บทที่ 1: คัมภีร์แห่งสี่ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 1: คัมภีร์แห่งสี่ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์

เจสัน ชายหนุ่มธรรมดาผู้เคยร่ำเรียนศิลปะการต่อสู้เล็กน้อยหาใช่ผู้มีพลังเหนือมนุษย์ไม่แต่เขาเป็นนักเดินทางข้ามมิติอย่างไม่ต้องสงสัย ทว่าหลังจากเขาข้ามมิติมายังโลกนี้ เขากลับพบว่าทุกสิ่งดูจะเหมือนเดิมแทบทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นประเทศ อาคาร หรือวัฒนธรรม ทั้งหมดล้วนคล้ายคลึงกับโลกเดิมของเขาแทบทั้งสิ้น

สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปคือสถานะของเขาจากผู้ชายธรรมดา กลายมาเป็นนักศึกษาต่างชาติธรรมดาในประเทศเกาะแห่งหนึ่ง และเมื่อเขาเริ่มเชื่อว่าเรื่องการเดินทางข้ามมิติครั้งนี้เป็นเพียงฝันลวงตา เขาก็ได้พบกับ “อิวาทานิ นาโอฟุมิ” ในรั้วมหาวิทยาลัย… และในห้วงขณะนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่ยิ่งใหญ่อย่างประหลาด อาจเป็นไปได้ว่านี่คือโลกของ “ผู้กล้าโล่ผงาด”

ภายในเวลาเพียงครึ่งเดือน เจสันออกตามหาหนังสือเดินทางข้ามมิติโดยไปเยือนห้องสมุดทุกแห่งรอบมหาวิทยาลัย แต่ไม่พบสิ่งใด

“หรือว่าหมอนั่นแค่หน้าเหมือนอิวาทานิ นาโอฟุมิ? หรือมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่หาหนังสือเล่มนั้นเจอ?”

เจสันไม่ต้องการให้การข้ามมิติของเขาสูญเปล่า เขาจึงเริ่มเข้าใกล้อิวาทานิ นาโอฟุมิด้วยไมตรีจิตที่ซ่อนเจตนาอันชั่วร้ายไว้ภายในในฐานะความหวังสุดท้าย ด้วยความที่อิวาทานิ นาโอฟุมิเป็นโอตาคุผู้คลั่งไคล้เกมและอนิเมะ เจสันจึงตีสนิทได้อย่างง่ายดาย ทั้งสองใช้ชีวิตร่วมกันราว 3 เดือน เล่นเกม ดูอนิเมะ และทำงานพาร์ตไทม์เป็นครั้งคราว ใคร ๆ ก็มองว่าทั้งคู่คือสหายที่แยกกันไม่ออก

จนกระทั่งวันหนึ่ง ความสงบสุขเหล่านั้นกลับถูกสั่นคลอน…

ณ ห้องสมุดของมหาวิทยาลัย อิวาทานิ นาโอฟุมิและเจสันเดินเข้าไปพร้อมกัน ตั้งใจจะสลายความเบื่อหน่าย ทั้งคู่เดินสำรวจห้องสมุดราว 10 นาที ก่อนที่นาโอฟุมิจะหยุดยืนอยู่หน้าชั้นหนังสือที่รวบรวมวรรณกรรมแฟนตาซีในยุคแรก เจสันก็ตามไปอย่างไม่ลังเล เพราะไม่อยากพลาดโอกาสใด ๆ ตลอดช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา อิวาทานิ นาโอฟุมิคุ้นชินกับการที่เจสันติดตามเขาไปทุกที่ จึงมิได้รู้สึกอึดอัดแต่อย่างใด

เมื่อเดินมาถึงกลางชั้นหนังสือ หนังสือเก่าเล่มหนึ่งก็พลันตกลงมาที่ปลายเท้าของอิวาทานิ นาโอฟุมิ ปกหนังสือดูเก่าเกินกว่าจะอ่านชื่อได้ชัดเจน

“คัมภีร์แห่งสี่ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์? คนก่อนคงเก็บเข้าที่ไม่ดีเลยทำตกมั้ง?”

นาโอฟุมิชำเลืองมองรอบตัว แล้วโน้มตัวลงเก็บหนังสือขึ้นมา ด้วยความว่างจึงเปิดดูเล่นอย่างไม่คิดอะไร

“เฮ้~~~ ขอชั้นอ่านเล่มนี้ก่อนได้ไหม? มันดูน่าสนใจดีนี่นา”

เจสันพยายามกลั้นความตื่นเต้นสุดชีวิต เขาเคยมาสำรวจห้องสมุดนี้แล้ว แต่ไม่เคยพบหนังสือเล่มนี้เลย ซึ่งบ่งชี้ได้สูงว่า นี่น่าจะเป็นหนังสือเล่มเดียวกับที่นาโอฟุมิใช้ข้ามมิติในเรื่องต้นฉบับ

“เดี๋ยวอ่านจบแล้วจะให้นายอ่านต่อก็แล้วกัน ยังไงมันก็ไม่หนามาก อ่านแป๊บเดียวก็เสร็จ นายก็หาอย่างอื่นอ่านรอไปก่อนละกัน… อยู่ ๆ ชั้นก็รู้สึกผูกพันกับเล่มนี้แปลก ๆ ขอโทษด้วยนะ”

อิวาทานิ นาโอฟุมิขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ไม่ยอมยกหนังสือให้ แม้เขาจะลังเลอยู่บ้างว่าจะให้อ่านก่อนดีไหม แต่เสียงกระซิบในใจกลับเตือนเขาว่าอย่าทำเช่นนั้น

“ถ้านายอ่านจบ นายอาจจะได้ข้ามมิตินะ!”

เจสันเริ่มกระวนกระวาย ครุ่นคิดว่าจะเอาหนังสือมาได้อย่างไร

แย่งมันเลย? ถ้านาโอฟุมิขัดขืนขึ้นมา มันก็จะกลายเป็นเรื่องใหญ่แน่นอนที่นี่คือห้องสมุด ไม่อาจก่อความวุ่นวายได้

หลอกลวง? สีหน้ามุ่งมั่นของนาโอฟุมิบอกชัดว่า เขาคงไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ

“จะทำยังไงดี?” เจสันร้อนรนใจ ขณะเดียวกันนาโอฟุมิก็เปิดหน้าหนังสือไปยังหน้าแรก ความกระวนกระวายในอกของเจสันทวีขึ้น

“ติง! โปรดเลือกคำสั่ง”

“1: จูบนาโอฟุมิอย่างดูดดื่ม ชิงหนังสือตอนเขาตกใจ รับโบนัสเสน่ห์เพิ่มสองเท่า”

“2: เตะก้นนาโอฟุมิอย่างแรง รับโบนัสความว่องไวเพิ่มสองเท่า”

“3: เอาไม้ตีหัวนาโอฟุมิให้สลบ รับโบนัสพลังร่างกายโดยรวมเพิ่มสามเท่า”

ทันใดนั้น เสียงในหัวก็ดังขึ้น เจสันซึ่งอ่านนิยายออนไลน์มาไม่น้อย ก็เข้าใจได้ทันทีว่านี่คือ “ระบบโกง” ที่ปรากฏขึ้นตามขนบเรื่องแนวนี้

ด้วยความปรารถนาที่จะหลุดพ้นจากชีวิตน่าเบื่อ และความมุ่งมั่นจะคว้ารางวัล เขาจึงเลือก “ตัวเลือกที่ 3” โดยไม่ลังเล ไม้เบสบอลพลันปรากฏขึ้นในมือทันใด

“พี่ชาย…อย่าโกรธกันเลยนะ ยังไงนายก็เคยข้ามมิติมาแล้ว แล้วก็เจอแต่เรื่องปวดหัวกับชีวิตใช่ไหมล่ะ? งั้นปล่อยให้ชั้นรับช่วงชีวิตนั้นแทนเถอะ!”

เจสันปลอบใจตนเองในใจ พลางจับไม้ให้แน่น ก่อนจะฟาดลงไปยังท้ายทอยของอิวาทานิ นาโอฟุมิในทันที

ผัวะ!!

นาโอฟุมิร่วงลงกับพื้นหมดสติ ไม่อาจคาดคิดเลยว่าจะโดนตีเพียงเพราะหนังสือเก่าเล่มหนึ่ง

มั่นใจว่าแรงตีไม่ได้ถึงตาย เจสันรีบฉวยหนังสือแล้วเผ่นหนีทันที

“ติง! โบนัสพลังร่างกายโดยรวมของคุณเพิ่มสามเท่า”

เขาไม่สนเสียงเตือนของระบบ เพราะในตอนนี้ร่างกายเขารู้สึกเบา รวดเร็ว และทรงพลังขึ้นราวกับคนละคน ทำให้วิ่งออกไปโดยแทบไม่เหนื่อย

ในที่สุด เจสันก็หนีออกจากห้องสมุดได้ และมาหลบอยู่มุมลับตาคน ก่อนจะนั่งลงอย่างง่ายดาย

“นี่น่ะหรือพลังร่างกายที่เพิ่มสามเท่า? วิ่งมาตั้งไกลยังไม่รู้สึกเหนื่อยเลยแฮะ” เขาคิดพลางเปิดหนังสือขึ้น

เนื้อเรื่องภายในกล่าวถึงอีกโลกหนึ่งที่กำลังเผชิญกับ “คลื่นแห่งหายนะ” ซึ่งมาอย่างต่อเนื่อง และกำลังจะทำลายล้างทุกสิ่ง เพื่อขัดขวางจุดจบอันเลวร้ายนั้น ชาวโลกจึงเรียกฮีโร่จากต่างโลกเข้ามา เพื่อวิงวอนให้ช่วยเหลือ

โดยแก่นของเรื่องคือ “ฮีโร่ผู้กอบกู้โลก” ซึ่งผิดแปลกจากเรื่องอื่น ตรงที่มีฮีโร่ถึงสี่คนผู้ใช้ดาบ หอก ธนู และโล่

แต่ในเรื่องไม่มีนางเอกน่ารัก มีเพียงเจ้าหญิงผู้เดินวนเวียนระหว่างเหล่าฮีโร่ ใช้เสน่ห์เย้ายวนหลอกล่อพวกเขาไปทีละคน

เจสันไล่อ่านเนื้อหาจนถึงหน้าสุดท้าย…แต่หน้าสุดท้ายกลับว่างเปล่า เรื่องราวของ “ผู้กล้าโล่”

ในตอนนั้นเอง ร่างกายของเจสันก็เริ่มสั่นไหว สติเริ่มพร่าเลือน และก่อนที่ความรู้สึกทั้งหมดจะหายไป รอยยิ้มช้า ๆ ก็ปรากฏบนใบหน้าเขา

“ในที่สุด…ชั้นก็จะได้ข้ามมิติเสียที”