เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 198: ใช้คำว่า ‘ยืม’ เป็นข้ออ้าง?

Chapter 198: ใช้คำว่า ‘ยืม’ เป็นข้ออ้าง?

Chapter 198: ใช้คำว่า ‘ยืม’ เป็นข้ออ้าง?


ตามจริงแล้ว เจียงลู่ฉีต้องการที่จะรู้ว่าฟังก์ชั่นใหม่นั้นคืออะไรและทำไมฟังก์ชั่นนั้นถึงเริ่มใช้งานในเวลานี้ แต่จางจิงนั้นก็มาถึงเสียก่อน ดังนั้นเจียงลู่ฉีก็จะต้องเดินไปคุยกับเขาก่อน

เจียงลู่ฉีสังเกตว่าจางจิงนั้นมีการแสดงออกที่เคร่งเครียดอยู่ เขานั้นมีเจตนาที่ดีกับเขา เมื่อจางจิงเดินมาด้านหน้ารถMCVของเจียงลู่ฉี เขาก็พูดขึ้น “กัปตันจาง คุณทำงานหนักแล้ว”และหลังจากนั้นจางจิงก็ทำความเคารพตามแบบกองทัพเพื่อแสดงออกถึงความนับถือ

เมื่อเห็นการแสดงความนับถือของเขา ตาของเจียงลู่ฉีก็เปิดกว้างขึ้นและหลังจากนั้นเขาก็ลงจากรถมาพร้อมกับเจียงจู้อิง

“การแบ่งปันของทีมฉี่หยิงสำหรับภารกิจนี้มันเป็นสิ่งที่ล้ำค่า ดังนั้นผมจะกลับไปรายงานเกี่ยวกับรายละเอียดทุกอย่างและส่งมันให้กับหัวหน้าของผมเมื่อพวกเรากลับไป ผมจะร้องขอให้คนตำแหน่งสูงๆบันทึกความดีความชอบของคุณไว้”จางจิงพูด

“ขอบคุณ”เจียงลู่ฉีพยักหน้า เขานั้นใจดีเป็นอย่างมาก

“กัปตันเจียง คุณสามารถที่จะเข้าร่วมกองทัพของพวกเราได้และผมมั่นใจว่าคุณจะมีอนาคตที่สุกสกาวข้างหน้าพร้อมกับความสามารถและความสามารถในการยิงปืนของคุณ”จางจิงพูด ความจริงแล้ว จางจิงนั้นนับถือความสามารถพิเศษของเจียงลู่ฉีมากยิ่งกว่าความสามารถในการยิงปืนของเขาซะอีก เนื่องจากว่าถ้าความสามารถพิเศษของเขานั้นสามารถที่จะปรับแต่งรถยนต์ของกองทัพได้ละก็ กองทัพทั้งกองทัพก็จะได้รับผลประโยชน์ หลังจากวันโลกาวินาศนั้น มีเพียงผู้คนที่มีความแข็งแกร่งที่แท้จริงถึงจะได้รับการนับถือ จางจิงนั้นเปลี่ยนความคิดทั้งหมดเกี่ยวกับเจียงลู่ฉีไปแล้ว

เฉินเต๋าก็ประหลาดใจและยินดีเนื่องจากจางจิงนั้นเริ่มที่จะเรียกร้องให้เจียงลู่ฉีเข้ากองทัพและถ้าเจียงตกลง เขาก็จะเลื่อนระดับกลายเป็นหัวหน้าระดับสามในกองทัพ

อย่างไรก็ตาม เจียงลู่ฉีส่ายหัวในทันทีและพูด “ผมขอโทษ ผมนั้นเคยชินกับอิสระของผม ดังนั้นผมปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกับกองทัพ”กฎระเบียบในกองทัพนั้นเข้มงวดมาก ดังนั้นมันจึงเป็นสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสมสำหรับเจียงลู่ฉี

“มันไม่มีปัญหา คุณสามารถที่จะเปลี่ยนใจได้ถ้าคุณต้องการ ผมหวังไว้ว่าพวกเราจะได้ร่วมมือกันอีกครั้งในอนาคต”จางจิงนั้นผิดหวังเล็กน้อย แต่เขาก็สามารถที่จะเข้าใจเหตุผลของเจียงลู่ฉีได้ แต่เฉินเต๋ารู้สึกเศร้าเนื่องจากเขานั้นชอบต่อสู้เคียงข้างเจียงลู่ฉี

หลังจากนั้นสมาชิกทุกคนของทีมพายุคลั่งก็กลับ โบเจิงฉงนั้นสั่งการให้คนขับรถขับรถห่างออกมาจากทีมเจียงลู่ฉีและเขาก็ไม่ได้มองไปที่เจียงลู่ฉีอีกต่อไป

จางจิงก็สังเกตเห็นมันและรู้เหตุผลของมัน แต่เขาก็ไม่ต้องการที่จะแสดงความสนใจกับปัญหานี้ในช่วงเวลาวิกฤติ

“ปืนนี้มันยอดเยี่ยมมากเลยใช่ไหม? ระยะการยิงของปืนนี้นั้นมีคุณภาพอยู่ในระยะเพียงแค่ 11กิโลเมตร และท้ายปืนของมันก็ยังคงสามารถพับเก็บได้”จางจิงมองไปที่เจียงลู่ฉีและก็พูดขึ้นมาอย่างฉับพลัน

“ใช่ มันเป็นปืนที่ยอดเยี่ยมเลยละ”เจียงลู่ฉีพยักหน้า

เมื่อเห็นเจียงลู่ฉีถือปืนและกลับขึ้นรถมินิบัสของเขา ทหารคนนั้นก็เริ่มรู้สึกรำคาญและตะโกน “ปืนของผม!”

“นายสามารถกลับไปและขอปืนใหม่จากหัวหน้าของนายได้”ทหารที่อยู่ด้านข้างเฉินเต๋าพูดพร้อมกับรอยยิ้ม

“นายมีรังกระสุนมากเท่าไหร่กัน? ฉันพึ่งจะใช้กระสุนในรังกระสุนจนแทบจะหมดแล้ว”เจียงลู่ฉีถามออกมาจากหน้าต่างรถมินิบัส

ทหารคนนั้น “….” เขารู้สึกพูดไม่ออก เขาสงสัยว่าเจียงลู่ฉีใช้คำว่า ‘ยืม’ เป็นข้ออ้าง!?

หลังจากสักพักหนึ่ง ซอมบี้ตัวสุดท้ายก็ถูกฆ่าลงและเสียงยิงปืนก็หยุดเงียบลง ทั่วทั้งสถานีเก็บเงินก็เต็มไปด้วยซากศพและเลือด กลิ่นของเลือดผสมกับกลิ่นดินปืนนั้นทำให้ผู้คนนั้นปวดหัว

“นับกระสุนของพวกเราและตรวจสอบสนามรบ!”ฉู่ซงหมิงตะโกนขึ้น ทหารมากมายก็ถือปืนแล้วก็วิ่งเข้าไปในป่าอีกครั้งหนึ่ง อย่างไรก็ตาม เขาก็ช็อคกับสิ่งที่พวกเขาเห็น หลังจากที่พวกเขานั้นแบกศพของซอมบี้กลายพันธุ์ขึ้นไปในกระเป๋าเก่าและก็นำมันกลับไป เนื่องจากพวกเขาจำเป็นที่จะต้องส่งให้พวกนักวิจัยที่เกาะเชนไฮ่ได้ทำการตรวจสอบ

หลังจากที่ทหารนั้นกลับออกมา ทหารก็รายงานบางอย่างกับจางจิงและหลังจากนั้นจางจิงก็จ้องมาที่ทิศทางของรถมินิบัส

ทหารนั้นบอกว่ามีบาดแผลที่หน้าอกของซอมบี้กลายพันธุ์พร้อมกับหลอดเลือดมากมายที่ยุบลง มันเหมือนกับว่ามีอะไรบางอย่างถูกนำออกไป จางจิงก็คิดเกี่ยวกับมันและหลังจากนั้นเขาก็ส่ายหัว เจียงลู่ฉีฆ่าซอมบี้กลายพันธุ์ตัวนั้น ดังนั้นมันจึงไม่มีเหตุผลที่จะต้องโทษที่เจียงลู่ฉีได้รับสินทรัพย์ของสงครามไป อย่างไรก็ตาม จางจิงก็ต้องการที่จะเขียนรายละเอียดเรื่องนี้ลงไปในรายงานด้วย

หลังจากที่ขึ้นไปบนรถมินิบัส เจียงลู่ฉีก็วางนิวเคลียสกลายพันธุ์ไปบนแผงควบคุมเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาว ฟังก์ชั่นใหม่นี่เริ่มทำงานโดยเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวซึ่งมันเกี่ยวข้องกับซอมบี้กลายพันธุ์อย่างเห็นได้ชัด เจียงลู่ฉีนั้นเบิกบานใจ เนื่องจากเขาต้องการที่จะรู้ว่าฟังก์ชั่นของมันเป็นยังไง เขาเดาว่ามันต้องเกี่ยวกับห้องปฏิบัติการทางชีวภาพของรถMCV

ห้องปฏิบัติการทางชีวภาพนั้นสามารถสร้างยีนเหลวกลายพันธุ์ได้หลายรูปแบบ พร้อมกับนิ้วมือของเขาวางมันลงไป แผงควบคุมก็เปิดขึ้น ตัวเลือกหลายตัวเลือกก็ปรากฏขึ้นมาในทันที ดังนั้นเจียงลู่ฉีจึงจ้องไปที่พวกมัน

-พลังงาน MCV

-ก่อสร้างหุ่นยนต์

-อำพราง

-แปลงร่าง

นอกจากตัวเลือก ‘พลังงาน MCV’ แล้วตัวเลือกอื่นก็เป็นสีเทา ดังนั้นเขาจึงมีโอกาสเพียงอย่างเดียว

เจียงลู่ฉีนั้นไม่มีความคิดเกี่ยวกับตัวเลือกนี้ แต่เขาก็ต้องการที่จะรู้เกี่ยวกับมัน และหลังจากนั้นตาของเขาก็จ้องไปที่ตัวเลือกสองตัวเลือก และสิ่งที่ถูกเรียกว่า ‘เปลี่ยนร่าง’!

[เปลี่ยนร่าง? ทรานส์ฟอร์เมอร์?] ฉากในหนังไซไฟมากมายเข้ามาในความคิดของเจียงลู่ฉี….

มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ? โชคร้ายที่เจียงลู่ฉีไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูกหรือผิด

“พลังงาน MCV : จำเป็นต้องใช้นิวเคลียสเลือดหนึ่งก้อนไม่ว่าระดับไหนก็ตาม แต่นิวเคลียสแต่ละอย่างนั้นมีผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน นิวเคลียสเลือดนั้นสามารถที่จะให้ความสามารถที่พิเศษบางอย่างกับรถMCV ยกตัวอย่างเช่น เพิ่มแรงปะทะเป็นเวลาหนึ่งนาที เพิ่มพลังป้องกันเป็นเวลาหนึ่งนาที เพิ่มความเร็ว….”

ฟังก์ชั่นของรถMCVที่มีศักยภาพสามารถพัฒนาได้!

จบบทที่ Chapter 198: ใช้คำว่า ‘ยืม’ เป็นข้ออ้าง?

คัดลอกลิงก์แล้ว