เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 197: นิวเคลียสเลือด

Chapter 197: นิวเคลียสเลือด

Chapter 197: นิวเคลียสเลือด


เจียงลู่ฉีถือนิวเคลียสเลือดอันเย็นเฉียบในมือของเขา ซึ่งมันกำลังยังเต้นอยู่อ่อนๆ มันค่อนข้างที่จะแยกความแตกต่างระหว่างนิวเคลียสกลายพันธุ์ธรรมดา เพียงแค่รูปร่างและสีของมัน อย่างไรก็ตาม เจียงลู่ฉ๊ก็ไม่สามารถบอกได้ว่าฟังก์ชั่นของมันคืออะไร

“กัปตันเจียง!”เมื่อมีเสียงของเครื่องยนต์ดังขึ้น ก็มีเสียงของชายหนุ่มตามมา เจียงลู่ฉีก็ยื่นนิวเคลียสเลือดให้กับหยิงและหลังจากนั้นเขาก็มองไปรอบๆและดูที่รถที่กำลังเข้ามาหา

โบเจิงฉงนั้นจอดรถอยู่ห่างออกไป เขารู้สึกว่ากลุ่มของเจียงลู่ฉียังอยู่ในสภาพระมัดระวังอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เขาก็คิดว่ามันเป็นเรื่องขำขันในเวลาเดียวกัน พูดตามตรงแล้ว เขาควรที่จะเป็นคนที่ระมัดระวังตัวกับทีมของฉี่หยิงมากกว่า ความสามารถในการยิงปืนของเจียงลู่ฉีนั้นทำให้ทุกคนตื่นตระหนก

สำหรับเจียงจู้อิงและผู้หญิงที่สวยสดงดงามแล้ว พวกเธอก็ยังคงดุร้ายอย่างเห็นได้ชัด โบเจิงฉงนั้นตกตะลึงกับความสามารถไฟฟ้าของเจียงจู้อิงและระยะการทำงานของมัน ในความเป็นจริง เจียงจู้อิงสามารถที่จะสร้างทีมที่แข็งแกร่งได้ในเขตแรกของเกาะเชนไฮ่ได้ด้วยตัวของเธอเพียงคนเดียว แต่ในทีมฉี่หยิงนั้น หน้าที่หลักของเธอก็คือการช่วยเหลือเจียงลู่ฉี ดังนั้นความแข็งแกร่งของเธอจึงไม่ได้ถูกสังเกต สำหรับเจียงลู่ฉีแล้ว......โบเจิงฉงก็จ้องไปที่เขาพร้อมกับความรู้สึกที่ซับซ้อนและสับสน ในสายตาของโบเจิงฉงแล้ว เจียงลู่ฉีค่อนข้างแปลกประหลาดและเป็นชายที่ลึกลับ

“กัปตันจาง! คุณทำงานหนักมากแต่ผลลัพธ์ของมันน่ามหัศจรรย์! คุณทรงพลังมาก!”ใบหน้าของโบเจิงฉงแสดงให้เห็นถึงรอยยิ้มและหลังจากนั้นเขาก็ลงจากรถ เขารู้ว่าถ้าเจียงลู่ฉีต้องการที่จะฆ่าเขา เขาคงตายไปแล้ว มันจึงเป็นทางเลือกที่ฉลาดที่จะเป็นมิตรกับเจียงลู่ฉีมากกว่าทำให้เขากลายเป็นศัตรู

เมือเห็นรอยยิ้มอันชัดเจนของโบเจิงฉงแล้วเจียงลู่ฉีก็รู้สึกอึดอัด เขามองไปอย่างไม่แยแสไปที่เขา และหลังจากนั้น การแสดงออกของโบเจิงฉงก็กลายเป็นอึดอัด

ก่อนวันโลกาวินาศ เขานั้นก็เคยชินกับการเป็นผู้นำ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนธรรมดา เขาก็ไม่รู้สึกสูญเสียเกียรติมากเท่านี้มาก่อน…

โบเจิงจงนั้นกราดเกรี้ยวอยู่ข้างในแต่เขาก็เก็บซ่อนมันไว้ได้เป็นอย่างดีและเขาก็รีบฟื้นคืนรอยยิ้มของเขาขึ้นมา ไม่สำคัญว่าเขานั้นคิดอะไร ในตอนนี้ เขาไม่กล้าที่จะยั่วยุเจียงลู่ฉี

“ผมคิดว่ามันมีข้อขัดแย้งเล็กน้อยระหว่างพวกเรา แต่พวกเราก็ควรที่จะทำงานร่วมกัน ผมหวังว่ากัปตันเจียงจะเป็นคนที่มีความคิดกว้างขวางและใจกว้าง ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือของผมในอนาคตละก็ ได้โปรดบอกให้ผมรู้ด้วยครับ”โบเจิงฉงพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ

เจียงลู่ฉีสงสัยว่าถ้าโบเจิงฉงนั้นเป็นคนมีความคิดกว้างขวางและสามารถตระหนักได้ถึงความพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม การแสดงออกของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนไป

ในเวลานั้นเอง เสียงของหลันซิหยู่ก็ดังขึ้นมาในความคิดของเขา [เขานั้นฝืนยิ้มออกมา เขานั้นไม่ได้ต้องการสิ่งใดมากกว่าการฉีกพี่เป็นส่วนๆ]

เจียงลู่ฉีก็ยังคงเงียบอยู่ แต่ก็ปรากฏร่อยรอยแห่งการเยาะเย้ยขึ้นบนใบหน้าของเขา

“เข้าใจแล้ว”เขาพูดและหลังจากนั้นก็เดินขึ้นรถมินิบัส

โบเจิงฉงยังคงยืนเหมือนกับรูปปั้น เนื่องจากเขาประหลาดใจ

เข้าใจแล้ว? เข้าหมายความว่าอะไร?

พวกเขาก็รีบกลับไปยังรถมินิบัสอย่างรวดเร็วและหลังจากนั้นรถมินิบัสก็ออกตัวอีกครั้งหนึ่งและกวาดล้างพวกกิ่งไม้ออก และหลังจากนั้นก็กลับรถ โบเจิงฉงนั้นต้องกระโดดหลบกิ่งไม้พวกนั้นอย่างต่อเนื่อง

โบเจิงฉงนั้นพูดไม่ออก แต่กิ่งไม้อีกกิ่งหนึ่งก็พุ่งมาทางเขา! รถFreezerนั้นก็ขับรถวนรอบๆเขาอย่างจงใจ

ใบหน้าของโบเจิงฉงนั้นกลายเป็นซีดขาว “เหี้...! หัวหน้า กลุ่มคนพวกนี้ไม่ได้รับรู้เลยว่าสิ่งใดที่ดีต่อพวกเขา..”ชายอ้วนเริ่มต้นที่จะด่า

โบเจิงฉงจ้องไปที่เขาและตะโกน “หุบปาก!”

เจียงลู่ฉีก็จ้องไปที่พวกเขาจากกระจกมองหลังและหลังจากนั้นก็โฟกัสไปที่นิวเคลียสเลือด

“น้องเจียง นายทำดีมาก!”เมื่อเห็นรถมินิบัสกลับมา เฉินเต๋าก็รีบขับเข้าไปหาและพูดออกมาจากหน้าต่าง เจ้าหน้าที่ด้านข้างเขาก็จ้องมาที่เจียงลู่ฉี เหมือนกับว่าเจียงลู่ฉีนั้นเป็นสัตว์ประหลาด

“ฮ่าๆๆ น้องเจียง อย่าไปสนใจเขา น้องทำให้เขาตกตะลึง”เฉินเต๋าพึงพอใจมาก ประสิทธิภาพการต่อสู้ของทีมฉี่หยิงนั้นยอดเยี่ยม

หลังจากนั้น เจ้าหน้าที่ก็ถามขึ้นมาอย่างอดทนไม่ไหว “นี่.....น้องชาย น้องไปเรียนการยิงปืนมาจากที่ไหนกัน”

เจียงลู่ฉีตอบ “หลังจากวันโลกาวินาศ ฉันก็เรียนมาจากพวกเขาทั้งสองคน”เจียงลู่ฉีจ้องไปที่รถFreezerและชี้ไปที่จางไฮ่และซุนคุน

เจียงลู่ฉีรู้ว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะตอบ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะใช้จางไฮ่และซุนคุนแทน

เจ้าหน้าที่ตกตะลึงและหลังจากนั้นเขาก็มองไปที่จางและซุนและถามขึ้น “พวกคุณได้รับการฝึกฝนมาจากกองทัพอย่างงั้นเหรอ?”

“เอ่อ ผมเป็นช่างเครื่อง”

“ผม ผมเป็นบุรุษไปรษณีย์….แต่ผมเคยเรียนรู้เกี่ยวกับวิธียิงปืนเมื่อสมัยเรียน”ซุนคุนพูดอย่างสับสน “พวกเราเพียงแค่ช่วยเขาเล็กน้อย..”

“น้องเรียนเกี่ยวกับวิธียิงปืนหลังจากวันโลกาวินาศอย่างงั้นเหรอ?”เจ้าหน้าที่จ้องไปที่เจียงลู่ฉีด้วยความประหลาดใจ

“กัปตันจาง”จางจิงก็มาถึง

[ฟังก์ชั่นใหม่ของรถMCV ได้เปิดแล้ว] พร้อมกันนั้นเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวก็ส่งข้อมูลมาให้

จบบทที่ Chapter 197: นิวเคลียสเลือด

คัดลอกลิงก์แล้ว