ตอนที่ 19 ภรรยาแห่งโลกนินจา

[ฮิวงะ ฮิซาชิ: ไอ้เด็กสารเลวเอ๊ย! แกมีหลานสาวฉันอยู่แล้ว ยังจะไปหาผู้หญิงคนอื่นอีกเรอะ? ไอ้สารเลวไร้ยางอาย!]

[อิโตะ มาโกโตะ: ข้อหาอะไรของท่านเนี่ย? สารเลวเหรอ? ผมแค่อยากให้ผู้หญิงทุกคนมีบ้านอันอบอุ่นก็เท่านั้นเอง!]

[อุจิฮะ มาดาระ: สมกับเป็นชายผู้ใจดีที่สุดในโลก]

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: สมกับเป็นชายผู้ใจดีที่สุดในโลก]

[อุจิฮะ อิซึนะ: สมกับเป็นชายผู้ใจดีที่สุดในโลก]

[นามิคาเสะ มินาโตะ: สมกับเป็นชายผู้ใจดีที่สุดในโลก]

[เซ็นจู โทบิรามะ: สมกับเป็นชายผู้ใจดีที่สุดในโลก]

สมาชิกในกรุ๊ปแชททุกคนพร้อมใจกันส่งข้อความล้อเลียนฉายานี้ของมาโกโตะกันอย่างพร้อมเพรียง

แต่มาโกโตะกลับหัวเราะใส่ปฏิกิริยาของพวกเขา

ในขณะเดียวกัน ด้านหลังของแถวเดินนั้น ฮิวงะ ฮินาตะกำลังแอบสังเกตอิโตะ มาโกโตะกับยามานากะ อิโนะเงียบๆ ทันทีที่สายตาของเธอเหลือบไปเห็นเขา ภาพความทรงจำที่เขาลูบหัวเธอก็ผุดขึ้นมาในหัว และหน้าเธอก็แดงก่ำขึ้นทันที

[อุจิฮะ มาดาระ: เฮ้ เด็กนั่น! เลิกคุยกับสาวยามานากะนั่นสักพักเถอะ เด็กสาวฮิวงะที่อยู่ด้านหลังเจ้ากำลังหน้าแดงและแอบมองเจ้าอยู่นะ เจ้าช่างโชคดีในเรื่องสาวๆ จริงๆ ว่ะ!]

[อิโตะ มาโกโตะ: เฮ้ นี่ท่านเป็นวิญญาณของอุจิฮะไม่ใช่เรอะ! ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ท่านกลายเป็นพวกชอบเสือกเรื่องชาวบ้าน?]

[อุจิฮะ มาดาระ: แล้วมันผิดตรงไหน?]

[เซ็นจู โทบิรามะ: เด็กหญิงนั่นดูจะชอบเจ้าจริงๆ ข้าไม่คิดเลยว่าจะมีใครมาชอบเจ้าจริงๆ นะเนี่ย]

[อิโตะ มาโกโตะ: ขอโทษที!? ที่ท่านพูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง? ท่านว่าผมไม่น่าจะมีใครชอบเหรอ?]

[อิโตะ มาโกโตะ: ท่านคิดว่าทุกคนเป็นเหมือนท่านงั้นเหรอ? หน้านิ่ง เย็นชา อารมณ์ด้านเดียว แถมยังชอบคิดว่าตัวเองถูกเสมอ?]

[ที่สำคัญ ผมได้ยินมาว่ามีใครบางคนยังบริสุทธิ์จนตายเลยนะ ไม่เคยได้สัมผัส ‘สิ่งนั้น’ เลย ท่านรู้มั้ยว่าใคร โทบิรามะ?]

[อิโตะ มาโกโตะ: แถมผมยังได้ยินมาด้วยว่าคนๆ เดียวกันนั่นแหละ ไม่เคยแม้แต่จะตกหลุมรักใครเลยจนถึงวันตาย]

[เซ็นจู โทบิรามะ: ไอ้เด็กบ้า! ทุกอย่างที่เจ้าพูดมามันก็จริงแหละ แต่ทำไมข้ามันหงุดหงิดนัก?!]

[เจ้ามันเรียนมาจากไหนฟะการกัดเจ็บๆ แบบนี้?! อย่าบอกนะว่าคิดเองได้ ข้าไม่เคยเจอใครน่ารำคาญเท่าเจ้ามาก่อนเลยจริงๆ!]

[อิโตะ มาโกโตะ: ถ้าท่านบอกว่าไม่เคยเจอใครแบบผมมาก่อน งั้นมันก็แค่เพราะท่านยังไม่เคยเจอผมนี่แหละ วันนี้เป็นวันโชคดีของท่านแล้ว!]

[อุจิฮะ มาดาระ: ในโลกที่เต็มไปด้วยพวกกัดเจ็บ ข้า อุจิฮะ มาดาระ ขอยกให้เจ้าเป็นราชาแห่งความกวนตีนอย่างไม่มีข้อกังขา!]

[ฮิวงะ ฮิซาชิ: ไอ้เด็กเปรต! อยู่ห่างๆ ฮินาตะซะ! เดี๋ยวเจ้าจะทำให้หลานสาวข้ากลายเป็นคนเสื่อมทราม!]

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: เอาจริงๆ ฮิซาชิ ลองคิดดูดีๆ มาโกโตะมีกรุ๊ปแชทนี่อยู่นะ และพวกเราทั้งหมดก็คอยสนับสนุนเขา อนาคตของเขาจะต้องยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน]

[นามิคาเสะ มินาโตะ: ถึงมาโกโตะจะเป็นแค่สามัญชน แต่เขาก็ไม่ได้ดูต่ำต้อยจนไม่คู่ควรกับคุณหนูตระกูลฮิวงะหรอก ใช่มั้ยล่ะ?]

[ฮิวงะ ฮิซาชิ: ไอ้บ้าเอ๊ย! ทำไมพวกเจ้าถึงช่วยสนับสนุนไอ้เด็กนี่กันหมดเลยวะ?!]

ฮิซาชิถึงกับงงกับคอมเมนต์ของฮาชิรามะกับมินาโตะ

ทำไมพวกเขาถึงช่วยไอ้เด็กเจ้าปัญหานี่?

แต่หลังจากคิดทบทวนดู ฮิซาชิก็เริ่มยอมรับว่าคำพูดพวกนั้นก็ไม่ได้ผิด

ไอ้เด็กนี่มีพลังระดับจูนินแล้ว ที่สำคัญที่สุดคือเขามีกรุ๊ปแชทลึกลับนี่ แถมยังมีบอสใหญ่ๆ คอยซัพพอร์ตในกรุ๊ปอีก

ฮิซาชิเริ่มพิจารณาแล้วว่าเจ้านี่อาจจะไปถึงระดับคาเงะได้ง่ายๆ ถ้ามีทรัพยากรสนับสนุน

บางที… แค่บางที… การให้มาโกโตะคู่กับคุณหนูฮิวงะอาจจะไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันก็ได้

แต่แล้วฮิซาชิก็รีบสะบัดหัวแรงๆ ‘บ้าเอ๊ย ฉันคิดอะไรอยู่วะเนี่ย?’

เขาเห็นเจ้านั่นกำลังคุยกับเด็กสาวจากตระกูลยามานากะเมื่อกี้ มันเห็นชัดว่าเป็นพวกเจ้าชู้ เขาต้องเลิกจีบผู้หญิงคนอื่นก่อน ฮิซาชิถึงจะเริ่มพิจารณาเรื่องนี้ได้

แต่ถึงอย่างนั้น ความกังวลของฮิซาชิก็สูญเปล่า

เพราะแค่ชื่อของมาโกโตะเองก็เหมือนฟ้าลิขิตให้เขาเป็นราชาแห่งฮาเร็มแล้ว

มาโกโตะที่ทะลุมิติมา ไม่คิดจะปล่อยให้ชีวิตใหม่ต้องไร้ความหมาย

ในชาติก่อนเขาไม่มีแม้แต่ภรรยา เพราะงั้นในโลกนี้เขาต้องแต่งเมียหลายคนให้ได้

ที่ยิ่งดึงดูดใจกว่านั้นก็คือ “ภรรยา” ในโลกนารูโตะนี่แหละ นอกจากฮินาตะกับอิโนะแล้ว ยังมีอุซึกิ ยูงาโอะ, ซึนาเดะ, ยูฮิ คุเรไน และอีกนับไม่ถ้วน

และโลกนินจาก็ไม่ได้มีแค่โคโนฮะ ยังมีหมู่บ้านอื่นๆ ให้เลือกอีกเพียบ

——————————

สมาชิกในกรุ๊ปแชทยังไม่รู้เลยว่าในหัวมาโกโตะคิดอะไรอยู่ ถ้ารู้ คงอึ้งกับความบ้าบิ่นของเขาแน่

ตอนนี้ มาโกโตะกำลังเพลิดเพลินกับการที่ฮาชิรามะกับมินาโตะออกหน้าปกป้องตนเองในแชท เขาหัวเราะเบาๆ พร้อมนึกในใจว่า ถ้ามินาโตะรู้ว่าในเนื้อเรื่องดั้งเดิม ฮินาตะเป็นลูกสะใภ้ของเขา คงเป็นไงบ้างนะ?

[ฮิวงะ ฮิซาชิ: เออๆ ฉันเข้าใจที่พวกท่านพูดกันแหละ แต่เจ้านี่มันบุ่มบ่ามเกินไปจริงๆ แถมพี่ชายฉันก็หัวโบราณสุดๆ ฉันสงสัยว่าเขาจะยอมรับเจ้านี่ไหมด้วยซ้ำ]

[นามิคาเสะ มินาโตะ: นั่นก็แล้วแต่เขา อย่างน้อยฉันก็พยายามอย่างดีที่สุดที่จะจีบคุชินะใช่มั้ยล่ะ?]

[อุจิฮะ มาดาระ: ข้าขอบอกอะไรเจ้าไว้นะ พลังคือรากฐานของทุกอย่าง แล้วไงล่ะถ้าเจ้าจะเจ้าชู้หน่อย?

ถ้าเจ้ามีพลัง เจ้าจะแต่งงานกับกี่คนก็ได้ ใครไม่พอใจก็มาเจอกับข้าได้เลย

จำไว้นะ เด็กน้อย ตราบใดที่เจ้ามีพลังที่ครอบงำโลกนินจาได้ คนจะมาขอให้เจ้าแต่งกับลูกสาวเขาเอง!]

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: มาดาระ ทำไมทุกครั้งที่เจ้าพูดเรื่องความรัก มันต้องลึกซึ้งจริงจังขนาดนี้ด้วยเนี่ย?]

[อุจิฮะ มาดาระ: ก็สิ่งที่ข้าพูดมันก็ถูกหมดแล้วนี่นา ในโลกนินจา พลังเท่านั้นที่เป็นทุกอย่าง!]

[นามิคาเสะ มินาโตะ: ว่าแต่ ฮิซาชิ ฉันมีคำถาม ฉันอยากรู้ว่านายตายได้ยังไง?]