บทที่ 8: ฝูงหมาป่าโลหิต

บทที่ 8: ผู้มาใหม่

-ฉวับ-

เสียงกระบี่แหวกอากาศดังขึ้นขณะที่แมทธิวเหาะไปในอากาศ ตอนแรกเขาต้องคุกเข่าและเกาะกระบี่ไว้แน่นเพื่อไม่ให้ร่วงขณะที่มันพุ่งผ่านอากาศไปเร็วเกินไปหน่อย แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เริ่มชินกับมัน ตอนนี้ดูเหมือนนักโต้คลื่นมือโปรที่เหินอยู่บนฟ้า กางแขนออกสองข้างเพื่อทรงตัว

เขาไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นก็ได้ แต่เขาแค่ชอบท่าทางของมัน เคล็ดวิชาขี่กระบี่ทำให้เท้าของเขาเหมือนจะติดอยู่กับตัวกระบี่ เขาจึงไม่ตกลงมา มันยังสร้างสนามพลังวิญญาณบางๆ ขึ้นรอบตัวเขา คลุมร่างกายไว้เหมือนเยื่อบางๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ลมปะทะตัว แม้ว่าปอยผมสีเงินยาวของเขาจะปลิวสวอนไปทั่วซึ่งก็น่ารำคาญอยู่บ้างถ้าเขาพยายามจะทำอย่างอื่นนอกจากการบินตรงไปข้างหน้า

เขากำลังเข้าใกล้จุดหมายปลายทางมากขึ้นเรื่อยๆ ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นขณะที่ลอยอยู่เหนือป่าขนาดใหญ่ของเหล่าสัตว์อสูร และที่นั่นก็มีพวกมันอยู่มากมาย เขาสามารถเห็นพวกสัตว์ประหลาดกำลังต่อสู้กันขณะที่เขาอยู่เหนือพวกมัน

เขาโชคดีที่สัตว์อสูรบินได้ส่วนใหญ่ปล่อยเขาไป เพราะเขาค้นพบว่าสามารถปลดปล่อยออร่าระดับสร้างแก่นแท้ของเขาออกมาได้ และถ้าเขาทำเช่นนั้น สัตว์อสูรที่ไม่ได้คลุ้มคลั่งก็จะรีบหันหลังและหนีไปจากเขาทันที

เขายังได้เรียนรู้อีกว่าสามารถคาดเดาระดับพลังของสัตว์อสูรที่อยู่รอบๆ ได้ไม่มากก็น้อยแม้จะไม่มีทักษะตรวจสอบก็ตาม แต่เขาก็น่าจะใช้มันทำอย่างอื่นได้ในภายหลัง และเขาก็รู้สึกว่า 9000 แต้มมันไม่ได้เยอะอะไรเลย ในเมื่อเขาได้แต้มมาเกือบ 6000 แต้มจากการสังหารสัตว์ประหลาดที่ไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น

เขาเริ่มผิวปากกับตัวเองขณะที่บินไปรอบๆ ลองทำท่าเท่ๆ ต่างๆ เขาไขว้แขนไว้ตรงหน้าและวางท่าเย่อหยิ่ง จากนั้นก็ไพล่มือไปไว้ข้างหลังและยืดตัวตรงเพื่อให้ดูเหมือนปรมาจารย์ผู้ช่ำชอง ผมและชายเสื้อคลุมที่ปลิวไสวทำให้เขามีออร่าที่ดูสูงส่ง

เขาคิดว่าท่าสุดท้ายน่าจะเป็นท่าที่เหมาะสมที่สุดที่จะใช้เมื่อเจอคนอื่น เพราะท่าอื่นๆ ทำให้เขาดูตลกหรือพิลึกไปหน่อย นี่เป็นจุดกึ่งกลางที่ดีของความเป็นผู้เชี่ยวชาญลึกลับ

ขณะที่เขาบินไปนานขึ้นเรื่อยๆ เขาก็สังเกตเห็นว่าสัตว์อสูรเวทมนตร์เริ่มจะอ่อนแอลงเรื่อยๆ นั่นน่าจะเป็นสัญญาณว่าเขากำลังเข้าใกล้ชุมชนของมนุษย์ เพราะยิ่งม็อบอ่อนแอลงเท่าไหร่ บริเวณใกล้เคียงหมู่บ้านก็จะยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น

ความคิดที่จะได้พักผ่อนหย่อนใจทำให้เขาปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมามากขึ้น ซึ่งเขามีเหลือเฟือ เคล็ดวิชาการบินไม่ได้ใช้พลังบ่มเพาะของเขามากนัก อาจเป็นเพราะเขามีระดับการบ่มเพาะที่สูงอยู่แล้ว

ทว่าเมื่อหมู่บ้านบนแผนที่เริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขาก็เริ่มกังวลขึ้นมาเล็กน้อย

พวกเขาจะเป็นมิตรไหมนะ? คงไม่โจมตีฉันเหมือนเจ้าพวกสัตว์ประหลาดนี่หรอกใช่ไหม?

เขาไม่แน่ใจเกี่ยวกับผู้คนในโลกนี้ เขาหวังว่าพวกเขาจะไม่กระหายเลือดขนาดนั้น แต่นี่คือโลกที่ปกครองด้วยกฎของป่า มันมีความเป็นระเบียบน้อยกว่าโลกเก่าของเขามาก แถมเขาก็ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมันเท่าไหร่

นิสัยชอบเก็บตัวของเขาทำให้เขาค่อนข้างสันโดษเมื่ออยู่กับคนอื่น แต่ถ้าเจอคนที่ถูกคอ เขาก็สามารถคุยต่อไปได้เรื่อยๆ แม้ว่าเขาคงไม่จำเป็นต้องมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นมากนัก เขาอาจจะแค่หาอาหารและที่พักสำหรับคืนนี้ แหวนมิติของเขาไม่มีโรงแรมวิเศษอยู่ในนั้น แม้ว่าในร้านค้าจะมีขาย แต่ราคาก็แพงโหดร้ายเหลือเกิน

แมทธิวถอนหายใจและเดินทางต่อไป ตอนนี้เขาสามารถตรวจจับมนุษย์บางคนระหว่างทางได้แล้ว พวกเขาอยู่ไม่ไกลจากเขาเท่าไหร่

เขาหยุดและมองไปที่แผนที่ของเขา และเมื่อคำนวณด้วยสมองอันชาญฉลาดแล้วก็พบว่าตัวเองอยู่ห่างจากพวกเขาเพียงไม่กี่กิโลเมตร เขาอาจจะแค่อ่านมันจากแผนที่ก็ได้ แต่ไม่มีใครรู้หรอก

ชุมชนเล็กๆ ที่เขาคาดว่าน่าจะเป็นหมู่บ้านอยู่ไม่ไกลจากคนพวกนั้น เขาหวังว่าจะไม่มีปัญหาอะไรเมื่อไปถึง แต่เขาก็ชะลอความเร็วลงเล็กน้อยเพื่อดูว่าเสื้อผ้าของเขาเรียบร้อยดีหรือไม่ เพราะเขาไม่อยากดูมอซอเมื่อไปถึงหรือทำตัวเปิ่นๆ ให้ใครเห็น เขายังหวังอีกว่าการเลือกเสื้อผ้าของเขาจะไม่ถูกมองว่าแปลกประหลาด เขาก็ดูเหมือนจอมยุทธ์คนหนึ่งอยู่นะ

เมื่อเขาเข้าใกล้จุดสีน้ำเงินมากขึ้นเรื่อยๆ เขาก็สังเกตเห็นว่ามีอยู่ 5 จุดและพวกเขากำลังเคลื่อนที่ไปยังทิศทางของจุดสีแดง พวกเขาน่าจะเป็นกลุ่มนักล่าที่กำลังออกหาเนื้อสัตว์อสูร

เขาชะลอความเร็วลงและเพิ่มระดับความสูงขึ้นเล็กน้อยเพราะเขาไม่อยากให้ใครสังเกตเห็นตำแหน่งของเขา เขาหวังว่าพวกเขาจะไม่เห็นเขาจากที่สูงขนาดนี้ ในขณะที่ตัวเขาเองด้วยสายตาที่ถูกเสริมพลังแล้วสามารถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างชัดเจน

หลังจากหาจุดที่ดีได้แล้ว เขาก็หยุดและเพ่งสายตาลงไปข้างล่าง ภาพของเขาซูมเข้าไปยังจุดที่ต้องการ เขาสามารถเห็นชาย 5 คนกำลังล้อมรอบสิ่งที่ดูเหมือนกวาง หรืออาจจะเป็นกวางมูส? เขาบอกไม่ได้แน่ชัด แต่มันค่อนข้างใหญ่สำหรับกวาง ขนาดพอๆ กับม้าตัวใหญ่ที่มีเขาสวยงามซึ่งดูเหมือนจะสร้างความเสียหายได้มาก

หางของมันก็ดูแปลกๆ มีลวดลายประหลาดและดูเหมือนหนังจระเข้ซึ่งไม่เข้ากับส่วนอื่นๆ ของกวางตัวใหญ่ที่มีขนสีน้ำตาลเลย มันไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก เขาสัมผัสได้แม้จะไม่ได้ใช้ทักษะตรวจสอบ เพราะมันอ่อนแอกว่ากระต่ายปีศาจที่เขาเจอมาก่อนหน้านี้เสียอีก

น่าสนใจ... รอดูวิธีล่าของคนพวกนี้ไปก่อนแล้วกัน...

แมทธิวไม่ได้รีบร้อนอะไรนักเพราะเขาอยู่ใกล้จุดหมายปลายทางแล้ว และด้วยความช่วยเหลือจากกระบี่บินของเขาคงใช้เวลาไม่นานนัก แถมเขายังสามารถตามคนพวกนี้กลับไปได้หากมีปัญหากับแผนที่

เขาสามารถเห็นลูกธนูบางดอกปักอยู่บนหนังของสัตว์อสูรขณะที่มันวิ่งและพยายามหลบหลีกผู้โจมตี ชายเหล่านั้นเข้าใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ ทำให้กวางเหนื่อยลงขณะที่ยิงลูกธนูที่แหลมคมใส่มันมากขึ้น และใช้เวลาไม่นานก่อนที่มันจะล้มลงไปด้านข้าง และคนเหล่านั้นก็ได้เนื้อมาขนย้าย

มันค่อนข้างเรียบง่ายขณะที่เขามองดูคนเหล่านั้นจัดการกับซากสัตว์ที่ตายแล้ว ตัดหางและเขาของมันออกและเก็บไป บางทีอาจจะเอาไปขายหรือใช้ทำอย่างอื่น

หืม, สงสัยคงจะดูแปลกถ้าฉันโผล่ออกไปตอนนี้แล้วถามทางพวกเขา... แอบตามไปเงียบๆ ก่อนแล้วกัน บางทีอาจจะได้เรียนรู้อะไรบ้าง

เขาถูคางตัวเองขณะที่ชายเหล่านั้นล้วงเข้าไปในเนื้อกวาง เอาวัตถุทรงกลมที่น่าจะเป็นแก่นอสูรออกมา แต่มันเล็กมากเมื่อเทียบกับอันที่เขาได้มา

จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงหอนและเห็นชายเหล่านั้นตื่นตัวขึ้นขณะที่ตั้งท่าป้องกัน เขามองไปที่แผนที่เล็กๆ ของเขาและเห็นจุดสีแดงจำนวนมากกำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้จุดที่ชายเหล่านั้นอยู่ และในไม่ช้าเขาก็เห็นฝูงใหญ่ของสิ่งที่ดูเหมือนหมาป่า แต่พวกมันมีสีแดงและดูน่ากลัวมาก

อึก... พวกเขารับมือได้ใช่ไหม?

เขาไม่ค่อยอยากจะเข้าไปยุ่ง และถ้าคนพวกนี้อยู่รอดในสภาพแวดล้อมแบบนี้ได้ก็น่าจะเป็นนักสู้ที่เก่งกาจใช่ไหม?

เขาตรวจสอบพวกหมาป่าและพวกมันก็มีชื่อที่ชัดเจนว่า ‘หมาป่าโลหิต’ แต่ก็มีอีกอย่างหนึ่ง คือพวกมันก็เหมือนกับตัวที่เคยโจมตีเขา คือมีคำว่า ‘คลั่ง’ นำหน้า และบางตัวก็มีคำว่า ‘เดือด’ ด้วย

ตัดสินจากข้อเท็จจริงนั้น พวกมันน่าจะพุ่งเข้าใส่คนเหล่านั้นแน่ๆ แถมชาวบ้านก็ดูไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ เพราะแมทธิวเห็นพวกเขาตะโกนใส่กันขณะที่ถอยห่างออกมา

พวกเขายอมทิ้งกวางที่ล่ามาได้ขณะที่ถอยหนี บางทีอาจจะหวังว่าฝูงหมาป่าจะสนใจซากกวางสดๆ แทนพวกเขา แต่เจ้าสัตว์ร้ายกลับเมินเนื้อสดๆ ที่ตายแล้วและพุ่งเข้าใส่นักล่าที่ดูไม่ค่อยอยากจะสู้เท่าไหร่

เฮ้ ระวัง!