บทที่ 40 กระบี่สายฟ้า แถมถือทั้งสองมือ!

บทที่ 40 กระบี่สายฟ้า ถือทั้งสองมือ!

เมื่อเห็นว่าหลี่จิ้งใช้ฝ่ามือสายฟ้าแทนที่จะเป็นการจู่โจมวิญญาณ ไต้หงก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

แต่เมื่อคิดอีกที เขาก็เข้าใจแล้ว

การใช้จู่โจมวิญญาณเพื่อกำจัดหนูขาวกลุ่มนี้คงไม่ยาก แต่การทำลายซากศพด้วยนั้น แม้แต่ตัวเขาเองก็ทำไม่ได้ เขาคิดมากเกินไป

เมื่อมองดูฝ่ามือสายฟ้าที่พุ่งออกมาจากฝ่ามือของหลี่จิ้ง ไต้หงก็พยักหน้าเบาๆ

ฝ่ามือสายฟ้าที่หนาเท่ากำปั้นนั้น ชัดเจนว่าอยู่ในระดับสมบูรณ์ และยังต้องมีเทคนิคพิเศษบางอย่างด้วย

ฝ่ามือสายฟ้าระดับสมบูรณ์แบบธรรมดาไม่สามารถทำให้หนาขนาดนั้นได้

ในขณะที่ประเมินอยู่เงียบๆ ความรู้สึกชื่นชมที่ไต้หงมีต่อหลี่จิ้งก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

การฝึกฝนคาถาระดับสองให้ถึงระดับสมบูรณ์นั้นยากเพียงใด?

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อหลี่จิ้งอายุน้อยขนาดนั้น

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ฝึกฝนจู่โจมวิญญาณให้ถึงระดับสมบูรณ์ แต่ก็ถือว่าเป็นคนที่มีความสนใจเดียวกันกับเขาได้

ในขณะที่กำลังรอดูการเคลื่อนไหวต่อไปของหลี่จิ้ง ไต้หงก็ขมวดคิ้วทันที

เขาหมกมุ่นอยู่กับการประเมินฝ่ามือสายฟ้าของหลี่จิ้งจนไม่ทันสังเกต

ตอนนี้เมื่อมองไปที่มือของหลี่จิ้ง เขาถึงได้เห็นว่า...

ฝ่ามือสายฟ้าที่พุ่งออกมาจากมือของหลี่จิ้งนั้น สว่างวาบและดับลงสลับกันไปมา ไม่ยอมหายไปเสียที

?

ไต้หงค่อยๆ แสดงเครื่องหมายคำถามออกมา

ฝ่ามือสายฟ้า ไม่ควรจะเป็นการโจมตีครั้งเดียวแล้วจบไปเลยหรอกหรือ?

ก่อนที่เขาจะทันได้คิด หลี่จิ้งก็สั่นแขนทำให้ฝ่ามือสายฟ้าในมือพุ่งขึ้นอีกสามส่วน แล้วโบกมือกวาดออกไป

ฝ่ามือสายฟ้าที่หนาทึบกวาดผ่านกลืนกินหนูขาวเกือบร้อยตัวในคราวเดียว ก่อนจะสลายไป

???

ไต้หงเบิกตากว้าง

เขาแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

นี่มันการเล่นแบบไหนกัน?

กระบี่สายฟ้า?

ฝ่ามือสายฟ้าสามารถทำนแบบนี้ได้ด้วยหรือ?

หลี่จิ้งเห็นฝ่ามือสายฟ้าสลายไปแล้ว ก็ขมวดคิ้วแน่น

ความคิดของเขามาจากการที่ไต้หงสร้างจู่โจมวิญญาณให้เป็นรูปกระบี่บิน

การเปลี่ยนรูปแบบของคาถา เขาทำไม่ได้

แต่การควบคุมปริมาณพลังที่ปล่อยออกมา เขาทำได้

ฝ่ามือสายฟ้าที่หนาเท่ากำปั้นไม่ได้สร้างภาระใดๆ ให้กับเขาเลย

เมื่อระดับเพิ่มขึ้น พลังวิญญาณของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ฝ่ามือสายฟ้าที่ปล่อยออกมาอย่างเต็มกำลังสามารถหนาได้ถึงขนาดถังน้ำ

เมื่อเทียบกับถังน้ำแล้ว ขนาดเท่ากำปั้นจะนับว่าอะไร?

หากคาถาไม่สร้างภาระจนเกินไป เขาสามารถปล่อยฝ่ามือสายฟ้าออกมาอย่างรวดเร็วได้อย่างแน่นอน

แต่เมื่อนำมาใช้จริง กลับยากกว่าที่คิดไว้มาก

การปล่อยฝ่ามือสายฟ้าออกมาอย่างรวดเร็วนั้น เขาทำได้

ฝ่ามือสายฟ้าที่ปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่องสลายและรวมตัวกันใหม่ในมือของเขา ทำให้ดูเหมือนกระบี่สายฟ้าที่ยาวมากและสว่างวาบดับสลับกันไปมา

แต่จังหวะในการปล่อยออกมาอย่างรวดเร็วนั้น ควบคุมได้ยากมาก

ทุกครั้งที่ฝ่ามือสายฟ้าถูกปล่อยออกมาจนถึงตอนสลายไป ใช้เวลาประมาณหนึ่งวินาทีเท่าๆ กัน

จนถึงตรงนี้ หลี่จิ้งยังสามารถอาศัยความรู้สึกของร่างกายปล่อยฝ่ามือสายฟ้าออกมาอย่างรวดเร็วเพื่อรักษา"กระบี่สายฟ้า" ให้คงอยู่อย่างต่อเนื่องได้

แต่หลังจากที่โจมตีเป้าหมายจริง เวลาที่ฝ่ามือสายฟ้าสลายไปเองตามธรรมชาติกลับไม่แน่นอนอย่างมาก ระยะเวลาในการต่อเนื่องกลายเป็นยาวบ้างสั้นบ้าง

การเสริม "กระบี่สายฟ้า" ให้ทันเวลาจึงกลายเป็นเรื่องยากมาก

ฝ่ามือสายฟ้าที่สลายไปเร็ว จะทำให้กระบี่สายฟ้าดับลงชั่วขณะ เกิดช่องว่างขึ้น

ส่วนฝ่ามือสายฟ้าที่สลายไปช้า จะชนกับฝ่ามือสายฟ้าที่ปล่อยออกมาต่อ ส่งผลกระทบต่อความเสถียรของกระบี่สายฟ้า

การที่กระบี่สายฟ้าเกิดช่องว่างขึ้นชั่วขณะ ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

ตราบใดที่หลี่จิ้งปล่อยฝ่ามือสายฟ้าออกมาได้เร็วพอ ช่องว่างชั่วขณะก็ไม่ส่งผลกระทบมากนัก

แต่การที่ฝ่ามือสายฟ้าที่ยังไม่ทันสลายชนกับฝ่ามือสายฟ้าที่ปล่อยออกมาตามหลัง กลับเป็นต้นเหตุที่ทำให้กระบี่สายฟ้าทั้งหมดพังทลายลง!

จุดนี้ แทบจะแก้ไขไม่ได้เลย

สาเหตุที่เวลาในการสลายของฝ่ามือสายฟ้ามีการเปลี่ยนแปลง ก็เพราะว่าโดยธรรมชาติแล้วมันประกอบด้วยพลังงานไฟฟ้า เมื่อโจมตีเป้าหมายจริงก็จะมีกระบวนการนำไฟฟ้าผ่านตัวนำ

การที่พลังงานไฟฟ้าเจอตัวนำแล้วถูกนำไฟฟ้า เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ

ความเร็วในการนำไฟฟ้าขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง ไม่สามารถคาดเดาได้

หลี่จิ้งมองดูฝ่ามือที่มีควันจางๆ ลอยขึ้นมาเพราะการปล่อยฝ่ามือสายฟ้าออกมาอย่างต่อเนื่อง แล้วถอนหายใจเบาๆ ในใจ

กระบี่สายฟ้า สุดท้ายก็เป็นเพียงความคิดที่ยังไม่สมบูรณ์

สิ่งเดียวที่น่าชื่นชมก็คือ เมื่อใช้งานจริงแล้วดูน่าเกรงขามและใช้พลังงานน้อย

หากเป็นการโจมตีเต็มกำลัง เขาไม่สามารถปล่อยฝ่ามือสายฟ้าออกมาอย่างต่อเนื่องได้ และพลังวิญญาณที่เก็บไว้ในร่างกายก็จะลดลงอย่างต่อเนื่อง

แต่กระบี่สายฟ้ากลับไม่เป็นเช่นนั้น

การปล่อยออกมาอย่างรวดเร็วไม่ต้องใช้แรงแม้แต่น้อย การสูญเสียพลังงานก็น้อยมากจนแทบจะไม่ต้องสนใจ

ไต้หงที่อยู่ข้างๆ มองดูหลี่จิ้งที่ก้มหน้าครุ่นคิดโดยไม่ได้รบกวน พลางมองเขาด้วยสายตาชื่นชม

กระบี่สายฟ้าในมือของหลี่จิ้งเกิดขึ้นได้อย่างไร หลังจากความประหลาดใจในตอนแรก ไต้หงก็มองออกแล้ว

อย่างไรเสีย เขาก็เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสี่

แม้แต่การที่หลี่จิ้งใช้การปล่อยฝ่ามือสายฟ้าออกมาอย่างรวดเร็วและต่อเนื่องเพื่อสร้างกระบี่สายฟ้า เขายังมองออก

ถ้าหากว่าเขาเองมีฝ่ามือสายฟ้าระดับสมบูรณ์แบบ ไต้หงก็สามารถทำแบบเดียวกันได้อย่างง่ายดาย

แต่เขากับหลี่จิ้งนั้นแตกต่างกัน

หลี่จิ้งมีพลังเพียงระดับสอง แต่สามารถปล่อยฝ่ามือสายฟ้าที่มีพลังทำลายล้างสูงออกมาได้อย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง แสดงว่าปราณวิญญาณในร่างกายของเขามีมากกว่าคนทั่วไปอย่างมาก

เจ้าหนุ่มคนนี้ เป็นอัจฉริยะชัดๆ!

การประเมินอย่างไม่ปิดบังของไต้หง ทำให้หลี่จิ้งรู้สึกได้

พูดตามตรง มันทำให้รู้สึกไม่สบายใจเลย

เพราะว่าไต้หงเป็นผู้ชายที่ดูหยาบกร้าน...

แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ หลี่จิ้งฟังเสียงแจ้งเตือนที่ดังอย่างต่อเนื่องในหู

"แต้มประสบการณ์ +1"

"แต้มประสบการณ์ +3"

"แต้มประสบการณ์ +1"

"แต้มประสบการณ์ +2"

เสียงแจ้งเตือนที่ดังไม่หยุดนั้นค่อนข้างรบกวน แต่พอได้ยินแล้วก็รู้สึกสบายใจและสุขใจจริงๆ

สายตากวาดมองหนูขาวจำนวนมากที่ยังมีชีวิตอยู่ในห้อง หลี่จิ้งแสดงรอยยิ้มเป็นมิตร ยกมือทั้งสองข้างขึ้น

"ตูม!"

"ตูม!"

เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นสองครั้งติดกัน

กระบี่สายฟ้าสองเล่มปรากฏขึ้นอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ

หลี่จิ้งถือไว้ทั้งมือซ้ายและมือขวา อย่างละเล่ม

ไต้หงเห็นแล้วก็กระตุกมุมปากซ้ำๆ

เขาคิดว่าตัวเองเก่งพอแล้ว แต่หลี่จิ้งก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย

กระบี่สายฟ้าเล่มเดียวไม่พอ ถึงกับเล่นทั้งสองมือเลย...

เจ้าหนุ่มนี่ไม่กลัวว่าจะเล่นจนหมดแรงหรือไง?

ไต้หงไม่รู้ว่าสำหรับหลี่จิ้งที่มีพลังวิญญาณอยู่ในตัว กระบี่สายฟ้าแทบจะไม่สร้างภาระอะไรให้เขาเลย

...

ครู่ต่อมา

หนูขาวทั้งห้องที่มีแถบพลังชีวิตถูกส่งไปสู่ภพหน้าหมดแล้ว รวมถึงกรงหนูที่ขังพวกมันไว้ก็กลายเป็นเถ้าถ่านไปด้วย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะจำนวนประสบการณ์ที่ได้รับในคราวเดียวมากเกินไปหรืออย่างไร เสียงแจ้งเตือนในหูของหลี่จิ้งหลังจากรายงานไปเกือบร้อยครั้งก็หยุดชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะดังขึ้นอีกครั้งรายงานผลรวมที่เหลือ

"แต้มประสบการณ์ +1767"

"ระดับเพิ่มขึ้น เป็น 11 พลังวิญญาณเพิ่มขึ้น +22 แต้มทักษะ +2"

"ระดับเพิ่มขึ้น เป็น 12 พลังวิญญาณเพิ่มขึ้น +24 แต้มทักษะ +2"

เมื่อได้รับแจ้งเตือนว่าเลเวลขึ้นสองระดับติดกัน หลี่จิ้งก็ยิ้มกว้าง

เจ้าของระบบ: หลี่จิ้ง

แต้มประสบการณ์: 103/1640

ระดับ: 12

แต้มทักษะ: 4

พลังวิญญาณ: 156

อุปกรณ์: ดาบเหล็กมาตรฐาน (ธรรมดาระดับ 4 47%)

ทักษะแฝง: ห้วงฉับพลัน, ชุดวิญญาณคุ้มกาย (5/5), หลีกนภา (5/5)

ทักษะหลัก: ฝ่ามือสายฟ้า (5/5), จู่โจมวิญญาณ (5/5)

เมื่อเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาดู หลี่จิ้งรู้สึกสบายใจมาก

รวมกับที่ระบบรายงานไปก่อนหน้านี้ หนูขาวทั้งห้องนี้ให้แต้มประสบการณ์เขาเกือบสองพันในคราวเดียว

แม้ว่าแถบพลังชีวิตของหนูขาวส่วนใหญ่จะมีแค่ 1 ถึง 3 ก็ตาม

แต่ผลลัพธ์ครั้งนี้ มากกว่าการสังหารปีศาจครั้งก่อนๆ ของเขารวมกันเสียอีก!

ถ้าคิดรวมกับการสังหารปีศาจหนูที่ตลาดอาหารทะเลตอนเย็นด้วย เฉพาะในคดีผู้ฝึกตนนอกรีตนี้ เขาได้รับแต้มประสบการณ์เกินสองพันห้าร้อยแล้ว!

เมื่อนึกถึงว่าผู้ฝึกตนนอกรีตยังเลี้ยงปีศาจที่ควบคุมได้อีกกลุ่มหนึ่ง หลี่จิ้งก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

แม้ว่าจะไม่ได้ทำเพื่อเงินรางวัลสูงสุดหนึ่งล้านหยวน แต่ในฐานะเจ้าหน้าที่รัฐ เขาก็ต้องกำจัดภัยร้ายเพื่อประชาชนไม่ใช่หรือ?

มองไปที่ไต้หง หลี่จิ้งพูดอย่างจริงจัง

"หัวหน้าทีมไต้ ผู้ฝึกตนนอกรีตที่ก่อคดีนี้เจ้าเล่ห์และชั่วร้ายมาก พวกเราต้องรีบหาทางจับตัวเขาให้ได้ เพื่อป้องกันไม่ให้เขาทำร้ายคนอื่นอีก!"

ไต้หงฟังแล้วก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ

คดีนี้ยิ่งนานยิ่งยุ่งยากขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าไม่รีบจับตัวผู้ฝึกตนนอกรีตที่ก่อคดีได้ทันเวลา ใครจะรู้ว่าสถานการณ์จะลุกลามไปถึงไหน

พยักหน้า ไต้หงกวาดตามองห้องที่เต็มไปด้วยเถ้าถ่านเพื่อยืนยันว่าไม่มีปัญหา แล้วหันหลังพูดว่า

"คนร้าย เราต้องจับให้ได้แน่นอน แต่บางอย่างก็เร่งไม่ได้ การสืบสวนต้องค่อยเป็นค่อยไป เราต้องเริ่มจากการหาหลักฐานก่อน บ้านหลังนี้ชัดเจนว่าเป็นฐานที่ผู้ฝึกตนนอกรีตใช้เลี้ยงปีศาจหนู เราไปดูห้องอื่นๆ ว่าจะมีอะไรที่เป็นประโยชน์หรือเปล่า"