ

ดวงตาของทั้งสองเบิกกว้างด้วยความตกใจ สีหน้าพวกเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อถือ

ศพทั้งสองตกลงไปที่พื้นพร้อมกัน

เจียงวู่เฉิงถือดาบสะบั้นพิฆาตโดยที่มีหมดเลือดหยดมาจากคมดาบ

"ข้าได้สำเร็จกระบวนท่าที่ห้าของเพลงดาบไร้ลักษณ์แล้ว"ริมผีปากของเจียงวู่เฉิงม้วนขึ้น

กระบวนท่าที่ห้าของเพลงดาบไร้ลักษณ์ นั้นเร็วและโหดเหี้ยมกว่ากระบวนท่าสี่

ดาบกวัดแกว่ง ลมพยุดพักและดาบก็ตกลงมา!ผู้พิทักษ์เสื้อเงินทั้งสองได้ตายไปแล้ว

"พวกเขาเป็นนักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำลึกซึ้ง แต่ว่าเขายังห่างไกลจากศิษย์ของวังมังกรนัก"เจียงวู่เฉิงมองไปที่ศพทั้งสองและส่ายหัว

ศิษย์ของวังมังกร ทุกคนเป็นอัจฉริยะที่เข้าใจในแก่นแท้แห่งสวรรค์และโลกในระดับสูง ที่วังมังกร ศิษย์ที่อยู่ในขั้นอาณาแก่นทองคำลึกซึ้งสามารถเทียบได้กับนักรบทั่วไปในขั้นสูงสุดอาณาแก่นทองคำได้

อย่างไรก็ตามเจียงวู่เฉิงก็สามารถเอาชนะศิษย์ของวังมังกรที่อยู่ในอาณาแก่นทองคำลึกซึ้งได้ มันง่ายมากที่เขาจะฆ่านักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำ ยิ่งไปกว่านั้นเพลงดาบไร้ลักษณ์ที่เขาเชี่ยวชาญ คือสุดยอดเพลงดาบที่มีจุดเด่นด้านความเร็ว

ตราบใดที่เจียงวู่เฉิงใช้กระบวนท่าที่ห้าของเพลงดาบไร้ลักษณ์ ผู้พิทักษ์เสื้อเงินทั้งสองก็ไม่มีโอกาสที่จะตอบโต้และถูกเขาสังหารในทันที

หลังจากสังหารผู้พิทักษ์ทั้งสอง หยิบดาบม่วงและแหวนมิติขึ้นมา เจียงวู่เฉิงขี้เกียจเกินกว่าที่จะใส่ใจกับการแสดงออกที่เต็มไปด้วยความตกใจของผู้คนที่อยู่รอบตัว เขาหันหลังและเดินจากไป หลังจากที่เขาเดินไปหลายก้าวเขาก็หยุดอย่างกระทันหัน

"อะไร?"เจียงวู่เฉิงกล่าว ความตกใจอย่างที่ไม่เคยมีปรากฏขึ้นมา ก่อนที่ดวงตาของเขาจะมองออกไปในที่ห่างไกล

เขายังสามารถเห็นความมีชีวิตชีวาของป่า ในขณะนี้ เขามีความรู้สึกแปลกๆเกิดขึ้นในใจของเขา

ในขณะเดียวพลังจิตวิญญาณจากจิตวิญญาณดาบภายในร่างของเขาก็ค่อยๆโผล่ออกมา

จิตวิญญาณดาบ...จิตวิญญาณดาบของเขาตื่นขึ้นมา

แม้ว่าจิตวิญญาณดาบของเขาจะตื่น แต่เขาก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร เขารู้แค่ว่าเพราะการตื่นของจิตวิญญาณดาบ ทำให้เขาเข้าใจแก่นแท้แห่งดาบด้วยความเร็วที่น่าประหลาดใจอย่างมาก

แต่ตอนนี้มันเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งแรกของเขา หลังจากการตื่นของจิตวิญญาณดาบ

...