Chapter 191: ฆ่าตัวตายอย่างงั้นเหรอ?

ใบหน้าของจางจิงกลายเป็นซีดขาว นอกจากปัญหาจากเหล่าซอมบี้ที่เขวี้ยงเหล็กเส้นแล้ว เขาก็พบว่าจำนวนของซอมบี้ที่ถือแผ่นเหล็กนั้นลดจำนวนอย่างเชื่องช้า ถึงแม้ว่าพลังของปืนกลนั้นจะค่อนข้างโหดเหี้ยม มันก็ไม่สามารถที่จะรับมือกับซอมบี้ทั้งหมดที่พวกมันนั้นพุ่งมาจากทุกทิศทางได้ ด้วยเหตุนี้นี่เอง ข้อเสียเปรียบของพวกเขานั้นก็ค่อยๆเพิ่มขึ้น

“มันเหมือนกับว่าพวกมันมีหัวหน้าที่ออกคำสั่งอยู่!”จางจิงพูดขึ้นมาอย่างฉับพลัน ถ้ามันมีซอมบี้กลายพันธุ์ที่เป็นแบบนั้นที่สามารถเรียกซอมบี้ธรรมดาพร้อมกับอาวุธและส่งให้มันโจมตีได้ละก็ ถ้าอย่างงั้นมันจะเลวร้ายอย่างแท้จริง ซอมบี้กลายพันธุ์นั้นอาจจะสามารถที่จะออกคำสั่งซอมบี้นับร้อยได้! ถ้ามันออกคำสั่งใส่ซอมบี้ทั้งหมดในเมืองละก็ เหตุนี้นั้นจะกลายเป็นหายนะ!

สมาชิกทุกคนของทีมพายุคลั่งและทีมหลงซัวนั้นก็ตระหนักได้ถึงมันเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับทีมหลงซัวที่สูญเสียรถของพวกเขาไป และความคิดที่จะถอนตัวนั้นก็พวยพุ่งขึ้นมา

“มันไม่น่าใช่แบบนี้ การพ่ายแพ้ของพวกเราในครั้งนี้จะทำให้เกิดความฉิบหาย! วิสัยทัศน์ของพวกเรานั้นมีขีดจำกัด! วิสัยทัศน์ของพวกเรานั้นมีขีดจำกัด! พวกเราควรที่จะหาวิธีอื่น!”กัปตันทีมหลงซัวตะโกน

จางจิงมองไปที่พวกผู้รอดชีวิตและร่องรอยความลังเลก็ปรากฏขึ้นวาบในความคิดของเขา ในกรณีนี้ การล่าถอยจะเป็นเรื่องที่อันตราย แต่มันก็ยังเป็นทางเลือกที่ถูกในการถอยโดยที่ยังไม่ได้จมในบึง อย่างไรก็ตาม การลงแรงของพวกเขาก่อนหน้านี้ก็จะเสียเปล่า หลังจากที่พวกเขากลับมาพร้อมกองกำลังเสริมละก็ กลุ่มซอมบี้นั้นก็จะใหญ่กว่าในตอนนี้

ผู้รอดชีวิตทุกคนนั้นมองมาที่จางจิง สิ่งที่พวกเขาจะทำนั้นขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเขา จางจิงก็หายใจเข้าลึกๆและเขาวางแผนที่จะล่าถอยเนื่องจากถึงแม้ว่าพลังโจมตีของปืนกลนั้นจะดุร้าย แต่กระสุนก็ไม่ได้เหลือมากมายสักเท่าไหร่ มันเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเขาที่จะฆ่าซอมบี้พวกนี้ การล่าถอยตอนนี้จะทำให้มีรอยด่างในศักดิ์ศรีของพวกเขา แต่หลังจากวันโลกาวินาศแล้วการมีชีวิตรอดคือสิ่งที่สำคัญมากที่สุด ยิ่งไปปกว่านั้น เขาจำเป็นที่จะต้องบอกเล่าเหตุการณ์ให้แก่กองทัพได้รับรู้ ดังนั้นพวกเขาสามารถที่จะวางแผนและปรับปรุงแผนการได้ ถ้าพื้นที่รอบๆเกาะเชนไฮ่นั้นมีซอมบี้กลายพันธุ์อยู่ มันเป็นงานยากของกองทัพที่จะจัดการกับเรื่องนี้ได้

เมื่อจางจิงนั้นสั่งให้ล่าถอย เสียงดังขึ้นมาจากด้านหลัง ทุกคนก็หันกลับไปดูอย่างประหลาดใจ แผงเหล็กด้านข้างทางด่วนนั้นกำลังพังลงและปิดกั้นทางด่วน!

“โอ้! นั่นมันเลวร้ายมากแล้ว!”จางจิงไม่มีเวลาคิดเกี่ยวกับว่ามันพังได้อย่างไร เนื่องจากเขาเห็นซอมบี้บางตัวนั้นรวมตัวกันตรงสถานีเก็บเงิน มันก็หมายความว่าพวกเขาจะถูกซอมบี้ล้อมรอบในเวลาอีกไม่นาน นี่คือทางตันอย่างแน่นอน! พวกเขาจำเป็นที่จะต้องพุ่งออกไปก่อนที่จะโดนล้อมกรอบ การสูญเสียเวลาในตอนนี้ก็หมายถึงพวกเขาจะเสียชีวิต

“ทุกคน ทำตามคำสั่งของฉัน! พวกเราจะพุ่งออกไปพร้อมๆกัน!”จางจิงนั้นถือปืนกลหนัก และยืนอยู่ด้านบนรถติดเกราะในขณะที่กำลังตะโกนและกำลังยิงปืน! การล่าถอยนั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ดังนั้นพวกเขาจำเป็นต้องทำให้ซอมบี้ที่ขวางทางตายลงและพุ่งตรงไป!

สำหรับการเป็นผู้บังคับบัญชาแล้ว แม้กระทั่งรู้ว่ามันอันตราย จางจิงก็เปิดดาดฟ้าด้านบนออกและยืนขึ้น มันเป็นเพียงทางเลือกที่จะขยายวิสัยทัศน์ของเขาให้มากขึ้น แทนที่ใช้หน้าต่างเล็กๆและกล้องหักสายตาในการสังเกตซอมบี้

ในเวลานั้นเอง เจ้าหน้าที่อีกคนก็ยืนขึ้นด้วยเช่นกันและสายตาของเขาก็เล็กเหมือนกับรูเข็มและสังเกตสถานการณ์รอบข้าง

จางจิงนั้นก็รู้ว่าการพุ่งไปข้างหน้านั้นจะเจอกับตัวแปรที่ไม่เป็นที่รู้จักมากมาย พวกเขานั้นก็เหมือนกับตกอยู่ในหายนะขนาดใหญ่และการคุ้มกันของพวกเขานั้นก็พังพินาศ อย่างไรก็ตาม ในหมู่รถคุ้มกันแล้ว ก็มีรถคันหนึ่งพุ่งออกมาตรงๆ

“โอม!”เสียงเครื่องยนต์นั้นคำรามอย่างน่ากลัว มันขับวนเป็นวงกลมและเร่งความเร็วเข้าใส่ซอมบี้!

รถคันนั้นก็คือรถมินิบัส!

จางจิงรู้สึกรำคาญ เขาเชื่อว่าทีมนี้นั้นบ้าคลั่ง เนื่องจากเขาพุ่งออกมาในเวลานี้นั้นหมายถึงการฆ่าตัวตาย! ซอมบี้ที่ถือแผ่นเหล็กนั้นแข็งแกร่งอย่างผิดปกติ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะสามารถปะทะเข้ากับแนวป้องกันสี่หรือชั้นของซอมบี้ได้ พวกเขาก็จะสูญเสียแรงและหยุดลง มันก็จะกลายเป็นจุดจบ! พวกเขาไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่สามารถที่จะเข้าใจความคิดของเจียงลู่ฉีได้เลย

โดยไม่ได้คาคิดว่ามันก็เกิดเสียงประหลาดขึ้นมาจากรถมินิบัสและดาดฟ้าของมันก็แยกออกและก็มีแผ่นเหล็กทรงจานปรากฏขึ้นมาอย่างช้าๆ และมันก็เหมือนกับจานบิน

นั่นมันคืออะไรกัน? ทุกคนนั้นประหลาดใจ หลังจากวันโลกาวินาศแล้ว รถที่ถูกปรับแต่งนั้นเป็นเรื่องปกติธรรมดาทั่วไป แต่ไม่เคยมีใครที่เห็นรถที่ถูกปรับแต่งแบบนี้ พวกเขาสามารถที่จะเห็นมันได้แค่ในหนังไซไฟเท่านั้นเอง!

“นั่นคือกระบอกปืนอย่างงั้นเหรอ!?” จางจิงนั้นมีสายตาที่ยอดเยี่ยม ดังนั้นเขาจึงเห็นปากกระบอกปืนยืดออกมาในทันทีจากด้านบนที่รูปร่างคล้ายยูเอฟโอ ที่จริงแล้วมันเป็นบังเกอร์!

[AMR-2 สไนเปอร์ไรเฟิล?] จางจิงนั้นคุ้นเคยกับปืนทุกชนิดและเขาสามารถที่จะแยกความแตกต่างของมันออกได้เพียงแค่ได้ปากกระบอกปืน

ในความคิดของจางจิงนั้น บังเกอร์นั้นมีหน้าที่ในการยิงสนับสนุน มันจึงเป็นเรื่องแปลกที่จะใช้ปืนกลหนักในบังเกอร์นั่น ยิ่งไปกว่านั้น เจียงลู่ฉีจะรู้วิธีใชสไนเปอร์ไรเฟิลได้ยังไงกัน? สไนเปอร์ที่ดีนั้นมีคุณค่าอย่างมากกับกองทัพ และสไนเปอร์นั้นไม่เพียงแต่ต้องใช้เวลาหลายปีในการเรียนรู้มัน แต่ยังคงต้องมีพรสวรรค์ที่สุดยอดอีกด้วย

จางจิงนั้นมั่นใจว่าเจียงลู่ฉีนั้นเคยใช้แต่ปืนยิงบอลลูนในสวนมาก่อนวันโลกาวินาศ เนื่องจากมันมีกฎหมายในการใช้ปืนอยู่

แล้วเขาจะใช้ปืนสไนเปอร์ไรเฟิลได้ยังไง?

“ไอ้โง่เง่า หยุดยิง!”จางจิงตะโกน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถเข้าใจความคิดของเจียงลู่ฉีได้ แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะเห็นเขาตายได้ ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขานั้นก็ขายหน้ามากพอแล้วกับการล่อถอย อย่างไรก็ตาม จางจิงนั้นรู้สึกหัวใจของเขานั้นเต็มไปด้วยบาดแผลเมื่อคิดเกี่ยวกับการใช้งานกระสุนปืนพวกนั้น เมื่อพวกเขานั้นกระสุนหมด พวกเขาก็เพียงทำได้แค่รอความตายที่คืบมาหาเท่านั้น!

“วิ้ววววววว!”ในเวลานั้นเอง เสียงแหลมคมก็วีดหวิวขึ้นกลางอากาศ

จางจิงก็เห็นเงาบินมาทางเขาและมันมีเหล็กเส้นที่หนา70หรือ80 และมันก็พุ่งผ่านกิ่งไม้ แล้วก็พุ่งมาหาเขา