เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 190: ยืมปืน

Chapter 190: ยืมปืน

Chapter 190: ยืมปืน


หอกสามง่ามยาว 8เมตรนั้นงอเล็กน้อยเมื่อมันแทงเข้าไปเนื่องจากน้ำหนักของซอมบี้ แต่โบเจิงฉงก็ยกมันขึ้นและเขวี้ยงมันเข้าไปใส่ซอมบี้อีกกลุ่มหนึ่ง เห็นได้อย่างเด่นชัดว่าความแข็งแกร่งของโบเจิงฉงนั้นน่าประหลาดใจ หลังจากนั้นเขาก็เหลือบตามองไปที่เจียงลู่ฉีพร้อมกับท่าทางอันหยิ่งยโส เนื่องจากทีมของเจียงลู่ฉียังคงอยู่ที่เดิม

โบเจิงฉงนั้นเชื่อว่ารถมินิบัสของเจียงลู่ฉีนั้นใหญ่เกินไปและรถFreezerนั้นก็ไม่ได้มีความยืดหยุ่นที่สูง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะสนับสนุนทีมอื่น แต่มันก็ควรจะหาสิ่งอื่นทำแทนที่จะยืนอยู่เฉยๆ สุดท้ายแล้วพวกเขาก็เป็นทีมชั้นยอด ทีมของเจียงลู่ฉีนั้นสามารถที่จะถูกพิจารณาได้ว่าเป็นทีมธรรมดาทั่วไป

“พี่เจียง พวกเราจะทำอะไรกันดี?”จางไฮ่ขับมาด้านข้างรถมินิบัสและถาม

เจียงลู่ฉีเหลือบตาไปที่ทิศทางของทีมพายุคลั่งและตอบอย่างใจเย็น “พวกเราจะสังเกตการณ์อยู่ชั่วครู่หนึ่ง”ในสายตาของเจียงลู่ฉี วิธีการของทีมทั้งสองทีมนั้นทั้งห่ามและอันตราย เขานั้นไม่ชอบแทคติคของพวกเขา พวกเขาจะสามารถฆ่าซอมบี้ได้ตลอดทางมากเท่าไหร่กัน? พลังงานของพวกเขาเดี๋ยวก็หมดลงในไม่ช้า

สำหรับการยั่วยุของทีมพายุคลั่ง เจียงลู่ฉีไม่ได้สนใจมันเลยแม้แต่น้อย

“พี่เจียง ในกลุ่มของซอมบี้ มันมีแสงสว่างที่พิเศษมาก ซึ่งมันกำลังเคลื่อนไหวตลอดเวลา”ในเวลานั้นเอง หลันซิหยู่ก็พูดขึ้นมาอย่างฉับพลัน และใช้ความสามารถพิเศษของเธอ เธอสามารถที่จะสังเกตสิ่งต่างๆที่คนธรรมดาไม่สามารถที่จะสังเกตเห็นได้ เมื่อฟังคำพูดของเธอ เจียงลู่ฉีก็มองไปที่กลุ่มของซอมบี้ และเจียงลู่ฉีก็เดาว่าแสงนั้นน่าจะเป็นซอมบี้กลายพันธุ์ “แต่นอกจากแสงนั้นแล้ว มันยังคงมีแสงอื่นอีกหลายแสง แต่อ่อนแอกว่าแสงนี้”หลันซิหยู่พูดอีกครั้ง

“แสงอื่น?”เจียงลู่ฉีตกตะลึง เขาไม่สามารถที่จะมั่นใจเกี่ยวกับมันได้ เนื่องจากเขาคิดว่ามันเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ที่จะมีซอมบี้กลายพันธุ์หลายตัวอยู่ในกลุ่มเล็กๆแบบนั้น

“มันเป็นเรื่องยากสำหรับฉันที่จะนับเนื่องจากพวกมันนั้นรวดเร็วมากเกินไป”หลันซิหยู่ขมวดคิ้ว

“หลันซิหยู่คอยโฟกัสกับแสงนั้นไว้”เจียงลู่ฉูด

“โอเค!”หลันซิหยู่ตอบกลับ ในเวลาเดียวกัน เจียงลู่ฉีก็ปรากฏขึ้นด้านข้างรถกองทัพพร้อมกับรถมินิบัสและพูด “พี่เฉิน พี่มีปืนสไนเปอร์หรือเปล่า?” เฉินเต๋าที่กำลังนั่งอยู่บนรถกองทัพและพนักงานอีกคนที่อยู่ด้านเขา พนักงานคนนั้นตกตะลึงกับคำถามของเจียงลู่ฉีและคิดว่าผู้รอดชีวิตคนนี้โง่เง่า เขานั้นไม่น่าจะเคยแตะปืนสไนเปอร์มาก่อน และมันจำเป็นที่จะต้องได้รับการฝึกฝนมาอย่างมีคุณภาพมากในการที่จะใช้ปืนสไนเปอร์ อย่างน้อยมันจะต้องฝึกมาเป็นเวลาสองหรือสามปี

พนักงานระดับต่ำคนนี้นั้นมั่นใจในความแม่นยำของเขาเสมอมา แต่เขาก็เชื่อว่าเขานั้นไม่ถึงขั้นพื้นฐานของมือสไน แล้วเจียงลู่ฉีจะใช้ปืนสไนเปอร์ได้อย่างไรกัน?

“น้องเจียง น้องต้องการกระบอกหนึ่งงั้นเหรอ? ฉันไม่มี แต่ถ้าน้องต้องการมันละก็ ฉันสามารถที่จะขอยืมมันมาให้น้องได้กระบอกหนึ่ง”เฉินเต๋าประหลาดใจ

“ถ้ามันไม่ลำบากเกินไปละก็ ได้โปรดยืมมาให้ผมกระบอกหนึ่งด้วยครับ”เจียงตอบกลับ

เฉินเต๋าตะโกนและเพียงเวลาไม่นาน ทหารในชุดลายพรางก็ถือปืนสไนเปอร์และรีบพุ่งเข้ามาหา

“นี่คือสไนเปอร์รุ่น AMR-2 มันแพงมาก”ทหารนั้นไม่เต็มใจที่จะยืนปืนสไนเปอร์ให้กับเจียงลู่ฉี เมื่อเจียงลู่ฉีถือปืนสไนเปอร์ในมือของเขาและรู้สึกถึงน้ำหนักมัน เขาก็ตื่นเต้น มันเป็นปืนที่ดีจริงๆ!

ปืนนี้มีสภาพที่ยอดเยี่ยมมาก ในความเป็นจริง ทหารนั้นไม่ต้องการที่จะให้คนนอกยืมปืนที่ดีนี้ แต่เฉินเต๋านั้นเป็นหัวหน้าสายตรงของเขา ดังนั้นเขาจำเป็นที่จะต้องให้

“กระสุนของ AMR-2 คือ 12.7มม. และการยิง12.7 x 108มม. กับกระสุนหนักของปืนกลพร้อมกับพลังเจาะเกราะอันแข็งแกร่งและมีประสิทธิภาพในการยิงอยู่ที่ 1.5กิโลเมตร” เฉินเต๋าพูด เจียงลู่ฉีพยักหน้าและรู้สึกพึงพอใจกับมัน

“คุณเคยใช้ปืนสไนเปอร์มาก่อนเลยไหม?”พนักงานระดับต่ำถามขึ้นมาอย่างอดทนไม่ได้

เจียงลู่ฉีส่ายหัวอย่างใจเย็นและพูด “ไม่เคย นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันใช้มัน แต่ปืนนี้ค่อนข้างดี ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะใช้มัน…”

“…”พนักงานและทหารคนนั้นก็จ้องไปที่เขาอย่างมึนงง และหลังจากนั้นเขาก็มองอย่างกังวลไปที่เฉินเต๋า พวกเขานั้นมั่นใจเกี่ยวกับลักษณะของจางจิงว่าเฉินเต๋านั้นจะโดนลงโทษอย่างแน่นอน

ในเวลานั้นเอง เสียงหวีดหวิวก็ดังขึ้นอีกครั้ง เหล็กเส้นก็ปะทะเข้ากับรถของทีมหลงซัว ทีมของหลงซัวนั้นโจมตีซอมบี่ภายใต้การคุ้มกันของกองทัพที่ยิงปืนใส่ซอมบี้อยู่ แต่เหล็กเส้นนั้นกระแทกเข้ากับรถของเขาอย่างแม่นยำ และหลังจากนั้นรถก็ยังคงพุ่งหน้าต่อไป กระแทกเข้ากับรั้วทางด่วนและกระแทกเข้ากับต้นไม้ต่อ ควันสีดำมากมายก็พวยพุ่งออกมา เมื่อเห็นฉากนี้แล้ว กัปตันหลงซัวก็ตกตะลึง

ซอมบี้ที่รู้วิธีการเขวี้ยงเหล็กเส้นนั้นหลบอยู่ด้านหลังซอมบี้ที่ถือแผ่นเหล็กและรอคอยโอกาสในการโจมตี มันเลวร้ายมาก! ไม่มีใครกล้าที่จะโจมตีมันอีกต่อไป

ทันใดนั้น เสียงหวีดหวิวก็ดังขึ้นอีกครั้งและเหล็กเส้นก็กระแทกเข้ากับรถของกองทัพ! ทุกคนนั้นแทบตกตะลึงจนถึงแก่ความตาย มันเป็นเรื่องที่เห็นได้แน่ชัดว่ามีซอมบี้มากกว่าหนึ่งตัวที่สามารถเขวี้ยงเหล็กเส้นได้!

ขอพื้นที่ประกาศครับ นิยายเรื่องนี้จะเปิดกลุ่มVIP 4 ตั้งแต่ตอนที่ 191-250 ครับ รวม100บาท อัตราการลงเท่ากันกับThainovelครับ ใครที่สนใจสามารถ ทักเข้ามาได้ใน Ishliar Fanpage ครับ

จบบทที่ Chapter 190: ยืมปืน

คัดลอกลิงก์แล้ว