บทที่ 55 โรงงานทหารขนาดยักษ์

คาร์เตอร์กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ถูกเฉินโม่ยกมือห้ามไว้

"ตัดสินใจตามนี้แหละ การเดินทางที่เหลือสำหรับพวกเราไม่มีความยากลำบากอะไรเลย ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงเข้าไปใกล้"

คาร์เตอร์ได้ยินดังนั้นก็ไม่ยืนกรานอีกต่อไป เพราะอย่างไรเสียเฉินโม่ก็คือผู้บัญชาการของหน่วยชีลด์ แผนการรบย่อมเป็นเขาที่กำหนด เรื่องการต่อสู้ทั้งหมดล้วนให้เขาเป็นหลัก แม้แต่ผู้พันฟิลลิปส์ก็ยังแทบไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับการปฏิบัติการรบของเขา

ฐานทัพไฮดราอยู่ห่างจากแนวรบเพียงสามสิบไมล์ ด้วยความเร็วของเครื่องบิน ในไม่ช้าก็เข้าสู่เขตภูเขาและเข้าใกล้ฐานทัพ

เฉินโม่แสร้งทำเป็นหยิบอาวุธยุทโธปกรณ์ของตัวเองออกมาจากที่เก็บของท้ายห้องโดยสาร แล้วสวมใส่มัน โล่ไวเบรเนียมและดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ถูกสะพายไว้ด้านหลัง ปืนพก M1911 สีดำสองกระบอกเสียบไว้ที่ซองปืนข้างต้นขาทั้งสองข้าง ส่วนเข็มขัดสนามที่เอวก็มีมีดบินที่สร้างจากอะดาแมนเทียมอัลลอยยี่สิบเล่มเสียบอยู่

หลังจากยืนยันตำแหน่งของฐานทัพไฮดราแล้ว เฉินโม่และสตีฟก็กระโดดร่มล่วงหน้าที่ห่างจากฐานทัพออกไปสองลูกเขา

"ระวังตัวด้วย!"

คาร์เตอร์ยืนอยู่ที่ประตูห้องโดยสาร ตะโกนบอกคนทั้งสอง เฉินโม่ไม่ได้หลงตัวเองคิดว่าเธอพูดกับเขา ต่อให้มี ก็คงเป็นแค่ของแถม

อาศัยความมืดเป็นฉากกำบัง เฉินโม่และสตีฟก็ร่อนลงสู่พื้นป่าอย่างเงียบเชียบ หลังจากจัดเตรียมยุทโธปกรณ์แล้ว ทั้งสองก็มุ่งหน้าไปยังฐานทัพไฮดราอย่างรวดเร็ว

เดิมทีก็อยู่ไม่ไกลจากฐานทัพอยู่แล้ว ด้วยความเร็วและพละกำลังที่เหนือมนุษย์ของคนทั้งสอง ในไม่ช้าพวกเขาก็ลอบเข้าไปใกล้ฐานทัพไฮดราได้สำเร็จ และซ่อนตัวอยู่ในป่าละเมาะหน้าประตูใหญ่

ฐานทัพไฮดราที่อยู่ไม่ไกลดูราวกับอสูรกายที่ซุ่มซ่อนอยู่ในความมืดมิด อาคารขนาดมหึมาสูงหลายสิบเมตรตั้งตระหง่านอยู่กลางหุบเขาราวกับเขื่อนยักษ์ บดบังแม้กระทั่งท้องฟ้าที่อยู่ไกลออกไป

รั้วที่ประกอบด้วยเสาคอนกรีตสูงใหญ่และลวดหนามล้อมรอบฐานทัพทั้งหมดไว้ เหลือเพียงประตูใหญ่บานหนึ่งตรงหน้าเฉินโม่ ซึ่งเชื่อมต่อกับโลกภายนอกผ่านทางเดินเล็กๆ ในป่า

ลำแสงจากสปอตไลท์สิบกว่าดวงสาดส่องไปมาทั้งในและนอกฐานทัพอย่างไม่หยุดหย่อน ดูโดดเด่นอย่างยิ่งในความมืดมิด

การจะลอบเข้าไปอย่างเงียบๆ นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แม้ว่ากำแพงสำหรับเฉินโม่จะเหมือนไม่มีอยู่ก็ตาม ไม่ต้องพูดถึงดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ที่สามารถฟันให้ขาดได้อย่างง่ายดาย ด้วยพละกำลังของเฉินโม่และสตีฟ การปีนข้ามไปโดยตรงก็เป็นเรื่องง่ายดาย

แต่ระหว่างกำแพงและฐานทัพมีลานโล่งกว้างอยู่ ต่อให้ทั้งสองจะเคลื่อนไหวรวดเร็ว ก็ยังง่ายที่จะถูกสปอตไลท์ที่สาดส่องไปมาอย่างต่อเนื่องจับได้ และทำให้ศัตรูไหวตัวทัน

ทั้งสองซ่อนตัวอยู่ในป่าและรอคอยโอกาสอย่างเงียบๆ

ในขณะที่สตีฟกำลังจะรอจนทนไม่ไหว เฉินโม่ก็เอ่ยขึ้นเบาๆ

"มาแล้ว!"

สตีฟมองเฉินโม่อย่างสงสัย พบว่าสายตาของเขากำลังจับจ้องอยู่ที่ปลายสุดของทางเดินเล็กๆ ที่เชื่อมต่อไปยังฐานทัพไฮดรา

สายตาของสตีฟก็หันตามไป แม้จะเรียกว่าทางเดินเล็กๆ ในป่า แต่จริงๆ แล้วก็กว้างสามสี่เมตร ถนนถูกตัดผ่านกลางป่า สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่และหนาทึบ

ท่ามกลางสายตาของสตีฟ ในไม่ช้าปลายสุดของถนนก็มีความเคลื่อนไหว

เริ่มจากเสียงเครื่องยนต์แผ่วๆ ดังแว่วมาแต่ไกล ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ และชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นก็มีแสงไฟสองดวงส่องออกมาจากความมืด เห็นได้ชัดว่ามีรถกำลังขับมา

ไม่นานนัก รถบรรทุกหลายคันก็ขับออกมาจากหัวมุมที่ปลายถนน เฉินโม่มองสตีฟแล้วกระซิบเตือน

"ตามฉันมาให้ทัน!"

สตีฟพยักหน้า แล้วตามหลังเฉินโม่ลอบเข้าไปใกล้ข้างทาง หลังจากที่รถบรรทุกหลายคันขับผ่านไป เฉินโม่ก็นำหน้าพรวดพราดออกจากพุ่มไม้ที่ซ่อนตัว พุ่งไปยังท้ายรถบรรทุกคันสุดท้าย แล้วกระโจนขึ้นไปบนกระบะรถโดยตรง

สตีฟตามไปติดๆ เขากระโดดขึ้นไปเช่นกัน พอเขายืนมั่นคงบนกระบะรถแล้วมองไป ก็เห็นเฉินโม่นั่งอยู่บนลังไม้ข้างกระบะรถแล้ว ส่วนทหารไฮดราที่ติดอาวุธครบมือสองนายก็นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ในเบ้าตาของแต่ละคนมีมีดบินปักอยู่

"เก็บมีดบินกลับมา แล้วโยนศพทิ้งไปให้หมด!"

เฉินโม่นั่งอยู่บนลังเสบียงพลางสั่งการ เมื่อมีศิษย์อยู่ข้างกาย เรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ย่อมไม่ต้องให้เฉินโม่ลงมือเอง

"ครับ ท่านอาจารย์!"

สตีฟรีบตอบรับ เดินเข้าไปดึงมีดบินออกมา เช็ดให้สะอาดแล้วส่งคืนให้เฉินโม่ จากนั้นก็ยกศพขึ้นมาอย่างง่ายดายมือละข้าง แล้วโยนทิ้งไปทางท้ายรถ

รถบรรทุกที่พวกเขาอยู่เป็นคันสุดท้ายของขบวน ด้านหลังรถคือป่าที่มืดมิดและเงียบสงัด ไม่มีแหล่งกำเนิดแสงใดๆ มองเห็นแต่ความมืดมิด ไม่ต้องกังวลเลยว่าจะถูกคนข้างหน้าเห็นความผิดปกติ

ขบวนรถบรรทุกเข้าสู่ประตูใหญ่ของฐานทัพไฮดราได้อย่างราบรื่น และจอดเรียงกันหน้าโกดังข้างฐานทัพ เสบียงบนรถจะถูกขนลงที่นี่ทีละคัน

ทหารไฮดราที่ติดอาวุธครบมือหลายนายเดินลาดตระเวนไปมาหน้าโกดัง ส่วนคนงานกลุ่มหนึ่งก็รีบมาที่รถบรรทุกคันแรกและเริ่มขนย้ายเสบียง

ฉวยจังหวะที่คนงานและยามด้านนอกยังไม่ทันสังเกตเห็น เฉินโม่ก็พาสตีฟกระโดดลงจากรถอย่างรวดเร็ว อาศัยตัวรถเป็นที่กำบัง ก่อนจะลอบเร้นมุ่งหน้าไปยังอาคารฐานทัพที่ตั้งตระหง่านท่ามกลางความมืดของยามค่ำคืน

ระหว่างโกดังกับอาคารฐานทัพขนาดมหึมาคือลานโล่งกว้าง ในลานนั้นมีรถถังหนักและรถหุ้มเกราะสีดำหลายสิบคันจอดอยู่อย่างเป็นระเบียบ สัญลักษณ์กะโหลกไฮดราบนตัวรถดูเย็นชาและชั่วร้ายยิ่งขึ้นในความมืดมิด

เห็นได้ชัดว่า ในฐานทัพแห่งนี้มีกองกำลังทหารยานเกราะของกองทัพไฮดราจำนวนไม่น้อยประจำการอยู่ สตีฟอดที่จะกังวลไม่ได้ว่าจะสามารถช่วยเชลยออกไปได้อย่างราบรื่นหรือไม่

แต่เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ที่สงบนิ่งของเฉินโม่เบื้องหน้า ในใจของสตีฟก็พลันสงบลงอย่างประหลาด เขาสลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไป แล้วตามหลังเฉินโม่ไปติดๆ

อาศัยรถถังและรถหุ้มเกราะเป็นที่กำบัง หลบหลีกสายตาของสปอตไลท์และทหารไฮดราที่ลาดตระเวน พวกเขาก็ข้ามลานโล่งได้อย่างรวดเร็ว มาถึงแถวอาคารยาวที่เชื่อมต่อกับอาคารฐานทัพ รถหุ้มเกราะหนักสูงสามเมตรกว่าคันหนึ่งจอดชิดกำแพงอยู่พอดี

เฉินโม่เหยียบรถหุ้มเกราะแล้วปีนขึ้นไปบนหลังคาอย่างรวดเร็ว สตีฟตามไปติดๆ และหายลับไปจากสายตาของทหารไฮดราที่ลาดตระเวนอยู่เบื้องล่างโดยสิ้นเชิง

ทั้งสองวิ่งไปตามหลังคาอย่างรวดเร็วมุ่งหน้าไปยังอาคารฐานทัพที่สูงตระหง่านอยู่ไกลออกไป อาคารตลอดทางมีความสูงต่ำไม่เท่ากัน แต่ความสูงแค่สามถึงห้าเมตรสำหรับคนทั้งสองนั้นไม่ใช่ปัญหาเลย พวกเขาปีนป่ายข้ามไปตลอดทาง ลอบเข้าไปใต้อาคารในความมืดมิดอย่างเงียบเชียบ และลอบเข้าไปในฐานทัพได้สำเร็จจากหน้าต่างบานหนึ่ง

สถานการณ์ภายในฐานทัพนั้นเฉินโม่รู้ดีอยู่แล้ว รวมถึงโครงสร้างภายในและแผนผังของอาคารทั้งหมด

เพื่อป้องกันไม่ให้ศัตรูไหวตัวทัน เฉินโม่ใช้สัมผัสรับรู้สถานการณ์รอบข้างอย่างระมัดระวัง นำสตีฟหลบหลีกทหารไฮดรากลุ่มแล้วกลุ่มเล่า ผ่านเขตรอบนอกได้อย่างราบรื่น และเข้าสู่พื้นที่ใจกลางของฐานทัพ โรงงานผลิตอาวุธขนาดมหึมาก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าคนทั้งสอง

รอบนอกของอาคารทั้งหมดเป็นชั้นๆ ที่แบ่งแยกกันไป แต่ตรงกลางของอาคารซึ่งกินพื้นที่เกือบครึ่งหนึ่งของอาคารทั้งหมด กลับเป็นพื้นที่เปิดโล่งเชื่อมต่อกันตั้งแต่ชั้นล่างถึงชั้นบน เป็นโรงงานผลิตขนาดมหึมาสูงหลายสิบเมตร