ตอนที่ 5 ฟังก์ชันของกลุ่มแชท

[ฮาตาเกะ ซาคุโมะ: ฉันพอใจกับชื่อ “เขี้ยวขาวสีแห่งโคโนฮะ” แล้วล่ะ]

[นามิคาเสะ มินาโตะ: ฉันโอเคกับชื่อเล่นพวกนี้นะ จะ “ประกายแสงสีทองแห่งโคโนฮะ” หรือ “สามีที่อ่อนโยนที่สุด” ก็ได้ทั้งนั้น]

[อุซึมากิ คุชินะ: ม-มินาโตะ ชื่อหลังนี่มันแบบว่า.....]

[นามิคาเสะ มินาโตะ: ทำไมล่ะ คุชินะ? เธอไม่ชอบชื่อเล่นของฉันเหรอ?]

[อุซึมากิ คุชินะ: ฉ-ฉันจะชอบมันก็ได้]

อิโตะ มาโกโตะอดหัวเราะไม่ได้เมื่อมองดูบทสนทนาในกลุ่ม พวกเขาเป็นถึงตำนานแห่งโลกนินจา แต่กลับมาทะเลาะกันเรื่องชื่อเล่น

มันราวกับว่ามุมมองของเขาต่อโลกใบนี้พลิกกลับหัวไปหมด

ทันใดนั้น อุจิฮะ มาดาระ ที่เงียบมาตลอดก็โผล่เข้าร่วมการสนทนา

[อุจิฮะ มาดาระ: หัวหน้ากลุ่ม! ชื่อเล่นของข้าขอเป็น “ผีแห่งอุจิฮะ”! ถ้าเจ้าจัดชื่อนี้ให้ข้า ข้าจะลืมทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้! เรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะ!]

อิโตะ มาโกโตะยกมือขึ้นลูบขมับ ชื่อเล่นของแต่ละคนมันดีเกินไป แล้วเขาจะยอมให้เป็นแบบนั้นได้ยังไงกัน?

“ข้าควรจัดการตั้งชื่อพวกเขาตามใจชอบดีไหมนะ?” เขาพึมพำกับตัวเองพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

จากนั้นเขาก็เริ่มตั้งชื่อเล่นให้กับทุกคน

[หัวหน้ากลุ่ม อิโตะ มาโกโตะ ได้ตั้งชื่อเล่นของ เซ็นจู ฮาชิรามะ ว่า “เทพเจ้าแห่งนินจาผู้รักมาดาระที่สุด”]

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: หัวหน้ากลุ่ม นี่มันอะไรกัน? นี่ไม่ใช่ชื่อที่ข้าขอไว้เลยนะ!]

ฮาชิรามะจ้องชื่อเล่นของตัวเองด้วยใบหน้าแดงก่ำเต็มไปด้วยความอาย

[หัวหน้ากลุ่ม อิโตะ มาโกโตะ ได้ตั้งชื่อเล่นของ อุจิฮะ มาดาระ ว่า “อุจิฮะผู้รักการเต้นรำกับฮาชิรามะ”]

[อุจิฮะ มาดาระ: อะไรวะเนี่ย?! นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าขอไว้! ข้าบอกว่าอยากได้ชื่อว่า ผีแห่งอุจิฮะ! แล้วข้าไม่ได้เต้นรำกับฮาชิรามะซะหน่อย! ชื่อพวกนี้มันประหลาดเกินไป ข้าไม่เอา!]

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: มาดาระ ข้ารับได้นะ เดี๋ยว...ไม่ใช่อย่างที่พวกเจ้าคิดกันนะ!]

คนอื่นในกลุ่มต่างจ้องหน้าจออย่างช็อก ไม่แน่ใจว่าควรจะมีปฏิกิริยายังไงกับ “คำสารภาพ” กะทันหันนี้

[หัวหน้ากลุ่ม อิโตะ มาโกโตะ ได้ตั้งชื่อเล่นของ เซ็นจู โทบิรามะ ว่า “ผู้คิดค้นคาถา & เทคนิค”]

[เซ็นจู โทบิรามะ: เฮ้อ...เมื่อเทียบกับพี่ชายข้าแล้ว ชื่อเล่นของข้ายังปกติอยู่มาก...]

[หัวหน้ากลุ่ม อิโตะ มาโกโตะ ได้ตั้งชื่อเล่นของ อุจิฮะ อิซึนะ ว่า “ภรรยาน้อยของเซ็นจู โทบิรามะ!”]

ทุกคนตกตะลึง!

นี่มันเรื่องอะไรกัน!?

ชื่อของฮาชิรามะกับมาดาระก็บ้าพอแล้ว แต่นี่...อิซึนะกลายเป็นภรรยาน้อยของเซ็นจู โทบิรามะไปแล้วเรอะ? มันเกินไปแล้วจริงๆ!

[หัวหน้ากลุ่ม อิโตะ มาโกโตะ ได้ตั้งชื่อเล่นของ ฮาตาเกะ ซาคุโมะ ว่า “คุณลุงจิตตก”]

[หัวหน้ากลุ่ม อิโตะ มาโกโตะ ได้ตั้งชื่อเล่นของ อุจิฮะ ฟุงาคุ ว่า “ผู้นำตระกูลที่อัจฉริยะที่สุด”]

[หัวหน้ากลุ่ม อิโตะ มาโกโตะ ได้ตั้งชื่อเล่นของ อุจิฮะ ชิซุย ว่า “เด็กหนุ่มผู้งี่เง่า”]

[หัวหน้ากลุ่ม อิโตะ มาโกโตะ ได้ตั้งชื่อเล่นของ ฮิวงะ ฮิซาชิ ว่า “ผู้มีดวงตาต่างดาว”]

——————————

ไม่นานนัก อิโตะ มาโกโตะก็จัดการตั้งชื่อเล่นให้ทุกคนเสร็จเรียบร้อย

ก่อนหน้านี้ ตอนที่ทุกคนกำลังคิดชื่อเล่นให้ตัวเอง ต่างก็ตื่นเต้นดีใจ หวังจะได้ชื่อเท่ๆ ดูน่าเกรงขาม

แต่ตอนนี้...เมื่อมองดูชื่อเล่นของตัวเอง แต่ละคนก็มีสีหน้าอับอายสุดๆ

แต่ก็ไม่มีทางเลือก เพราะหัวหน้ากลุ่มคือ อิโตะ มาโกโตะ ทุกคนทำได้แค่ยอมรับชื่อเล่นที่เขาตั้งให้เท่านั้น!

ในขณะที่ทุกคนกำลังรู้สึกหดหู่ อิโตะ มาโกโตะกลับยิ้มจนปากแทบฉีกถึงหู

คนพวกนี้เป็นถึงตำนานของโลกนินจา เป็นตัวละครที่เขาเคยเห็นแค่ในอนิเมะเท่านั้น

[อิโตะ มาโกโตะ: เอ่อ...เอาล่ะ ตอนนี้ตั้งชื่อเล่นกันเสร็จแล้ว ผมจะขอแนะนำฟังก์ชันหลักของกลุ่มแชทนี้ให้พวกท่านรู้จัก!]

เมื่อ อิโตะ มาโกโตะเริ่มพูดเรื่องจริงจัง ทุกคนที่เคยรู้สึกหงุดหงิดก่อนหน้านี้ก็พากันนิ่งเงียบ พวกเขาได้ยินเกี่ยวกับ “ฟังก์ชันจริง” ของกลุ่มแชทเป็นครั้งแรก!

[อิโตะ มาโกโตะ: อย่างแรกเลย กลุ่มแชทนี้อนุญาตให้พวกท่านพบปะกันได้ เสมือนการเปิดห้องส่วนตัว! พวกท่านสามารถทำอะไรก็ได้ในพื้นที่นั้น จะประลองกัน หรือเดตกันก็ได้ตามใจ! อยากใช้ชีวิตอยู่ในนั้นก็ยังได้ คล้ายกับการเกิดใหม่ แต่แน่นอน ต้องได้รับอนุญาตจากผมเท่านั้น!]

[อิโตะ มาโกโตะ: หากไม่ได้รับความยินยอมจากผม พวกท่านจะไม่สามารถเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวนั้นได้ จะได้แค่นั่งดูช่องแชทเท่านั้น]

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของทุกคนก็เป็นประกายด้วยความตื่นเต้น โดยเฉพาะคนที่มีภรรยา!

เพราะภรรยาของพวกเขาก็อยู่ในกลุ่มแชทนี้ด้วย!

[นามิคาเสะ มินาโตะ: คุชินะ เราจะได้เจอกันแล้ว!]

[อุจิฮะ ฟุงาคุ: มิโคโตะ รอฉันแป๊บนะ เดี๋ยวเราจะได้พบกัน!]

แน่นอน ยังมีข้อยกเว้นบางคน...

[อุจิฮะ มาดาระ: วะฮะฮะฮ่า! ฮาชิรามะ! มาสู้กันให้เต็มที่เลย!]

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: ข้ารอคอยอยู่นะ]

[อุซึมากิ มิโตะ: ฮาชิรามะ? เจ้ารออะไรอยู่? คนอื่นพอรู้เรื่องฟังก์ชันนี้ก็นึกถึงภรรยาก่อนกันทั้งนั้น! แต่เจ้า...สิ่งแรกที่เจ้าคิดคือไอ้มาดาระนั่นเรอะ!]

[อุซึมากิ มิโตะ: ข้าทนเจ้ามานานแล้วนะ!!]

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: เฮ้ ภรรยา ข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่ได้บอกว่าจะไม่ไปหาเจ้านะ! แค่รอให้ข้าสู้กับมาดาระจบก่อน แล้วข้าจะไปหาเจ้าเอง โอเคไหม?!]

[อุซึมากิ มิโตะ: ฮ่าๆๆ! เจ้าบอกให้ข้ารอจนเจ้าสู้กับเขาจบเรอะ? ไม่ต้องสงสัยเลย! ในใจของเจ้า อุจิฮะ มาดาระสำคัญกว่าข้าเสียอีก!]

[อิโตะ มาโกโตะ: เอาล่ะ สงบสติอารมณ์หน่อย กลุ่มแชทนี้ไม่เพียงแค่ให้พวกท่านเจอกันได้เท่านั้น แต่พวกท่านทุกคนยังสามารถมอบสายเลือดพิเศษ ประสบการณ์การต่อสู้ และความสามารถต่างๆ ให้กับผมได้ด้วย!]

ทันทีที่ อิโตะ มาโกโตะพูดจบ กลุ่มแชทก็เงียบกริบลงทันที

แม้แต่สองจอมพูด เซ็นจู ฮาชิรามะ กับ อุจิฮะ มาดาระ ก็หยุดพิมพ์

มันก็สมเหตุสมผลดี

ใครกัน? แล้วทำไมพวกเขาถึงต้องมอบทักษะทั้งหมดให้กับเด็กแปลกหน้าคนหนึ่ง? ใครจะรู้ว่า อิโตะ มาโกโตะนี่เป็นใครกันแน่?

อิโตะ มาโกโตะเห็นความเงียบนี้แล้วก็ถอนหายใจเบาๆ พร้อมรอยยิ้มฝืดๆ

ดูเหมือนเขาจะต้องหาวิธีบางอย่างเพื่อเกลี้ยกล่อมให้พวกเขายอมแบ่งปันพลังให้เขาแล้วล่ะ!