Chapter 266: ขับรถหลายพันไมล์

Chapter 266: ขับรถหลายพันไมล์

นางบำเรอตกตะลึงอย่างมากหลังจากที่เห็นสภาพอันน่าอนาถของบอสซัน ร่างกายที่เต็มไปด้วยเลือดนั้นถูกฝังอยู่ใต้หิน พวกเธอไม่สามารถที่จะเชื่อมันได้ มันจะเป็นเรื่องจริงได้ยังไงกัน? ทำไมเจียงลู่ฉีถึงฆ่าจักรพรรดิที่ทรงพลังได้ง่ายๆแบบนี้กัน?

นางบำเรอนั้นนเลือกที่จะรับใช้พรนะราชวังหลังจากที่ไวรัสระบาด ดังนั้นพวกเธอจึงไม่ได้เห็นฉากที่เลวร้ายที่คนอื่นได้พบเจอในทุกวัน ด้วยเหตุนี้นี่เอง เมื่อพวกเธอเห็นการนองเลือด พวกเธอก็รู้สึกป่วย

ยามสามคนที่ปรากฏตัวขึ้นพวกเขาก็รีบทิ้งปืนของพวกเขาลงอย่างรวดเร็วและคุกเข่าลงกับพื้นในทันที หลังจากที่เห็นฉากนี้ พวกเขานั้นอ้อนวอนขอความเมตตา!

“พวกเราควรจะทำยังไงกับคนพวกนี้ดี?”หยิงถามอย่างเย็นชา

พวกเขายิงรถมินิบัส ดังนั้นหยิงต้องการที่จะฆ่าพวกเขาทิ้งลง

เจียงลู่ฉีตอบ “มันเป็นหน้าที่ของพวกเขาที่จะต้องยิง ฉันไม่มีความตั้งใจที่จะฆ่าพวกเขา ฉันต้องการที่จะให้คนในเขตเย่ตัดสินพวกเขาก่อน ถ้าพวกเขายังคงทำตัวเลวทรามแบบนี่ต่อไปละก็ พวกเขาก็จะต้องตาย”

เจียงลู่ฉีตัดสินใจที่จะกวาดล้างคนที่เกี่ยวข้องกับบอสซัน ด้วยเหตุนี้ เขตเย่ก็จะเจริญรุ่งเรืองในอนาคต

หลังจากวันโลกาวินาศ ถ้าผู้คนต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ พวกเขาก็จะต้องพยายามอย่างยากลำบากในการพัฒนาตัวเอง เขตเย่นั้นมีกำแพงเมือง อาหารที่เพียงพอและ มีพื้นที่เพาะปลูก

เพียงแค่หลังจากนั้น ก็มีเสียงคำรามของเคลื่อนยนต์ที่ดังจากระยะไกล เจียงลู่ฉีก็หันกลับไปดูรถติดเกราะและรถของกองทัพก็เข้ามาใกล้พวกเขา

ซูฉางชิงกระโดดลงมาจากรถติดเกราะ

“กัปตันเจียง เกิดอะไรขึ้น?”ซูฉางชิงถาม หลังจากที่เห็นฉากอันนองเลือดที่เละเทะนี่ เขาจดจำบอสซันได้อย่างลางๆ

“คุณฆ่าผู้นำเขตเย่งั้นเหรอ?”

“ใช่!”เจียงลู่ฉีเปิดประตูและตอบอย่างโกรธเคือง

“ทำไม?”ซูฉางชิงสับสน ถึงแม้ว่าเขานั้นเชื่อว่าบอสซันนั้นจะไม่ใช่คนที่ดี เขาก็คิดว่ามันเป็นความคิดที่เลวร้ายในการฆ่าบอสซัน สุดท้ายแล้ว ในโลกที่ล่มสลายแบบนี้ มันก็เป็นเรื่องธรรมชาติที่พวกผู้มีพลังเหนือธรรมชาติจะไม่พึงพอใจกันและกัน ตั้งแต่ที่พวกเขามีความสามารถ

“มีใครบางคนในเกาะเชนไฮ่ที่ต้องการฆ่าฉัน บอสซันร่วมมือกับลูกน้องของเขา”เจียงลู่ฉีอธิบาย

หลังจากที่ได้ยินคำอธิบายของเจียงลู่ฉี ซูก็ตกตะลึง “ใครกัน? จริงๆงั้นเหรอ?”

แต่หลังจากนั้น ซูฉางชิงก็คิดถึงชายคนนึงขึ้นมาได้อย่างฉับพลัน ฉูซงชาน เมื่อเป็นเจ้าหน้าที่ ซูฉางชิงก็รู้เรื่องราวระหว่างเจียงลู่ฉีและฉูซงชาน

เจียงลู่ฉีไม่ได้อธิบายและพูดต่อ “กัปตันซู ผมไม่เคยฆ่าคนบริสุทธิ์! ผมสัญญาไว้แล้วว่าจะทำให้คุณทำภารกิจให้สำเร็จ แต่ผมจะต้องกลับไปยังเกาะเชนไฮ่เพื่อทำให้เรื่องมันจบ รอผมอยู่ที่นี่สักไม่กี่วัน ได้โปรดช่วยดูแลป้าและลูกพี่ลูกน้องของผมด้วย”

“กลับไปยังเกาะเชนไฮ่!?”ซูฉางชิงตกตะลึงกับคำพูดของเจียงลู่ฉี จากเขตเย่ไปยังเกาะเชนไฮ่ มันประมาณห้าร้อยกิโลเมตร พวกเขานั้นมาถึงเขตเย่หลังจากที่ผ่านพ้นอันตรายมาไม่กี่วัน โดยไม่คาดคิด เขาก็ต้องการที่จะกลับไปแล้ว!

เจียงลู่ฉีต้องการที่จะฆ่าฉูซงชานงั้นเหรอ? ซูฉางชิงหวาดกลัวกับแผนการของเจียงลู่ฉี เกาะเชนไฮ่นั้นอยู่ภายใต้การป้องกันของทหารและอาวุธจำนวนมาก ดังนั้นเจียงลู่ฉีจะฆ่าฉูซงชานได้ยังไงกัน? มันเป็นไปไม่ได้!

“กัปตันเจียง ผมคิดว่าคุณควรที่จะใจเย็นลงก่อน อย่าทำตัวเร่งรีบแบบนั้น…”ซูฉางชิงพยายามที่จะโน้มน้าวเจียงลู่ฉี สุดท้ายแล้วซูฉางชิงนั้นก็เป็นคนที่มีจิตใจอ่อนโยน ดังนั้นเขาจึงไม่ปล่อยที่จะทำให้เจียงลู่ฉีทำบางสิ่งที่เขาจะเสียใจ

โชคร้ายที่เจียงลู่ฉีนั้นดื้อรั้นและหลังจากนั้นเขาก็พูด “กัปตันซู เขตเย่นั้นมีอาหาร น้ำมันเบนซิน ดีเซล และข้าว คุณควรเอาไปบางส่วน และเหลือบางส่วนให้ผม ในช่วงหลายวันมานี้ ถ้ามันสะดวกสบายละก็ ได้โปรดฆ่าซอมบี้รอบๆด้วย มันจะช่วยผู้ที่อยู่อาศัยนี้ในการทำการเพาะปลูกต่อ อย่าลืมกำจัดใครก็ตามที่อยู่ฝ่ายบอสซัน”

ซูฉางชิงพูดไม่ออก เจียงลู่ฉีนั้นไม่สนใจคำวิงวอนของเขา! เขาต้องการที่จะโน้มน้าวเขาต่อ แต่เจียงลู่ฉีกระโดดขึ้นรถไปแล้ว

ซูฉางชิงอ้าปากออกแต่เขาไม่ได้พูดอะไรเลย เขารู้ว่าเขาไม่สามารถโน้มน้าวใจเจียงลู่ฉีได้ หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็มั่นใจว่าเจียงลู่ฉีเชื่อว่าเขาล้มเหลวในการเป็นเจ้าหน้าที่ เขาไม่มีพลังที่แท้จริงเลยแม้แต่น้อย เจียงลู่ฉีนั้นมีการตัดสินใจที่ไร้สาระและเขาก็ไม่มีความสามารถในการหยุดเขา

ในโลกที่ล่มสลายเช่นนี้ ซูฉางชิงไม่สามารถกระจายข่าวนี้ได้ เขาสามารถทำได้เพียงรับข้อมูลสำคัญของการแจ้งเตือนความปลอดภัยใหญ่ๆ ผ่านสัญญาณวิทยุเท่านั้น

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เจียงลู่ฉีก็พูดออกมาจากหน้าต่างอีกครั้ง “กัปตันซู ได้โปรดดูแลป้าและลูกพี่ลูกน้องของผม พวกเขาอาศัยอยู่ในถนนทิศเหนือที่38 ผมน่าจะไปประมาณห้าถึงหกวัน”

ซูฉางชิงพยักหน้าและหลังจากนั้นเจียงลู่ฉีก็จากไป

“ซิหยู่ ช่วยฉันหาลูกน้องของฉูซงชานที”เจียงลู่ฉีพูดอย่างไร้อารมณ์

“พี่ชาย พวกเขาอาจจะซ่อนตัวอยู่”เจียงจู้อิงพูด

“มันไม่สำคัญ พวกเราจะหาพวกเขา”เจียงลู่ฉีพูดอย่างมั่นใจ