บทที่ 39 แผนการใหญ่ของคนร้าย

บทที่ 39 แผนการใหญ่ของคนร้าย...

ปีศาจ?

หลี่จิ้งขมวดคิ้ว

แถบพลังชีวิต 27 นั้นเหนือกว่าไก่วิญญาณในร้านของหลิวซือซือเพียงเล็กน้อย

ชั่วขณะนั้นเขาไม่กล้าแน่ใจ

หนูตัวนี้ จะถือว่าเป็นปีศาจได้หรือไม่?

ขณะที่กำลังลังเลอยู่นั้น เฉินอวี่หรานพูดเสียงเบา

"ฉันรู้สึกได้ถึงปราณวิญญาณจางๆ บนตัวหนูตัวนี้ รู้สึกเหมือนเป็นผลผลิตจากการเติมปราณวิญญาณ"

พูดยังไม่ทันขาดคำ ไต้หงที่ยืนอยู่หน้าสุดก็โบกมือ

"ฉึก!"

กระบี่ปราณวิญญาณพุ่งออกไป

เลือดสาดกระเซ็น

หนูที่หยุดอยู่หน้าประตูห้องครัวถูกตัดหัวออกจากร่าง

หลังจากสังหารหนูแล้ว ไต้หงหันกลับมา

"เทคโนโลยีการเติมปราณวิญญาณมีไว้เพื่อให้ผู้คนได้บริโภคเนื้อสัตว์คุณภาพสูง เทคโนโลยีนี้เป็นเทคโนโลยีชีวภาพชั้นสูง ไม่มีใครจะใช้มันเพื่อเพาะเลี้ยงหนู"

พูดพลางก้าวเดินอย่างเคร่งขรึมไปยังห้องครัว

เฉินอวี่หรานเห็นดังนั้นจึงเดินตามไปโดยไม่รู้ตัว

หลี่จิ้งตามไปติดๆ สายตากวาดมองหนูที่ถูกตัดหัวบนพื้น

27 แต้มประสบการณ์...

น่าเสียดาย

เมื่อมาถึงหน้าประตูห้องครัว ไต้หงชะโงกดูข้างใน

เห็นว่าในห้องครัวไม่มีอะไรผิดปกติ เขาจึงดีดนิ้วปล่อยปราณวิญญาณไปเปิดก๊อกน้ำในอ่างล้างจาน แล้วหยิบชามมาตักน้ำใส่ หันกลับมาราดลงบนซากหนูที่ตายแล้ว

เมื่อถูกราดด้วยน้ำสะอาด ขนของหนูที่เดิมเป็นสีเทาน้ำตาลค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีขาวบริสุทธิ์

เห็นสีขนของหนูเปลี่ยนไป สีหน้าของเฉินอวี่หรานก็เปลี่ยนเล็กน้อย

"หนูขาว!"

?

หลี่จิ้งหันหน้าไปอย่างสงสัย

แค่หนูขาวเอง มีอะไรต้องตกใจขนาด...

ความคิดในหัวเพิ่งจะผุดขึ้นมาครึ่งเดียว เขาก็ก้มหน้าลงทันที

โลกใบนี้แตกต่างจากโลกก่อนที่เขาจะข้ามมิติมาราวฟ้ากับเหว

ความรู้ทั่วไปหลายอย่างใช้ไม่ได้อีกต่อไป

แต่จริงๆ แล้วหากไม่นับรวมส่วนที่เกี่ยวข้องกับอารยธรรมการบำเพ็ญเซียน ทั้งสองโลกก็แทบจะเหมือนกัน

อย่างเช่นหนูขาว

ไม่ว่าจะก่อนหรือหลังการข้ามมิติของหลี่จิ้ง หนูขาวก็เป็นสายพันธุ์หนูชนิดเดียวที่ถูกเพาะเลี้ยงอย่างแพร่หลายโดยมนุษย์ ถูกใช้เป็นสัตว์ทดลองทั่วไปในด้านการแพทย์ ศัลยกรรม เทคโนโลยีชีวภาพ และอื่นๆ

หนูสายพันธุ์อื่นๆ

บางทีก็หาซื้อไม่ได้ หรือไม่ก็เป็นหนูเลี้ยงราคาแพง

แต่หนูขาว หากคุณมีช่องทาง ก็สามารถซื้อได้ง่ายๆ จำนวนมาก

นอกจากนี้ หนูขาวเป็นสายพันธุ์ที่ไม่มีทางอยู่รอดในธรรมชาติได้ เพราะมันเป็นสายพันธุ์ที่ถูกเพาะพันธุ์โดยมนุษย์จากหนูตุ่นป่า...

จ้องมองซากหนูที่ตายแล้วบนพื้น สีหน้าของหลี่จิ้งดูไม่ค่อยดีนัก

อีกด้านหนึ่ง สีหน้าของไต้หงแปรเปลี่ยนไปมา

"อวี่หราน เธอพกเครื่องตรวจจับมาด้วยไหม?"

"มีแบบใช้งานทั่วไป"

เฉินอวี่หรานตอบพลางหยิบเครื่องตรวจจับแบบใช้งานทั่วไปออกมา ก้มลงถอนขนหนูเส้นหนึ่ง ใส่ลงในช่องบนสุดของเครื่องตรวจจับ

"ปิ๊บ" เครื่องตรวจจับแสดงผลออกมา

"ความเข้มข้นของปราณวิญญาณ 9 ไม่พบพลังปีศาจ"

เฉินอวี่หรานรายงานผลการตรวจ จ้องมองเครื่องตรวจจับ รอคอยเงียบๆ

ประมาณสิบกว่าวินาทีต่อมา

"ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ" เสียงเตือนดังขึ้นเป็นชุด

เห็นเครื่องตรวจจับส่งเสียงเตือน กล้ามเนื้อบนใบหน้าของไต้หงกระตุกเล็กน้อย เอ่ยออกมาอย่างไร้อารมณ์

"ค่าพิษปีศาจ?"

"2 ยืนยันว่ามีการปนเปื้อนพิษปีศาจ"

เฉินอวี่หรานพูดพลางโบกมือ ปล่อยเปลวไฟสีฟ้าออกมา

ไม่รู้ว่าเปลวไฟสีฟ้านี้เป็นเวทมนตร์อะไร พอตกลงสัมผัสกับซากหนูบนพื้น ก็เผาไหม้จนหมดสิ้นกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา

หลังจากเผาซากหนู เฉินอวี่หรานก็หยิบขนหนูที่ใช้ตรวจสอบเมื่อครู่มาเผาทิ้งด้วย

ไต้หงเห็นเธอจัดการซากหนูแล้ว ก็ขยี้หว่างคิ้วพลางยกมือกดหูฟังการสื่อสาร

"คำสั่งถึงทุกคนในหน่วยสืบสวนคดีพิเศษที่ 6 ให้เริ่มสืบสวนบริษัทเพาะเลี้ยงหนูขาวเพื่อการทดลองทั้งหมดในเขตเจียงไห่ทันที ไม่ว่าจะเป็นบุคคลหรือนิติบุคคล ให้ติดตามคำสั่งซื้อทั้งหมดในครึ่งเดือนที่ผ่านมา ภายในหนึ่งชั่วโมง ฉันต้องการทราบรายละเอียด"

หลังจากออกคำสั่งถึงทุกคนในหน่วยสืบสวนคดีพิเศษที่ 6 แล้ว ไต้หงก็สั่งเฉินอวี่หราน

"ติดต่อหัวหน้าแผนกหยางให้มาที่นี่ แล้วก็เร่งผลการตรวจสอบลักษณะทางชีวภาพของหนูปีศาจที่ตลาดอาหารทะเลด้วย งานมีความสำคัญเร่งด่วนต่างกัน บอกคนของแผนกนิติเวชให้พักเรื่องการตรวจพิสูจน์เกี่ยวกับพิษปีศาจไว้ก่อน และติดต่อสำนักงานขอกำลังเสริมมาด้วย หน่วยสืบสวนคดีพิเศษที่ 6 ตอนนี้ไม่มีกำลังคนมากพอ ต้องมีคนมาจัดการสถานที่เกิดเหตุที่นี่"

พูดจบ เขาก็หันไปพูดกับหลี่จิ้ง

"หลี่จิ้ง นายตามฉันขึ้นไปดูชั้นบนหน่อย แล้วไปตรวจสอบสถานการณ์ที่บ้านหลังอื่นๆ"

"ได้ครับ"

หลี่จิ้งพยักหน้า

......

ไม่นาน หลี่จิ้งกับไต้หงก็มาถึงชั้นสอง

พอเดินมาถึงบันได ทั้งสองคนก็ถูกดึงดูดความสนใจด้วยเสียง "จี๊ด จี๊ด จี๊ด" เบาๆ แต่ถี่

เสียงนั้นมาจากห้องที่ประตูปิดสนิทอยู่ตรงมุมระเบียงชั้นสอง

เสียงเบามาก ขึ้นมาชั้นสองถึงได้ยิน

ทั้งสองสบตากัน แล้วรีบเดินไปที่หน้าประตูห้อง

ไต้หงยกมือขึ้น ใช้ฝ่ามือทุบประตูที่ปิดสนิทจนกระเด็นออกไปอย่างรุนแรง

ตามมาด้วยกรงหนูจำนวนมากปรากฏขึ้นหลังประตู

ในแต่ละกรงมีหนูขาวหลายตัวหรือสิบกว่าตัวส่งเสียงร้องจี๊ดๆ

บนพื้นห้องยังมีหนูอีกหลายตัวที่หนีออกมาจากกรงกำลังวิ่งไปมา

เห็นภาพเช่นนี้ ไต้หงก็สวมหน้ากากทุกข์ทรมานทันที

ส่วนหลี่จิ้งก็ตาพร่าไปหมด

ในห้องมีหนูขาวอย่างน้อยเกือบพันตัว แต่ละตัวมีแถบพลังชีวิตอยู่เหนือหัว

คุณภาพของหนูขาวที่มีแถบพลังชีวิตเหล่านี้ไม่สูงนัก

แถบพลังชีวิตส่วนใหญ่มีค่าเพียง 1-3 เท่านั้น ยังสู้ไก่วิญญาณไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงหนูที่มีแถบพลังชีวิต 27 ที่ชั้นล่างเลย

อย่างไรก็ตาม แม้คุณภาพจะต่ำ แต่การที่หนูขาวเหล่านี้มีแถบพลังชีวิตทุกตัวก็เป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้

แถบพลังชีวิตจำนวนมากเบียดเสียดกันอยู่ พร้อมกับตัวเลขกำกับ ทำให้หลี่จิ้งเกือบเป็นโรคกลัวหนูแน่น

ต้องยอมรับว่า

ฝีมือของผู้ฝึกตนนอกรีตที่ก่อเหตุนั้นไม่ธรรมดาเลย! สถานการณ์ตรงหน้านี้เลวร้ายยิ่งกว่าที่ไต้หงและเฉินอวี่หรานคาดการณ์ไว้เสียอีก!

นี่ไม่ใช่แค่การเพาะพันธุ์ปีศาจ แต่เป็นการผลิตจำนวนมาก! เห็นได้ชัดว่าหนูขาวทั้งห้องนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของผลิตภัณฑ์ที่ล้มเหลวที่ถูกเก็บไว้สังเกตการณ์เท่านั้น

การมีแถบพลังชีวิตหมายความว่าพวกมันถูกพิษปีศาจกัดกร่อนในขณะที่แต่ละตัวเกิดการเปลี่ยนแปลงคล้ายกับการกลายเป็นปีศาจ

แต่พวกมันยังไม่ได้กลายเป็นปีศาจจริงๆ เพียงแค่เกิดการกลายพันธุ์ที่ทำให้มีปราณวิญญาณในร่างกาย ยังห่างไกลจากการที่จะกลายเป็นปีศาจที่มีพลังปีศาจเกิดขึ้นในร่างกาย

ด้วยเหตุนี้ แถบพลังชีวิตของพวกมันจึงสั้นมาก

ยากที่จะจินตนาการว่าผู้ฝึกตนนอกรีตลงทุนไปเท่าไหร่ในการผลิตปีศาจจำนวนมาก และมีกี่ตัวที่ประสบความสำเร็จ

แม้จะมีอิทธิพลของพิษปีศาจ แต่การที่สิ่งมีชีวิตที่ถูกกัดกร่อนจะกลายเป็นปีศาจก็ยังคงเป็นเรื่องของโอกาส เพียงแต่โอกาสจะสูงกว่าการเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเล็กน้อย

สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ที่ถูกพิษปีศาจกัดกร่อนจะจบลงด้วยความตาย

มีเพียงส่วนน้อยที่โชคดีเท่านั้นที่อาจจะกลายเป็นปีศาจได้สำเร็จ

"ผลิตภัณฑ์ที่ล้มเหลว" ที่ไม่ถือว่าสำเร็จหรือล้มเหลวยังมีเกือบพันตัว หนูขาวที่ตายในกระบวนการผลิตจำนวนมากคงเป็นตัวเลขที่น่าสะพรึงกลัว จำนวนหนูปีศาจที่ผลิตสำเร็จก็คงไม่น้อยเช่นกัน

มองดูหนูขาวที่มีแถบพลังชีวิตทั้งห้อง หลี่จิ้งรู้สึกเหมือนจิตใจล่องลอย

ในตอนนั้นเอง เขาก็เหลือบเห็นไต้หงที่อยู่ข้างๆ โบกมือหยิบยันต์แผ่นหนึ่งออกมา

ยันต์นี้เขาไม่รู้จัก

แต่แน่นอนว่าไม่ใช่ของถูก

วัตถุที่สร้างยันต์ในโลกนี้เป็นของใช้สิ้นเปลืองที่แพงมาก

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

ประเด็นสำคัญคือการกระทำของไต้หงนี้ชัดเจนว่าต้องการจะ "ส่งวิญญาณ" หนูเหล่านี้ทันที! จะทำอย่างนั้นได้อย่างไร? ในห้องนี้มีประสบการณ์มากมายเพียงใด?

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย หลี่จิ้งรีบยื่นมือไปกดมือของไต้หงไว้ทันที

"หัวหน้าไต้! เรื่องนี้ให้ผมจัดการเองเถอะครับ ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองขนาดนั้น!"

"หนูขาวที่ถูกพิษปีศาจกัดกร่อนมากมายขนาดนี้ นายจัดการไหวเหรอ?"

ไต้หงมองมา

"ไม่มีปัญหาครับ ผมได้แรงบันดาลใจจากจู่โจมวิญญาณของหัวหน้าไต้เมื่อกี้ พอดีผมมีไอเดียอยากจะลองพิสูจน์ดูสักหน่อย"

หลี่จิ้งพูดพลางตั้งใจกล่าวถึงจู่โจมวิญญาณ

ไต้หงหลงใหลจู่โจมวิญญาณมาก และเพราะจู่โจมวิญญาณนี้เองที่ทำให้เขามองหลี่จิ้งด้วยสายตาที่ดี การเอาใจถูกทางแน่นอนว่าเป็นทางเลือกที่ถูกต้อง

เป็นไปตามคาด พอได้ยินคำว่า "จู่โจมวิญญาณ" ไต้หงก็ยกคิ้วขึ้นทันที

"ดีที่นายมีไอเดีย งั้นก็ให้หนูพวกนี้เป็นแบบฝึกหัดของนายแล้วกัน แต่นายต้องแน่ใจว่าไม่มีซากศพเหลืออยู่นะ ไม่งั้นหนูพวกนี้จะกลายเป็นแหล่งแพร่เชื้อพิษปีศาจ อาจจะทำให้เกิดการปนเปื้อนครั้งที่สองได้"

พูดพลางเก็บยันต์ ถอยหลังครึ่งก้าวด้วยท่าทางรอดูอย่างตั้งใจ

"นายมีไอเดียอะไร ลองแสดงให้ดูหน่อย บางทีนายอาจจะให้แรงบันดาลใจกับฉันก็ได้"

หลี่จิ้งได้ยินแล้วก็ยิ้มกว้าง

จู่โจมวิญญาณของไต้หงให้แรงบันดาลใจกับเขาไม่น้อยจริงๆ

ไอเดีย เขาก็มีจริงๆ

แต่ไอเดียของเขาไม่ได้มุ่งเป้าไปที่จู่โจมวิญญาณณ แต่มุ่งเป้าไปที่ฝ่ามือสายฟ้า

เขาไม่มีเทคนิคการบีบอัดปราณวิญญาณจำนวนมากเพื่อรวมตัวเป็นจู่โจมวิญญาณแบบไต้หง ต่อให้มีไอเดียเกี่ยวกับจู่โจมวิญญาณก็ไม่สามารถปฏิบัติได้

คราวนี้ อาจจะทำให้ไต้หงผิดหวังเสียแล้ว

ไม่คิดมาก หลี่จิ้งหรี่ตาประเมินความยาวของห้อง ปรับการปล่อยพลังวิญญาณภายในร่างกายหลายครั้ง แล้วยกมือตบออกไปหนึ่งฝ่ามือ

"โครม!"

ฝ่ามือสายฟ้าขนาดเท่ากำปั้น ยาวพอดีกับความยาวของห้อง พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา

------------------------------

ดึกๆมีอีก 2 ตอนครับ ประมาณ 4 ทุ่ม