c.1

“นี่เราถูก... ส่งข้ามภพมาจริงๆ งั้นเหรอ?”

เบลนได้แต่พร่ำพึมพำขณะจ้องมองไปยังท้องฟ้าของโลกที่ไม่คุ้นตา สิ่งสุดท้ายที่เขาจำได้คือแสงไฟหน้ารถบรรทุกพุ่งเข้ามาในสายตา แล้วทุกอย่างก็มืดสนิท... ก่อนจะตื่นขึ้นมาในป่าแห่งหนึ่งที่ไม่ใช่โลกเดิมของเขา

เสียงของ “ระบบ” ดังขึ้นในหัวเมื่อครู่ บอกเขาว่านี่คือโลกของ อาคาเมะ สวยสังหาร

ตอนแรกเขาแทบไม่เชื่อ—การข้ามภพเป็นแค่เรื่องในนิยายหรือมังงะไม่ใช่เหรอ? แต่เมื่อมองดูร่างกายของตนเอง สัมผัสได้ถึงพลังประหลาดในดวงตาทั้งสองข้าง เขาก็ต้องยอมรับความจริงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

และที่แย่ที่สุดคือ... เขาดันตกลงมา “บนหัว” ของสัตว์อสูรชั้นอันตรายระดับพิเศษเข้าอย่างจัง

มันมีรูปร่างคล้ายเสือยักษ์ ขนาดตัวใหญ่เกินมนุษย์จะจินตนาการได้ อุ้งเท้าแต่ละข้างใหญ่กว่าร่างของเบลนทั้งร่าง และกรงเล็บที่ยาวเป็นเมตรสะท้อนแสงวาวราวใบมีด

โชคดีที่เขามี “คามุย” อยู่ในดวงตาทั้งสองข้าง—พลังจากเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุพผา ที่ได้มาเป็นของขวัญจากระบบ

ทันทีที่อสูรคำรามคำแรกใส่เขา เบลนก็ไม่รอช้า ใช้คามุยในตาขวาแปรสภาพร่างกายให้ไร้ตัวตนทันที ขากรรไกรของสัตว์อสูรที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมพุ่งทะลุร่างเขาไปอย่างไร้ผล

ร่างของเขาทะลุผ่านหัวอสูรยักษ์ไปอีกด้านโดยไร้รอยขีดข่วน

โดยไม่รอให้มันปรับตัว เบลนก็เร่งฝีเท้าหนีออกไปอีกทาง พยายามลากอสูรไปให้ห่างจากจุดเดิมที่สุด

ขณะวิ่งตัดผ่านป่าเขาก็เหลือบไปเห็น... หญิงสาวคนหนึ่งในเครื่องแบบทหารสีขาวสะอาดตา

สายตาที่ถูกยกระดับโดย กระจกเงาหมื่นบุพผา ทำให้เขามองเห็นใบหน้าของเธออย่างชัดเจนแม้อยู่ไกล

ผมยาวสีน้ำเงินพลิ้วลู่ในสายลม ใบหน้าเย็นชาไร้อารมณ์ราวรูปสลักจากน้ำแข็ง ขนตาสีฟ้าอ่อน ดวงตาคมกล้า และผิวขาวราวหิมะบริสุทธิ์

...เธองดงามจับตา แต่เบลนไม่มีเวลาชื่นชมความงามของเธอ

อสูรกำลังไล่ตามเขาอย่างบ้าคลั่ง ถึงแม้มันจะพลาดโจมตีหลายครั้ง แต่มันก็ยังไม่ยอมล้มเลิก สัตว์อสูรไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ฉลาด มันล่าอย่างเดียวตามสัญชาตญาณ

“แบบนี้มันจะโดนลูกหลงแน่...”

เบลนกัดฟันแน่น ใจหนึ่งอยากจะหนีไปให้พ้นเพราะตอนนี้เขาใกล้หมดแรงเต็มที แต่จิตใจเขาก็ไม่อาจทนเห็นคนบริสุทธิ์ตกอยู่ในอันตรายเพราะเขาได้

แม้จะยังสามารถใช้คามุยหนีได้อีกครั้ง แต่หญิงสาวตรงหน้านั้น—เธอคงต้องรับเคราะห์แทน

พลังตาทั้งสองเริ่มปวดร้าวเตือนถึงขีดจำกัดของร่างกาย หากฝืนใช้อีก... ร่างกายของเขาอาจแหลกสลาย

ถึงร่างจะถูกเสริมด้วยพลังของระบบจนเกินมนุษย์ แต่ “ดับเบิลคามุย” ก็ใช้พลังงานในระดับมหาศาลอย่างแท้จริง ถ้าเป็นร่างธรรมดา—แค่ใช้ครั้งเดียวก็ตายไปแล้ว

...เขายังมีหนทางพัฒนาอีกมาก แต่ไม่ใช่เวลาจะมาคิดเรื่องนั้นตอนนี้

ในเวลาเดียวกัน ณ ชายแดนด้านใต้ของจักรวรรดิ เอสเดธ—หญิงสาวในชุดขาวคนนั้น—เพิ่งได้รับตำแหน่งนายพลของจักรวรรดิ

เธอถูกส่งมาปราบสัตว์อสูรชั้นอันตรายระดับพิเศษ

แต่เป้าหมายของเธอในครั้งนี้ไม่ธรรมดา อสูรตนนั้นอยู่ในขั้นใกล้จะวิวัฒน์เป็น ระดับซูเปอร์ แล้ว

และในตอนนี้ เอสเดธยังไม่ได้ครอบครอง เทกุ ที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล อสูรเทพสถิต – สารสกัดปีศาจ

กองทหารของเธอถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น มีเพียงเธอผู้เดียวที่ยังยืนหยัดอยู่ได้ และนั่นก็ต้องแลกมาด้วยบาดแผลร้ายแรง

เธอที่ยังอยู่ในสภาพสะบักสะบอม หันไปเห็นร่างของชายคนหนึ่งวิ่งหนีสัตว์อสูรขนาดใหญ่ตรงมายังเธอ

คิ้วของเอสเดธขมวดเล็กน้อย—แม้แต่เธอเองยังไม่แน่ใจว่าจะรับมือไหวในสภาพแบบนี้...