บทที่ 16 : สร้างสระเพื่อวิวัฒนาการ
บทที่ 16 : สร้างสระเพื่อวิวัฒนาการ
เหนือท้องฟ้าของภูเขาเทียนทัง
เจียงโหย่วมองไปที่บริเวณไหล่เขา เห็นหลุมขนาดใหญ่สองหลุมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายเมตรกำลังจะขุดเสร็จ
เวลาสามวัน สำหรับคนนกอินทรีทั้งหมดที่ช่วยกัน การขุดหลุมสองหลุมไม่ใช่เรื่องยากเลย
เห็นทุกคนทำงานกันอย่างคึกคัก เจียงโหย่วจึงบินลงไป เพื่อช่วยลงมือทำขั้นตอนสุดท้ายให้เสร็จ
เมื่อคนนกอินทรีเห็นเจียงโหย่วปรากฏตัว แม้จะคุ้นเคยกับกลิ่นอายของเขา แต่ก็ไม่กล้าจำได้ในทันที
ต้องบอกว่าก่อนหน้านี้ เจียงโหย่วยังมีลักษณะของคนนกอินทรีอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ เขาแตกต่างจากคนนกอินทรีมากเกินไปแล้ว
หากต้องพูดให้ชัดเจน เขาดูเหมือนยักษ์ไททันที่มีปีกและตัวเล็กลงหลายเท่า!
ในกลุ่มคนนกอินทรี คนนกอินทรีที่ดูแก่ชราผู้หนึ่งเอ่ยปากขึ้น
"โหย่ว นั่นเจ้าหรือ?"
"เหลียง นั่นข้าเอง!"
เจียงโหย่วพยักหน้า
เพื่อนที่เคยเติบโตมาด้วยกันต่างแก่ชราไปหมดแล้ว ในยุคโบราณ คนนกอินทรีธรรมดามีอายุขัยเพียงประมาณ 50 ปีเท่านั้น พวกเขาไม่สามารถก้าวข้ามไปสู่ความเหนือธรรมชาติได้ จึงค่อยๆ แก่ลง
"ดีมาก เจ้าแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว พวกเรายิ่งใกล้เป้าหมายแห่งการแก้แค้นอีกก้าวหนึ่ง!"
เหลียงหัวเราะอย่างดีใจ
คนนกอินทรีทั้งหมดต่างแสดงความสุขและความภาคภูมิใจออกมา
"ใช่ คงไม่ไกลเกินไปแล้ว"
เจียงโหย่วรับคำ หันหน้าไปทางชนเผ่าทั้งหมด พูดเสียงดังว่า
"แต่ อาศัยเพียงข้าคนเดียว ยากที่จะทำลายราชสำนักเทียนซานได้ ตอนนี้ ข้าได้พบวิธีที่ดี ที่จะทำให้ชนเผ่าของเราแข็งแกร่งไปพร้อมกับข้า!"
"ทำอย่างไร?"
"จะสำเร็จหรือ ในหมู่บ้านของเรา ไม่มีคนนกอินทรีที่มีพรสวรรค์เหนือธรรมชาติสักคน!"
ชนเผ่าต่างสงสัย
เจียงโหย่วอธิบายเสียงดังว่า
"ข้าวิวัฒนาการและแข็งแกร่งขึ้นเพราะเลือดของไททัน บัดนี้เลือดของไททันอยู่ตรงหน้าแล้ว"
"พี่น้องทั้งหลาย ข้าให้พวกเจ้าขุดหลุมใหญ่สองหลุม ไม่ใช่เพียงเพื่อฝังไททันและมังกรที่ตายไปเท่านั้น แต่ยังเพื่อใช้เลือดของพวกมัน ให้ชนเผ่าของเราเปลี่ยนแปลงด้วย!"
"ข้าจะสร้างสระน้ำหนึ่งแห่ง ณ ที่นี้ เพื่อให้ทุกคนในเผ่าได้อาบในเลือดของไททัน!"
"แต่ ตามตำนาน เลือดของไททันไม่สามารถสัมผัสได้ หากสัมผัสจะลุกเป็นไฟและตาย!"
มีคนในเผ่าสงสัย
"ข้ามีวิธีของข้าเอง!"
เจียงโหย่วพูดอย่างมั่นใจ
......
หนึ่งวันต่อมา
หลุมขนาดใหญ่สองหลุมที่สามารถบรรจุไททันและมังกรยักษ์ได้ถูกสร้างขึ้นที่ไหล่เขา
เจียงโหย่วนำชนเผ่าทั้งหมดที่มีแรงไป ณ ที่ห่างไกลหมื่นลี้ นำร่างขนาดมหึมาทั้งสองกลับมา ฝังลงในหลุมยักษ์
หลังจากฝังลงในหลุมยักษ์ เจียงโหย่วประกาศให้พื้นที่รอบหลุมฝังมังกรโบราณสีดำเป็นเขตหวงห้าม และสร้างสระน้ำขนาดหลายเมตรบนพื้นที่ที่ฝังไททันหญิงแห่งแสงสว่าง
เขาทุบหินสีเทาให้แตกและโรยไว้อย่างสม่ำเสมอที่ก้นสระ จากนั้นจึงเปิดรอยแผลบนร่างของไททันหญิง ปล่อยให้เลือดสีทองไหลออกมาเป็นสายเล็กๆ ไหลลงสู่สระน้ำอย่างไม่ขาดสาย
หลังจากทำสิ่งเหล่านี้เสร็จ
เขาเรียกชนเผ่าทั้งหมดมา อาบน้ำในสระเล็กพร้อมกัน
การอาบเลือดไททันครั้งแรก มีเพียงคนนกอินทรีส่วนน้อยเท่านั้นที่เกิดการเปลี่ยนแปลง
แต่เจียงโหย่วกำหนดให้คนนกอินทรีในเผ่าต้องมาอาบน้ำที่นี่ทุกเจ็ดวัน
จากนั้น
เวลาผ่านไป
ขนนกของพวกเขาเริ่มค่อยๆ หลุดร่วง จะงอยปากค่อยๆ หลุดไป ขนสีเทาดำเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาว มือและเท้าเริ่มเปลี่ยนไปในทิศทางเดียวกับมนุษย์
แต่ก็ยังไม่มีใครตื่นขึ้นสู่ความเหนือธรรมชาติ
ความเหนือธรรมชาติช่างยากเหลือเกิน
อีกสิบปีผ่านไป
บนยอดเขาเทียนทัง เจียงโหย่วยืนอยู่บนที่สูง มองลงมายังหมู่บ้านภูเขาเทียนทังทั้งหมด
เขาสะพายปีกสีขาวบริสุทธิ์ ผมสีเงิน ดวงตาสีม่วง ใบหน้าหล่อเหลา ดูเหมือนไททันตัวน้อย!
ตอนนี้หมู่บ้านภูเขาเทียนทังมีประชากรถึงห้าพันคน พวกเขาเปลี่ยนแปลงไปจากรูปร่างของคนนกอินทรีเดิมอย่างมาก
เจียงโหย่วคาดการณ์ว่า อีกไม่กี่ปี ก่อนที่เลือดของไททันจะหมดสิ้น ชนเผ่าของเขาทั้งหมดก็จะมีรูปร่างเหมือนเขา
ในตอนนั้น เผ่าวิงแมนของเขาจะไม่ใช่เพียงเขาคนเดียวอีกต่อไป!
มองดูหมู่บ้านที่เติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนอาจเรียกได้ว่าเป็นเมืองเล็กๆ เจียงโหย่วอดรำพึงไม่ได้ว่า
"น่าเสียดายที่ เหลียง ซัง และเลี่ย ไม่สามารถก้าวขึ้นสู่ความเหนือธรรมชาติได้ กาลเวลาช่างบั่นทอนคนจริงๆ เพื่อนร่วมรุ่นในอดีตต่างล้มตายไปตามความชราแล้ว"
(จบบท)