ตอนที่ 78 อหังการ!

"ด้วยความแข็งแกร่งของข้า มันคงจะเป็นไปได้ยากที่จะเอาชนะเขาอย่างรวดเร็ว การป้องกันของเขานั้นสมบูรณ์แบบและสามารถกระจายพลังออกไปได้ บางทีข้าคงจะชนะเขาได้ถ้าดาบข้าเร็วกว่านี้"หนานกงจี้พูดกับตัวเอง

เขาต้องการพลังและความเร็วมากกว่านี้ที่จะเอาชนะเจียงวู่เฉิง แต่เขาได้ทำมันอย่างเต็มที่แล้ว เขาจะทำให้มันเร็วขึ้นได้อย่างไร?

"มีทางเดียวเท่านั้นที่จะเอาชนะเขาได้ แม้ว่ามันอาจจะน่าอาย แต่ถึงอย่างนั้น...ถ้าข้าชนะ ข้าก็จะได้รับ12000คะแนน"ใบหน้าของหนานกงจี้พลันเปลี่ยนเป็นน่ากลัว

เขาได้ตัดสินใจแล้วว่าเขาจะเอาชนะเจียงวู่เฉิงด้วยวิธีที่สกปรกและไร้ยางอาย

นั่นคือ...การใช้พลังลมปราณ!

พลังลมปราณเป็นแหล่งพลังงาน ความสำคัญของมันนั้นไม่อาจจะจินตนาการได้

ในระหว่างการต่อสู้พลังลมปราณจะถูกใช้ออกไปอย่างต่อเนื่อง แต่มันมีขีดจำกัด!

หนานกงจี้ตัดสินใจที่จะต่อสู้กับเจียงวู่เฉิงด้วยการใช้พลังลมปราณ

ท้ายที่สุด เขาได้อยู่ในขั้นอาณาแก่นทองคำและเขายังอยู่ในขั้นอาณาแก่นทองคำอันลึกซึ้ง เจียงวู่เฉิงนั้นอยู่เพียงแค่อาณาทะเลลมปราณเท่านั้น

มีช่องว่างระหว่างพวกเขา ตามปกติหนานกงจี้ควรจะมีพลังลมปราณที่เยอะกว่าเจียงวู่เฉิง และเขาจะต่อสู้ได้นานกว่า

เมื่อพลังลมปราณของเจียงวู่เฉิงหมดลง เขาก็จะชนะ

วูม!วูม!วูม!วูม!

เสียงของดาบยังคงดังต่อไป และเมื่อการต่อสู้ดำเนินไปเรื่อยๆ เหล่าศิษย์ของวังมังกรก็เริ่มเข้าใจเจตนาของหนานกงจี้

"หนานกงจี้นั้นไร้ยางอายอย่างมาก"หวางหยวนกัดฟัน

"เขาทำเกินไป!"

"ในฐานะที่เป็นคนที่อยู่ในอาณาแก่นทองคำ เขาควรจะหยุดการต่อสู้และจบลงที่การเสมอ หากเขาไม่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ในขั้นอาณาทะเลลมปราณได้อย่างรวดเร็ว ด้วยวิธีนี้จะทำให้เขาลำบากใจน้อยลง แต่ตอนนี้เขาต้องการที่จะพึ่งพาความได้เปรียบในด้านปริมาณของพลังลมปราณเพื่อต่อสู้กับนักดาบ!"

"มันเป็นความอัปยศ ถึงแม้ว่าเขาชนะแต่ข้าก็จะเหยียดหยามเขา"

"มันน่าละอายอย่างมาก เขาทำให้ข้าที่เป็นผู้เชี่ยวชาญอาณาแก่นทองคำรู้สึกอับอายอย่างที่สุด"

ศิษย์ของวังมังกรมองไปที่หนานกงจี้ด้วยความรังเกียจ

แม้แต่สองคนที่มากับหนานกงจี้ก็มองหน้ากันด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน พวกเขายังคิดว่าหนานกงจี้นั้นน่ารังเกียจเป็นอย่างมาก แต่อย่างไรก็ตามหนานกงจี้นั้นได้ยืมคะแนนของพวกเขาไป หากหนานกงจี้ชนะพวกเขาจะได้รับประโยชน์ไปด้วย ดังนั้นพวกเขาจึงไม่พูดอะไร

"หืม พวกโง่"

ในระหว่างการต่อสู้หนานกงจี้มองไปที่บรรดาศิษย์ที่อยู่ข้างๆลานประลอง และคิดขึ้นในใจ"มันน่าอับอายแล้วอย่างไร? ผู้ชนะจะได้คะแนนทั้งหมด ข้าทำสิ่งที่น่ารังเกียจเพื่อชัยชนะและรับ12000คะแนน"

"แพ้ไปซะ"

หนานกงจี้เฝ้ามองเจียงวู่เฉิง โดยเขาให้ความสนใจไปที่พลังลมปราณของเจียงวู่เฉิง ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป

"เกิดอะไรขึ้น?"

"มันเป็นไปไม่ได้!"

มันไม่น่าเชื่อ

ใช่ ไม่อยากจะเชื่อเลย

"เขาได้ต่อสู้กับข้ามาเป็นเวลานาน แต่พลังลมปราณของเขา...มันไม่ได้ลดลงเลย?"หนานกงจี้ตกใจ

ในฐานะที่เป็นคนที่อยู่ขั้นอาณาแก่นทองคำ เขาได้ใช้พลังลมปราณไปมากกว่าครึ่งตั้งแต่เริ่มต้นต่อสู้ แล้วเจียงวู่เฉิงล่ะ?

พลังลมปราณของเขายังคงความยิ่งใหญ่เอาไว้ ความสามารถในเชิงดาบของเขายังคงเฉียบคมและพลังของเขายังคงแข็งแกร่ง ไม่มีวี่แววว่าเขาจะอ่อนแอลงแต่อย่างใด

"เป็นไปได้อย่างไร!"หนานกงจี้ไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น

อย่างไรก็ตามเมื่อเจียงวู่เฉิงเห็นการแสดงออกที่น่าเกียจของหนานกงจี้ มุมปากของเขาก็ยกขึ้นในทันที

"การใช้พลังลมปราณ?"

"เจ้าต้องการเอาชนะข้าด้วยการใช้พลังลมปราณ?"

เจียงวู่เฉิงเยาะเย้ยหนานกงจี้

เขาบ่มเพาะด้วยเคล็ดบัญญัติสวรรค์!

แม้ว่ามันจะดูเหมือนว่าเขาอยู่ในขั้นอาณาทะเลลมปราณ แต่พลังลมปราณสำหรับเคล็ดบัญญัติสวรรค์คืออาณาทะเลยอดลมปราณ!

อาณาทะเลยอดลมปราณคืออะไร มันเป็นทะเลอันกว้างใหญ่ทางพลังลมปราณ!

เมื่อเขาทะลวงเข้าสู่ขั้นอาณาทะเลยอดลมปราณเป็นครั้งแรก เขามีพลังลมปราณมากกว่านักรบทั่วไปในอาณาทะเลลมปราณถึงสิบเท่า อย่างไรก็ตามเขาได้ฝึกฝนตลอดสามเดือนที่ผ่านมาของเขา ไม่เพียงแค่นั้นเขายังกินและดูดซับยาชั้นหนึ่งอีกยี่สิบเอ็ดเม็ด

ตอนนี้เขาอยู่ขั้นที่สองของอาณาทะเลยอดลมปราณ พลังลมปราณของเขาไม่มีที่สิ้นสุด เขามีมากกว่านักรบทั่วไปถึงร้อยเท่า

พลังลมปราณมากกว่าหนึ่งรอยเท่า!

และหนานกงจี้ที่อยู่ในอาณาแก่นทองคำ เขาเป็นเพียงนักรบธรรมดาตอนอยู่อาณาทะเลลมปราณ แต่เขากลับกล้าที่จะท้าทายเจียงวู่เฉิงในด้านปริมาณของพลังลมปราณ!

มันเป็นเหมือนการต่อสู้ระหว่างนักรบฝึกหัดกับแม่ทัพที่แข็งแกร่งในด้านหลักการดาบ

มันช่างไร้สาระ เป็นแค่เรื่องไร้สาระ

"มันเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้"หน้าของหนานกงจี้นั้นซีดขาวอย่างมาก

เขาสามารถควบคุมการต่อสู้กับเจียงวู่เฉิงไว้ได้ แต่เขาก็ไม่สามารถเอาชนะได้ นอกจากนั้นการใช้พลังของเขาก็มากกว่าเจียงวู่เฉิง ในที่สุดเขาก็แพ้

"นักดาบ หยุด เราสามารถจบมันลงด้วยการเสมอได้รึไม่?"หนานกงจี้เอ่ยอย่างรวดเร็ว

"เสมอ?"เมื่อได้ยิน เจียงวู่เฉิงอดไม่ได้ที่จะสาปแช่ง"หนานกงจี้ ข้ารู้ว่าเจ้านั้นไร้ยางอาย แต่ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะหน้าด้านขนาดนี้!"

"มันเป็นเรื่องไร้สาระสำหรับเจ้า ผู้เชี่ยวชาญในขั้นอาณาแก่นทองคำท้าต่อสู้กับใครบางคนที่อยู่ในอาณาทะเลลมปราณ เมื่อเจ้าตระหนักได้ว่าเจ้าไม่สามารถเอาชนะข้าได้โดยตรง เจ้ายังพยายามที่จะเอาชนะข้าโดยการใช้ปริมาณของลมปราณ"

"แต่มันไม่ได้ผล ตอนนี้เจ้ารู้แล้วว่าพลังของเจ้านั้นลดลงเร็วกว่าข้า เจ้ายังกล้าที่จะพูดว่าจะจบการแข่งขันนี้ด้วยการเสมอ"

"หนานกงจี้ ข้าไม่เคยเจอคนที่น่ารังเกียจและหน้าด้านเท่าเจ้ามาก่อน!"

เจียงวู่เฉิงด่าเขาอย่างเปิดเผย โดยไม่มีความเมตตา ในขณะที่เหล่าศิษย์นั้นมองมาที่หนานกงจี้ด้วยความรังเกียจ

ตอนแรกเขาไม่ต้องการที่จะเสมอ ตอนนี้เขากำลังจะแพ้และเขาต้องการที่จะหยุดมันด้วยการเสมอ

เขาทำเหมือนทุกคนเป็นคนโง่

"บัดซบ!"

หนานกงจี้พูด ตอนนี้พลังลมปราณของเขาหายไปกว่าเก้าส่วน การลดลงของพลังลมปราณนำไปสู่ความเร็วและพลังของดาบลดลงอย่างมาก

เจียงวู่เฉิงที่ถูกกดดันมาตลอด เริ่มตอบโต้

วูม!วูม!วูม!

เงาดาบของนั้นถูกใช้ออกมาอย่างสง่างามโดยใช้แก่นแท้แห่งปฐพี เห็นได้ชัดว่าเจียงวู่เฉิงนั้นอยู่ในจุดสูงสุดและดาบของเขาก็โจมตีหนานกงจี้พ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์

ในที่สุดเงาดาบที่เย็นยะเยือกฟันไปที่หนานกงจี้ ในขณะที่เจียงวู่เฉิงใช้เท้าของเขาเตะไปที่หนานกงจี้กระเด็นกลับหลังไปที่พื้นทันที

"หนานกงจี้แพ้!"

สนามประลองต่างตกอยู่ในความเงียบ

และในเวลานี้ เจียงวู่เฉิงเดินไปที่หนานกงจี้อย่างช้าๆภายใต้สายตาของทุกคน

"เจ้าแพ้!"

"12000คะแนน จ่ายมา!"

...